La Cara Oculta (2011)

Goede mistery-thriller, met een vleugje horror. De film vertelt het verhaal van een Spaans orkestdirigent, dat een baan in Bogotá aangeboden krijgt. Alles lijkt aanvankelijk goed te gaan, maar plots verdwijnt zijn vriendin. Hij ontmoet een nieuwe relatie en gaat door met zijn leven, de politie start echter een onderzoek naar de misterieuze verdwijning.

Goede script en prima acteerwerk. De film houdt de spanning goed vast, door middel van flashbacks krijgen we gaandeweg meer te zien wat er zich heeft afgespeeld. Het misterie wordt pas aan het einde van de film verklapt... en in de trailer

Helaas is de trailer dus een grote spoiler. Als je de film wilt zien dan raad ik je aan om die trailer niet te bekijken.

Mooie zeer verzorgde decors en locatie, goede sfeer, overtuigend geacteerd, een voortkabbelend en toch wel griezelig verhaal en best spannend af en toe. Echt een mooie Columbiaanse film.

Alleen het gewetenloze, zeg maar psychopatische, gedrag van eerst de ene en dan nota bene ook nog de andere vrouw vond ik niet zo geloofwaardig. En ik vond ze ook beiden eng mager om te zien.
De man was wel geloofwaardig voor mij.
Voor het uiterlijk van de film en het acteren het voordeel van de twijfel dan maar.

:)

zo blij dat ik de trialer niet gezien heb (ik kijk zelden vooraf trailers, te veel spoilers); wat een heerlijke thriller, goede muzikale en spannende geluidsondersteuning. Als je onbevangen naar deze film kijk is het zo spannend. 4 verdiende sterretjes. Dacht eerst het is een horror, vlak daarna een enorme en overwachte twist in het verhaal. Dus eerst kijken daarna de trailer!!

Damn, je zal het maar meemaken -zo opgesloten raken en een ander met je partner bezig zien...

Een verrassend goede en doeltreffende thriller/drama. Ben gelukkig met 0,0 voorkennis de film ingegaan want de trailer geeft inderdaad alles weg zie ik nu. Het begint met horror/ghost-achtige trekjes en handelt uitgekiend over jaloezie en hebzucht en menselijke handelingen i.p.v. paranormaal, mooi gedaan. En wat Fabiana flikt is weerzinwekkend. Misschien wat ongeloofwaardig, maar ze beseft dat ze haar plotseling rijke leventje verliest als ze Belén bevrijdt.

Het levert spannende momenten op (en mooie dames) alleen is 't soms wat twijfelachtig: Fabiana die hardop tegen een 'geest' begint te praten, de oude vrouw die nooit Adrian heeft verteld over de bunker, Belén die uiteindelijk Fabiana opsluit uit wraak,

maar het is allemaal geen belemmering voor de filmbeleving. Erg boeiend, huiveringwekkend zelfs en prettig dat er geen overdramatisch gedoe is maar zo nu en dan juist morbide humor, wat in een eventuele remake ongetwijfeld volledig omgekeerd zou zijn.

De muziek (voorzien door het script zelf, de orkesten) en beelden zijn ook prima, maar het is vooral het effectieve scenario dat eruit springt. Bijvoorbeeld wanneer Fabiana en Adrian voor de spiegel staan en de blik van Fabiana. Denk je eerst dat het 'lieve' meisje het huis of Adrian niet vertrouwt, blijkt het na de flashback opeens een intens valse blik richting Belén te zijn en is Adrian toch niet zo onbetrouwbaar als gedacht. En La Cara Oculta is onbedoeld een heerlijke 'sneer' naar opgeklopte klopgeest-films á la Insidious, eat that.

De ommekeer is dus geweldig en plaatst alle personages in een ander perspectief, hoewel het einde sterker was geweest als Belén zou sterven in de bunker, of in ieder geval meer verwilderd eruit zou komen dan nu het geval is.
Desondanks een uitstekend filmpje dat indruk maakt (voor liefhebbers is het werk van Guillem Morales misschien nog een aanrader).

PS ondergedoken nazi's die technisch onderlegd zijn.: zelfs na hun dood nog een dodelijke combi

Wat een bijzondere goede film.
In het begin leek er cliché in te zitten, maar niets was minder waar! Bovendien wordt de kijker meermaals op het verkeerde been gezet.
Goed geacteerd. Super verhaal. En alles zeer realistisch!

Mooi extraatje vond ik hoe Adrian op spannende momenten zelf de achtergrondmuziek 'begeleidde' !

3.5 *......... of toch 4.....hmmmm

Een erg verrassende en spannende thriller, dat moet gezegd worden.

Ik kwam deze film toevallig tegen en kan de toekomstige kijkers alleen maar adviseren om de info van de users hier op te volgen en met zo weinig mogelijk voorkennis de film in te gaan. Gelukkig deed ik dat zelf ook en op die manier krijg je in ieder geval een erg verrassende film voorgeschoteld.

Het eerste half uur kent La Cara Oculta een rustige maar uiterst aangename opbouw. Op het moment dat de grote flashback komt, wordt het interessanter, maar vooral ook steeds spannender. Ik dacht aanvankelijk dat Belén een geest zou zijn, of dat haar man niet deugt, maar dat bleek toch allemaal anders in elkaar te steken.

De tweede helft is een bijzonder fijne filmbeleving. Het boeit, is spannend, en wordt ondersteund door een aangename soundtrack. Ik vond het alleen wat jammer dat Belén uiteindelijk het zelfde gedrag vertoont als Fabiana. Dat vond ik jammer al is het uiteindelijk wel te begrijpen. Persoonlijk had ik het slimmer gevonden als Belén ja had geantwoord op de vraag van Fabiana, of ze door Adrian opgesloten was. Op die manier was ze waarschijnlijk wel bevrijd door Fabiana, omdat die Adrian ook niet meer vertrouwd zou hebben, denkende dat haar misschien hetzelfde lot zou wachten. Nu liep dat allemaal toch anders.

Maar goed op deze manier kon het ook. Ik vond het een leuke originele film, die me erg wist te boeien en dan neem ik die paar kleine minpuntjes graag op de koop toe.

4,0*

Een kleine geniale film. Dit is een dikke aanrader. Ik moest in de eerste plaats denken aan Marokko, waar ik een magic box heb gekocht, zo'n houten doosje waarvan je eerste de verborgen sleutel moet zoeken om hem open te krijgen. Ik wil verder niet ingaan op de details, want ik ben het met mijn voorgangers eens : hoe minder je van de film weet hoe beter voor de filmbeleving. Ik heb de raad opgevolgd en geen spijt van.

Fijne Valentijnfilm ook natuurlijk maar dan eens geen romcom, over de test der liefde. Regisseur Baiz bezondigt zich niet aan logicafouten, en brengt een ordentelijk gestructureerde film. De twists, het acteerwerk (mooie chica's), de muzikale afstemming en de setting werken allemaal naar wens en ondanks het vermoedelijk beperkte budget is dit een schitterend resultaat.

Het einde had ik liever als een confrontatie tussen Belen en Adrian gezien. Hier kon men nog iets sterkers van maken denk ik. Hopelijk een alternative ending op DVD? . Een topper van een thriller.

thriller die het absoluut van het tweede deel moet hebben. sterker nog, in de eerste 10 minuten heb ik me redelijk zitten ergeren: vriendin weg, troostzuipen in het cafe, meisje leren kennen, ermee naar bed. pff. en nee, dat is dus geen spoiler. ook in het half uur erna wil het niet heel spannend worden, ondanks dat het pogingen daartoe doet. met geen enkel karakter krijg je een band. het voelt te standaard aan. met teveel bliksem en vrijscenes enzo.

halverwege de film komt er dan het element die de film redt en vanaf daar is het ook meteen veel interessanter, origineler en voel je ineens iets bij de karakters. het is eigenlijk jammer dat het pas zo laat gebeurd, aan de andere kant had het tweede deel misschien ook niet langer moeten duren. een fijne psychotisch-achtige beklemmende sfeer. helaas laat het toch ook hier wat steekjes vallen (de manier waardoor Fabiana getriggerd wordt in de badkamer te gaan 'praten' was wat zwakjes, Belèn kwam verrassend goeduitziend de bunker uit en het telefoontje kwam te toevallig), waardoor het toch geen échte hoogvlieger wordt.

al met al weer een aardige film uit Spanje, er komt toch veel goeds vandaag. het begin is matig, vanaf de helft zorgt ervoor dat je toch met een 'fijn' gevoel naar de aftiteling zit te kijken.

Hier had ik me echt op verheugd, maar wat een complete ramp!

De locaties zijn mooi, maar verder? Het script is slecht, de acteurs bakken er weinig van, de dialogen zijn tenenkrommend etc etc..

Eng wordt het nooit, want alles is voorspelbaar of compleet belachelijk. De donder en de bliksem zijn B-film niveau .. geestig was het wel, maar dan omdat het zo vreselijk slecht was.

Oh ja de muziek was wel aardig met het orkest. En Martina García gaat lekker vaak in bad of onder douche!

Het eerste stuk van de film sturen de makers je erg opzichtig een hoek in. Weliswaar de verkeerde hoek zo blijkt, maar subtiel was het zeker niet. De draai is wel aardig (maar hoe lomp moet je zijn om die sleutel te vergeten, kolere) en het vervolg weet gelukkig meer te boeien dan de opzet zodat het toch nog wel kijkbaar blijft, maar echt goed vind ik het nooit. Daar is het acteerniveau te laag voor, en is het uiteindelijk allemaal wat aan de magere kant. Ook de Allegretto van Beethovens 7de is wel eens beter gebruikt..

2.5*

Een mysterie dat zich ontwikkelt tot een enerverende psychologische thriller. Voorspelbaar? Daar heb ik deze keer gelukkig geen last van gehad. Ik vind dat het scenario knap in elkaar steekt, want ik heb tot het einde toe geboeid zitten kijken. Gewoon een lekker spannende film. Zeker zo goed als Panic Room.

Zeer interessante pyschologisch mystery. Zoals bij iedere thriller/horror/mystery is men erbij gebaat zo min mogelijk van het plot te weten. Gewoon varen op de positieve meningen van anderen en van de rit genieten.

Op die manier zal deze film ieder filmliefhebber bevallen. Audiovisueel voldoende te beleven, er zijn meerdere prachtig geschoten scene's en een sterke soundtrack. Acteerwerk is subliem, maar het script is toch wel het hoogtepunt. Niet zozeer het plot, wat wel leuk is, maar de personages voelen erg complex aan. Je ziet hun gedrag naarmate de film verstrijkt veranderen en in een tweestrijd belanden. Je leeft mee met de personages en begrijpt hun tweestrijd. Deed me veel denken aan oude Griekse tragedies, net als het plot trouwens.

Zo bevatten de dialogen romantiek, humor en drama en worden de verschillende emoties op realistische wijze verteld/uitgesproken. Niet een film die zich zal uitpoppen tot een favoriet, maar verplichte kost voor de filmliefhebber die eventjes geen nieuw meesterwerk kan vinden.

Eindelijk nog eens een sterke film. De laatste tijd waren het een beetje middelmatige films die 'k had gezien, maar eindelijk weer eens een erg goeie film. 'k vond het een erg mysterieuze film. En dan halfweg die verrassende wending, die viel zeker niet tegen, net als het einde eigenlijk.

De cast kon me ook wel bekoren.

Een puike mysterieuze Spaanse film, die zeker het bekijken waard is! Best niet te veel over lezen en gewoon bekijken.

Mijn eerste Colombiaanse film.

Erg bekend ben ik niet met het land, behalve dan met de meestal negatieve verhalen in de media over de FARC, drugs en misdaad. In mijn periode in het buitenland heb ik echter ook wat Colombianen ontmoet, zodat ik al een iets genuanceerder beeld heb gekregen van het land. De hoofdstad Bogotá (en de streek erom heen) is zowel in welvaart én klimaat vergelijkbaar met Europa, doordat de stad op extreme hoogte ligt. Deze film bevestigt dit beeld van een moderne westerse stad, zonder de typische sloppenwijk taferelen die je in bv. Braziliaanse films vaak tegenkomt. Het nodigt in ieder geval uit tot een bezoek aan het land.

La Cara Oculta is nog niet direct een meesterwerk, maar doet zeker niet onder voor een gemiddelde thriller uit Europa of Hollywood. Andrés Baiz neemt de tijd voor een sfeervolle opbouw en in het begin denk je te maken te hebben met een onvervalste gothic horror. Plotseling echter verandert het vertelperspectief en blijkt het een echte thriller. Hier boet de film wat aan spanning in aangezien Baiz zijn verhaal als flashback vertelt (terwijl je als kijker al weet wat er gebeurd is). Dan volgt echter een nieuwe sadistische plottwist en komt het tot een onverwachte, maar bevredigende climax.

Het plot met de nazi bunker is weliswaar vergezocht, maar de uitwerking is creatief genoeg om La Cara Oculta tot een onderhoudend filmpje te maken. De beelden van Colombia leveren mooie plaatjes op, terwijl de soundtrack leunt op een aantal sterke klassieke werken. Een tikkeltje gemakzuchtig misschien, aangezien mannelijke hoofdpersoon dirigent is en daarnaast ook wat potsierlijk met Beethoven als finale. Niettemin heb ik me goed geamuseerd en is deze film zeker een aanrader voor wie weer eens iets anders wil.

Net geen vier sterren: 3,5*

Hele bijzondere film die vrij rustig van opbouw is. Wat er dan uiteindelijk plaatsvindt is echt geniaal. De hele setting op Colombiaanse bodem, de onbekende cast en het sublieme verhaal zuigen je aan de buis vast. Een van de betere Spaanse thrillers, die niet onderdoet voor Hollywood producties. Het gelijknamige boek geschreven door Arturo Infante was me niet bekend maar ik ben ontzettend blij dat me de film niet ontgaan is.

Eerste helft van de film is standaard-thriller die we al honderd keer gezien hebben (meisje krijgt nieuwe vriend, vorige vriendin is spoorloos verdwenen en het lijkt te spoken in huis).
Dan krijgen we opeens halverwege een briljante plottwist en wordt het nagelbijten in de tweede helft, beetje jammer dus dat opbouw iets te veel tijd in beslag neemt.

Sterke thriller die het vooral van het simpele, maar doeltreffende verhaal moet hebben. Maar ook de acteerprestaties mogen er zijn en de dames zijn beiden erg mooi. Ook fijn. De muziek past er ook uitstekend in en de decors zien er goed verzorgd uit. Spannend en best eng.

Erg sterk !

Uitstekende film waarin de vriendin van een dirigent spoorloos verdwijnt en slechts een videoboodschap achterlaat. Een goed uitgewerkt en vooral origineel verhaal dat eigenlijk pas echt spannend wordt tijdens de tweede helft. De personages staan op sommige momenten iets teveel in dienst van het plot, waardoor het niet altijd even geloofwaardig is.

Een fijne thriller waarbij ik in het begin van de film in eerste instantie op het verkeerde spoor werd gezet.

Film kwam wat traag op gang maar nadat we het zoveelste shot van de doperwtjes op een plank hadden gehad kwam de vaart en de spanning er eindelijk in en zat ik helemaal in het verhaal.

Genoten.

Visueel erg aantrekkelijke film met een ietwat intrigerend verhaal - hoewel dat misschien wel wat meer aangezet had gekund, want achteraf voelt het hier en daar wat dun aan. Toch viel me dat tijdens het kijken in eerste aanleg niet echt op - misschien is het vooral voor de herkijkbaarheid belangrijk. Wat echt onbegrijpelijk is is dat de trailer niet zozeer uitnodigt de film te gaan zien, maar daar de samenvatting in twee minuten van geeft - inclusief alle denkbare spoilers. Gelukkig had ik die niet gezien, want het verpest de film behoorlijk.

Waar ik al mee begon, het geheel is erg visueel aantrekkelijk, en niet alleen door de mooie dames Martina García en Clara Lago - ook de locatie is erg mooi, de spiegels komen er mooi uit en het contrast is hier en daar fijn hard aangezet. De sfeer die er over de film hangt is knap aangezet, subtiel als het is hangt er toch een soort naargeestig zweem over de film dat me wat aan de film Wakolda (2013) deed denken.

Gewoon een ijzersterke boeiende en spannend Thriller met een origineel verhaal, welke tevens een zeer verrassende wending heeft.

Het verhaal welke uitstekend is opgebouwd, weet te boeien van de eerste tot de laatste minuut (de film duurt precies 90 minuten) en is zelfs op bepaalde momenten spannend. Ook met de uitvoering (o.a. de sfeer) van het verhaal zit het meer dan goed ondanks dat het verhaal eigenlijk maar draait om drie personen te weten Adrián die een talentvolle en vermogende jonge orkestdirigent is die woont in Spanje en de mogelijkheid krijgt om het Bogota Filharmonisch orkest te leiden in Colombia voor één jaar, Belén die de vriendin is van Adrián en met hem meegaat naar Colombia en tevens ontdekt dat Adrián flirt met violiste Veronica uit zijn orkest en Fabiana die een serveerster is in een bar in Bogota en waarbij de aangeslagen Adrián zijn verdriet komt wegdrinken door de verdwijning van zijn vriendin Belén en waarbij hij troost vindt bij haar. Zij ontfermd (neemt hem mee naar haar appartement) zich namelijk al snel om hem als hij in aangeschoten toestand de bar verlaat en dan slaande ruzie krijgt met iemand waarbij hij tegenaan botst.

Buiten dat het verhaal om drie personen draait, is het verhaal ook eigenlijk uit drie hoofdstukken opgebouwd waarbij het 1e hoofdstuk draait om Fabiana (goed gespeeld door de zeer mooie Martina García die meer zonder kleren, van top tot teen, is te bewonderen in deze film dan met kleren aan. Met name het bovenaanzicht van haar als ze in bad ligt met alleen water erin, en waarin ze dus helemaal bloot is te bewonderen, was visueel genieten geblazen Bij die scene heb ik zelfs even op haar ingezoomd. Ik moet toegeven dat ik de hele film van haar genoten heb, ze had een prachtig lichaam met wel hele kleine borstjes), het 2e hoofdstuk draait om Belén (goed gespeeld door de tevens mooie Clara Lago, waarbij soms een glimp van haar blote lichaam was te zien) waarbij letterlijk en figuurlijk het 1e hoofdstuk van een andere kant wordt bekeken (dat was namelijk de zeer verrassende en ijzersterke wending) en het 3e hoofdstuk draait om de eveneens ijzersterke ontknoping van het verhaal.

Het 1e hoofdstuk lijkt in eerste instantie wat flauw en clichématig en je denkt dan eigenlijk al te weten hoe de vork in de steel zit. Maar dan begint na precies 30 minuten het verrassende 2e hoofdstuk wat puur genieten was en dan vooral vanwege Belén en Fabiana en met name het gedeelte als Fabiana erachter komt in de badkamer via de wasbak (trillen van het water als ze een vraag stelt) wat er met Belén is gebeurt en hoe ze dan omgaat met de situatie (voornamelijk denkt ze dan in eigenbelang en hebzucht) en dan Belén eigenlijk nog meer pijn doet en kleineert.. In dit hoofdstuk vond ik het overigens zeer geinig dat Belén een rondleiding krijgt in het riante huis in Bogota van de Duitse eigenares Emma Engel (gespeeld door Alexandra Stewart), die tevens een Duitse herdershond heeft met de naam Hans, waarbij ze aangeeft dat haar inmiddels overleden Duitse man vroeger naar Bogota is gekomen om werk te zoeken en dat haar man een architect was. Je kunt het natuurlijk al aanvoelen op je water, maar Duitsers gaan niet zomaar naar Bogota om werk te zoeken en wat blijkt, haar man was vroeger een SS-er in de Tweede Wereldoorlog die gevlucht is naar Bogota Dat haar man een architect was klopt wel want buiten dat hij er veel geld mee heeft verdiend in Bogota, heeft hij tevens tussen de slaapkamer en de badkamer in het huis een geheime geïsoleerde (o.a. geluiddicht maar wel was alles te horen en te zien, via spiegels, wat zich afspeelde in de slaapkamer en badkamer) ruimte gemaakt, de ingang zat achter een grote spiegel op een kast verborgen, waarin hij dan kon vluchten als men hem op het spoor was. Emma Engel laat alleen deze ruimte aan Belén zien, en zij wil deze gebruiken om Adrián te testen vanwege het gedoe met violiste Veronica. Hierdoor sluit ze zich per ongeluk door dommigheid (nee ze was niet blond) en haastigheid (ze laat dan de sleutel van de toegangsdeur achter de spiegel vallen zonder dat ze het merkt) op in deze ruimte en moet ze dus de hele tijd aanzien hoe Adrián met haar verdwijning omgaat. Dat was voor haar zeer pijnlijk om te zien en vooral als Adrián al zeer snel een nieuwe relatie aangaat met Fabiana die hij ook al snel neukt (missionarishouding en op zijn hondjes) in de slaapkamerm waarbij dus Belén niets rest om kwaad toe te kijken

In het 3e en laatste hoofdstuk, welke begint na 70 minuten, krijgen we dan de ontknoping van het verhaal te zien welke gewoon ijzersterk is maar misschien wel voorspelbaar was. Want tijdens deze ontknoping neemt Belén dus wraak op Adrián en Fabiana. De laatste sluit ze op in de verborgen ruimte als Fabiana de ruimte opent omdat ze denkt (ze krijgt immers als sinds lange tijd geen signalen meer van haar via de wasbak) dat er iets mis is met Fabiana die doet alsof ze dood is. En Adrián verlaat ze nu definitief vanwege hoe hij haar behandeld (snel vergeten en snel weer een nieuwe vriendin) heeft na de plotselinge verdwijning van haar. Ze plakt wel nog een foto van hem en haar op de spiegel (waar dus de geheime duur achter zit en waar nu dus Fabiana in opgesloten zit) en ze laat ook nog de sleutel achter die Fabiana had gevonden en niet gebruikte om haar vrij te laten. Dus het einde is een beetje open want je weet niet of Adrián deze hints kan begrijpen en dus Fabiana eventueel opgesloten blijft zitten in de verborgen ruimte. Persoonlijk vermoed ik dat Adrián weer hetzelfde gaat doen en dan misschien wel met violiste Veronica, waar hij toch al gevoelens voor had.

Al met al heb ik gewoon genoten van deze sterke thriller die van Colombiaanse en Spaanse afkomst is. Sowieso zit het verhaal gewoon goed in elkaar en weet het verhaal ook tot de laatste minuut te boeien. Maar ook het visuele aspect in deze film mocht er wezen en dat komt voornamelijk op conto van de zeer fraaie Martina García. Deze film krijgt dan van mij ook gewoon een dik verdiende ruime voldoende en zo te zien denken velen anderen daar ook zo over

Fijn filmpje met mooie dames en een vrij ingenieus plot. De cliches worden niet geschuwd, zo onweert het nogal eens maar al met al een prima genietbare film.

Gevalletje jammer. Hier zit een gemene thriller in verborgen die een geslepen regisseur er vast uit had gehaald. Baiz valt vooral op als lompe verteller met te weinig geduld en nog minder raffinement. Veel te aanstellerig, een sfeerloos geheel en uitsluitend gericht op het narratieve haakje. Dat werkt wanneer de scènes in de badkamer en voor de spiegel terug komen, maar zelfs daar weet hij er af en toe nog een potje van te maken met allerlei overdreven gedoe.

Dat geratel in een geluidsdichte kamer gaat vanzelf eens tegenstaan en elke gezichtsuitdrukking of wat dan ook (ja, ook die loeiende muziek) is zo dik aangezet dat het bijna belachelijk wordt. Het zal eens niet onweren. Fabiana is het enige personage dat iets van een laagje heeft. Dat wordt dan maar simpelweg opgedreund, want stel je voor dat iemand het ontgaat. Dat niveau. Zat potentieel, maar met een totaal gebrek aan subtiliteit komt er weinig van terecht.

Een film met twee gezichten. In het begin mis ik echt de uitdieping van de karakters en relaties. Komt de geloofwaardigheid niet ten goede. Daarnaast trekken ze de standaard thrillertrukendoos open wat het een voorspelbaar karakter geeft. Toch heeft het een verrassend middenstuk, waar wat mij betreft de film ook had mogen eindigen. Dat was een fantastisch slot geweest. Maar helaas. De film eindigt net zo krachteloos dan als het begon.

Overigens is de genreomschrijving mysterie niet op zijn plaats. De film is soms voorspelbaar, wordt stap voor stap uitgelegd, en het weggeven van teveel informatie wordt in de trailer al pijnlijk duidelijk. *3.0

Soms kom je zo'n film tegen die je helemaal niet kent en die je compleet omver weet te blazen. Deze Cara Oculta is echt een ultiem voorbeeld. Wat nog relatief gewoontjes begint met een love story lijkt uit te draaien op een ghostmovie of een thriller met een psychopathische dirigent, maar wat zit je er dan als kijker naast zeg. De twist is werkelijk fenomenaal en de spanning blijft er tot het einde in zitten. Erg sterk ook om het verhaal daarna geheel uit het perspectief van de verdwenen Belén te bekijken. Wat paranormale momenten leken, blijken dan signalen van een gevangen vrouw te zijn. Zo enorm goed uitgewerkt zeg, de wanhoop van het gevangen zitten zonder perspectief op vrijheid is erg goed uitgewerkt. Richting het einde volgt de film wel een wat voorspelbaar pad, maar dan blijkt Fabiana egoïstisch te zijn en Belén niet te bevrijden. Wanneer ze dit uiteindelijk wel doet wordt het haar fataal en wordt ze zelf slachtoffer. Aardig einde, al was het wel vergezocht dat ze haar gedrag omzette in blinde haat en jaloezie. Maar daar hadden beide dames uiteraard last van, beiden wilden hun fijne luxe leventje met Adrian niet verliezen.

Wel bizar dat zo'n enorme twist veel te veel wordt gespoilerd door de producers, zowel in de trailer als in de Engelstalige titel als op de poster, al zullen de meeste aan de poster niks opmerken. Maar deze film moet je echt blanco in gaan, want zonder de enorme verrassing is het bijzondere tintje volledig weg. Al blijft er dan nog een hele fraaie film met geweldig acteerwerk, schitterende muziek en een erg boeiend plot over.

4,5*

Spannende film die speelt met wat horrorelementen, zonder dat het ergens eng wordt. Echt heel spannend wordt het ook niet aangezien het vrij voorspelbaar is en de wendingen niet echt als een verrassing komen. Dit haalt de film gedeeltelijk onderuit, maar het uitgangspunt is desondanks sterk en levert een vermakelijke film op.

Damn, geweldige thriller dit. Simpel concept maar heerlijk uitgewerkt. Die soundtrack ook briljant. Goh, veel beter als dit gaat het niet worden. Heb me er erg mee vermaakt. Ik twijfel een beetje tussen 4.5* of gewoon het maximum. Ik vind dat het die 5* verdiend want de film kent een zeer goede suspense en sfeer en ik had het einde ook anders voorspeld. Ergens een plekje geven in mijn top 10 zodat ik de film misschien bij andere mensen op die manier bekend maak.

Alvorens ik mij ging wagen aan deze thriller eerst de recensies hierover gelezen en dat is maar goed ook want ik heb nogal de gewoonte van een film die ik wil gaan zien eerst de trailer te gaan bekijken. Als ik dat bij deze film gedaan zou hebben, dan zou dat deze film voor mij aanzienlijk minder spannend gemaakt hebben, want die trailer - achteraf bekeken! - was een spoiler van jewelste; ik zou haast zeggen de grootste spoiler die ik ooit in een filmtrailer ben tegengekomen. Nu werd ik tenminste flink verrast en zo hoort het natuurlijk ook in een echte thriller. Film kende een uitstekende spanningsopbouw én - ik kan het niet nalaten om te zeggen - een paar bloedmooie vrouwen. De hond met de naam Hans mocht er ook wel zijn hoewel ik gezien de reputatie van de vorige bewoner eerder zou verwachten dat die Adolf zou heten. Het open einde bevredigde mij aanvankelijk niet helemaal maar aan de andere kant geeft de regisseur je de ruimte om zelf te fantaseren hoe het met Fabiana afgelopen zou kunnen zijn. Daar is niks mis mee dus.
La Cara Oculta vond ik iets minder dan Contratiempo (2016) ook een thriller van Spaanse makelij die ik eergisteren heb bekeken. Wel een aanrader voor thrillerliefhebbers die die film nog niet gezien hebben.

4.0*

Ik had nog nooit van deze film gehoord en per abuis zie je hem tussen de updates staan, klikt er op, en dan klinkt het verhaal nog interessant ook. La Cara Oculta is een enorme verrassing en in bijna alle opzichten erg geslaagd.

Adrián zit er helemaal doorheen wanneer zijn vriendin Belén hem heeft verlaten. Al snel vindt hij troost bij sexy serveerster Fabiana die bij hem intrekt. Als kijker probeer je hints op te pikken wat er met Belén gebeurd zou kunnen zijn en dan ga je letten op wat er gezegd wordt en lichaamstaal. Net zolang tot je jezelf in je hoofd helemaal gek maakt. En dan nog zie je de geniale wending niet aankomen. Ik dacht echt dat we een 'simpel' geestfilmpje voorgeschoteld kregen. De geluiden, de golven in de badkuip en wat te denken van een woedende image van Belén zelf in de spiegel. Ik dacht aan geesten, terwijl Fabiana op dat moment allang wist hoe het zat. Een briljante setting waarvan ikzelf het ook Spaans (ha ha!) benauwd kreeg. Je zult het maar meemaken om opgesloten te zitten in een onverwoestbare ruimte in je eigen huis.

Sowieso valt er weinig te klagen met een aantal prachtige latina's op het scherm. De chemie tussen de hoofdrolspelers is ook zeker de moeite waard. De liefde is echt en de paniek van Belén goed voelbaar waardoor ik echt gespannen zat te kijken. Best een sterke score ook, al ben ik totaal niet van de klassieke muziek.

Door de blootlegging van het mysterie halverwege de film had ik verwacht dat de film in zou kakken. Echter blijft de spanning sterk aanwezig. Je bent toch razend benieuwd hoe het allemaal gaat uitpakken. De keuze van Fabiana om Belén te laten zitten was echter wel een voorspelbare. Ik ga verder maar niet al te veel op het verhaal in want bijna alles zou dan tussen spoilertags moeten staan. Ik ben alleen helemaal niet tevreden over het einde. Het leek me een stuk aangrijpender als Belén in het hok zou overlijden. Of dat een jaloerse Veronica Adrián iets aan zou doen nadat hij er een punt achter zette, net op het moment dat Belén vrij komt. Nu blijf je met de vraag zitten of Fabiana (in het hok) en Adrián (door het dreigement van de politieman) doodgaan maar het voelt leeg. Rest me niet meer dan twee woorden: intelligent en hoogstaand.