Café (2010)

Heerlijke feelgood fantasie/ movie met een uitstekende cast en met een bloedmooie Michaela McManus als de vrouw die na de film gaat, verder mooi geschoten in het gezellige koffiehuis met de vele soorten verschillende karakters.

Doet door de structuur van de verschillende personages die we stuk voor stuk leren kennen en natuurlijk ook door de setting erg denken aan Caffeine (2006). Maar die film vind ik eigenlijk veel leuker, want die wordt bevolkt met sympathiekere personen en ligt minder zwaar op de maag. Komedie is ook een betere keuze dan drama voor deze structuur vind ik.

Deze film doet dan uiteindelijk teveel moeite om zonodig een boodschap te brengen, en daar wordt het geheel niet echt beter van. Wel wat vreemd, en niet in een beslist positieve zin. Blijft over dat het best leuk is om Jennifer Love Hewitt weer eens te zien.

Niet echt iets bijzonders, maar ook helemaal niet slecht. Het verhaal is helemaal niet bijzonder, het bovennatuurlijke brengt zeker wat extra's en de acteurs zijn zo slecht nog niet. De film heeft me in ieder geval anderhalf uur kunnen boeien en dat is voor mij genoeg om gewoon een mooie voldoende te geven.

Een merkwaardige film, waarin realiteit en surrealisme naadloos aan elkaar geplakt worden. Boeiende karakters en prima acteerwerk. Cinematografisch lijkt het een beetje op een stripboek, maar ik sluit niet uit dat dat de bedoeling van Marc Erlbaum is. Best aardig om een keer te zien.

Dit was nog een speciaal filmpje. Het begon allemaal redelijk gewoontjes, maar dan sloeg de film meer een fantasie richting in. 'k vond het wel een verrassende wending en zat wel geboeid te kijken hoe de film verder ging evolueren. Het einde vond 'k wel iets minder, maar dit kon de pret niet drukken.

De cast deed het ook prima en verder zag de film er prima uit.

Toch wel een verrassend filmpje die de moeite was om gezien te hebben.

Todd en Claire werken in een klein koffiehuis in Philadelphia. De clientèle is divers en bevat bijzonder exemplaren van het menselijke ras. De film speelt zich in zijn geheel af in het café of net daarbuiten. Een klein speelveld. Dat regisseur Marc Erlbaum zijn vak verstaat wordt duidelijk als je bemerkt dat de beperkte ruimte met oog voor detail steeds intrigerend wordt gebruikt als achtergrond bij de uitstekende dialogen die de gasten onderling en met het personeel voeren..

De schrijver Marc Erlbaum vult zijn script met drama en voegt fantasy elementen toe. Geen slecht script, maar wel wat rechtlijnig. De personages en hun rol in het drama zijn vanaf het begin vrij duidelijk. Echte verrassingen blijven uit. Meer verdieping in het verhaal had de personages meer bestaansrecht en de film meer body gegeven. Hoewel de film best een prettige kijkervaring oplevert, is het nu zo dat de dramatische elementen niet erg veel dramatische impact hebben. Op het visuele vlak veroorlooft de film zich nog wat leuke gimmicks. Een stukje stop-motion bijvoorbeeld. Ook leuk zijn de wat absurd getinte momenten. Het zijn deze dingen plus de aardige dialogen natuurlijk die Café niet laten vervallen in een geestdodend toneelstuk.

Café is een goed gemaakte film. Met in aanzet boeiende personages, die helaas slechts in aanzet boeiend zijn en daarna afvlakken. Net als het verhaal dat in aanzet boeiend is en een fijne dramatische belofte inhoudt, maar uiteindelijk de dramatische pointe ontbeert. Visueel goed verzorgd en tekstueel interessant. Prima poging dus, maar het lukt net niet.