Emma (1932)

Marie Dressler was tussen 1930 en 1934 de meeste succesvolle en de meest geliefde actrice van Hollywood.

Dat was opvallend, want Dressler was een oudere, dikke en nogal lompe vrouw.

Ze won een Oscar in 1931 en haar films waren enorm grote kassuccessen.

Marie Dressler was een fantastische actrice en haar rol in een film als "Emma" staat nog steeds als een huis.

In "Emma" speelt ze een huishoudster die zichzelf wegcijfert en alles

geeft aan het gezin waar ze werkt.

Als de vader van het gezin overlijdt en Emma alles nalaat,keren de kinderen,die Emma heeft opgevoed,zich tegen haar.

Dressler is een fantastische actrice die je in de ene scene doet schaterlachen en de andere scene doet slikken van emotie.

Voor deze film was ze genomineerd voor de Oscar als beste actrice van 1932.

Schitterende film, die helemaal door de talenten van Marie Dressler wordt gedragen.

Marie Dressler liet op latere leeftijd zien heel wat meer te kunnen dan fysieke humor in slapstick films, waarbij dan ook vooral gebruik gemaakt werd van haar weinig elegante voorkomen. Was ze me eerder al positief opgevallen in Dinner at Eight, in Emma speelt ze de hoofdrol en ze doet dat vol overtuiging. Ze kruipt echt in de huid van de moederkloek Emma, is zowel komisch als tragisch, en weet daarbij te voorkomen dat ze een typetje wordt- ze behoudt altijd haar waardigheid. Hoewel best grappig past de vliegtuig-scène waarbij Dressler in razend tempo over de kop gaat niet helemaal bij de toon van de film. Van de rest van de cast is vooral Jean Hersholt als de vader goed, de kinderen (waaronder Myrna Loy) spelen een te kleine, en vooral te eenzijdige rol om veel indruk te maken.