Page Eight (2011)

Aardige film waarin een medewerker van de Britse inlichtingendienst een geheim document ontvangt van zijn vriend en collega. Een solide spionagefilm, met een redelijk ingewikkeld plot, die het niet moet hebben van de spanning. Goeie dialogen met een scherp en soms humoristisch randje. Ondanks een meer dan prima cast net geen 3.5 sterren.

Als je de film echt aandachtig hebt gevolgd, is de laatste zin nogal rigide. Fiennes komt 4 keer in beeld en was voor mij zo'n beetje de enige ongeloofwaardige in zijn rol.

Bij de eerste keer heb ik er vast en zeker met een scheef oog naar gekeken, want ik vond dit een van de betere spionagefilms:

****

Zeldzaam perfecte film waar ik ademloos naar heb zitten kijken - en ik ben geen liefhebber van spionagefilms. Cast, muziek, camera, montage, tempo, plot, dialogen: het is allemaal perfect en ik kreeg hier een hele brede grijns van. Vele malen boeiender en beter dan de nodeloos saaie Tinker Tailor re-make.

4,5*

Wellicht dat Turks & Caicos en Salting the Battlefield je dan eveneens zullen bevallen. Beide rond het personage Johnny Worricker.

Norman Mailer, mijn vader (wiens filmsmaak vaak mijlenver bij dat van mij ligt) was zo enthousiast over de film dat hij de box direct bij play.com besteld heeft. Ben ontzettend benieuwd. Evengoed bedankt voor je tip trouwens.

Bill Nighy heb ik sinds zijn doorbraak in Love actually al in vele films gezien, maar kennelijk moest ik eerst meemaken hoe hij een complexe film als deze zonder enige moeite blijkt te kunnen dragen voordat ik hem echt op waarde kon schatten, want tjonge jonge wat is hij hier goed. Ook los van die hoofdrol is dit een onderkoeld maar spannend spionagedrama met een prima rolverdeling en een aangenaam tempo. En ja, ook ik moest denken aan Tinker tailor soldier spy, maar terwijl ik dát een nóg betere film vind (één van de beste van de afgelopen jaren zelfs) heb ik van Page eight toch ook bijzonder genoten.

Fantastische cast en een zeer spannend verhaal. En dan heb je dus een TOP- film. Geen film voor een doorsnee bioscoop publiek die zit te wachten op snelheid en actie. Nee, gewoon een film zoals het in echte leven had gekunnen. Denk dat je het ook meer onder de tv- detectives kan scharen. En dan een van de hoogste kwaliteit! Een grijs pak als spion. Een verhaal dat nog steeds actueel is. En je hebt dus 99 minuten spanning

Deze film kenmerkt zich vooral als een saaie maar stijlvolle Britse politieke thriller. Het tempo ligt te laag en diverse subplots zijn vreselijk saai. Een sterke cast is vertegenwoordigd, maar Bill Nighy is een oude en vooral uitgedroogde saaie man en er is geen enkele sprake van chemie tussen hem en Rachel Weisz. Ralph Fiennes weet met zijn spaarzame momenten nog te boeien, maar voor de verder rest is dit gewoon een hele stoffige film.

Mee eens

"Pagina acht" is een geweldig sterke film met een onderhoudend verhaal wat goed in elkaar steekt!

Voor de liefhebbers van Britse detectives is dt eigenlijk verplichte kost. Wat ik wel jammer vond is het feit dat men veel beroemde acteurs uit Engeland in de film heeft gehaald, dit beïnvloed natuurlijk het acteren positief maar leidt ook enigszins af. Ik zie hier en daar saai staan maar deze mensen houden waarschijnlijk veel van hapklare actie die bij aanvang van de film moet starten. Ieder zijn meug maar daar komt deze film inderdaad niet in tegemoet. De kijker krijgt de tijd om kennis te maken met de cast en het verhaal wordt vanaf het begin goed lopend aan geboden.

Al met al, een 8/10!

Saaie film met veel blabla en stijve Britten. Voor een thriller / mystery zit er verdomd weinig spanning in, en al helemaal geen actie. En lekker mysterieus is het ook al niet. Het is eerder slaapverwekkend, maar dat krijg je met zo'n saaie vent als Bill Nighy in de hoofdrol. Ik heb nu een aantal films gezien met hem, en geen van die films vond ik goed. En deze vind ik dan nog het slechtst. Gelukkig speelt Rachel Weisz nog mee die met haar mooie verschijning me nog enigszins wakker wist te houden. Maar voor de rest vond ik hier weinig aan!

Na vorige week het aardige en sfeervolle (vanwege de locatie waar het verhaal zich afspeelt) vervolg op deze film gezien te hebben, te weten "Turks & Caicos (2014)", was het nu dus de beurt aan het eerste deel. Opzicht was ook deze film wel redelijk, maar persoonlijk vond ik hem wel minder en dat kwam voornamelijk door de omgeving (Engeland vind ik persoonlijk wat saai) waar het verhaal zich afspeelt en ook door de minder bekende cast (daar pakte men in het vervolg best groot mee uit). Ook is het allemaal te stijf terwijl het vervolg nog best losjes was en ook hier en daar wat humor bevatte.

Het politieke verhaal weet redelijk te boeien en draait net zoals het vervolg om de vele dialogen en de verschillende personages. Daardoor moet je goed bij de les blijven om het allemaal goed te volgen. Het verhaal verloopt traag en is verder behoorlijk langdradig en omdat er ook weinig gebeurt, is het relatief ook best saai. Wat dat betreft kan ik het me goed voorstellen dat men deze film als "slaapverwekkend" ervaart. Hoofdrolspeler Bill Nighy in de rol van MI5-officier Johnny Worricker doet het verdienstelijk en hetzelfde geldt voor hoofdrolspeelster Rachel Weisz in de rol van Nancy Pierpan, die er natuurlijk ook leuk uitziet. Hoewel Ralph Fiennes wederom een kleine rol had als premier Alec Beasley, deed hij het wel verdienstelijk.

Al met al is dit zeer stijve eerste deel me wat tegengevallen en had ik moeite om het allemaal goed te volgen. Dat heeft mede te maken omdat ik niet altijd gefocust was op het verhaal. Ondanks dat ik deze film minder vond, ga ik zeker nog naar het derde deel "Salting the Battlefield (2014)" kijken.

Johnny Worricker [Bill Nighy] is een veteraan bij MI5 die onraad ruikt wanneer zijn baas en beste vriend Benedict Baron [Michael Gambon] hem betrekt bij een bespreking van een gevoelig dossier die enkele politieke kopstukken, waaronder Prime Minister Alec Beasley [Ralph Fiennes], in verlegenheid kunnen brengen. De enige mensen die Johnny nog lijkt te kunnen vertrouwen is een oude collega [Ewan Bremner] en een buurvrouw [Rachel Weisz] die toenadering tot hem zoekt. Nighy is perfect in de titelrol en de indrukwekkende ondersteunende cast houdt dit interessant, ondanks dat het vrijwel volledig leunt op dialoog. Kreeg in 2014 twee vervolgen: Turk and Caicos en Salting the Battlefield.

Voortijdig mee gestopt; wat een droge kost. De andere twee films van de Worricker trilogie ga ik niet eens aan beginnen.

Degelijke politiek drama-thriller, dat vooral opvallend door het soepele en overtuigende acteerwerk. Ik ben op zich niet zo van het politieke, maar het blijft te behappen. De Britten slagen er ook in dit soort films in er altijd een klein laagje subtiele humor in te stoppen wat het het aankijken nog wat vermakkelijkt. De kusscene aan het eind is dan wel weer volstrekt overbodig.

Erg toffe spionagefilm, aangename verrassing met fijne humor en Rachel Weisz. Nu op Netflix te zien.

Even herzien omdat hij nu op netflix staat.

Bill Nighy is toch wel bijzonder goed hier.

Wel prettig om een echte intelligente spionagefilm te zien ipv de standaard dommige Amerikaanse actiemeuk.

Geen idee meer waar het nou om ging, ja een stukje tekst op pagina acht. Kan me wel herinneren dat het acteerwerk van Bill zoals altijd prima is. Rachel Weisz was ook prima.

Oh ja, net even een samenvatting gelezen. Het ging om schadelijke informatie dat de Britse overheid samen met de Amerikanen (zoals gewoonlijk) betrokken zijn bij illegale activiteiten. Waaronder het martelen van gevangenen. Niets nieuws onder de zon hier dus daarom was ik het waarschijnlijk alweer vergeten. Niemand die zich hier druk om maakt, we kijken liever naar het oosten. Bill ontdekt ook nog eens corruptie binnen de overheid en een samenzwering dat reikt tot in de hoogste kringen. Wat een wappie (sarcastisch bedoeld)

Een Syriër zwaaiend met een witte vlag wordt op de West Bank doogeschoten door het Israëlische leger......Met deze geschiedenis begint de film (hoe actueel wil je het hebben) die eindigt met de mogelijkheid dat de zus van het slachtoffer in staat gesteld wordt om wraak te nemen voor deze wandaad. Hoe dit allemaal in zijn werk is gegaan, vertelt het verhaal in een rustig tempo in prachtig Engels. Topacteurs in een chique film.

Fijne thriller, die vooral fier overeind blijft staan dankzij het overtuigende acteerwerk. Bill Nighy vind ik in de regel altijd erg prettig, of hij nu excentrieke personages vertolkt zoals in Love Actually of Pirates of the Caribbean of meer ingetogen te werk gaat zoals in The Limehouse Golem of deze film: ik vind hem erg veelzijdig. De chemie tussen hem en Rachel Weisz werkt ook goed, maar ook Ralph Fiennes, Michael Gambon en Felicity Jones zorgen, ondanks dat sommigen slechts een klein aandeel hebben, ieder voor aangename bijdragen.

Verwacht bij Page Eight geen overdreven achtervolgingsscènes, explosies of slachtpartijen: dat is namelijk niet wat deze film wil zijn. Desondanks weet de film de aandacht vrij goed vast te houden en zowaar enige onderhuidse spanning te creëren. Ik zal niet zeggen dat ik op het puntje van mijn stoel heb gezeten, maar de film keek erg prettig weg. Degene die een onderhoudende spionagethriller zoekt zonder al te veel toeters en bellen heeft hier een goede keuze aan.

3*

20 min aangehad ,kon er geen touw aan vastknopen.

er gebeurd helemaal niets ,noppes nada.

de twee delen die hierna volgen nl.Turks & Caicos (2014) en Salting the Battlefield (2014)

ga ik ook niet meer aan beginnen