Den Skaldede Frisør (2012)

Lijkt me interessant! In a Better World vond ik goed, had liever weer een zware film gehad zoals Brothers of After the Wedding maar een komedie lijkt me ook wel leuk. Ze heeft immers al bewezen dat ze goed met een bruiloft overweg kan

Ik geef je helemaal gelijk. Zoiets verwacht ik niet van Bier. Maar aan de andere kant, omdat het zo vernieuwend is van haar kant -ik heb in ieder geval nog nooit een komedie van haar gezien- ben ik toch des te benieuwd!

Zowat haar hele (aardige) begincarrière bestaat voor een groot deel uit komedie, al dan niet in combinatie met drama of romantiek.... Niks vernieuwend aan. Overigens lijkt mij het wel een interessante film om te kijken of ze er anders mee omgaat als voorheen.

Ja, maar ze is er niet mee bekend geworden.

Ik ben in ieder geval zeer benieuw naar de nieuwe film mijn favoriete regisseur!

Ik word er nog niet onverdeeld enthousiast van.

Out of competition at the next Venice Film Festival.

ben benieuwd

Trailer (YouTube)

De hint voor deze film voor de sneak afgelopen avond in Lux was bier/romantiek. Ik dacht dus een heerlijk feel-good movie te zien te krijgen waarbij het bier rijkelijk zou vloeien. Niet dus, want toen de naam Susanne Bier op het witte doek verscheen wist ik genoeg en verdween mijn enthousiasme op slag. Dit kan niks worden, dacht ik, en het werd ook niks. Cliché op cliché, alles zo voorspelbaar als maar zijn kan. Als Bier het nu helemaal bij het komische had gehouden, dan had ik haar dat nog kunnen vergeven, maar zoals altijd moeten haar films altijd weer aangedikt worden met sentimentele dramatische scènes. Die waren gewoon niet op aan te zien en over het einde en ze leefden nog lang en gelukkig zullen we het verder maar niet hebben.

2,0*

Grote meevaller. Helemaal niet zo zoetsappig in tegenstelling tot de indruk die de Engelse titel wekt. Genoeg grappige situaties en ook nog wat behoorlijk goed neergezette verwikkelingen in de familiesfeer.

Met een Engelse, alternatieve titel als deze, verwácht je toch gewoon dat All you need is love van de Beatles gebruikt wordt? Ergens gewoon een beetje jammer, weer.

Ik zat enorm te twijfelen, want ik heb natuurlijk wel een Unlimited, en die hoopte ik te kunnen gebruiken. Alleen was er één of ander filmfestival in Utrecht, en kon ik mijn pas niet gebruiken, omdat er natuurlijk alleen maar festivalfilms gedraaid werden. Grappig was dat ik het hoofdrolspelertje uit Brammetje Baas van een afstandje zag.

Maar goed, na even twijfelen dus, toch maar naar Den Skaldede Frisør gegaan in Camera. Ik had wat recensies gelezen, wist wel een beetje wat ik kon verwachten.

Direct nadat ik Patrick zag, dacht ik ergens, dat hij Pierre Boulanger was, de leuke jongen uit Monte Carlo. Ze lijken in elk geval echt ongelooflijk veel op elkaar. Ik wist niet meteen op wie ik hem vond lijken overigens, dus pijnigde ik mijn hersenen en ging ik in gedachten een paar films na. Om dus uiteindelijk bij Pierre Boulanger te blijven steken.

Tikje egoisme bespeurde ik in het personage Ida, vooral aan het einde. Ok, haar man is de grootste minkukel die er is, ze vergoelijkt alles wat hij doet zo'n beetje, maar is dat dan reden om zomaar weg te lopen, zonder tekst en uitleg te geven, alleen een simpel vaarwel? En wat gebeurt er dan? Gaan ze niet eerst scheiden voordat ze zich in de armen van Philip stort? Tenslotte wil Leif het goedmaken, en naar mijn mening zou ze daarmee genoegen moeten nemen, proberen er iets van te maken. Slippertjes kunnne op zich vergeven worden, hoewel het wel veel moeite zou kosten. Nee, zij gaat bij hem weg, en ze gaat fijn en gezellig naar Philip toe. Verdient Leif niet gewoon een uitleg? Zal wel weer aan mij liggen, maar dat is puur egoistisch naar mijn mening.

Pierce Brosnan: Ik verwachtte elk moment dat hij in beeld was, een of ander ABBA liedje te gaan horen. De setting, de locaties... Alles deed me gewoon aan Mamma Mia denken, maar als hij zijn mond opendeed, dan sprak hij alleen. En toch verwachtte ik dat hij in gezang uit zou gaan barsten, elke keer dat hij in beeld was.

Dochter Astrid is in mijn mening het beste van deze film. Haar verhaallijn is het interessantst. Bleef trouwens nog met een vraag zitten. Alessandro zoent Patrick op de dag van het feest. En daarna? Is Patrick nou wel of niet homo? Gaat daarom de bruiloft niet door? Zijdelings wordt dit wel aangehaald, dat het schijnbaar goed gaat met Patrick, doordat Ida naar hem vraagt, maar ik was toch wel benieuwd of dat wat ik dacht, echt was. Jammer dat het geen echt afgerond geheel geeft en dat Susanne Bier mij met die dingen liet zitten. Daarom kan ik er eenvoudig niet de 5* voor geven. Want ik verwachtte het te kunnen, na Things we lost in the Fire.

Leuk en mooi genoeg voor een 4*, met name dankzij Astrid, locaties en verder mooie muziek, maar niet de knaller die ik verwachtte na Things we lost in the Fire.

Slechtste Bier die ik tot nu toe gezien heb.

Snobistisch ook dat ie in filmhuizen draait. Was ie niet Deens, maar ook Engels gesproken en uit Amerika had never nooit daar gedraaid. Regelrechte Hollywood film met dus alle cliches inclus.

Helemaal mee eens en toch heb ik me prima vermaakt. Lekker luchtig romantisch filmpje, mooie plaatjes, gedragen door indrukwekkende Trine Dyrholm. 3,5*

Romantische komedie. Slik. Als je alleen in de zaal zit (d.i.: altijd), dan weet je dat het niet goed komt. Ook deze keer niet dus. Je denkt "voorspelbaar", maar nee hoor. Ongeloofwaardig en regelrecht knullig is wat je ervoor in de plaats krijgt. Trouwens: de "humor" is wel voorspelbaar, alleen maakt de de plot af en toe een rare bocht.

'Love is all you need', zeer zeker - geen mens die daaraan twijfelt! Moest Susanne Bier (naam zei me eigenlijk weinig) haar banale film echt zo'n titel geven die raakt aan een menselijke essentie? Anders had ik niet in de zaal gezeten...triest maar waar.

Cinematografisch weerhoud ik overigens alleen de beelden van de Italiaanse kuststad...de rest wordt bij deze doorgespoeld en vergeten. Onverbiddelijk.

2*

Een onverwacht luchtige film van Susanne Bier, een gereputeerde cineaste.

Lichtvoetig en romantisch. Wanneer het vertrouwen geschonden is, moet je de moed hebben een andere weg te gaan. Ida en Philip zijn een mooi koppel.

In de kleine cinemazaal waar ik de film meemaakte, koesterden meerdere koppletjes zich in elkaars armen en gaven mekaar na de film een spontaan zoentje.

Een bewijs dat ervan genoten werd.

Aanbevolen voor een pretentieloze romantische filmavond.

Sorrento is bovendien een prachtig surplus!!

Als hij niet in de filmhuizen draait, draait ie nergens, aangezien de reguliere bioscopen dit niet oppikken.

Is dit wel de slechtste Bier? Dat ligt wel voor de hand, een beetje (beetje veel zelfs) romantische draak is het wel. Maar waarom heb ik er dan zo van genoten, zeker niet mijn favoriete genre? Susanne Bier kennende heeft ze dit gewoon expres gedaan, om de filmhuis intelligentsia eens lekker te jennen! Dat is het!

Lichtvoetige romantische komedie van de hand van Susanne Bier, die zich normaalgesproken specialiseert in zwaar drama. Het resultaat is een onderhoudende maar tegelijkertijd nogal anonieme luchtige film, gelukkig niet al te zoet, maar inhoudelijk net niet interessant genoeg om echt te beklijven. De cast is gelukkig prima; deze helpt de film toch enigzins boven het maaiveld uit te komen. Vooral Pierce Brosnan, de enige engelsman in een verder deense cast, is uitstekend. Het kabbelt allemaal lekker rustig door en is aangenaam genoeg, maar van Bier en scriptschrijver Anders Thomas Jensen (de regisseur van oa Adam's Apples) mogen we inmiddels toch wel iets meer verwachten.

Dit lijkt dan eerst even het Deense antwoord - van Suzanne Bier ook nog eens - op A Good Year (2006) te worden. Maar er zit wel een extra randje aan. Want er komt toch een donker wolkje of wat langs.

Daarbij wordt het echte zwaar-sentimentele drama gelukkig vermeden, het blijft een erg positief en erg lichtvoetig verhaaltje. Met een paar moeilijke scènes - die bij de baai is erg goed gelukt, maar die van de jongere generatie dan weer helemaal niet.

Paprika Steen is wel een wat oude bekende - maar, die rol speelt ze hier ook wel wat. En van Line Kruse had ik wel wat meer willen zien. Maar wat echt opvalt is dat Pierce Brosnan echt perfect werk aflevert - zo karton als hij als James Bond was, zo geloofwaardig is hij hier. Trine Dyrholm is minstens even goed - niet moeilijk om daar een chemie in te zien.

Da's dan toch wel weer mooi. Daar gaat het ook over. Dus klopt het allemaal.

Aangename gevoelige romantische film met uitstekende acteerprestaties van Pierce Brosnan en Trine Dyrholm , noem daarbij de schitterende locaties en dito soundtrack en je bent verzekerd van een fijne avond.

Redelijke maar weinig verrassende film, en voor mij de minste van Susanne Bier tot nu toe.

Het drama ligt er allemaal nogal dik bovenop waardoor de film me maar zelden wist te raken.

Ook is hij erg voorspelbaar en zit hij vol met cliche`s.

Er zitten wel veel mooie plaatjes in waardoor hij makkelijk wegkijkt en toch nog een voldoende scoort.

De recensies in de pers waren niet bepaald overweldigend en daarom zonder al te veel verwachtingen aan deze productie begonnen. Maar ik vond deze lichtvoetige romantische komedie over een disfunctioneel gezin en hoe mensen met elkaar omgaan, meer dan te pruimen. Een film die je 'n beetje het jaren vijftig gevoel geeft, maar dan met dramatische wendingen en een ondertoon vol ironie. Ik heb om de slagvaardige en soms morbide humor smakelijk gelachen. De beide hoofdrolspelers harmoniëren en de beelden van de Italiaanse kust lijken van een ouderwetse aanzichtkaart te komen.

De film deed me al snel denken aan een Woody Allen film. Ingrediënten als “zonnige stad”, “liefde”, “flauwe dan wel gemaakte humor” zijn dan ook aanwezig. Een Europees element is vervolgens de scene met papa (...). Nu de film uiteindelijk wat originele wendingen kreeg, werd het een beter drama dan de gemiddelde Woody Allen film. Toch werd het al met al een nogal zoetsappig, gezapig en gemaakt grappig geheel. Van de regisseur (die van Bier zijn velen vast bekend) en enkele spelers ken ik betere films zoals:

Over Kanten

Superclásico

Ik ken niet alle films van Susanne Bier, maar de paar die ik ken zijn bijna zonder uitzondering erg mooi. En ook deze weer. Een romantische film. Niet origineel, hier en daar zelfs erg voorspelbaar, maar hij loopt wel van het begin tot het einde en er wordt ook hier weer erg knap en menselijk geacteerd.

Een hele mooie film, en echt een aanrader om te zien!!

Vind de film juist best orgineel, en zeker niet cliche...

Het verhaal zit erg leuk in elkaar, en ook de muziek en de omgeving/beelden zijn erg mooi in de film.. Ook het acteerwerk is erg goed..

Het is alleen jammer, en dat is het enige wat de film remt om echt een ''topper'' te worden is dat hij in het middenstuk een beetje inzakt en ''standaard'' word...

want de film begint sterk, en dan krijg je even een iets ''redelijk'' stuk.. en dan volgt een erg sterk stuk en een supersterk eind..

Dus dat is jammer!

Maar ik bleef op het eind wel met een WOW gevoel zitten...

aanrader dus

3.5* (4* als het middenstuk ''beter'' was geweest)

Stond vermeld als zijnde '50-plus bios' maar naar mijn idee hoef je niet zo oud te zijn om dit drama met onderlinge problemen te kunnen volgen. Ik zou 'm eerder als 'pac' aanstellen vanwege de afwijkende taal en een relatief bescheiden inhoud. Erg bijzonder is het allemaal niet maar het is toch nog best een stevig pakket geworden. Kanker, scheidingen en een twijfelachtige bruiloft zijn enkele steekwoorden uit deze samenstelling. Acteurs spelen goed. Pierce Brosnan straalt weer veel klasse uit en ik zie 'm graag spelen. Verder fraai vormgegeven met leuke plaatjes van de zonnige omgeving.

Ik vond dit een zeer geslaagd 'drama'. Mooie plaatjes van Sorrento en omgeving. De acteurs waren allemaal goed en niet 'over de top'. Gewoon een goed drama. Ook geen super hoogvlieger. Maar zeker de moeite waard.

Goeie film waarin de moeder van de bruid en de vader van de bruidegom voor elkaar vallen. Een voorspelbaar verhaal met clichématige personages over disfunctionele families. De romance komt goed over, niet in de laatste plaats door de twee fijne rollen van Pierce Brosnan en Trine Dyrholm. Met afstand de meest luchtige film van Susanne Bier, die toch vooral bekend staat om haar loodzware drama's. Verder onderhoudend genoeg en ook het zonovergoten Italië maken dit een kleine 3.5 sterren.

Verhaallijn was simpel maar bepaalde conversaties en scenes liepen naar mijn idee niet helemaal goed in elkaar over. Eigenlijk ging de film van niets naar niets, de titel kale kapster klopt maar wat de regisseur daar nou het nut van vond om te benoemen ontgaat me. Nergens werd de dramatiek volledig afgemaakt en uitgediept en van een komedie zou ik zeker niet willen spreken.

Wat me echt stoorde was de Engelssprekende Brosnan die blijkbaar Deens kon verstaan en een vakantietaalgids had gelezen voor het beantwoorden van vragen-gesprekken. Dit aangezien hij in de hele film ongeveer 10 woorden Deens heeft gesproken maar alles vloeiend scheen te verstaan....

Ik verwacht niets van Deens/ Scandinavische humor dus daarin was ik in ieder geval NIET teleurgesteld.

Zeker en vast geen hoogvlieger, met niet zo heel interessante personages, sommige zelfs behorlijk cartoonesk (bvb Tilde) en een iets te doorzichtig plot. Het langzaam ontaardende huwelijksfeest was wel goed gedaan, maar redt de film niet. Jammer, want de vorige Bier films kon ik best wel appreciëren.