Fontane Effi Briest (1974)

Wildste regisseur van de jonge generatie Duitse regisseurs maakte in 1974 deze zwart/wit-verfilming van Fontane's Effi Briest in een soort van prachtige jaren vijftig stijl (a la Bergman, Visconti...) schijnbaar omdat de Duitsers na WO2 in ieder geval een jaar of 15 niets anders meer durfden te produceren dan slappe schlagerfilms en braaf volksvermaak die de ooit vooruitstrevende Duitse filmindustrie in ieder geval een tijd lang tot het dieptepunt van de Europeese filmindustrie maakten (de nazi's waren ook al niet erg bevorderlijk geweest).

Fassbinder laat hier zien hoe het wel gekund zou hebben...literatuurverfilming met schitterend camerawerk en die qua intentie rechtstreeks ingaat tegen alles waar het fascisme tegen was....individu voor het staatsbelang, weg met de beknelling van het individu door maatschappelijke conventies.

Voor Fassbinder een extreem lange opnametijd (58 dagen verdeeld over twee jaar) en Fassbinder's muze Hanna Schygulla als een geweldige Effi Briest...verder zoals gebruikelijk veel vaste Fassbinder-gezichten: Karlheinz Böhm, Barbara Valentin, Hark Bohm en later berucht slechte regisseur Ulli Lommel (Green River Killer, Zombie Nation, Dungeon Girl e.v.a.).

Nog 14 Fassbinders te gaan!!!

Wat een film! Deze film is voor de huidige begrippen langzaam, misschien zelfs saai.

Voor de oplettende kijker echter gebeurd er zo ontzettend veel en zitten er zo veel (beeld)verwijzingen in. Ik heb zelden zo een goede verfilming van een literair meesterwerk gezien. Deze film moet je meerdere keren zien om alles te begrijpen.

Geniet ook van het prachtige Duits dat gesproken wordt. De scenes met Effi op de schommel zijn literatuur- en filmgeschiedenis.