menu

Scarlet Street (1945)

Alternatieve titel: De Straat der Verleiding

mijn stem
3,68 (135)
135 stemmen

Verenigde Staten
Film noir / Drama
103 minuten

geregisseerd door Fritz Lang
met Edward G. Robinson, Joan Bennett en Dan Duryea

Christopher Cross is een eenzame man, getrouwd met een zeurende vrouw. Slechts schilderen kan hem enig plezier brengen. Hij ontmoet Kitty, die denkt dat hij een geweldige schilder is, en ze krijgen een romance. Kitty heeft echter nog een geliefde, een oplichter, die haar overhaalt om Christopher geld af te troggelen.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=dGZj1mNo2vE

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Mochizuki Rokuro
4,0
LimeLou schreef:
De karakters zijn zo onsympathiek als het maar kan zijn, en alles is ellendig. Een deel van mij vind het knap dat een film uit 1945 zo negatief kan zijn.
Dat eerste is bij Fritz Lang niet altijd zo (zeker niet de schlemielige held), maar cynisch, negatief (de goedaardige persoon is altijd het bokje) is het vrijwel altijd. Vrij karakteristiek kenmerk voor een Fritz Lang film in zijn Amerikaanse periode.

avatar van LimeLou
4,5
Ja, dat viel me ook op bij Woman in the Window. Ik had best wel medelijden met de hoofdkarakters in zowel deze film als in Woman in the Window. Ook al is die film iets luchtiger dan deze.

avatar van goongumpa
4,0
LimeLou schreef:
Een deel van mij vind het knap dat een film uit 1945 zo negatief kan zijn.
Hmm, lijkt me eerder vrij logisch.

avatar van Mochizuki Rokuro
4,0
Beetje allebei. De oorlog had invloed op de kwantiteit van de productie en de aard en toon. Maar naast oorlogsfilms met nationaal heldendom, waren er ook meer sombere en kritische films, maar een hoop output uit Hollywood was toch ook nog luchtig en kleurrijk, Vincente Minnelli etc.

avatar van LimeLou
4,5
Ik denk bij films uit deze tijd juist meer aan vrolijkere producties met veel gedans, musicals en kitscherige Hollywood films. En ik heb sneller een vermoeden dat een film die gemaakt is tijdens en na de tweede wereldoorlog meer dient als escapisme in plaats van realisme, wat deze film meer is.

avatar van goongumpa
4,0
Nee hoor, een groot deel van het film-noir genre is gebouwd op de gedesillusioneerde sfeer van na WO2.
In Italië is dat overigens nog veel duidelijker met het neo-realisme.
De aanname dat oude films per definitie een beetje naief zijn, klopt niet .

avatar van Mochizuki Rokuro
4,0
goongumpa schreef:
De aanname dat oude films per definitie een beetje naief zijn, klopt niet .
Die aanname werd hier niet gedaan toch?
Maar de bontgekleurde muscials zijn meer van de Jaren 50 en enkele Ziegfeld -like dingen eind jaren 30. Dus de oorlog zat daar tussen en heeft wel effect gehad op zoals ik schreef kwantiteit en aard van de film.

Als ik in mijn filmlijst kijk heb ik een enorme dip in het productiejaar 1943.
1939 : 24 waarvan 21 Amerikaanse producties
1940 : 20 waarvan 18 Amerikaanse producties
1941 : 25 waarvan 23 Amerikaanse producties
1942 : 24 waarvan 18 Amerikaanse producties
1943 : 16 waarvan 10 Amerikaanse producties
1944 : 21 waarvan 16 Amerikaanse producties
1945 : 23 waarvan 15 Amerikaanse producties
1946 : 25 waarvan 19 Amerikaanse producties
1947 : 27 waarvan 21 Amerikaanse producties
1948 : 35 waarvan 22 Amerikaanse producties

avatar van goongumpa
4,0
Mochizuki Rokuro schreef:
Die aanname werd hier niet gedaan toch?
"Een deel van mij vind het knap dat een film uit 1945 zo negatief kan zijn." vond ik een beetje op zo'n redenering lijken.
Maakt verder ook niet uit.

avatar van LimeLou
4,5
In Italië is dat overigens nog veel duidelijker met het neo-realisme.
De aanname dat oude films per definitie een beetje naief zijn, klopt niet .


Ach ja, bedankt voor de uitleg Maar het neo-realisme is ook Europees, van Europese films verwacht ik ook sneller wat minder cliché's.

avatar van Mescaline
Mescaline (moderator)
Scarlet Street - blu-ray.com

Had nog niet van deze film gehoord, maar de blu-ray is toch wel zeer aantrekkelijk

avatar van Dogie_Hogan
4,0
Tav Blu-ray release: cover-art.
KINO, dus geen subs.


Dick2008
LimeLou schreef:
Ik denk bij films uit deze tijd juist meer aan vrolijkere producties met veel gedans, musicals en kitscherige Hollywood films.


Dat denk ik toch niet. Eenmaal oorlog afgelopen was het toch wat sombere tijd. Er was al veel geld in de oorlog gestopt en wederopbouw kostte ook veel geld. En gevolgen van de oorlog kwamen nu ook tevoorschijn. De muziek van na de oorlog is vaak sentimenteel en ook wat somber, heel anders dan toen het nog oorlog was en vrolijk moest zijn vanwege de "goede zaak". Volgens mij was het mij films net zo. Het duurde weer een aantal jaartjes voor mensen weer konden lachen.
Lijkt me een uitstekende tijd voor film-noir films.


Je kan hem hier bekijken en daarna eventueel op dvd/blu-ray aanschaffen.
Scarlet Street : Fritz Lang, Walter Wanger : Free Download & Streaming : Internet Archive

avatar van LimeLou
4,5
Ik heb in die tussentijd al wat meer geleerd hoor, Dick2008 Maar toen ik bijvoorbeeld keek naar 'It's a Wonderful Life' die ook rond dezelfde tijd als deze film is gemaakt kreeg ik snel het vermoeden dat films van vroeger meer doelen op escapisme ipv critici. Maar ja, dit is dan ook geen Hollywood productie.

Dick2008
LimeLou schreef:
Ik heb in die tussentijd al wat meer geleerd hoor, Dick2008 .


Heel goed van jou LimeLou

avatar van Ataloona
4,5
Haast pijnlijk om te zien hoe zo'n goedzak als Christopher Cross wordt kapot gemaakt door de twee oplichters. De 'typische onsymphatieke karakters' uit film noirfilms. De gladde oplichter en een ietwat naïeve schoonheid van een jongedame. Duidelijk een standaardformule voor een film noir, toch?

Ja, eigenlijk wel, maar deze film zou ik juist beschrijven als de ultieme tegenhanger van de film noir, zonder het genre los te laten. Scarlet Street gaat niet over een man met een mysterie, maar eerder over liefde maakt blind. Kitty doet alles wat haar vriendje van haar verlangt, terwijl hij haar gewoon gebruikt, Chris raakt volledig in de ban van de jonge, liefdevolle en stimulerende Kitty en probeert onder de greep van zijn vrouw te komen en Johnny, tja Johnny, die heeft alleen oog voor zichzelf en materiële zaken.

Chris heeft weer zin in het het leven en schildert zijn beste werk, dankzij Kitty, die haar naam echter op het schilderwerk zit, aangezien er grote belangstelling voor is. Chris weet dat hij zijn inspiratie aan Kitty te danken heeft. De pijn is daarom ook nog steeds niet groot (terwijl de kijker het bijna niet meer kan aanzien hoe de man gebruikt wordt) en de film wordt steeds een grotere kwelling voor de kijker en het is dan ook een enorme opluchting om Chris' reactie te zien, hij vermoord Kitty en laat Johnny ervoor opdraaien.

De ondergang van Chris is aanstaande en is enorm pijnlijk. Hij verliest zijn baan, zijn verstand en zijn zin in de realiteit. Ook moeilijk om Chris dan in het parkje op de bank te zien slapen.

Scarlet Street laat de ultieme breakdown van een man door liefde zien zonder ook maar op een moment echt medelijden te hebben, maar ja, liefde maakt blind.

(En zo nadenkende kan ik niet anders dan mijn 4* te verhogen naar een 4,5*.)

avatar van LimeLou
4,5
Goede review!

avatar van timmienoelie
4,0
Geslaagde en evenwaardige remake van Renoirs geweldige film La Chienne uit 1931. Enkel de acteerprestaties (de geweldige rol van Edward G. Robinson uiteraard niet meegerekend) en het einde waren toch wel duidelijk beter in Renoirs film. Maar bij al bij al heb ik hier erg van genoten en scoort Scarlet Street toch wel een stevige 4* bij mij en is het in mijn ogen een van de betere films die Hollywood heeft voortgebracht tijdens de jaren 40.

Mensen die deze film kunnen waarderen moeten ABSOLUUT het zwartkomische én betere origineel van Renoir zien!

avatar van Vinokourov
4,0
Fritz Lang in de regisseurstoel en Edward G. Robinson in de hoofdrol, yeah . Een recept voor een goede film en ook één die opvallend grappig is. Het begint al met de naam van het personage: Chris Cross :7. Hij wordt verleid door de jonge Kitty, die zijn hobby schilderen misbruikt om zijn werken achter zijn rug om door te verkopen. Naïef als Chris is, stort ie zich onbedoeld in deze ellende. Daartussen lopen nog wat mysterieuze intriges en een verrassende grap her en der. Ondanks het tragikomische, is de sfeer van de film zelf uiteindelijk toch behoorlijk down. Heb The Big Heat nog niet gezien, maar vind dit tot nu toe de beste film van Langs Amerikaanse periode.

Dick2008
Dick2008 schreef:
Robinson en Bennett allebei goed, ook na tweede keer kijken. Aanrader.


Dom bericht, hihi. Heb hem vroeger twee keer gezien op ik meen Super Channel en anders Sky. Dat waren toen de commerciële zenders op TV.

Der Blaue Engel blijft toch beter overeind....Maar dezelfde lijn, het begint vriendelijk maar uiteindelijk stort de beste man zich in het verderf. Robinson doet het best goed en bovendien is Bennett appetijtelijk. Dan Duryea vond ik vroeger ook al niet zo. Erg donkere, ook wel wat trage film. Ga deze niet nog eens kijken...maar hij staat gewoon op Youtube, dus ga je gang zou ik zeggen....3.0

avatar van Insignificance
2,5
Naïeve grijze muis op leeftijd die financieel en emotioneel wordt uitgekleed door een valse deerne. Die rode draad is een zwarte, het zal destijds wel wat stof hebben doen opwaaien, en met een (lange tijd) vrij stevig scenario weet het narratief nog wel eens een slagje te slaan, maar al met al is deze noir niet voor mij. Dat zit 'm met name in de bijdrage van deze bezetting. Geen kwaad woord over Robinson, maar een goed woord voor de rest zit er ook niet in.

Duryea als overdreven rat eerste klas is vrij irritant en de teef van dienst te theatraal, helemaal wanneer ze acteert dat ze acteert. Als Adele dan ook nog eens komt zagen, leunt het allemaal wel erg dicht tegen een belegen tragikomedie aan. Met weinig peper in de dialogen. De klap komt de film nooit meer te boven. Dé scène is op zich raak, maar maakt zo toch beduidend minder indruk, net als de vrij lange en ook nog eens nadrukkelijk aangekondigde nabrander.

avatar van Metalfist
3,5
Jeepers, I love you Johnny

De kans om een Fritz Lang film op het grote scherm te zien, ik laat het niet liggen. Het liefst zou ik wat meer van zijn Duitse periode zien omdat zijn Amerikaanse werk me tot nu toe wat teleurgesteld heeft. Fury was weliswaar erg goed, Woman in the Window werd compleet onderuit gehaald door het einde (blijft nog steeds één van de vreselijkste keuzes die ik een regisseur ooit heb weten maken) en over Moonfleet begin ik liever niet.

Ik stond bovendien een beetje weigerachtig ten opzichte van deze Scarlet Street doordat het meer een herhalingsoefening leek te zijn van Woman in the Window. Je kunt beide films moeilijk los van elkander kijken en ze hebben ook een aantal gebreken waardoor het telkens een net-niet film wordt. Lang haalt hier eenzelfde plot boven rond een oudere, eenzame man (Edward G. Robinson) die verliefd wordt op een femme fatale (Joan Bennett) en daardoor serieus in de problemen geraakt. Het voordeel aan Scarlet Street is dat Lang zijn film hier wel erg sterk weet te eindigen. Cross die Kitty vermoord, de rechtszaak waar Johnny schuldig wordt bevonden en dan natuurlijk de flash forward waarin Cross nooit een cent van zijn schilderijen heeft gezien en er zelfs niet in slaagt om rechtvaardigheid te doen gelden. Toch is jammer genoeg niet alles even denderend te noemen. Zo is heel het plot met de verdwenen man van Adele, Cross zijn vrouw, wat van de pot gerukt (het lijkt meer iets voor in een soap waar een personage dat er jaren geleden is uitgeschreven opeens terug verschijnt) en had de film beter tot zijn recht gekomen als hij wat compacter was geweest.

Opnieuw Edward G. Robinson en Joan Bennett als duo dus en dat lukt opnieuw erg goed. Het is natuurlijk meer een herhaling van zetten, maar ze blijven goed op elkaar ingespeeld. Zeker Robinson is erg sterk en steekt nog een extra tandje bij naar het einde toe. Robinson en Bennet zijn trouwens niet de enige uit het Woman in the Window team die terugkeren, want ook Dan Duryea doet weer mee. Die vond ik echter nogal zwak in zijn rol van Johnny. Het klikte ook niet zo goed met Bennet had ik de indruk.

Zoals gezegd kun je Scarlet Street en Woman in the Window niet los van elkander zien. Zo krijgen ze ook dezelfde score, weliswaar om andere redenen, maar het is moeilijk om de ene beter dan de andere te vinden. Het is vooral een fenomenale Robinson en een subliem einde waarmee Lang punten weet te pakken.

3,5*

avatar van BBarbie
3,0
Zoals Metalfist al schrijft gaan Fritz Lang, Edward G. Robinson en Joan Bennett min of meer op herhaling na hun succes met The Woman in the Window (1944). De settings, de personages en het plot zijn weliswaar anders, maar qua structuur komt de film aardig overeen met zijn voorganger. Een naïeve Robinson laat zich weer van zijn beste zijde zien, maar afgezien van het sterke einde had de film wat mij betreft best wat venijniger mogen zijn.

avatar van otherfool
3,5
Lazy Legs en Funny Face

Film die per minuut beter lijkt te worden. Het begin is namelijk best even doorbijten, en het karakter van de mompelende, naïeve Robinson wordt ook gewoon echt té sullig neergezet. Als het plotje eenmaal op gang komt, kan gelukkig het grote genieten beginnen, en dan vooral van de oogverblindende Bennett die op schitterende wijze de manipulerende bitch uit mag hangen; een glansrol zonder weerga. Zeker de één-tweetjes met 'Johnny' zijn om door een ringetje te halen. Lekker donker einde ook.

2,5
Het mag dan Fritz Lang zijn, in tegenstelling tot Das Testament Mabuse, Fury en Woman in the Window die ik onlangs zag, vond ik dit eigenlijk maar flut film.

Gast
geplaatst: vandaag om 04:54 uur

geplaatst: vandaag om 04:54 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.