The Greatest Story Ever Told (1965)

Truly, this man was the son of God

Bijbelfilms, ik moet eerlijk zeggen dat het een genre is dat niet aan mij besteed is. Ik heb er hier en daar al wel eens eentje uitgeprobeerd, de Ten Commandments onder andere, maar het is meestal het droge religieuze thema en de combinatie met een lange speelduur dat me begint te vervelen. Gelukkig ben ik echter wel fan van het oude Hollywood en blijven dat soort films uit een stijl bestaan die je vandaag de dag niet meer zien. Bij The Greatest Story Ever Told was het echter vooral de aanwezigheid van John Wayne die me over de streep trok.

Om dan uiteindelijk ongeveer een kleine 3 uur te moeten wachten vooraleer hij überhaupt in beeld komt als een centurion tijdens de kruisweg van Jezus en om hem welgeteld één lijn dialoog te horen spreken. Het valt sowieso wel op dat de film met een grote resem aan bekende namen pronkt, maar dat die eigenlijk erg weinig of bijna geen screentime krijgen. Zo krijgt Sidney Poitier zelfs geen dialoog en roept Donald Pleasence enkel vanop een afstandje dat ze Jezus moeten kruisigen. Het geldt trouwens niet voor iedereen hoor. Telly Savalas heeft een redelijk grote rol (leuk detail: hij scheerde zich kaal voor de rol van Pontius Pilate en zou die haarsnit voor de rest van zijn carrière behouden), Charlton Heston is een degelijke bijrol als Johannes de Dooper, maar het is vooral Max von Sydow die de gehele film draagt als Jezus. Hij was al een gelauwerd acteur via onder andere zijn werk met Ingmar Bergman, maar het was zijn debuut in een grote Amerikaanse productie en hij doet het uitstekend. Verder nog leuke bijrolletjes van onder andere Claude Rains en de recent overleden Martin Landau.

Waarom dan toch zo'n lage score vraag je je af? Wel, omdat dit zo godsgruwelijk (badum tss) saai is. The Greatest Story Ever Told (van die titel alleen al krijg je de kriebels) is het schoolvoorbeeld van een lang uitgesponnen katholiek drama waar maar nooit een einde aan lijkt te komen. Toegegeven, de decors en de massascènes zien er prachtig uit maar de film is enorm traag en het is pas vanaf het laatste avondmaal dat je het gevoel krijgt dat er wat schot in de zaak begint te komen. Alleen laat het einde zelf (Jezus die in de lucht verschijnt tegenover zijn apostelen..) ook nog wat te wensen over. Onvoorstelbaar trouwens dat dit initieel 260 minuten duurde! Ik vond mijn DVD (die trouwens vandaag de dag voor een kleine 3 euro in de plaatselijke Mediamarkt is te vinden) met zijn 190 minuten al lang. Laat staan dat er nog eens meer dan een uur in geknipt is...

Misschien enkel voer voor de liefhebbers van de klassieke bijbelfilm? Ik weet het niet, The Greatest Story bevat een aantal interessante elementen (de kruisiging zelf is erg mooi gefilmd vanop een afstandje) maar die speelduur en het oninteressant gebrachte verhaal doen deze bijbelverfilming de das om. Leuk om eens wat acteurs in kleine rolletjes te spotten, maar dat is een bezigheid die na zo'n 3 uur ook al begint te vervelen.

1.5*

The greatest story ever told, maar zonder de juiste verteller kan je het beste verhaal saai maken natuurlijk. Mooi gefilmd, dat moet je wel aangeven. Het zag er beter uit dan verwacht. Maar veel acteurs acteren vrij houterig en het is vrij zielloos gemaakt. De makers gingen er blijkbaar van uit dat het verhaal zich zelf wel zou verkopen. Nochtans kan je hiermee veel meer doen. De verhalen lenen zich er toe, en andere films hebben dat toch ook al bewezen. Goeie poging, maar opnieuw graag en met de nodige goesting!

Net als King of Kings nogal een vermoeiende bedoening. En dan was die zelfs nog ietsje beter. Heb het idee dat filmmakers destijds nog vreesden om als respectloos te worden afgeschilderd als ze iets teveel schwung aan dit verhaal wilden geven. De beste Bijbelfilm blijft voor mij vooralsnog The Ten Commandments, maar die ging dan weer niet over Jezus natuurlijk.

Spectaculaire film met prachtige (Amerikaanse) panorama’s als achtergrond van het bekende verhaal. Niettegenstaande de productionele investeringen heeft men toch gekozen voor een soort ‘discrete’ aanpak. Al met al ligt de nadruk op indringende dialogen - de tweeduizend jaar oude quotes vliegen je rond de oren. De oorspronkelijke versie van deze film duurde bijna 4 uur, nadien werd het sterk getrimd tot rond de 2 u en zelf heb ik een versie gezien van ca. 3 u (dewelke 20 j geleden werd gereleased). Dat verklaart misschien waarom ik de indruk had dat bepaalde stukken ontbraken. Graag zou ik dan toch eens de volledige cut willen zien. Het is dan wel niet duidelijk wat ik allemaal gemist heb. Mirakels? De presentatie van het hoofd van Johannes de Doper? De kraaiende haan na het derde verraad van Petrus? Het ontbreekt aan bepaalde details nu die de film nog sterker hadden kunnen maken vanuit dramatisch oogpunt.

De acteerprestaties zijn meer dan prima. Max von Sydow doet het overtuigend als Jezus en verder hebben ook de anderen gebalanceerde prestaties gebracht. Daarnaast was ik onder de indruk van de belichting van de binnenscenes. Vooral het stuk tussen de intrede van Jezus in Jeruzalem en zijn uitlevering steekt eruit. Bij momenten had ik het gevoel naar een Rembrandt of Caravaggio te kijken, met als hoogtepunt het laatste avondmaal. Ook de kruisiging was een schilderij waard. Dit alles werd ondersteund door een prima score van Alfred Newman die niet overdone was. Tussendoor kwam Handel 2 keer langs (Messiah en Hallelujah) en daarmee werden de registers wel volledig opengetrokken. Dat valt nog mee gezien de lange speelduur. Je moet er zeker wel je tijd voor nemen om het allemaal tot je te kunnen laten komen.

Voor zijn tijd knap gemaakt, gelet op decors, belichting, etc. Traag doch uitvoerige verfilming over het leven van Jezus. Von Sydow oogt af en toe sacraal en dat is knap. John Wayne op Golgotha in plat Amerikaans is wat minder. Savalas overtuigt. Het taalgebruik is de grote win indeze film, vereist aandacht. In de rij van films over Christus een must see. Jammer dat de 260 min. versie niet voor handen is. 3 75*