Advise & Consent (1962)

Een prachtfilm. Laughton verliet de wereld in ieder geval met een laatste rol van formaat. Fonda is goed maar krijgt teveel credit, als je alleen al de poster ziet. Misschien maar Fonda maar even weggehaald moet worden voor Walter Pidgeon, die een grotere rol speelt. Aan bovenstaande poster vind ik de koepel zeer mooi, die ook zo het ''The End'' sluit op het einde in hetzelfde gebouw. Verhaal steekt goed in elkaar en het politieke spel is zeer goed weergegeven. Frank Sinatra is nog als achtergrond gebruikt in bar waar Don Murray binnenstapt. Wil graag eens het rechtbank drama Anatomy of a Murder zien van Preminger. Advise and Consent is na de 5 films van de regisseur die ik gezien te heb tot nu toe, zijn beste.

Heerlijke klassiek Hollywood politiek drama dat wel enigszins door de tijd is ingehaald als we 't hebben over afpers-onderwerpen.

Maar het mocht de pret absoluut niet drukken. Fonda's rol had ik toch groter verwacht, hij was 'snel' van het toneel verdwenen leek wel. En Charles Laughton had een prachtige afscheidsrol, groots acteur.

Puik acteerwerk, goed script (wel hier en daar voorspelbaar en minder choquerend dan destijds wellicht), en een uitermate interessant politiek steekspel. Jammer dat het geluid bij het commissie-verhoor (geroezemoes etc) slecht gemonteerd was.

Zo, dit had ik toch niet verwacht voor een film uit 1962.

Nu ben ik toch een groot liefhebber van politieke films, maar dit was toch behoorlijk droge materie! Zo'n lange film over slechts 1 bepaalde stemming in de politieke arena; daar zou je nu niet meer mee aan hoeven komen, vooral niet met zo'n enorme topcast. Welke producent begint daar in hemelsnaam aan?

Al met al zeker wel de moeite waard verder, even buiten enkele iets te karikaturale scenes en personages gerekend.

Laughton is natuurlijk groots in dit soort over the toprollen. Fonda is inderdaad van veel minder belang hier dan ik aanvankelijk dacht en de show wordt min of meer gestolen door mensen als Don Murray en Franchot Tone.

Een film for all seasons wat het politiek gedoe betreft, zoals al altijd en nog altijd gevoerd wordt : het zwakke punt bij de tegenstrever opsporen en meedogenloos in het publiek gooien.

Waarde van de film zit hem uitsluitend in de pleidooien van enkele steracteurs als daar zijn Henry Fonda en Charles Laughton (deze laatste toch wel wat overacting).

Voor wie van de politieke intriges houdt, zekerlijk interessant.

You call that a deal? I call it extortion!

Je kan het je zo voorstellen hoe het er nu aan toe moet gaan bij de GOP. De Republikeinse partij zit met de handen in het haar. In het licht hypnotiserende vlaskleurige haar weliswaar van full-time megalomane real-estate goeroe en part-time racist Donald Trump. Over zo'n 3 dagen kan het, na de voorverkiezingen in de winner-takes-all staten van Ohio en Florida, duidelijk zijn of Donald Trump de Grand Old Party zal vertegenwoordigen in de strijd om het Witte Huis. Eén politieke commentator noemde de hele situatie een "gijzeling". Ze zitten gevangen met een kandidaat die ze niet willen, en die genoeg geld en te weinig schroom heeft om zich als independent candidate naar voor te werpen indien hij langs de kant zou worden geschoven. Er zal bijzonder veel geroezemoes klinken in de parken rondom Capitol Hill. Senatoren zullen elkaar aankijken, en zich afvragen of ze al dan niet het mes steken in Trump.

Indien u bovenstaande uitleg interessant vond, is Advise & Consent zeker iets voor u. Tot voor kort had ik nog nooit van deze film gehoord, al deed de regisseur Otto Preminger wel een belletje rinkelen. In deze adaptatie van een Pullitzer-Prize winnende roman van Washingtoncorrespondent Allen Drury schuift de President van de VS een kandidaat naar voor voor de belangrijke post van Secretary of State (de minister van Buitenlandse Zaken). De Koude Oorlog woedt volop en de Amerikanen voelen de warme raketadem van de Sovjet-Unie in de nek. De kandidaat, Robert Leffingwell (Henry Fonda), wordt echter niet door iedereen gesteund. Vanaf dan volgen we het politiek steekspel waarbij iedereen de tactiek - de tong-is-machtiger-dan-het-zwaard - hoog in het vaandel houdt. Elke zin wordt weloverwogen om toch maar die ene senator te overtuigen en die extra stem binnen te halen. Grootse spilfiguur is daarbij de Seab Cooley, een senator uit South Carolina. Een fenomenale rol door Charles Laughton, een acteur die, ondanks een indrukwekkend oeuvre, vandaag te vaak vergeten wordt. Naast Cooley, volgen we nog een hoop andere senatoren, die elk hun eigen ambities en tactieken hebben om de nominatie voor Leffingwell te verzilveren.

De afwezigheid van een echt hoofdpersonage zorgt voor een heus tableau vivant. Het is een zweterige, snelle en broeierige wereld in Washington. De ontwikkelingen volgen elkaar snel op, maar Preminger weet het publiek bij het verhaal te houden en op het puntje van hun stoel te laten zitten. U zal een parlementaire zitting nog nooit zo spannend hebben gevonden. 4,5*

Uitstekende film waarin een door de president voorgedragen minister van buza wordt beticht van communisme. Een politieke film met een verhaal vol politieke intriges en spelletjes. Sterke dialogen en monologen. Misschien wat aan de droge kant, maar de film heeft na ruim 50 jaar niks aan kracht ingeboet. Ook zeker een sterke cast waarbij dit de laatste rol Charles Laughton was.