Den Skaldede Frisør (2012)

De hint voor deze film voor de sneak afgelopen avond in Lux was bier/romantiek. Ik dacht dus een heerlijk feel-good movie te zien te krijgen waarbij het bier rijkelijk zou vloeien. Niet dus, want toen de naam Susanne Bier op het witte doek verscheen wist ik genoeg en verdween mijn enthousiasme op slag. Dit kan niks worden, dacht ik, en het werd ook niks. Cliché op cliché, alles zo voorspelbaar als maar zijn kan. Als Bier het nu helemaal bij het komische had gehouden, dan had ik haar dat nog kunnen vergeven, maar zoals altijd moeten haar films altijd weer aangedikt worden met sentimentele dramatische scènes. Die waren gewoon niet op aan te zien en over het einde en ze leefden nog lang en gelukkig zullen we het verder maar niet hebben.

2,0*

Lichtvoetige romantische komedie van de hand van Susanne Bier, die zich normaalgesproken specialiseert in zwaar drama. Het resultaat is een onderhoudende maar tegelijkertijd nogal anonieme luchtige film, gelukkig niet al te zoet, maar inhoudelijk net niet interessant genoeg om echt te beklijven. De cast is gelukkig prima; deze helpt de film toch enigzins boven het maaiveld uit te komen. Vooral Pierce Brosnan, de enige engelsman in een verder deense cast, is uitstekend. Het kabbelt allemaal lekker rustig door en is aangenaam genoeg, maar van Bier en scriptschrijver Anders Thomas Jensen (de regisseur van oa Adam's Apples) mogen we inmiddels toch wel iets meer verwachten.

Dit lijkt dan eerst even het Deense antwoord - van Suzanne Bier ook nog eens - op A Good Year (2006) te worden. Maar er zit wel een extra randje aan. Want er komt toch een donker wolkje of wat langs.

Daarbij wordt het echte zwaar-sentimentele drama gelukkig vermeden, het blijft een erg positief en erg lichtvoetig verhaaltje. Met een paar moeilijke scènes - die bij de baai is erg goed gelukt, maar die van de jongere generatie dan weer helemaal niet.

Paprika Steen is wel een wat oude bekende - maar, die rol speelt ze hier ook wel wat. En van Line Kruse had ik wel wat meer willen zien. Maar wat echt opvalt is dat Pierce Brosnan echt perfect werk aflevert - zo karton als hij als James Bond was, zo geloofwaardig is hij hier. Trine Dyrholm is minstens even goed - niet moeilijk om daar een chemie in te zien.

Da's dan toch wel weer mooi. Daar gaat het ook over. Dus klopt het allemaal.

Aangename gevoelige romantische film met uitstekende acteerprestaties van Pierce Brosnan en Trine Dyrholm , noem daarbij de schitterende locaties en dito soundtrack en je bent verzekerd van een fijne avond.

De film deed me al snel denken aan een Woody Allen film. Ingrediënten als “zonnige stad”, “liefde”, “flauwe dan wel gemaakte humor” zijn dan ook aanwezig. Een Europees element is vervolgens de scene met papa (...). Nu de film uiteindelijk wat originele wendingen kreeg, werd het een beter drama dan de gemiddelde Woody Allen film. Toch werd het al met al een nogal zoetsappig, gezapig en gemaakt grappig geheel. Van de regisseur (die van Bier zijn velen vast bekend) en enkele spelers ken ik betere films zoals:

Over Kanten

Superclásico

Ik ken niet alle films van Susanne Bier, maar de paar die ik ken zijn bijna zonder uitzondering erg mooi. En ook deze weer. Een romantische film. Niet origineel, hier en daar zelfs erg voorspelbaar, maar hij loopt wel van het begin tot het einde en er wordt ook hier weer erg knap en menselijk geacteerd.

Stond vermeld als zijnde '50-plus bios' maar naar mijn idee hoef je niet zo oud te zijn om dit drama met onderlinge problemen te kunnen volgen. Ik zou 'm eerder als 'pac' aanstellen vanwege de afwijkende taal en een relatief bescheiden inhoud. Erg bijzonder is het allemaal niet maar het is toch nog best een stevig pakket geworden. Kanker, scheidingen en een twijfelachtige bruiloft zijn enkele steekwoorden uit deze samenstelling. Acteurs spelen goed. Pierce Brosnan straalt weer veel klasse uit en ik zie 'm graag spelen. Verder fraai vormgegeven met leuke plaatjes van de zonnige omgeving.

Goeie film waarin de moeder van de bruid en de vader van de bruidegom voor elkaar vallen. Een voorspelbaar verhaal met clichématige personages over disfunctionele families. De romance komt goed over, niet in de laatste plaats door de twee fijne rollen van Pierce Brosnan en Trine Dyrholm. Met afstand de meest luchtige film van Susanne Bier, die toch vooral bekend staat om haar loodzware drama's. Verder onderhoudend genoeg en ook het zonovergoten Italië maken dit een kleine 3.5 sterren.

Zeker en vast geen hoogvlieger, met niet zo heel interessante personages, sommige zelfs behorlijk cartoonesk (bvb Tilde) en een iets te doorzichtig plot. Het langzaam ontaardende huwelijksfeest was wel goed gedaan, maar redt de film niet. Jammer, want de vorige Bier films kon ik best wel appreciëren.

Leuke luchtige romantische (hier en daar ook wat drama) Europese film met vele schitterende beelden van de Italiaanse plaats Sorrento en de omgeving. Het verhaal stelt opzicht niet zoveel voor, maar de uitvoering was wel aardig en het einde mooi. De film springt toch iets boven de middelmaat uit vanwege het goede spel van Pierce Brosnan en vooral Trine Dyrholm (een mooie vrouw trouwens).

Een leuke komedie/romantiek film...

Leuk verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteur Pierce Brosnan ...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

De kale kapster

Romantiek zoals het hoort te zijn, tenminste tussen Ida (Dyrholm) en Philip (Brosnan). De ontmoeting tussen die ver uit elkaar liggende persoonlijkheden en de manier waarop ze stapje per stapje naar elkaar toegroeien is voor mij goed gebracht. De verwikkelingen tussen het jonge koppeltje dat op trouwen staat (Ida is de moeder van de bruid en Philip de vader van de bruidegom) voegen daar ook nog wat aan toe; nog veel onzekerheid en nog niet wetend wat liefde werkelijk is, dit in tegenstelling tot hun ouders. Ook enkele pijnlijke momenten. De idyllische decors van Sorrento en de baai van Napels zijn ideaal voor dit soort films en je voelt de vlindertjes letterlijk door je buik vliegen. Zo'n films zijn normaal gezien niet echt aan mij besteed maar van deze heb ik wel genoten.

Trine Dyrholm —naar mijn smaak samen met Sofie Gråbøl de beste Deense actrice van het huidige tijdgewricht— is andermaal in topvorm in deze romantische film met een lach en een traan. Heel voorspelbaar plot natuurlijk, maar dat is helemaal niet erg. De kuststreek van Campania in Italië leent zich als geen ander als achtergrond voor dit soort romantische films. Net als bij andere films van Susanne Bier heb ik hier om m’n gemak van kunnen genieten.

Met Dean Martin's "That's Amore" en de mooie plaatjes van Sorrento erbij kom ik wel aan een kleine 3,5 voor deze romantische komedie die alleen in het eerste halfuur wat grappige momenten bevat (het kapsalon, de toevallige ontmoeting...) en daarna wat gaat slabakken en eigenlijk niet zo echt meer boeit.

Jammer, met zo'n mooie Engelse titel.

Van Susanne Bier zag ik alleen maar drama's en steengoede. Bij dat genre blijven, Susanne.

In bovenstaande synopsis staat dat de vriendin van Ida's man wat moeite heeft met de Deense taal. Grappig. Dat had Pierce Brosnan ook...

Wat een leuke film. Romantisch, een fijn verhaal, niet al te serieus, sfeervol, goed gespeeld en nergens saai. Ook erg mooi in beeld gebracht. Heldere kleuren en een prachtige Italiaanse omgeving. Het is niet één van de beste films die ik gezien heb, maar zeker vermakelijk. 3,5*

Ida [Trine Dyrholm] is na een zware chemokuur vrij van kanker en hoopt dat met echtgenoot Leif [ Kim Bodnia] te kunnen vieren tijdens de luxe bruiloft van dochter Astrid [Molly Blixt Egelind] en Marco [Marco D'Amore] in Italië. Wanneer ze ontdekt dat Leif een affaire heeft met de veel jongere Thilde [Christiane Schaumburg-Müller] is ze dan ook behoorlijk van de kaart. Onderweg van het vliegveld maakt ze onder ongelukkige omstandigheden kennis met de gejaagde, ongeduldige Philip [Pierce Brosnan]. Wanneer blijkt dat hij de vader van de bruidegom is reizen ze samen en dan is het niet moeilijk om te raden hoe het afloopt. De perikelen rondom de bruiloft zijn bepaald niet origineel te noemen. Formulematig romantisch drama is vooral een aanrader voor liefhebbers van de uiterst charismatische Dyrholm en Brosnan. Bier maakt bovendien effectief gebruik van de sprookjesachtige locaties.

Veel meer dan een doorsnee romcom is dit niet, maar op één of andere manier heeft deze wel iets. Heeft het te maken met het onfortuinlijke leven van Ida, die herstellende van kanker vaststelt dat haar man een groen blaadje vindt? Fijne en meer luchtige rol voor Dyrholm hier. Brosnan vond ik wat onbeholpen en dat had ook zijn charmes.

Het plot is zeker niet origineel en het zat er al aan te komen wat er stond te gebeuren, zowel bij moeder als dochter. Hier en daar een humoristische insteek, maar bijzonder is het allemaal niet. En toch ... toch werkt het op één of andere manier.

Sfeervol en een prima locatie, dat zeker. Onderhoudend en goed om eens mee te pikken. Eens een totaal ander genre dat we van Susanne Bier gewend zijn.

Ondanks de mooie locaties slaagt men er niet goed in de sfeer te creëren die bij een film als deze hoort. Ik mis toch wat chemie tussen de personages hier en daar. Dan blijft er er een wat gemiddeld en flauw verhaaltje over.