Kauwboy (2012)

Schitterende jeugdfilm en één van de betere Nederlandse films van de afgelopen jaren. Meesterlijk hoe alle problemen en relaties van Jojo op zo’n subtiele, bijna minieme wijze in beeld worden gebracht: de stoeipartij met zijn vader die steeds meer op vechten uitloopt; de ring die Jojo liefdevol maar toch ook ongemakkelijk nonchalant aan zijn vriendinnetje geeft; de ongekend vertederende en humoristische dialogen die hij met zijn kauwtje voert. De kracht van deze tal van briljante scènes ligt hem ook in de vertolking van Rick Lens, die zijn personage volkomen eigen heeft gemaakt en geen enkel moment zijn geloofwaardigheid als getroebleerde Jojo verliest.

Eigenlijk is de hele film tot het einde nauwelijks een jeugdfilm te noemen: het fysieke en mentale geweld blijft voornamelijk buiten beeld, maar op het zware thema van leven en dood houdt de film zich nergens in. Behalve aan het eind, dat ondanks de heftige tragiek net niet té zwaar voor kinderen wordt. Enerzijds doet het ietwat af aan de film, anderzijds blijft de film voor deze jonge doelgroep. Dat laatste in achting genomen: meesterwerk. Zou verplicht op basisscholen moeten worden vertoond.

Beschamende Oscarinzending. Rick Lens wordt op de huid gefilmd en moet de film dragen. Hij is daar alleen totaal niet in toe in staat. Elke scène waarin hij z’n mond opentrekt (en dat zijn er nogal wat want z’n personage praat graag, zelfs tegen vogels) is ongeloofwaardig. Komt dat niet door het slechte acteerwerk dan wel door het script dat de acteurs dwingt (Engelse) woorden te gebruiken en liedjes te zingen waarvoor veel gangbaardere (Nederlandse) alternatieven bestaan: speaker (box), lockerkastjes (echt wtf, kluisjes worden die dingen genoemd), happy birthday (er is er een jarig). Over die eerste en laatste valt misschien te discussiëren, maar hoe dan ook, in de film klinkt het voor geen meter.

De rol van de vader (en de hele film eigenlijk wel) voelt aan als iets dat je duizend keer eerder hebt gezien, zo karikaturaal. Het feelgoodeinde voelde ik dan weer niet. Komt nogal uit het niets. De film is verder amateuristisch (modder op de lens), dankzij rare stijlkeuzes (vertraagd en stilstaande beelden) en de uit kattengejank bestaande soundtrack enorm oversentimenteel, en, nogmaals, een beschamende Oscarinzending.

Met mijn avatar mòest ik deze film natuurlijk eens zien!

Op zich nog wel een aardige film, maar veel van Apollinischs kritiek deel ik wel. Zeker wat betreft de Engelse leenwoorden. Het 'happy birthday to you' klonk wel erg slecht en ongeloofwaardig. 'Lang zal ze leven' kon echter ook niet en 'er is er één jarig' had ook niet ècht jofel geklonken. Vandaar Koole's keuze, denk ik...

Toch vond ik de film niet onaardig, maar wellicht komt dat alleen doordat ik zelf ook ooit een kauwtje, mijn avatar Gerrit dus, heb grootgebracht en daardoor veel herkenning in de film zag. Geweldig intrigerend sociale en intelligente beestjes! Het acteren vond ik wel okay, zoals al gezegd, het zat de acteurs met de teksten die ze moesten uitbraken niet mee.

De cinematografie vond ik lelijk. Doffe kleuren en veel onscherpte. Bovendien onverklaarbare en niet werkende freeze frame shots (ik dacht dat er een storing was?). Muziekkeuze vond ik ook geen bezwaar, al is het Ilse de Lange-achtige gejengel niet mijn smaak.

Hartverscheurend Nederlands drama. Rick Lens is indrukwekkend in de rol van de 10-jarige Jojo die probeert het leven weer op te pakken na de dood van zijn moeder. Mooier nog dan de scenes waarin de kauw en Jojo naar elkaar toegroeien is het samenspel tussen Rick Lens en zijn vader in de film Loek Peters (ook het naturelle spel van de jonge Susan Radder mag niet onvermeld blijven).

De onuitgesproken en daadwerkelijke confrontaties tussen de twee zorgen menigmaal voor diepe ontroering. Kauwboy werd schandelijk genegeerd tijdens de uitreiking van de Gouden Kalveren, gelukkig dat de film in februari een herkansing krijgt.

Prachtige jeugdfilm, en ook helemaal zoals de voormalige Nederlandse jeugdfilms, waar er naar mijn idee de laatste 10 jaar weinig van zijn gemaakt in de categorie Het Zakmes, Lang Leve de Koningin, Abeltje enz. Kauwboy haalt ook weer alles uit de kast en draait ook niet alleen maar slechts om een kauwtje.

Het draait om de 10 jarige Jojo, die ook behoorlijk realistisch is neergezet door Rick Lens (vast een nieuwe toekomstige Nederlandse acteur) Laten we maar eens beginnen bij zijn huissituatie, want dat is niet bepaald rooskleurig. Zijn moeder is er niet en zijn vader lijkt wel een borderline te hebben. Die vader vond ik trouwens ook behoorlijk overtuigend en die confrontaties tussen Jojo en zijn vader zijn voor de kijker totaal niet prettig om naar te kijken en je voelt erg met Jojo mee. Vind dat juist erg knap dat de regisseur dat ook op zo'n manier weet neer te zetten. Die vader is de ene keer nog best aardig, maar de andere keer wil je hem echt niet zien. Het word pas helemaal wat als Jojo een kauw vind die gewond is, en op die manier ook een hechte vriendschap heeft met het vogeltje. Maarja... als zijn vader erachter komt... En zo krijgen we een behoorlijk hartverwarmde film en lopen de spanningen ook regelmatig hoog op. Ook dat meisje vond ik erg goed en die zorgt ook voor het zonnetje tussen de donkere wolken van Jojo's leven.

Het einde was ook verschrikkelijk mooi. Het is, zoals gezegd, gewoon weer lang geleden dat er dit soort jeugdfilms zijn gemaakt. Bij Kauwboy had ik ook af en toe het gevoel alsof het uit de jaren 90 kwam (mede door de manier van filmen) Ik zeg gewoon: schitterende film. Wat wel weer zo was was dat ik het af en toe wel een beetje te deprimerend en kil vond voor een jeugdfilm, maar aan de andere kant is dat ook de realiteit.

4,0*

Rauw en ontroerend.

Bijzondere rol van Rick Lens als Jojo. Erg mooi gespeeld.

Het leven valt niet mee voor hem, maar hij is strijdbaar en gaat zijn problemen niet uit de weg.

Je leeft met hem mee, de camera dicht op zijn huid.

Bijzonder lange speelfilmdebuut van Boudewijn Koole, maakt me zeer benieuwd naar toekomstig werk.

Nee, dit werd 't 'm niet voor mij. Ik had het idee deze thema's al vaker te hebben gezien en ook in deze combinatie. Wel zijn de kleine scènes soms erg mooi. Dat komt ook door het spel. Al zijn de rollen nogal stereotiep en is Lens af en toe irritant, zeker tussen Peters (een van de betere acteurs vind ik in Nederland) en Lens is wel chemie en zie je wel degelijk affectie. Alleen lange tijd vraag je je af wat er nu precies is gebeurd. Dat moeder niet zomaar op reis is begrijp je wel, maar dood? Had wel sneller duidelijker mogen zijn. Vond het zo in het geheel nogal vervelend naar te kijken.

Maar de film is zo stil en langdradig. Nou heb ik dat idee sowieso, dat in Nederland filmers denken melancholie en gevoel door stilte te krijgen. Zie je vaker. Dat kan werken, maar ook zeker niet. Maar het maakte het voor mij een klus om dit uit te zitten. De beelden zijn wel erg mooi met veel kleuren groen. De soundtrack is verder niet bijzonder. Wat gejengel en getokkel op een gitaar, mwoh.

Dan duurt de film slechts 80 minuten, maar dat voelde aan als tweeënhalf uur. 2* en maar weer eens Anche Libero va Bene zien. Zelfde soort film maar beduidend beter.

Heel mooie film. Heel eenvoudig maar door zijn eenvoud zo mooi en puur. Leuk jochie trouwens.

Redelijke film waarin een jongetje een gewonde kauw vindt, en hij besluit deze zelf te houden. Ondanks dat de film over de belevingswereld van een kind gaat, is dit zeker geen kinderfilm. Daarvoor is de film te traag en ook wat te donker van toon. Mooi gefilmd en ook het einde is wel de moeite waard, maar over het algemeen wist de film me niet te raken.

De vergelijking met Kes werd vooraf door enkele gebruikers gemaakt, maar achteraf kennelijk niet meer, ondanks dat ik steeds aan die film moest denken (die ik overigens al in geen eeuwigheid meer gezien heb). Jongen met heftige problemen en gebrek aan warme contacten vind een uitlaatklep door voor een vogel te gaan zorgen. Je hebt minder specifieke dingen waarop je films kunt vergelijken. Zelfs Ken Loach' grauwe stijl lijkt hier overgenomen te zijn.

Een probleem dat ik met Kauwboy had was dan ook dat het me allemaal wat bekend voorkwam, maar dat zou ook het geval zijn geweest als ik Kes niet gezien had. Het is toch wel heel typisch voor een bepaald type kinderfilm om een absente ouder te hebben (of op zijn minst een aankomende scheiding of een stervende ouder) en een andere ouder die vaak dan afstandelijk is. Kauwboy was voor mij vooral een wat rauwere versie van veel jeugdfilms die ik me herinner van de basisschool en de vroege middelbare school.

Daar komt nog eens bij dat de film niet echt een oplossing weet te vinden voor het probleem, maar uiteindelijk toch een poging waagt die in mijn ogen wat mislukt. De dood van de kauw zag ik mijlenver aankomen (evenals de onthulling dat de moeder dood was overigens), al viel het me nog mee dat het niet de vader was die het beest omlegde. Dat dit echter leidt tot een hereniging tussen vader en zoon - en ook nog eens dat meisje - en alles kennelijk daarna koek en ei is gaat er bij mij niet echt in. Vooral omdat er van te voren geen enkele genegenheid te vinden was tussen vader en zoon. Ik snap dat de regisseur de vader wilde afbeelden als een goed bedoelende man die door zijn zorgen zijn zoon verkeerd behandelt, maar er zit geen greintje warmte in de vader tot aan de finale, waardoor de ommezwaai te plots aanvoelt. Sowieso was het wel erg overdreven om die vader twee maal op een willekeurig zo'n verhaaltje te laten afsteken over dat er eerst niets was, daarna heftig vuur en vervolgens weer niets. Moet ik sympathie voelen voor een vader die om de haverklap zijn rouwende zoon confronteert met metaforen voor de dood? Het zit in de familie, want aan het einde gebruikt de jongen het om zijn meisje te versieren.

De film werkt het beste met kleine momenten, waarbij vooral de details van het dagelijks leven en de woede van de jongen sterk overkomen. Als geheel is het niet zo geslaagd, maar er zijn genoeg stukken die toch wel goed werken. Rick Lens doet het goed en de kauw is fantastisch.
3*

Mooie film van Nederlandse bodem met een sterke rol van de jonge Rick Lens.

Er zit humor, voldoende vaart en ontroering in.

Aanrader.

Aardige jeugdfilm van eigen bodem over een jongen, die een bijzondere vriendschap krijgt met een kleine kauw.

De vergelijking met een film als Kes is natuurlijk snel gemaakt, al is dat toch wel een betere film. Rick Lens doet het vrij behoorlijk, al oogt hij vooral in de momenten dat hij moet zingen nogal krampachtig. Het verhaal heeft nogal wat elementen, die je vaak terugziet in dit soort films. De vader of moeder is afwezig, de band met de vader is niet al te sterk, wat zorgt voor een kind dat soms lastig te peilen is.

Er zitten een aantal mooie scenes in, die ervoor zorgen dat Kauwboy toch zeker de moeite van het kijken waard is. Vooral de scenes tussen de jongen en het kauwtje vond ik best wel mooi. Dat het beestje het niet zou overleven, kwam niet echt als een verrassing. Ook is deommekeer van de vader iets te plotseling en een tikkeltje ongeloofwaardig. Verder valt de cinematografie wat tegen, maar daar staat tegenover dat de soundtrack best wel goed is. Vooral het nummer bij de aftiteling is erg goed en passend.

Het is al met al een lieflijk filmpje, dat niet helemaal goed werkt, maar gelukkig het meeste wel goed doet, waardoor het toch een redelijk fijne wegkijker is geworden.

3,0*

Prachtige en indrukwekkende aandoenlijke Nederlandse speelfilm.

Geweldig geacteerd.

Een film met een boodschap.

Bijzondere is de inzet van de tamme vogel, het laat ook zien dat eens wat meer respect voor dieren zou mogen zijn.

Een aanrader voor zowel het jongere en oudere publiek.

Meesterwerk !

Deze film is in het binnenland en buitenland met prijzen overladen en stond al een tijdje in de planning bij mij.

Hele mooie film over een jongetje die een kauw grootbrengt en daar een hechte band mee krijgt en daarmee gelijk de negatieve dingen thuis even vergeet.

Mooi acteerwerk van de gehele cast ....de laatste 15 minuten van de film pakte mij helemaal in...heel mooi gedaan.

Deze film is vanaf 9 jaar en dat zou ik wel aanhouden ik deze film.....normaal kan er wel eens een beetje ruimte tussen zitten maar bij deze iz het wel aan te raden vanwege sommige wat brutere(voor kinderen)scenes.

Mooie film.

Verrassend goede film. Visueel zeer aardig, prima geacteerd, passende muziek en dramatisch sterk. De film zit vol kleine momenten die allemaal wel werken en de feel is sowieso goed. Het is allemaal niet bijster origineel, maar stoorde me daar nooit aan. Net geen 4 sterren.

Aangename verrassing. De titel van de film vond ik flauw en hierdoor heb ik deze links laten liggen. Ten onrechte zo blijkt. Dit is een prachtige Nederlandse auteursdrama die niet onderdoet voor andere recente goede Nederlandse (jeugd)films. Kauwboy gaat over een jongen die door een scheiding abrupt van zijn moeder wordt gescheiden. Zowel vader als zoon kunnen maar moeilijk omgaan met de nieuwe situatie. Bij de vader heerst vooral woede en machteloosheid, terwijl de zoon troost vindt in zijn vriendschap met een kauw en met een meisje van de zwemclub. Cinematografie is zeer degelijk, levert hele fraaie scenes op en doet niet onder voor buitenlandse arthousefilms.

Qua verhaal lijkt het als twee druppels water op het prachtige Después de Lucía - After Lucia (2012) van toevallig hetzelfde jaar, die over een vader en dochter gaat. Ook daar ontbreekt de moeder, in die film vanwege haar overlijden. Bij die laatste film wordt in recensies vaak de nadruk op pesten gelegd (een thema dat in Kauwboy afwezig is) terwijl net als hier verwerking van verlies juist het hoofdthema is, en pesten in die film meer een bijwerking is van hun kwetsbare situatie. En net als deze is dat ook een hele degelijke auteursfilm. Zelf vond ik After Lucia iets sterker en indrukwekkender, maar Kauwboy mag er absoluut wezen. Een dikke en welverdiende 4*.

Prachtige film! Het verhaal interesseerde mij van begin tot eind, ik vind het acteerwerk heel goed, ik vind het altijd leuk als dieren ook een rol spelen en qua beeld ziet het er mooi uit. Ik ben echt geraakt. Een aangename verrassing. 4,5*!

Aangrijpende film waarvan de somberheid me af en toe behoorlijk beklemde, vooral vanwege de constante dreiging van de vader (superbe rol van Loek Peters, hij is het gewoon met die blik vol frustratie en onmacht). Ook ik moest vaak denken aan Kes, maar Kauwboy kan toch prima op eigen benen staan. De onthulling dat de moeder dood is zag ik persoonlijk totaal niet aankomen en gaf het voorafgaande een knappe extra lading, en het einde was ontroerend. Voornaamste minpuntje was dat ik af en toe moeite had om de mono- en dialogen te verstaan.

Minpunten:

- de slechte verstaanbaarheid

- te weinig lichtvoetigheid voor een kinderfilm

- het duurder te lang voor er duidelijkheid kwam over de moeder.

Ik keek de film met mijn kinderen van 7 en 12. Voor de jongste maakte het gedrag van de vader de film onaantrekkelijk. De oudste snapte net als ík niet waarom de vader ineens bijdraaide en waarom hij wel de moeite nam om uit de auto te stappen en zijn zoon te roepen maar niet even in de keet ging kijken. Op basis van de gemiddelde waardering had ík hier meer van verwacht.

Ik sluit me aan bij de laatste spreker. Om het te herhalen: het is slecht verstaanbaar, er is te weinig lichtvoetigheid voor een kinderfilm, en we moesten maar gissen naar hoe het kon dat de vader ineens zo'n transformatie had ondergaan.

Daarnaast vind ik de stijl van de film nogal hipster. De film voelde erg 'gemaakt' naturel en authentiek aan in plaats van 'van zichzelf' naturel en authentiek. En waarom er nou per sé zo geforceerd kauwgom in Kauwboy moest stoorde me ook een beetje.

Wat mij betreft is dit in eerste plaats drama en zeker niet in de eerste plaats een familiefilm zoals hier staat aangegeven. Als dit een familiefilm was geweest, hadden mijn partner en zoontje van zes de film ook leuk gevonden om te kijken. Zoonlief voelde zich niet echt comfortabel bij de film. En dat terwijl de kauw als vriend juist een uitermate interessant uitgangspunt leek.

De film schetst op niet mis te verstane wijze de scherpe tegenstelling tussen enerzijds de vriendschap van de jongen met een kauw en anderzijds diens hoekige relatie met zijn vader.

Een mooie film met een aandoenlijk verhaal en uitstekend acteerwerk, ook van de kauw.

Hele goeie film dankzij prima acteerwerk en een ontroerende vertelling die klopt als een bus.

Leuk gemaakt en best mooi gefilmd, maar verhalend is het wel wat karig.

Deze lag hier al een tijdje en me er eens aan gewaagd. Had geen grote verwachtingen maar vond het toch een mooie film. De film raakt een aantal thema's aan die niet zo gemakkelijk zijn, maar vond het toch goed gedaan. De cast deed het prima en trouwens ook de vogel deed het uitstekend. De film was niet super lang, maar was prima qua speelduur. De moeite om gezien te hebben.

Degelijke drama-jeugdfilm met een aantal droevige momenten . Het kan niet anders of je denkt aan Kes en als dat niet het geval is --> dringend gaan zien. Pas later in de film wordt duidelijk dat zowel zoon als vader het overlijden van de moeder nog niet hebben verwerkt. De vader is erg prikkelbaar en de jongen verlegt zijn aandacht op een kauwtje dat hij verzorgt en vertroetelt. Mooiste aan de film vond ik de omhelzing op het einde en het besef dat vader en zoon mooiere tijden tegemoet gaan.
Niks nieuws, maar de uitvoering zowel naar regie als naar acteren is meer dan behoorlijk .