Achtste-groepers Huilen Niet (2012)

Nadat ik vijf minuten nodig had om aan het acteerniveau te wennen,

pakte de film mij en liet mij daarna ook niet meer los.

Een verhaal wat helaas dagelijkse realiteit is voor veel mensen,

en die eigenlijk te weinig wordt verteld.

Best bijzonder eigenlijk dat in een 'vrij' land als Nederland,

waar alles maar open en bloot op televisie moet,

dat een onderwerp als dit nog steeds taboedoorbrekend moet zijn.

Maar prachtig in beeld gebracht, de film had geen slimme Amerikaanse truucjes

nodig om tranen te trekken. De bittere realiteit laten al snel de tranen rollen...

*4.0

Absoluut geen kinderfilm.

Al doet de titel je anders vermoeden, en dat was ook de reden waarom ik deze film eigenlijk niet wilde zien. (komt in de film overigens helemaal goed met die titel)

Eerlijk en oprecht drama, waar een traantje hier of daar niet tegen te houden is.

Dat de Nederlandse film de laatste jaren op hoog niveau bezig is wist ik al. Voor mij komen de laatste jaren (onverwacht) de beste films uit Nederland en Belgie.

Vooral Loek Peters als dokter Snor was geweldig. Hij speelde ook de vader in Kauwboy. Deze man moet veel meer (serieuze) rollen krijgen!

Jammer van die afschuwelijke song aan het einde; dat was wel weer ouderwets Nederland op zn smalst.

Lichtelijk overschat hier op Moviemeter, wat mij betreft. Het is een vrij aardige kinderfilm, maar de lading aan 4'en en 4,5'en lijken me wat overdreven. Het heeft me vrijwel niet geraakt, terwijl ik normaal gesproken toch een makkelijke jankerd ben. Daarvoor is het toch wat te luchtig gehouden allemaal, zeker het einde met Akkies sterven had, ook al is het dan voor kinderen, best wat heftiger mogen zijn. Ik heb destijds het boek ook gelezen, en weet dat het door Akkies persoonlijkheid inderdaad vaak een luchtige bedoening is, maar zo treffend en aangrijpend als in het boek haar ziekte en uiteindelijke dood wordt beschreven, daar komt de film niet bij in de buurt.

Moet wel zeggen dat er een aantal leuke rollen inzitten die het nog wel de moeite waard maken. Dokter Snor is een leuke vent, die zwarte verpleegster speelt haar rol leuk en naturel, Eva van der Gucht - die ik normaal niet zo kan hebben - doet het best leuk als juffrouw, en Joep was gek genoeg misschien wel mijn favoriet. Hoewel hij met zijn baard in de keel wat oud aandoet voor iemand uit groep 8, vond ik zijn karakter erg leuk. Lekker kwaad en tegendraads, maar later slaat dat om en wordt het een leuk joch. Heb me wel geërgerd aan dat kleine stotterventje, mijn god zeg.

Akkie zelf doet het heel aardig, maar ook zij werkte me af en toe op de zenuwen met haar gedrag.

Maar goed, voor kinderen is dit een heel prima film. Zelf word ik denk ik wat te oud voor al dat geschoolvoetbal van bijdehante koters. Ben het dus ook totaal niet eens met de opmerking van Askikker hier boven mij.

3,5*

Na het kijken van de wat teleurstellende Mees Kees meteen ook deze "kinderfilm" maar gaan kijken. En ik moet zeggen wat een contrast! Uiteraard totaal verschillende onderwerpen, maar het gaat me vooral om de acteerprestaties en professionaliteit van de film zelf.

In tegenstelling tot Mees Kees zit Achtste-groepers huilen niet erg goed in elkaar en de film is van een hoog niveau voor Nederlandse begrippen. Deze film wist mij te raken en er zitten een aantal mooie (sympathieke) personages in. Ik leefde hierdoor intens mee met de kinderen.

Echt een mooie, onderhoudende dramafilm (niet alleen een kinderfilm!). Mooi camerawerk, muziek en acteerprestaties!

Inderdaad echt een leuke acteur is dat In de serie Penoza is hij ook al zo vermakelijk als boef Berry

Goede kinderfilm met zwaar onderwerp. Soms wat 'over acting', maar dat stoorde niet. Mooi drama.

Had deze film al heel lang liggen en bij gebrek aan 'beter' toch maar eens gaan kijken. Ik had verwacht een nogal kinderlijke film te zien te krijgen, maar dat viel alles mee! Wat is dit een mooie film! Een absolute aanrader!

Ik heb het boek drie keer gelezen en uiteindelijk na verl uitstellen de film gekeken. Wat is dit een prachte film. Zonder dat dokter Snor ook maar een woord zei, was het voor Akkie al duidelijk dat het voor haar voorbij was. Een bijzonder ontroerend moment waarbij je een traantje wegvinkt. Haar overlijden is ook zeer ontroerend gemaakt. Zo kan ik nog wel een uur doorgaan met alle goede, mooie en ontroerend punten uit deze mooie film. 4,0

Heb je ondertussen je stem verlaagd of heb je per ongeluk 3 sterren gegeven?

Per ongeluk drie sterren gegeven. Heb het al veranderd naar 4,0

wauw wat een film. Alles klopte en het greep me naar mn strot

Mees Kees is ook een heel ander genre, dat moet je sowieso al niet serieus nemen!

Dit daarintegen is een waargebeurd verhaal wat je dankzij de mooie beelden echt naar de strot grijpt.

Ik kan me niet heugen dat ik een pakkender 'jeugdfilm' heb gezien dan deze. Een traantje (en meer) weggepinkt:

****1/2

Dit is nou een film die je bij blijft! Hulde voor Akkie en Joep!!

Dit was echt afschuwelijk tenenkrommend om te bekijken zeg. Het onderwerp leukemie is zwaar en tot de doelgroep behoor ik al vele vele jaren niet meer (neem aan dat dit op basisschoolleerlingen gericht is), maar om dan nou zo'n beroerd werk af te leveren...

Achtste groepers huilen niet kent qua acteerwerk echt een vreselijke cast. Ze konden er zonder uitzondering allemaal niks van. Zoveel overacting, dialogen van een papiertje oplezen of van die geforceerd nep over komende dialogen waar de haren in je nek recht van overeind gaan staan, brrr. Dat stotterende buitenlandse jochie, die treurig lomp zijnde Joep (later in de film werd zijn acteerwerk wel iets beter, toen hij normaal kon doen), die vervelende Akkie. Pijnlijk matig geacteerd. Alleen dokter Snor ging wel.

Verder wordt het onderwerp leukemie wel vrij lichtzinnig getoond. Akkie is misselijk en ze verliest haar, maar meer krijg je als kijker ook niet te zien. Dat had wel wat realistischer getoond mogen worden, want het proces dat een leukemiepatiënt moet ondergaan is wel heel wat heftiger dan wordt vertoond. Verder verbaasde ik me er ook over dat zo ongeveer niemand van al die kinderen snapte wat kanker nou betekent. Als je een jaar of 10, 11, 12 bent dan ben je toch niet onwetend dat je denkt dat je met bidden iemand kan redden?

Het verhaal zelf is ook zeer voorspelbaar. Ik ken het boek niet, maar natuurlijk verandert Joep. En waarom Akkie hem leuk vind, terwijl hij zo'n eikel is, dat snap ik dan weer niet. Er zit wel 1 sterk moment in de film, als dokter Snor zonder snor de kamer op komt lopen. Dan weet je genoeg. Maar het het niet genoeg om mij te weerhouden om de film een vette onvoldoende te geven. Ook als educatieve film vind ik dit helemaal niks. Dan zijn er wel betere (buitenlandse) films over dit onderwerp te vinden.

1*

Aangrijpende film. Ik moest er eerst even inkomen, maar vervolgens werd ik ook helemaal in de film getrokken. Bepaalde plotwendingen zijn inderdaad wat voorspelbaar, maar dat stoort mij eigenlijk niet zo.

Ach, er zijn ook nog volwassen die zo denken, dus ik zou het de kinderen vergeven.

Redelijke film waarin een meisje uit groep acht te horen krijgt dat ze leukemie heeft. Het verloop is wat voorspelbaar en alhoewel de film zeker een aantal goeie en soms ook aangrijpende momenten kent, was de film me over het geheel iets te naïef (duidelijk gericht op de jeugd). Het acteerwerk van de jonge cast is van een wisselend niveau.

Mij pakte deze film wel, is natuurlijk altijd een heftig onderwerp en zeker bij kinderen.

Deze film heeft me erg kunnen boeien. Ik had van te voren niks over de film gelezen, dus had geen idee welke kant deze film op zou gaan. Dacht eerst over verhoudingen binnen groep 8, maar toen het onderwerp zich aandiende ging het dus een hele andere kant op. Ik vond Hanna Obbeek erg goed in deze film.

Goeie nederlandse film.

Achtste-groepers huilen wel!

Jaques Vriends, ik weet dat ik er vroeger, op de bassisschool een hekel aan had, toen het werd voorgelezen door de leraar/lerares, en waarom precies weet ik echt nog steeds niet; misschien omdat ik de kutschool waarop ik zat associeerde met de verhalen van Vriends wat ook voornamelijk over het schoolleven ging... maar voor de rest zou ik het niet weten. Toen ik werd overgeplaatst op een hele leuke school, en er toen ook een boek van Vriends werd voorgelezen dacht ik: Hey, hij is toch zo slecht nog niet....

En dat is ie ook zeker niet als hij van orgine het verhaal Achtste-groepers Huilen Niet heeft bedacht. Het boek heb ik niet gelezen (of het kan nog wel eens voorgelezen zijn in de klas), maar de film was echt ongekend knap en mooi gemaakt en weet je te raken. We maken kennis met Akkie, een behoorlijk stoer en zelfverzekerd meisje, waarvan ik bijna al hoop dat ik later zo'n dochter krijg. Ze voetbalt, laat het kaas niet van haar brood eten, is nooit teleurgesteld als iets tegenwerkt, en weet ook flink van haar eigen af te bijten tegen onderandere Joep, de stoerste jongetje van de klas met de grootste bek. Ook haar vrienden; de gelovige Elise, de stotterende Brammetje, de verliefde Laurens, haar vrolijke juf Ina, en haar openlijke maar toch bezorgde ouders zetten hier ook buitengewone rollen neer die je weten mee te denken. Je zou zeggen dat Akkie het helemaal gaat maken en het een meisje met een goude toekomst is, maar...

Dan komen we, heel langzaam, bij het moment dat Akkie te horen krijgt dat ze leukemie heeft, en bij dit moment is het ook gewoon een erg indrukwekkende ervaring; ondanks dat Akkie de uitslag heeft gekregen, van dokter Snor (wat een prachtige sympathieke rol was dat van Loek Peters), en dat de "Hooligans en de Soldaatjes" oorlog voeren in haar bloedbaan, lijkt de film maar te willen blijven wortelen in het feel good gehalte, mede dankzij er ook op haar hart gedrukt wordt dat de kans groot is dat het goed af gaat lopen, wegens de leeftijd van Akkie. Akkie legde sowieso de pakken er niet bij neer "Kanker...zeg dat dan meteen!", blijft optimistisch en de omgeving wordt ook steeds medelevender en sympathieker dan het eigenlijk al was. Ook die rol van die Surinaamse zuster was zo barmhartig en mooi en Akkie lijkt nog altijd klaar te zijn voor het belangrijke voetbal-toernooi. Ook Joep lijkt langzaamerhand op andere ideeën te komen, dat ook neigt naar een mooie en betoverende uitkomst. De schoolkamp-scene was ook zo'n opbeurend momentje. De sfeer in deze film blijft gewoon, hoe dan ook: sympathiek. Sympathieker zou het haast niet kunnen en je blijft als kijker ook gewoon duimen voor Akkie, die maar geen traan lijkt te laten voor haar bedreigende situatie.

Helaas was dit alles, te mooi geweest om waar te zijn, waar de film toch even een keiharde twist maakt, maar ook dan lijkt de sympathie niet te willen opgeven. Het einde vond ik dan wel weer net iets te snel...

Nederland kwam altijd nogal traag op gang met films aanzich, maar kinderfilms/boekverfilmingen blijven (net zoals in Scandinavië) altijd erg sterk en goed, zo ook deze prent. Al denk ik wel dat deze net iets te emotioneel is om hem op woensdagmiddag, na schooltijd te gaan bekijken.

4,5*

redelijk goede jeugdfilm die goed in elkaar gezet is. Neigt aan de ene kant naar een volwassen film en aan de andere kant naar een kinderfilm, daardoor kon ik er niet veel mee.

Prima jeugdfilm met overtuigend acteerwerk en een sterk op waargebeurde feiten gebasseerd script. Gezien het zware thema (kanker) niet echt geschikt voor kleine kinderen denk ik, maar voor 'achtste-groepers' en ouder moet dat toch wel kunnen. Ook voor volwassenen is deze prima te bekijken. De twee hoofdrolspelers (Hanna Obbeek en Nils Verkooijen) spelen ook de hoofdrol in de film Briefgeheim (2010), die ook als jeugdfilm het bekijken meer dan waard is. 3,5*

Speelt dit in Friesland af zag allemaal Heereveen posters hangen in het ziekenhuis maar hoor geen woord fries

Zelf heb ik de film destijds in de bioscoop gekeken, gisteren wilde mijn zoon hem graag zien. Mijn zoon is net 9, maar loopt over het algemeen voor met dit soort dingen.

Tegen het einde aan zei hij een enkele keer: "Mama, mijn ogen beginnen te tranen, maar ik hoef niet eens te huilen!" Dat zegt al genoeg. Mijn zoon krijgt niet zo vaak tranen in zijn ogen, zeker niet om een film. Ik ben daarentegen een huilebalk bij films/series, dus daar doen we maar niks mee.

Ondanks dat het de tweede keer dat ik deze film zag, wist het me nog steeds te raken. Ondanks dat de film vrij voorspelbaar is, ook voor mijn zoon, ergerde ik mij daar niet aan. Meestal vind ik het heel vervelend als je bij een dramafilm al exact kan vertellen wat er gaat gebeuren.

De acteerprestaties zijn in sommige gevallen niet van al te hoog niveau. Ik vond dat stotterende jochie best grappig, maar ik denk een verkeerde keus geweest om daarmee te beginnen. Met alle respect, maar qua acteren lagen zijn prestaties toch echt wel het laagst. Hierdoor vond ik het lastiger om in de film te komen. Dokter Snor speelt natuurlijk een geweldige rol. Zijn uitstraling, medeleven, ik geloofde het allemaal zo! Het moment dat zijn snor eraf was, was natuurlijk een emotioneel moment, maar ook dat moment wist hij geweldig in zijn rol te blijven.

Ik had mij van te voren al bedacht dat ik 4* zou geven, klaarblijkelijk heb ik dat al eens eerder gedaan. Mijn mening en stem zijn dus over het algemeen niet veranderd.

Wat speelden de kinderen in deze film goed! De uitleg van Dokter Snor aan Akkie over haar ziekte vond ik heel bijzonder en wat een lieverd van een schooljuf! Deze film blijft me nog heel lang bij.

Ik heb hem vanmorgen zitten kijken toen hij op tv was. Ik vond het een prachtige film! Goed gespeeld door de kinderen, was niets mis mee. Ook de volwassen acteurs deden het prima. Aan het einde een traantje gelaten. Heel mooi!

Een zeer droevig verhaal wat menig kind en ouder mee moeten maken .

Vooral het moeten kwam in deze film sterk naar voren .

Natuurlijk zien wij maar een glimp van de pijn en angst die er werkelijk is .

Maar toch zal deze film mij lang bijblijven

Mooie film. Goed acteerwerk en een interessant verhaal. Wel heel verdrietig. De emoties komen goed over. Een prima verfilming van het boek, dat ik ook heel goed vind. 4*

Verfilming van het gelijknamige boek van Jacques Vriens, waarbij het draait om leukemie bij een jong meisje.

Akkie (Hanna Obbeek) zit in groep 8 en is een opgewekte stoere meid die verzot is op voetbal, net als haar klasgenoot Joep (Nils Verkooijen), een nogal chagrijnige pestkop met wie ze het voortdurend aan de stok heeft. Maar dan wordt bij Akkie op een dag leukemie vastgesteld en wordt ze opgenomen in het ziekenhuis. Het stoere meisje krijgt veel steun van haar ouders en vrienden, maar wil snel weer voetballen.

Het verhaal is best mooi (ondanks dat het gaat om een jong meisje met leukemie) en bevat een aantal ontroerende momenten en de film breekt een lans voor het niet kinderachtig behandelen van kinderen. Voor het (leren) omgaan met kanker, zowel in de klas als thuis, en voor het (leren) afscheid nemen, van school en van elkaar. Daardoor wordt dit iets te veel een voorlichtingsfilm, maar wel een doeltreffende. Opmerkelijk is dat de moeder van Akkie wordt gespeeld door haar echte moeder, namelijk door Johanna ter Steege.