Lovely Molly (2011)

Films over paranormale activiteiten, entiteiten en bezeten huizen trekken altijd mijn aandacht, zo ook deze film. Ik moet zeggen dat de opbouw van het verhaal wat traag en verwarrend is (er zitten wel een paar aardige creepy stukjes tussen) en vlak voor het einde had ik nog zoiets van "wat een onzin is deze film want Molly is gewoon gestoord en verslaafd", maar dan komen opeens de laatste 20 minuten die de film opeens in een ander daglicht zetten en er zelfs een zeer interessante en boeiende film van maken (ging er ook best heftig aan toe). De onbekende cast deed het best aardig en met name dan de fraaie Gretchen Lodge die Molly prima en overtuigend vertolkte.

Ik denk persoonlijk dat dit geen film is over paranormale activiteiten, entiteiten en bezeten huizen. Ik denk dat dit een film die overduidelijk aantoont wat seksueel misbruik met een mens kan doen. Molly is zeker niet "gewoon gestoord en verslaafd". Waarschijnlijk komt haar verslaving voort uit het seksueel misbruik en ook het paranoia komt daaruit voort. Tenminste, dat haalde ik uit de film. Helemaal niet onaardig, tien keer beter als een "Blair Witch"-film, erg creepy en goed geacteerd. Goed, ik heb betere films gezien, maar wat maakt dat uit? 3 *

Effen goed lezen allemaal

Psychose of bezetenheid?

Bovenstaande is de vraagstelling die aan de kijker voorgelegd wordt, en ook al hevelt het slotstuk overduidelijk naar één van deze twee in mijn ogen, de kijker mag zelf bepalen hoe hij het interpreteert. De kijker zelf een verhaal in laten vullen kan goed werken maar dit concept kon het geheel voor mij niet redden. Ik heb hulde voor hoofdrolspeelster Gretchen Lodge, en ik hoop dat ze door haar sterke acteerprestaties opgemerkt wordt en betere projecten aangeboden krijgt want Lovely molly gaat bij mij nu niet bepaald de geschiedenis boeken in als een van de betere films van de laatste tijd.

Om te beginnen is het verloop van de film erg traag en gebeurd er het grootste gedeelte van de tijd eigenlijk niets. Molly glijdt hier erg langzaam, met de nadruk op l-a-n-g-z-a-a-m af en dit wist gewoon geen enkele spanning te genereren of interesse te wekken omdat er gewoon te weinig gebeurd om het verhaal voor de kijker interessant te houden. Er komen wat nietszeggende handycam momentjes voorbij die de roots van de regisseur (die zijn carrière startte met The blair witch project) laten zien, maar deze voegen weinig toe. Ze hebben maar een erg beperkte rol in het verhaal, en de momenten dat er gebruik van wordt gemaakt voelt het meer aan als een gimmick of een toevoeging waar niks mee gedaan wordt dan dat het echt van belang is voor de kijker om te zien.

Als kijker voel je je een beetje als de omgeving van Molly; wat is er met haar aan de hand, wat veroorzaakt haar ''psychoses'' en wat veroorzaakt uiteindelijk haar mental breakdown? Het was sterker geweest als de kijker zag wat Molly zag in plaats van zonder nu te weten wat haar uiteindelijk tot waanzin drijft. Goed, als kijker trek je direct de conclusie dat alles betrekking op haar verleden en haar overleden vader heeft maar is Molly nu bezeten of gewoon blijven hangen in haar eigen psychose? En wederom komen we dus weer bij de vraagstelling van het begin van deze recensie uit.. Ik houd normaal wel van ruimte voor eigen interpretaties maar hier werkte het totaal niet voor mij. De film was nu een saaie, slaapverwekkende zit voor mij geworden omdat er te weinig gebeurde en het verloop veel te traag was.

1,5*

Lovely Molly (2011) lag al een geruime tijd bij mij op de plank en nooit echt naar omgekeken(rede daarvan geen idee)tot gisternacht.

Met als gevolg dat ik jullie kan melden dat ik uitermate tevreden ben met wat ik voorbij zag komen op mijn tv.

Kijk en oordeel zelf.

Van de regisseur van The Blair Witch Project...

Dus ik had er wel enigszins hoge verwachtingen van die helaas niet zijn waargemaakt.

Om met het goede te beginnen, de hoofdrolspeelster Gretchen Lodge zet een erg sterk rol als Molly neer. Er zitten enkele memorabele scènes van haar bij, zoals: de zoen des doods en hoe ze het hert(?) opensneed en ondertussen een normale conversatie hield,
Alleen de film zelf is te langzaam, er gebeurd gewoon vrij weinig. Alleen hier en daar wat kleine schrikmomenten. De creepy sfeer is wel goed gedaan, met name tegen het einde wordt het toch steeds vager en vager.

Uiteindelijk blijf je als kijker toch met veel vragen zitten, want eigenlijk weet je zelf ook niet wat er precies is gebeurd. Was Molly nou bezeten of gewoon gek? Aan de kijker om zijn eigen conclusies te trekken.

Naar mijn mening toch niet helemaal geslaagd.
2,5 Sterren.

een film die je bij de strot pakt en niet meer los laat , puur omdat je wilt weten hoe het afloopt.

enige nadeel vind ik dat er te weinig echte horror inzit.

wel leuk om een keer gezien te hebben.

Lovely Molly is een film met een fascinerend hoofdpersonage waarin nooit helemaal duidelijk wordt hoe de vork in de steel zit.

Het sterkst aan de film was het sound-design, want afgezien van een scène tegen het einde met één van de engste creaties ooit op film vastgelegd gaat het in LM om wat je hoort, niet om wat je ziet. Het geluid joeg me af en toe de stuipen op het lijf, erg krachtig gedaan.

Gretchen Lodge is een fenomeen. Welke emotie er ook van haar gevraagd wordt, ze brengt het met een verve die ik in tijden niet gezien had. Ze is niet te beroerd om zich helemaal bloot te geven, en ze gaat van timide naar geil naar uitdagend en weer terug, soms in dezelfde scène. Een fenomenale prestatie.

Sánchez' grote doorbraak was natuurlijk de Blair Witch Project, en het unieke aan die film, de eerste persoons camera, wordt hier ook op precies de juiste manier gebruikt. De home movies zijn eng en de groene gloed geeft de engste momenten nog niets extra's mee; de perfecte combinatie van beeld en geluid.

De uitkomst laat ales lekker in het midden, en dat mag ik wel. En nogmaals, dat ENE shot tegen het eind; hulde. Een lekker luguber werkje met een weergaloze Gretchen Lodge, en een absolute must voor liefhebbers van psycho-horror.

Van de regisseur van The Blair Witch Project...

dat was ook goed te merken wat een film zeg wat een prut film.

Geweldig drama...

Beeldschoon beklemmen.

Regisseur Sanchez, mede verantwoordelijk voor het baanbrekende The Blair Witch Project, levert met Lovely Molly wederom een griezelig filmpje af. Eentje waar opnieuw de suggestie genoeg angst inboezemt: less is more. Ditmaal is het bos slechts bijzaak wanneer de beeldschone Gretchen Lodge te maken krijgt met een bovennatuurlijke entiteit. De film opent op enigszins relaxte wijze en kent een uitstekende spanningsopbouw, ondersteund door een surroundmix die de kijker met de hoofdpersonen doet mee schrikken. Niets dan lof voor deze griezelige geluidseffecten, die naadloos aansluiten op een sowieso sfeervolle soundtrack.

De kijker wordt deelgenoot van een verontrustend verhaal dat telkens tipjes van de sluier oplicht en niet direct alles op een presenteerblad weggeeft. Gelukkig maar, want het genre wordt nogal bevuild door clichés. Niet dat deze film daarvan is gevrijwaard, maar de uitwerking is grotendeels goed. Het einde is dan weer wat gemakkelijk en ook het feit dat niet alles wordt prijsgegeven zal menige kijker niet bevallen. Desondanks is Lovely Molly een dreigend werkje geworden dat mede door het kalme tempo en de mysterieuze ondertoon menigmaal de kijker de stuipen op het lijf weet te jagen of op zijn minst te beklemmen. En daar gaat het uiteindelijk om.

Goed.

Met dank aan A-film voor het recensie-exemplaar.

Slechte film. Niet meer dan een 0,5 punt waard.

Merkwaardige film. Ik twijfel nog aan daadwerkelijke bezetenheid of aan haar mentale gesteldheid. Hoewel we aan het eind iets mogen aanschouwen, wat enigszins lijkt op een entiteit, maar zeker weten doe ik het uiteraard niet.

Afgezien daarvan was het wel een aangename film met een aantrekkelijke hoofdrolspeelster.

3.0*

volledig gelijk... film heeft totaal niks te maken met paranormale activiteiten.... vrouw belandt in psychose door de flashbacks.....

Eerste uur was goed te doen, maar het laatste half uur kon me totaal niet meer boeien.

Aardige spookfilm die zich traag naar het verwarrende einde worstelt.Desondanks een paar uitermate sterke en spannende scenes die flink aankomen.Verder een goede,creepy sfeer en een prima rol van Gretchen Lodge.Niet helemaal geslaagd maar toch de moeite waard voor de liefhebbers van het genre.

Yet another underrated Sánchez.. Geweldige regisseur met een duidelijke eigen stempel. Vind z'n pacing op hetzelfde briljante niveau als in Seventh Moon en hij kiest zijn momenten weer dermate zorgvuldig dat er vanzelf een bijzonder onheilspellend geheel ontstaat. Tot in de puntjes verzorgd en met fraaie vertolkingen van met name Molly herself; Gretchen Lodge. Met mooie, sterke ogen!

Zeker niet slecht, maar in zijn geheel toch niet beklijvend.
Daarvoor is het verhaal vrij traag qua opbouw en lijkt het in het eerste uur geen einde aan te komen aan de psychose van de hoofdrolspeelster. Of is het toch iets anders ?
Het gebruik van de handcams draagt soms wel bij tot een creepy sfeertje, maar heeft ook zijn minpunt t.o.v. het verhaal. Ik denk dan aan het gezin met de kinderen die uiteindelijk vermoord worden.
De sound is goed en levert een positief aspect op gebied van sfeer en spanning.
Maar er zijn ook heel wat onduidelijkheden en vooral naar het einde toe wordt het verhaal warrig.
5/10

Een beetje vanalles film die zelf niet weet waar hij heen wil.

Zeer trage opbouw en bitter weinig actie waardoor de best goede sound en tussendoorse creepy momenten er maar niet in slagen een blijvende goede spanning en sfeer op te bouwen.

Hoe langer de film duurt hoe onduidelijker hij wordt waardoor ik aan het einde met een 'wat was het nu' gevoel zat en dat vind ik persoonlijk aan films niet zo fijn.

Spijtig voor het toch goede acteren van Gretchen Lodge maar voor mij wordt het een povere

1,5*

Film begint spannend, op een gegeven moment erg langdradig, laatste 20 minuren slaan helemaal nergens op. Meer dan een 0,5 kan ik niet geven.

Best goed. Beetje zeikerig in het begin en als het informatie prijsgeeft over Molly en haar achtergrond, krijg je wel eens het idee dat het daar wat achteraan sukkelt, maar zodra de neerwaartse spiraal flink wordt ingezet, gaat het met de film alleen maar beter. Netjes gespeeld door Lodge, stemmig van toon, beheerst tempo, een timide soundtrack die ragfijn te werk gaat en als er bloed gaat vloeien, mag je dat gerust een pak verontrustende horror noemen. Gelaagd filmpje over een worsteling met een, lijkt mij, innerlijke demoon.

Zwaarmoedige en deprimerende film die het meest raakt aan psychologische horror, hoewel de film in de loop ook plastischer en bloediger actiewerk laat zien en bodyhorror en gore niet schuwt. Ook een film die in een trage cadans voortbeweegt en die zo heel kundig en stroperig verstrikt raakt in de getroebleerde geest van hoofdpersonage Molly.

Soberheid troef. Weinig sprekende kleuren. Nauwelijks muziek om sfeer te creëren. We moeten het vooral doen met omgevings- en huiselijke geluiden. Verder is er een elementaire setting zonder opsmuk. De algehele soberheid werkt heel benauwend en confronterend.

Een bepalende factor in deze film is het camerawerk. Een combinatie van found footage, van dicht-op-de-huid weergave en van beeldregistratie vanuit het perspectief van de personages. De camera registreert koel en kil. De camera heeft een actieve rol, beweegt mee en toont de visie van de personages. De interpretatie van de beelden is daarbij steeds aan de kijker.

Gewend geraakt aan en ingebed in het psychologische harnas dat de film vanaf het begin heel solide en hardnekkig om de kijker heen weeft, komen de plastiche scènes als een schokkende verassing. Opeens is er een doorbreking van het verhalende ritme. Opeens is er een doorbreking van de stijl. Het wordt heftiger. De gore en het bloed zijn een logisch gevolg van hetgeen we tot dan toe hebben gezien en meebeleefd, maar ze vereisen door hun andersoortigheid wel wat gewenningstijd. Het zijn scènes die erin hakken. Ze werken heel effectief. De film wordt er uiteindelijk nog een tikkie ongemakkelijker en indringender door.

Een belangrijke factor voor de geloofwaardigheid is het acteerwerk. Dat acteerwerk is erg goed. Gretchen Lodge overtuigt. Als gestoorde gekkin, als actief slachtoffer, als monster, als wat dan ook.

De film geeft een fantastisch beeld van een getormenterde ziel en zit vol subjectieve aanwijzingen over het waarheidsgehalte van de waarnemingen van het hoofdpersonage. De vraag die wordt opgeworpen of Molly psychotisch is of bezeten, is daarom niet heel relevant of interessant. Het maakt voor de filmbeleving ook niet veel uit. Peinzend geworstel over het antwoord op die vraag ging aan mij in ieder geval voorbij.

Heerlijke film.

De klasse druipt er vanaf. Sanchez laat namelijk praktisch niets zien, maar weet wel een creepy sfeertje neer te zetten. Komt toch met name door de donkere setting, de weirde geluidseffecten en het sterke acteerwerk. Veel heeft Sanchez niet nodig om te beangstigen. Hij gaat dus mooi door op het Blair Witch concept. Zo zie ik ze persoonlijk het liefst. De aftakeling van Molly is echt heerlijk in beeld gebracht.

4*

Was er niet kapot van en zo horrorachtig vond ik het niet.