The Ides of March (2011)

Een thriller dat vooral door het fenomenale acteerwerk van (aanstormend) Gosling volkomen weet te overtuigen. Het vieze wereldje van de Amerikaanse politiek is natuurlijk al veel vaker verfilmd en ook deze film is niet bijzonder origineel. Maar de uitvoering is degelijk en dit is vooral een buitenkansje voor mensen als Giamatti, Seymour Hoffman, Clooney, Rachel Wood en Tomei om hun kunsten te laten zien.

Niet mijn genre, wel een lekkere film.

3,5*

Ja dit is een redelijk veilige film. Met een verhaallijn die we al in verschillende vormen zijn tegengekomen, hangt er veel af van de cast in dit soort films. Dat gedeelte is vanzelfsprekend dik voor mekaar met namen als Clooney, Tomei, Wood, Gosling, Hoffman en Giamatti. De 3 laatstsgenoemden waren het sterkst bezig. Zoete koek.

Uitstekende politieke thriller van Clooney met een topcast om je vingers bij af te likken. Film laat duidelijk zien waar het in de politiek om gaat. Macht, macht en niets meer dan dat en daarvoor zijn haast alle middelen toegestaan. Het zijn niet de titelkandidaten die elkaar direct het leven zuur maken; neen, dit vuile spel wordt overgelaten aan de campagnemedewerkers en een goede campagne-medewerker ben je pas als je dit spel zonder scrupules meespeelt.

Bij het zien van deze film dacht ik niet alleen aan het campagne voeren in de VS maar meer nog aan het campagne voeren en politiek bedrijven hier in Nederland. Nederland is wat mij betreft geen haar beter dan de VS en zeker onder deze huidige regering niet. Achterkamertjespolitiek, handjeklap etc te veel om op te noemen. Waar het om gaat is; Hoe blijf ik aan de macht. Dat ik moet samenwerken en concessies moet doen aan partijen wiens beginselen ik verwerp, maakt niet uit.

Nog iets over de zeer aantrekkelijk ogende Eva Rachel Wood; tegen haar verleidingen zou ik ook moeilijk opgewassen zijn. Ook mooie vrouwen zijn een belangrijk wapen in de politieke strijd.

"The Ides of March" is voor mij nu al een van de beste politieke thrillers die ik gezien heb en die ik iedereen kan aanraden die geïnteresseerd is hoe het in de politiek achter de schermen aan toegaat.

4,0*

Een redelijke film over het leven van een pers voorlichter, die nu ik er bij nadenk, in de hele film niet 1x de pers te woord heeft gestaan, die leert wat er voor nodig is om hogerop te komen in het politieke wereldje.

Gespeeld door Gosling, prima vertolkte rol, speelt redelijk meeslepend. De rest van de cast wat minder. Het probleem met gevestigde namen is dat ze teveel hun eigen draai dr aan gaan geven waardoor je meer naar bv Clooney zelf zit te kijken dan naar de rol die die speelt. Zo voelde het bij de andere karakters ook aan waardoor je minder in de film meegenomen wordt en het allemaal wat minder geloofwaardig overkomt.

Presidentskandidaat Morris (Clooney) begon in de film met mooie woorden, zoals elke president begint, over de constitutie en het niet willen sluiten van compromissen. Ik zal geen spoilers vertellen maar voor de hand ligt het natuurlijk wel. En dit was voor mij eigelijk het rare van de film. Het doet de eerste helft zich overkomen als een film met veel moraal maar uiteindelijk blijft aan het eind van de film weinig van over.

De keuzes die worden gemaakt zijn uiteindelijk zelfzuchtige keuzes wat 'the ides of march' neerzet als een trieste film wat een wierspiegeling moet zijn van de politieke wereld.

Ik vond de film er niet goed in slagen die keuzes die gemaakt werden goed op te bouwen. Vaak werd ik verrast door de keuzes, waarschijnlijk was dat om de film onvoorspelbaar te houden maar daar maak je de film minder geloofwaardig mee.

Dat was jammer. Uiteindelijk wordt hier een aardig verhaal verteld over blackmailen zonder moraal. Had de film zich gehouden aan de moraal, had hier naar mijn mening veel meer ingezeten.

Hele sterke politieke thriller, die misschien iets te lang nodig heeft om op gang te komen al vond ik dat deel ook nog steeds erg interessant. Het is ook interessant om te zien hoe ze dit hebben aangepakt, zo typisch Amerikaans die overdreven verkiezingen en speeches. Het is absoluut niet voorspelbaar, en vooral de persoonlijke veranderingen en groei van bepaalde karakters en dan met name die van Gosling zijn erg interessant. Het is ook daarbij een erg mooi gefilmde film, hele fraaie stijl en met de goede soundtrack erbij werd het nog spannender. De ster in de film is niet Clooney, al doet hij het verdienstelijk maar het is natuurlijk Ryan Gosling, by far de beste acteur van zijn generatie.

4*

Heb deze film afgelopen zondag gezien. De cast heeft ervoor gezorgd om deze film te gaan kijken, want ik had geen idee wat ik er van moest verwachten.

Dit was een aangename verrassing. Normaal gezien is dit niet mijn favoriete genre van film, maar deze is toch wel een uitzondering. Niet alleen het makkelijk te volgen verhaallijn zorgde ervoor dat je geboeid bleef, maar ook de hier en daar enkele ironische & realistische elementen in de film en de erg sterke acteerprestaties door Gosling, Hoffman & Giamatti. Het acteerwerk van Clooney was best oke, maar ik denk dat hij eerder zijn best heeft gedaan om van de film zelf een plaatje te maken. Dat is hem toch aardig gelukt.

3;5*

Aardige politieke thriller.

Een genre wat helaas gebukt gaat onder weinig vernieuwing. Het is eigenlijk weer een film wat op hetzelfde neerkomt, en wat de film je bijbrengt, daar had je hem eigenlijk ook niet voor nodig, het bekende verhaal.

Vond het wel prima uitgewerkt, te meer omdat het script solide is, en de acteurs allemaal erg goed en strak spelen. Geen enkele uitschieter, waar dan ook, maar leg een cast neer met Gosling, Seymour Hoffman en Giamatti, en je hebt gegarandeerd solide spel.

De politieke spelletjes zijn ook best de moeite waard, en het script laat goed de verschillende krachtenvelden in het politieke spel zien, maar veel meer dan dat is het ook niet. Op het einde had ik nog even de hoop dat Gosling weer echt niets ontziend tekeer zou gaan, maar dat mocht helaas niet zo zijn. Niet dat het echt in de film had gepast, maar toen hij zo door die gang liep beelde ik me de hamer, het tandenstokertje en het schorpioenenjasje in, je raakt toch verwend blijkt maar weer .

Goede, vermakelijke film. Ruime 3*, maar wat te bekend terein voor een kleine 3.5.

Ontzettend boeiende film, die in eerste instantie vooral in het oog springt door zijn voortreffelijke cast. Want zeg nu zelf, een film met Paul Giamatti, Phillip Seymour Hoffman en George Clooney; wie wil dat nu niet zien? Gosling houdt zich prima staande en doet het goed als hoofdpersoon, terwijl mijn twee all-time favorieten Giamatti en Hoffman voor de zoveelste keer bevestigen wat ik een hele tijd wist. En ook Clooney is op dreef. Vooral achter de camera.

De timing van zijn film is sterk, het script zit goed in elkaar en vooral de subtiele keuzes die worden gemaakt voor bepaalde scènes is een erg aangename verrassing. Dingen worden niet tot vervelens toe voorgekauwd, de afweging wat je wel en niet moet laten zien of vertellen is hier erg sterk gedaan. De scène waarin Clooney na zijn speech een telefoontje krijgt van Molly was bijvoorbeeld geweldig. En zo zit de film vol met spanning, ondanks dat er vrij weinig gebeurd. Je hebt elk moment het gevoel dat de film je ontzettend kan verrassen, zonder dat er gebruik wordt gemaakt van een geforceerde twist. Maar het is en blijft vooral een prachtige acteursfilm, waarin iedereen zich van zijn beste kant laat zien.

Flinke 4 sterren.

Iets te rustig uitgewerkt politiek drama, met een iets te lichtgewicht plot en een nogal moeilijk te doorgronden hoofdpersoon. Gosling is prima in de hoofdrol, maar de motieven en emoties van zijn personage blijven grotendeels een raadsel, waardoor het moeilijk is iets om hem te geven. Gelukkig is hij omringd door een uitstekende cast, met vooral Philip Seymour Hoffman en Paul Giamatti op dreef. Het is allemaal onderhoudend genoeg, met mooi camerawerk en een fraaie soundtrack, maar uiteindelijk biedt de plot iets te weinig drama en spanning om echt doel te treffen.

Begin George Clooney steeds meer te waarderen als regisseur van poltieke thrillers. Na het meesterlijke Good Night and Good Luck schiet hij met The Ides of March weer raak. Clooney zelf speelt de rol van één van de kandidaten maar de hoofdrol in The Ides of March is, alweer, weggelegd voor Ryan Gosling. Toch wel één van de absolute sterren van 2011. The Ides of March weet een fascinerend politiek spel, grandioos acteerwerk over de gehele linie met glansrollen voor Phillip Seymour Hoffman en Paul Giamatti en een minder geslaagd subplot tot een uitstekend geheel te maken. Helaas wordt dit subplot alsmaar belangrijker naarmate de film vordert waardoor het geweldige eerste (politieke) uur het hoogtepunt van de film blijft.

Leuke film van George Clooney, die dankzij de sterke cast boven de middelmaat uitstijgt.

Want in deze film zit een vijftal acteurs, die allemaal hun sporen wel hebben verdiend of nog flink aan het verdienen zijn. Met die laatste bedoel ik vooral hoofdrolspeler Ryan Gosling die hier inde rol van de ambitieuze persvoorlichter een erg sterke rol neerzet. Liet hij onlangs in Drive al zien ene prima acteur te zijn, daar doet hij het hier zelfs nog een stapje beter. De bijrollen in deze film zijn dan voor de ervaren acteurs Clooney, Tomei, Giamatti en Hoffman. Vooral die laatste twee acteurs zijn erg op dreef hier en zetten hun zoveelste goede rol neer.

De regie van Clooney is goed. Beetje bij beetje kom je meer te weten over de rol van iedereen, en daarnaast zorgt hij voor een lekker sfeertje vol bedrog en manipulaties, zoals dat ongetwijfeld ook wel eens in het echt gebeurd bij de verkiezingen vermoed ik. De politieke machtsstrijd is best intrigerend om te volgen. Niet alles wordt gelijk prijsgegeven door Clooney en omdat de kijker een aantal zaken zelf mag en kan invullen, blijft het redelijk interessant. Alleen het liefdesverhaaltje tussen Gosling en de stagiaire vond ik wat minder goed uitgewerkt en leidde een beetje af van het echte verhaal.

Desondanks is het best een fijne politieke thriller.

3,5*

Behoorlijk goed en intrigerend politiek debacle. Interessant, geloofwaardig en met vlagen spannend. Goed gespeeld met een lekker script waarin een hoop onverwachte wendingen zijn verwerkt. Audiovisueel ook knap en bedachtzaam. Sterk einde. volle 4*

Een beetje tamme film van Clooney die ons nog maar eens een inkijkje geeft in de gebruikelijke smerige politieke spelletjes. Ditmaal draait het om een strijd in de Democratische 'primaries' met een op het oog consciëntieuze kandidaat en zijn idealistische maar ambitieuze persvoorlichter. Het mag geen verrassing heten dat niet alles rozengeur en maneschijn is en de intriges stapelen zich al snel op. Als de stofwolken zijn weggewaaid blijkt het verhaal echter maar weinig memorabel en kent het een zwakke twist met de dood van de stagiaire. Gosling en Clooney mag ik beide graag zien maar The Ides of March komt maar niet echt van de grond en mist urgentie.

2,5*.

Kleine foutjes met desastreuze gevolgen. Een politiek drama (annex thriller) met slachtoffers, waar idealen de voornaamsten lijken te zijn. Clooney weet er wel raad mee. Bovendien heeft ie een uitgekiend plot en buitengewoon sterke cast tot z'n beschikking. Meeste plooien worden dan ook wel gladgestreken.

Alhoewel het rond Molly even wat wankel is. Het andere draaipunt is dan weer ijzersterk, waar het politieke gekonkel onder meer piekt via een even doortrapte als geraffineerde win win logica. Een strak politiek steekspel dat net iets meer houvast had kunnen geven wanneer ook Gosling het op z'n scherpst gaat spelen.

Spannende intrige.

Clooney speelt erg sterk, hij spat haast van het scherm af en trekt alle scenes naar zich toe. Niet dat de rest slecht speelt, of zelfs maar steekjes laat vallen - eigenlijk is er helemaal geen speld tussen te krijgen. Kennelijk is Clooney niet alleen een goede acteur, maar kan zichzelf en de andere acteurs ook nog eens goed regisseren. Da's toch knap werk.

Het verhaal is ook een sterk punt voor de film. Een leuke blik achter de schermen, waar de vuile spelletjes van de ratten plaatsvinden. De werkelijkheid zal wel een stevig stukje erger zijn nog. En laten we vooral niet de illusie hebben dat het bij ons beter gaat - op zijn hoogst kleinschaliger, denk ik maar.

Evan Rachel Wood is heel prettig volwassen geworden trouwens. Wat een mooie meid, en ze speelt hardstikke goed ook nog. Maar de echte ster van het verhaal is voor mij Marisa Tomei, die een van de heel weinige in de verte sympathieke rollen speelt. Mooi mens.

Enige minpuntje aan de film vind ik eigenlijk toch het onderwerp. De Amerikaanse politiek interesseert me namelijk evenveel als de Nederlandse. Geen moer. Dat het toch een interessante film voor me is, bewijst op zich al wel wat.

Sterke revanche van Clooney na het erg flauwe Leatherheads. Geen vernieuwende cinema, maar wel een intelligente politieke thriller die me dankzij de ouderwetse regie, fijn uitgekiende soundtrack en uitstekende acteerprestaties op het puntje van m'n stoel hield. Gosling is weergaloos in de hoofdrol en ook Hoffman, Giamatti en Clooney zelf bewijzen nog maar eens hun klasse. Misschien niet het soort film waar ik écht hoge punten voor veil heb, maar binnen zijn genre zeker een topper. Ruime 3,5*.

Goeie politieke thriller.

Eerste uur of zo is het gebruikelijke politieke gekonkel met dubbele agenda's en strategische spelletjes, maar op het uur volgt een behoorlijk dramatische wending die het verhaal in een stroomversnelling brengt. Ondanks het feit dat dit een zuivere praatfilm is zit de vaart er goed in en is er een finke dosis spanning aanwezig.

Het fijne aan deze film is de uitstekende cast, met vooral in de bijrollen erg sterke performances van Philip Seymour Hoffman en Paul Giamatti. Maar ook hoofdrolspeler Gosling bewijst zijn veelzijdigheid in deze film. Kwam wederom volledig geloofwaardig over als ambitieuze doch wat naïeve persvoorlichter. Al werd die naïviteit gaandeweg snel overboord gegooid.

Prima film.

Zeker geen vlekkeloze film, maar het -enigszins summiere- verhaal wordt zó boeiend weergegeven. De interessante thematiek over morele keuzes en integriteit wekt de nodige spanning op en de sterk gespeelde personages houden de aandacht vast. 4*

Prima politieke thriller maar had er een meer tour de force van verwacht vooral met namen als Giamatti en Hoffman in de gelederen. Wel een erg goed gemaakte film die helaas wel in zee gaat met bepaaldeg enre cliche's. Ook de rol die Wood vertolkt kon niet uitblijven die wel voor wat jeuk zorgt (maarrrr ze mag wel met termen als slutty en fuck smijten) maar de latere twist wat betreft Molly vond ik dan wel weer erg sterk.

Enorm sterke cast, maar dan ook erg sterk maar toch wel jammer dat Hoffman en vooral Giamatti wat beperkt worden in hun rol. Het kat- en muisspel komt te laat op gang en ook de 'finale' was niet zo enerverend als gehoopt. Spanningsniveau was ook te laag imho. Wel een strak gemaakte film, met een ijzersterke cast en dito performances alleen jammer dat het script wat te gemakzuchtig is.

Onderhoudende film met Ryan Gosling in de hoofdrol als gewiekste jongeman die weet te overleven in de politieke jungle. Acteerwerk van de cast is naar behoren maar dat mag je ook verwachten met zulke namen. Heb me er prima mee vermaakt maar memorabel, niet echt.

Ook voor wie niet van politiek houdt is deze film heel toegankelijk. De boodschap dat het in de politiek alleen om machtsspelletjes en winnen draait, lag onmiddellijk voor de hand, maar toch wordt het erg leuk en boeiend gebracht. Gosling doet het goed en bewijst dat hij heel wat talent heeft; ook Seymour Hoffman is weer een genot om te zien spelen. Het contrast tussen begin en einde maakt de film. Van de idealistische jonge persman verandert Stephen in een gehaaide campagneleider , iemand die de arena kent nadat hij in één klap de drie mensen die hem bespeeld hebben, genaaid heeft . De Amerikaanse verkiezingen zijn natuurlijk ook de hardste ter wereld; het is niet enkel het presidentschap van één land die in het vooruitzicht ligt, maar van de hele wereld. En in deze race naar absolute macht zijn de waarden die uitgedragen worden (integriteit) van weinig tel. De betere politieke film... 3,5*

Een goede politieke thriller vol met machtsspelletjes en intriges.

En weer een film met Ryan Gosling. In het jaar 2011 kon je niet om hem heen, maar ik denk dat dat weinig mensen betreurd heeft.
Ook nu zet hij weer een goede en overtuigende rol neer als Stephen, de persvoorlichter van presidentskandidaat Morris, gespeeld door een uitstekende George Clooney. Daar de film rustig begint en je goed in de film kunt komen maakt de film na een klein uur een wending naar manipulatie, verleiding en machtswellusten.

Alhoewel je er over kunt discussiëren of het een logische wending is en of het niet te ver gezocht is, kwam er ineens veel leven in de brouwerij. Wat dan er fijn is, is het merken dat de film een zeer sterke cast bezit. Niemand valt door de mand en allemaal acteren ze zeer overtuigend. Het einde kon me ook bekoren waardoor ik naar een fijne, goede en misschien wel realistische politieke film heb zitten kijken.
3,5*

Op zich een heel aardig tussendoortje, met natuurlijk een absolute topcast, die ook stuk voor stuk erg op dreef is hier.
Bovendien heeft het ook iets extra's de film nu te zien, met de echte primaries aan de gang in ongeveer dezelfde streek. Al zijn die dan voor de Republicans.

Maar na een veelbelovend begin, gaat de film helaas toch weer wat te makkelijk en cliché worden dat gedoe met presidentskandidaten die vreemdgaan heb ik echt wel gehad inmiddels. . Veel te gemaakte intrige allemaal wat mij betreft.

Dat was erg jammer en deed de film voor mij weinig goed. Wat overblijft is dus zoals ik al zei een erg aardig tussendoortje.

Aardige politieke thriller met een zeer sterke cast, speelt misschien op veilig. Maar doet wat het doen moet.

Sowieso Ryan Gosling heeft mij echt gewonnen als acteur zijnde, maar dat terzijde.

Ik had overigens wel meer van Clooney willen zien in de film, maar helaas.

3,5 Sterren.

Aan de acteurs ligt het in ieder geval niet in deze film. Die zijn heel erg goed! Ik ben echt een fan geworden van Ryan Gosling. Na Crazy, Stupid, Love. en Drive zet hij voor de derde keer dit jaar een geweldige prestatie neer. Wat is die gast toch goed! De rol van Clooney is trouwens niet heel groot en ook zeker niet echt spectaculair. Hoffman vond ik dan wel weer positief meevallen.

Maar jammer genoeg viel deze film toch nog tegen..
Ik ben echt liefhebber van thrillers maar deze film bestaat uit veel praten, en zeer weinig spanning. Verder gebeurde er (zeker in het begin van de film) vrij weinig waardoor de film traag overkwam. (Ondertiteling meelezen was dan wel weer af en toe vrij lastig dus conversaties gingen in ieder geval wel vrij rap..). Daarna wordt het, zoals sommigen hierboven al zeggen, misschien een beetje cliché maar tijdens het kijken is dat in ieder geval helemaal niet storend. Brengt juist wat spanning in de tent! Vanaf dan blijft de film tot het einde toe wel weer (meer) boeien.

Maar toch was mijn eerste reactie na het einde van de film: 'wat een anticlimax!'. Na de laatste 5 minuten nogmaals afgespeeld te hebben was de 'boodschap' voor mij wel duidelijk maar het is dus echt een open einde. Kan eigenlijk alle kanten op en dat is voor eigen fantasie. Ik kan prima leven met open eindes maar bij een film als deze, als iemand dan vraagt wat je eigenlijk te zien krijgt in deze film.. dan is dat eigenlijk vrij weinig. Een stukje uit de campagnetijd van de presidentsverkiezingen. Maar wat het resultaat is??

Eigenlijk vond ik het plot gewoon teleurstellend. Dit had zo veel meer kunnen worden volgens mij...

Degelijk, vormgeving prima in orde acteerwerk van iedereen uitstekend. Toch vond ik het allemaal wat voorspelbaar en weinig opwindend. Toch bewijst Ryan Gosling weer dat je hem zeker in de gaten moet houden. Heb zeker zin in toekomstige films met hem erin.

De grootste verdienste van deze film is het knappe scenario. Maar ik begin een probleem te krijgen met Ryan Gosling. De man is momenteel erg “hot” in Amerika en daardoor kort na elkaar in een reeks van films te zien. Wat dan opvalt, is dat Gosling in alle omstandigheden altijd hetzelfde kijkt. “Dat is cool”, was het commentaar van mijn zoon. Maar ik zou willen dat Gosling dan toch eens een keer wat minder cool is en via zijn mimiek echte emoties toont, zoals een normaal mens ook overkomt.

Verder is het best een goede film over schimmige praktijken bij Amerikaanse verkiezingen. Helemaal niet slecht, maar er zijn in het verleden betere films gemaakt over dit thema.

Voortreffelijke film van Clooney die de hypocrisie van de politiek weer pijnlijk blootlegt. Als hij zelf werkelijk zo rechtschapen is als hij laat uitschijnen, moet hij misschien maar een politieke carrière overwegen? De antipode van zijn ideaalbeeld wordt vertolkt door Ryan Gosling in de rol van gladde spindoctor die op kap van anderen zijn opgang maakt binnen het wereldje. Maar dat gaat moeilijker dan gedacht als blijkt dat de politiek veel complexer is dan op het eerste zicht lijkt. Het is alsof niemand, hoe integer ook, ontkomt aan de vuile spelletjes die gespeeld worden.

Sterk acteerwerk, boeiend politiek verhaal. Gewoon een goede film. Misschien niet vernieuwend, maar zeker een aanrader wat mij betreft.

3,5*

Deze eens geprobeerd en 'k vond het niet mis. Het geeft een blik over hoe het er tijdens een verkiezingscampagne aan toe kan gaan. Het werd wel boeiend gebracht, dus was het gelukkig geen zo'n saaie film dan dat 'k had verwacht.

De cast deed het ook goed en kwam overtuigend over.

Een echte must-see is het wel niet geworden, maar 'k vond hem niet mis om eens gezien te hebben.