Kauwboy (2012)

Haha, maakt niet uit.

Een mooie film met jammer genoeg een geen happy end. Wat mij betreft hadden ze er beter een happy end van kunnen maken. Ook beter voor de jonge kinderen die de film bekijken.
Verder een mooie ontroerende film.

Gaat de kauw dood?

Spoiler: Ja, in de film wel

In m'n kuif gepikt...

Een film waarin een kind centraal staat en vanuit het perspectief van een kind is gefilmd, is al gauw een kinderfilm maar deze film is leeftijdsloos. Je kan op heel veel afdingen maar deze film bevat zoveel prachtige ongepolijste naturelle scéne's, die bij vele hedendaagse speelfilms worden weggestileerd, waar juist documentaire-makers jaloers op zijn. Een oprechte speelfilm in de hartstochtelijke geesten van wijlen Jan Wolkers en Ed van der Elsken. Je hoeft er niet veel woorden aan vuil te maken, maar één ding: een kraaiachtige, dat in vroegere dagen symbool stond voor rouw, als opgroeiend nieuw leven is onnadrukkelijk poëtisch zeer raak geschoten. Over de clou van kauw & boy heb ik het dan nog niet eens.

Kracht van de eenvoud: een gevoelvolle 5*

Eenvoudig, fragmentarisch, ontroerend en complex. Geen kinderfilm, maar een prachtige film over kinderen voor de iets ouderen...

Rauw en ontroerend.

Bijzondere rol van Rick Lens als Jojo. Erg mooi gespeeld.

Het leven valt niet mee voor hem, maar hij is strijdbaar en gaat zijn problemen niet uit de weg.

Je leeft met hem mee, de camera dicht op zijn huid.

Bijzonder lange speelfilmdebuut van Boudewijn Koole, maakt me zeer benieuwd naar toekomstig werk.

De Nederlandse productie Kauwboy is op het Filmfestival van Berlijn uitgeroepen tot beste Europese jeugdfilm van het jaar.

Kauwboy beste Europese jeugdfilm | nu.nl/film

Opmerkelijk, omdat de film vorig jaar op hetzelfde festival óók al twee prijzen won:

Ongedwongen leuke film voor alle leden van de familie, van jong tot oud.

De vader vond ik een beetje een nors figuur die volgens mij toch nog het een en ander over de opvoeding moet leren, i.p.v.vaak het eigen gemak voorop te stellen.

Als de toekomstige films van Boudewijn Koole deze weg gaan volgen, dan voorzie ik een grootse toekomst voor deze regisseur!

Nee, dit werd 't 'm niet voor mij. Ik had het idee deze thema's al vaker te hebben gezien en ook in deze combinatie. Wel zijn de kleine scènes soms erg mooi. Dat komt ook door het spel. Al zijn de rollen nogal stereotiep en is Lens af en toe irritant, zeker tussen Peters (een van de betere acteurs vind ik in Nederland) en Lens is wel chemie en zie je wel degelijk affectie. Alleen lange tijd vraag je je af wat er nu precies is gebeurd. Dat moeder niet zomaar op reis is begrijp je wel, maar dood? Had wel sneller duidelijker mogen zijn. Vond het zo in het geheel nogal vervelend naar te kijken.

Maar de film is zo stil en langdradig. Nou heb ik dat idee sowieso, dat in Nederland filmers denken melancholie en gevoel door stilte te krijgen. Zie je vaker. Dat kan werken, maar ook zeker niet. Maar het maakte het voor mij een klus om dit uit te zitten. De beelden zijn wel erg mooi met veel kleuren groen. De soundtrack is verder niet bijzonder. Wat gejengel en getokkel op een gitaar, mwoh.

Dan duurt de film slechts 80 minuten, maar dat voelde aan als tweeënhalf uur. 2* en maar weer eens Anche Libero va Bene zien. Zelfde soort film maar beduidend beter.

Een film van de gemiste kansen. Een film waar ik ook meer van had verwacht. Zeker gezien de nominaties en uiteindelijk de prijzen die hij gewonnen heeft. Of was de concurrentie dan nog zwakker? De film had in ieder geval wel genoeg elementen die het een 4 of misschien zelfs wel 5 sterren film hadden kunnen maken. Maar dan had het script toch een stuk beter uitgewerkt moeten worden en waarschijnlijk was er dan een andere regisseur nodig geweest. De cast was best sterk. Het jongetje had een goede uitstraling. En zijn vriendinnetje ook. Verder was het erg leuk om de jonge kauw op te zien groeien en hoe de band met het jongetje was.
Maar er zaten ook grote gaten in het script die niet voldoende werden opgevuld. Waarom werd niet gelijk vanaf het begin duidelijk dat moeder was overleden. Dat zou een hoop vreemd gedrag van betrokkenen, zeker in het begin, tenminste verklaren. Als bijvoorbeeld de film zou beginnen met een moeder die nog leefde en de bewondering van haar zoon voor haar zangtalenten. Een moeder die dan plotseling sterft. En een vader en een zoon die daar niet mee om kunnen gaan. Vader krijgt driftbuien. Zoon ontkent de situatie en vindt dan gelukkig troost wanneer hij een kauwtje vindt en opgroeit. Ook het vriendinnetje heeft heel veel uitstraling en er zou iets heel moois tussen die twee hebben kunnen ontstaan. Maar dat wordt helemaal niet verder uitgewerkt. En ten slotte, waarom moest de kauw dood? En nog wel op het slechtste moment als hij hem eindelijk weer terug vindt. Bovendien was de dood tussen de spaken van zijn fiets ook belachelijk. Kortom, voor mij, echt een film van de gemiste kansen.
En zeker als je kijkt hoe het ook kan in bijvoorbeeld een film als "Bon voyage". Ook een low-budget Nederlandse film. Maar daar klopt alles wel.

Sympathieke film die helaas grotendeels wordt verpest door de eendimensionale vader-figuur.

Eendimensionaal? Ik vond het juist een geweldige rol. Je merkt duidelijk dat die man last heeft om de dood van zijn vrouw te verwerken en tegelijkertijd zijn jongen op te voeden. Hij geeft veel om zijn zoon, maar weet niet hoe hij dat moet uiten.

Heel mooie film. Heel eenvoudig maar door zijn eenvoud zo mooi en puur. Leuk jochie trouwens.

Redelijke film waarin een jongetje een gewonde kauw vindt, en hij besluit deze zelf te houden. Ondanks dat de film over de belevingswereld van een kind gaat, is dit zeker geen kinderfilm. Daarvoor is de film te traag en ook wat te donker van toon. Mooi gefilmd en ook het einde is wel de moeite waard, maar over het algemeen wist de film me niet te raken.

De vergelijking met Kes werd vooraf door enkele gebruikers gemaakt, maar achteraf kennelijk niet meer, ondanks dat ik steeds aan die film moest denken (die ik overigens al in geen eeuwigheid meer gezien heb). Jongen met heftige problemen en gebrek aan warme contacten vind een uitlaatklep door voor een vogel te gaan zorgen. Je hebt minder specifieke dingen waarop je films kunt vergelijken. Zelfs Ken Loach' grauwe stijl lijkt hier overgenomen te zijn.

Een probleem dat ik met Kauwboy had was dan ook dat het me allemaal wat bekend voorkwam, maar dat zou ook het geval zijn geweest als ik Kes niet gezien had. Het is toch wel heel typisch voor een bepaald type kinderfilm om een absente ouder te hebben (of op zijn minst een aankomende scheiding of een stervende ouder) en een andere ouder die vaak dan afstandelijk is. Kauwboy was voor mij vooral een wat rauwere versie van veel jeugdfilms die ik me herinner van de basisschool en de vroege middelbare school.

Daar komt nog eens bij dat de film niet echt een oplossing weet te vinden voor het probleem, maar uiteindelijk toch een poging waagt die in mijn ogen wat mislukt. De dood van de kauw zag ik mijlenver aankomen (evenals de onthulling dat de moeder dood was overigens), al viel het me nog mee dat het niet de vader was die het beest omlegde. Dat dit echter leidt tot een hereniging tussen vader en zoon - en ook nog eens dat meisje - en alles kennelijk daarna koek en ei is gaat er bij mij niet echt in. Vooral omdat er van te voren geen enkele genegenheid te vinden was tussen vader en zoon. Ik snap dat de regisseur de vader wilde afbeelden als een goed bedoelende man die door zijn zorgen zijn zoon verkeerd behandelt, maar er zit geen greintje warmte in de vader tot aan de finale, waardoor de ommezwaai te plots aanvoelt. Sowieso was het wel erg overdreven om die vader twee maal op een willekeurig zo'n verhaaltje te laten afsteken over dat er eerst niets was, daarna heftig vuur en vervolgens weer niets. Moet ik sympathie voelen voor een vader die om de haverklap zijn rouwende zoon confronteert met metaforen voor de dood? Het zit in de familie, want aan het einde gebruikt de jongen het om zijn meisje te versieren.

De film werkt het beste met kleine momenten, waarbij vooral de details van het dagelijks leven en de woede van de jongen sterk overkomen. Als geheel is het niet zo geslaagd, maar er zijn genoeg stukken die toch wel goed werken. Rick Lens doet het goed en de kauw is fantastisch.
3*

Mooie film, wel jammer van het einde.

Mooie film van Nederlandse bodem met een sterke rol van de jonge Rick Lens.

Er zit humor, voldoende vaart en ontroering in.

Aanrader.

Schitterende film met een tot tranen toe ontroerend einde.

Best een goede film. De vriendschap tussen een jongen eneen kauw (en een vriendinnetje). Een gebroken gezin en de fruistraties die dat meebrengt. Ieder verwerkt de dingen op zijn manieer. Er zitten in de fil heel beklijvende fragmenten.

De titelsong is prachtig, maar ik vergeet altijd weer de titel. Kunnen kinderen nog zo in en met de natuur leven? Goed ook dat het einde hoopvol, het leven is soms zo al droevig genoeg...

Aardige jeugdfilm van eigen bodem over een jongen, die een bijzondere vriendschap krijgt met een kleine kauw.

De vergelijking met een film als Kes is natuurlijk snel gemaakt, al is dat toch wel een betere film. Rick Lens doet het vrij behoorlijk, al oogt hij vooral in de momenten dat hij moet zingen nogal krampachtig. Het verhaal heeft nogal wat elementen, die je vaak terugziet in dit soort films. De vader of moeder is afwezig, de band met de vader is niet al te sterk, wat zorgt voor een kind dat soms lastig te peilen is.

Er zitten een aantal mooie scenes in, die ervoor zorgen dat Kauwboy toch zeker de moeite van het kijken waard is. Vooral de scenes tussen de jongen en het kauwtje vond ik best wel mooi. Dat het beestje het niet zou overleven, kwam niet echt als een verrassing. Ook is deommekeer van de vader iets te plotseling en een tikkeltje ongeloofwaardig. Verder valt de cinematografie wat tegen, maar daar staat tegenover dat de soundtrack best wel goed is. Vooral het nummer bij de aftiteling is erg goed en passend.

Het is al met al een lieflijk filmpje, dat niet helemaal goed werkt, maar gelukkig het meeste wel goed doet, waardoor het toch een redelijk fijne wegkijker is geworden.

3,0*

Eigenlijk weinig eraan toe te voegen gezien het commentaar van mijn voorganger.

Leuk filmpje van Nederlandse bodem.

6/10

Voorspelbaar, maar erg goed en ontroerend.
Ook zeer goed acteerwerk.
Had hem al maanden klaar staan om te gaan kijken, maar had dit niet verwacht.
Heb dan ook verder niets over de film gelezen van te voren, behalve dat het over een jongen met een kauw ging.

Aftiteling:
Met de vogels in deze film is zeer zorgvuldig omgegaan.
Ze zijn inmiddels overgedragen aan een vogelopvangcentrum.
....Volgens mij was er 1 dood....

Beter lezen, grapjas.

Was idd grapje, een kleintje

Beetje saai, maar op zich vond ik dat niet zo heel erg bij deze film. Een mooi portret van een kind dat zijn vader eigenlijk hard nodig heeft. Hij vindt troost/afleiding in de kauw en zijn waterpolo vriendinnetje. Mooi einde van de film.

Wel bizar vlak voordat de vogel in Jojo zijn wiel vliegt zei ik voor de gein tegen mijn vriendin hij gaat in zijn spaken vliegen! Dat het dan echt gebeurt was wel even shock haha. Het was misschien ook wel een beetje voor de hand liggend. Evenals dat zijn moeder overleden blijkt te zijn. Het geeft deze film wel een mooi einde waarbij alles op zijn plaats valt.

Ik had meer van deze film verwacht, aangezien hij zo geprezen wordt. Het is zeker geen slechte film, maar ik word er niet echt door geraakt. Soms wel mooie beelden. Zoals onderwater in het zwembad. De film mist een beetje luchtigheid. Het is nogal 'zwaar' allemaal. En ik heb niks tegen 'zware' films, maar op één of andere manier is het gewoon niet zo fijn gebracht. Wel zeker 3 sterren waard, hoor.