The Girl with the Dragon Tattoo (2011)

Ik heb gemengde gevoelens bij deze remake.
Ja het ziet er allemaal goed uit, en deze Blomkvist en Salander zijn eigenlijk ook best goed, al gaat mijn voorkeur nog wel uit naar de vertolkingen van het origineel.
Deze remake heeft meer vaart, en zaken in het verhaal zijn versimpeld en scènes zijn geschrapt.
Dat vind ik hier ten koste gaan van de spanning en het pakte me ook minder, ook al kende ik het verhaal natuurlijk al, dat maakt ook uit.
Dat Anita Harriet blijkt te zijn vind ik geen gelukkige vondst en geen verbetering tov het origineel. Het wordt ook nog eens snel afgerafeld. Ik ervoer dat als een domper en anti-climax.
Het voelt ook wat kunstmatig aan dat ze in Zweden zijn en toch Engels praten.

Deze vorig weekend ook maar eens geprobeerd, nadat ik bij uitkomen hem niet interessant genoeg leek hem in de bioscoop te gaan zien. Had toen de originele reeks al twee keer bekeken en kon mij niet voorstellen dat deze film veel nog zou toe voegen.

En dat deed hij dan ook niet, maar voor wie de andere versie nog niet bekeken heeft, zal hij zeker kunnen boeien en nog een aantal verassingen in petto hebben.

Fincher lijkt na zijn eerste werkelijk opvallende en sterke films nu steeds meer middelmaat af te leveren, deze film kan er mee door, maar echt heel bijzonder is het allemaal niet.

Craig is redelijk goed in hoofdrol, niet veel beter, of slechter dan de originele hoofdrolspeler, die ook niet echt indruk wist te maken, maar het is onbetwist Mara die de show steelt en hoewel stukken minder aantrekkelijk als de oorspronkelijke vertolkster is dit ook meteen een voordeel, gezien het feit dat de boekversie dat ook alles behalve was. Ze moet juist een totaal onaangepast en niet heel aantrekkelijke persoonlijkheid voor haar omgeving zijn.

Leuk om ook een Nederlandse acteur in een groot Hollywoodproject bezig te zien, hoewel hij natuurlijk wel weer een smeerlap mag spelen.

Vond de muziekscore bij tijd en wijlen behoorlijk storend, want was erg matig tot slecht.

Een aardige boekadaptatie, maar nergens echt bijzonder.

Een zes, ofwel drie sterren.

Onnodige remake.

Het is al een tijdje geleden dat ik het origineel heb gezien, maar dit leek meer op een herzienig dan een nieuwe filmervaring. En dan faal je als remake toch als voor de helft, want uiteindelijk is dit dan gewoon de versie voor de mensen die geen Zweeds kunnen verdragen.

Beetje domme keuze om de setting niet aan te passen. De Zweedse namen die voorbijkomen steken schril af tegen de Amerikaans/Britse acteurs. Verder blijft het bronmateriaal te plat en saai om echt een goede film mee te maken, zeker als de regie niet veel meer doet dan het materiaal respecteren.

Fincher is een vakman en dat toont zich ook wel. Het is meteen ook de reden waarom ook deze film niet zoveel voorstelt. De sfeer is solide maar het sprankelt nergens. Alles wordt uitermate serieus genomen, waarmee het thriller verhaaltje alleen maar z'n zwaktes prijsgeeft. Niet dat deze film humor nodig heeft, maar een klein beetje relativatie van het onzinverhaal was waarschijnlijk niet verkeerd geweest.

Craig en Mara doen het aardig maar niet meer dan dat, verder blijf het mij nog steeds verbazen dat de twee uiteindelijk in bed belanden. Al even ongeloofwaardig als in het origineel.

Onnodige remake dus, technisch wat beter, maar dat wordt teniet gedaan door het feit dat je weer 160 minuten doorheen hetzelfde verhaal moet zitten. Saaie cinema.

2.0*

Afgezien de boeken en de andere verfilmingen vind ik deze film best matig.

De titel "Girl with the dragon tattoo" vind ik niet waardig voor deze film omdat je nog zo weinig van deze chick afweet. Bijna niets van haar verleden en waarom ze zo veranderd is.

Eigenlijk leefde ik ook niet echt mee met de bijpersonen omdat ik ze niet goed kende. Daarom vond ik het verhaal van Harriet, niet alleen ongeloofwaardig maar ook saai. Het had allemaal wel wat spannender gemogen en een groter complot. Ik was absoluut niet verrast.

Ik vond de scene van Lisbeth wraak wel erg gruwelijk maar ik miste wat beschaming van die man.

Sommige dingen vond ik ook geen toevoeging aan de film zoals de dochter van mikael.

De Film duurde ook ontzetend lang en als je van plan was om nog 2 sequels te maken( vraag me af of het uberhaubt nog komt, het is alweer dik 2 jaar geleden) waarom raffel je het einde zo af.

Al met al, daarom mijn cijfer

Tijdens de film gehoopt op een spannende en goede ontknoping maar die bleef totaal uit..

Wie zag er niet aankomen dat Skarsgard de badguy is. Dat kon je al van mijlenver aan zien komen en haalde de spanning totaal uit de film. Ook blijft voor mij zijn motief weg, hij vermoord zo even meisjes? Waarom? Die reden werd me niet duidelijk.

Nog een minpunt, als de badguy eenmaalgepakt is. Waarom moet het gedoe dan nog zo lang doorkabbelen? Dat heeft geen enkele zin meer en ik vond dat Fincher de film 10 minuten korter kon maken, op zn minst.

Het spel is best redelijk, vooral Mara speelt leuk. Craig degelijk. De film bevat zoals we van Fincher gewend zijn wel een fijne sfeer. Maar dit is de eerste keer voor mij dat hij me qua plot totaal teleursteld.

Helaas.

Erg magere, bijna slechte remake. Een nipte 2* dankzij het correcte (maar ook niet meer dan dat) beeld- en camerawerk. De stijl van Fincher van de laatste tijd is duidelijk herkenbaar, met Gone Girl wist hij mij niet echt te overtuigen maar met deze helaas nog minder. Zijn twee laatste films stellen mij toch wel teleur. Deze vind ik zijn minste en aangezien het een remake is, is er vergelijkingsmateriaal beschikbaar waardoor de conclusie "had beter gekund" snel te trekken valt.

De opbouw in het origineel was stukken beter, zo ook de sfeer en het acteerwerk. Noomi Rapace laat Rooney Mara ver achter zich qua interpretatie van de personage van Lisbeth Salander, met als dieptepunt in Rooney's acteerwerk het moment dat ze vastgebonden aan het bed ligt, hoe nep wil je het hebben... Dat is in het origineel een schokkend moment die in deze remake compleet zijn uitwerking mist. Qua tempo laat het ook te wensen over. Beide films duren ongeveer even lang, echter vind ik de opbouw hier te gehaast en te slordig (terwijl het traag aanvoelt), en de tijd die Fincher daarmee weet te besparen wordt benut om andere delen uit te film onnodig uit te rekken, tot aan het saaie en langdradige toe. Niet best dus.

Gezien dit resultaat neem ik aan dat de vervolgen niet geremaked zullen worden. Het origineel, deel 2 en deel 3 zijn allen stukken beter dan deze remake.

Amerikaanse remakes van mooie Europese producties zijn tegenwoordig dagelijkse kost. Bij de meeste bied het niet veel nieuws en verbeteren gebeurd nog veel minder. Integendeel, vaak word het te amerikaans gepolijst en boet het alleen maar aan kwaliteit in. Soms is het dan ook beter het origineel niet te kennen en dan lijkt de remake toch enigszins vermakelijk( bvb Loft).

Ook het origineel van deze boekverfilming heb ik niet gezien maar aan de cijfers is vooral te zien dat deze film niet zo veel moet onderdoen voor deze film en dat kan ik ook wel begrijpen. Als je de foutjes uit deze film eruit laat dan krijg je een meesterfilm want op zichzelf staand is deze remake een zeer vermakelijke thriller.

De man achter het roer is David Fincher. De laatste tijd veranderd die man al z'n scenario's in gouden films die zowel commercieel als minder commerciële doelgroepen kan vermaken. Die balans zit de laatste tijd bij hem zo goed (zoals Gone Girl) dat je nooit het gevoel krijgt dat je eigenlijk naar iets simpels zit te zien achter een mooie visuele laag.

Nu, de kracht van deze film is het scenario. Een film van meer dan 2u30 neerzetten zonder een moment van inzakken en steeds onderhouden en de spanning hoog houden is bijzonder. Het rare is dat de film daar zelfs niet veel voor moet doen, geen bombastische actiescènes, geen grote twists,... Nee, kleine dingen... Zoals de 2 hoofdrolspelers laten samenkomen, of een ambulance door de straten van het dorpje te laten rijden op weg naar het landgoed. Dat het scenario zo sterk is komt alleen maar ten goede voor de cast. Zowel Mara die als Lisbeth de show steelt als introverte, asociale en van de pot gerukte onderzoekster en Craig, die je na enkele minuten al doet vergeten dat die man Bond speelt. Het toont ook de veelzijdigheid van die man en dat geeft vertrouwen voor het post-bond tijdperk waarin hij volgens mij niet zo zal verdwalen als voorganger Brosnan. Ook de rest van de cast doet zijn ding en dat is ook te danken aan de dialogen. Want alles uitgezet is deze film niets meer dan een simpele thriller maar door de dialogen en achtergronden van de personages heb je constant het gevoel dat je naar iets meer zit te zien. De finale is dan ook een mooie mix van cliché en atypische thrillerfinales die eigenlijk de gehele film samenvat.

Toch bevat de film enkele domme fouten en daarvoor moet ik spoilers gebruiken.De film is toch nét iets te voorspelbaar en wat daar vooral aan toedraagt is dat het grote deel van de verdachten redelijk onbekend is, op 2 mensen na. Het is dan ook niet verwonderlijk dat net die 2 personages een sleutelrol spelen in de film en dat zijn toch zaken die je normaal in een matige tv-reeks te zien krijgt. Op zich zou dit allemaal geen ramp zijn maar het is het contrast met de ambitie van deze film en dan verwacht je toch iets meer. Het boet zeker niet in aan de visuele nagenoeg perfecte stijl, het opzich solide en sterk onderhoudende scenario en een uitstekende cast.

TGWTDT is éen van die remakes die op zichzelf staand zeker hoge toppen scheert. Een sterke cast en een strak scenario zorgen ervoor dat enkele makkelijk te vermeden fouten verdoezeld worden, al had het zonder die fouten écht een waanzinnige film geweest.

Het is dan ook jammer ondanks de prima opbrengst, dat we hoogstwaarschijnlijk de volgende 2 delen niet in een Amerikaanse versie zullen zien. Met al deze mensen aan boord had dat een toptrilogie kunnen opleveren.

Geslaagde remake van het Zweedse eerste Millenium-deel van Stig Larrson met dank aan oscarneigende topvertolkingen. Van Daniel Craig is dat niet echt een verrassing, des te meer van Rooney Mara die moedig een fantastische Lisbeth Salander neerzet in voor haar een echte kutrol vol geweld en sex. Fincher laat de 2 hoofdpersonages via aparte verhaallijnen doorheen de film kronkelen en wanneer ze samenkomen ontploft het verhaal. Mooie 3,5*

Fincher doet met deze film wat hij eigenlijk altijd wel doet met zijn films, hij zet een ijzersterke sfeer neer met goede muziek, acteurs en interessante karakters. Het verhaal wordt precies goed opgediend en hij weet zich goed raad met de lompe scenes, die toch lastig te verfilmen zijn.

Craig speelt erg goed maar Mara steelt de show, wat een gedurfde maar ook mooie rol waarin je alles moet geven; wat ze ook zeker doet. Het boek heb ik niet gelezen en de Zweede film niet gezien, toch is het wat voorspelbaar richting de climax, Fincher geeft zoals vaker te veel hints, maar dat mag de pret niet drukken.

Mijn ding niet. Het begint wel enigszins belovend met het verzoek om een oude misdaad op te lossen maar algauw verzuipt de film in clichés, sensatiezucht, ongeloofwaardige scènes, overbodigheid om er tenslotte een eind aan te breien als de pijn om wakker te blijven bijna ondraaglijk was geworden.

Een beduidend mindere Fincher, maar alsnog redelijk geslaagd.

Zoals altijd is er op het audiovisuele niets aan te merken. Heerlijk sfeertje met bij vlagen mooie beelden. Het verhaal vond ik minder. Tot op zekere hoogte intrigerend, maar ik mistte het wow gevoel. Geen enkele scène zal blijven hangen, en dat is wel iets wat ik verwacht van Fincher. Lastig dat je deze film dan gaat vergelijken met zijn andere films, maar het voelde als weinig verheffend.

Kleine 3,5* voor nu.

Goede Fincher. De Zweedse Millenium films heb ik niet gezien dus kan de vergelijking niet maken. Stieg Larssons boeken waren een kleine tien jaar terug een hype en daarna ook de films. Fincher weet weer een sterke sfeer van onbehagen te scheppen ondersteund door sombere muzikale begeleiding en een afdaling in de afgronden van de menselijke geest. Salander is een sterk geschetst personage; eng, ziek en kwetsbaar terzelfdertijd. Ook Craig doet het aardig als de speurende journalist Blomqvist. De speurtocht naar de verdwijning van Harriet aan de hand van oude foto's en familiegetuigenissen vond ik spannend in elkaar steken en de ontknoping hield steek. Wat me minder deed was dat hele subplot rond die industrieel Wennerström, dat nogal overbodig aanvoelde. De hele afwikkeling hiervan op het einde deed me weinig tot niks. Maar toch, zonder voorkennis van de originele film vond ik dit een solide thriller met machtig acteerwerk. Niet teveel luisteren naar de negatieve kritiek, die in veel gevallen vooral uit ongenoegen voortkomt met ofwel het boek ofwel omdat het een remake is.

Voila, alle Finchers zijn weggewerkt en de vaststelling leeft dat zijn oeuvre ups and downs kent waarbij goede films afgewisseld worden met iets minder goede zonder echt helemaal de mist in te gaan. Want een echt slechte film heeft Fincher nooit geproduceerd. Echte "meesterwerken" ook niet behoudens de erg goede Se7en en voor de fans Fight club.

Ik werd jammer genoeg onvoldoende meegezogen in het verhaal van The girl with the dragon tattoo. Ik vond het trouwens een vrij lange zit, maar kon daarentegen wel genieten van het vakmanschap van Fincher. Cinematografisch en stilistisch sterk, goede montage en regie, ... dingen die we als normaal beschouwen bij Fincher. Ook de uitstekende casting met Rooney Mara, Daniel Craig, Stellan Skarsgård, Robin Wright en Christopher Plummer tillen de film naar een hoger niveau.

De film begint met onderzoeksjournalist Mikael Blomkvist die in diskrediet wordt gebracht door een corrupte zakenman. Zijn carrière neemt dan een andere wending doordat hij bij een oude moordzaak tracht op te lossen. Hierbij wordt hij geassisteerd door de opvallende hacker Lisbeth Salander. Salander is een gevoelig, maar stoer uiziende dame die haar uiterlijk (hanenkam, tatoeages, piercings) gebruikt als camouflage omwille van haar negatieve ontmoetingen met gewelddadige mannen.

Stieg Larsson heeft met Blomkvist en Salander twee personages gecreëerd waar Fincher super heeft op ingespeeld. Craig en Mara zijn een superduo. De sfeerschepping is ook uitstekend waarbij de grauwheid en de kilheid afdruipt. Ik kan geen vergelijking maken met de boekentrilogie, maar misschien moet ik dat toch even doen. Nipte 3,5*.

“Lisbeth. I want you to help me catch a killer of women.”

Sterke verfilming van het eerste boek van Stieg Larsson (Mannen die vrouwen haten). De film volgt redelijk getrouw het boek, alhoewel sommige stukken in het boek worden weggelaten en het einde compleet anders is. David Fincher kun je wel om een boodschap sturen en ook hier heeft hij weer de juiste toon te pakken. Het is duister, ijzingwekkend en de onderhuidse spanning is de gehele film voelbaar. Dat komt ook door de onheilspellende muziek van Trent Reznor. Craig en Wright zijn goed, maar het belangrijkste karakter in het boek is natuurlijk Lisbeth Salander. En Rooney Mara speelt haar op formidabele wijze.

Mara is jong, klein en tenger, maar ze straalt ook kracht en vastberadenheid uit. En dat komt goed overeen met hoe Salander in de boeken wordt omschreven. Het ontrafelen van het mysterie rond de verdwijning van Harriet Vanger kan taaie kost zijn voor een film, maar Fincher weet het met een vlot tempo, visuele flair en een slimme montage boeiend te houden. Skarsgard speelt ook goed en mag vooral in het laatste gedeelte zijn acteerkunsten tonen. Zoals ik al zei is het einde van de film heel anders dan in het boek, maar storen doet het geenszins.

Boeiend.

Toch wel weer typisch Fincher, die een lange film boeiend te maken. Maar ook echt de gehele speelduur boeiend te houden. Zoiets kunnen maar weinig regisseurs, en Fincher bewijst hier dus mee daar een van te zijn. Ik zie ook dat het gelijk zijn eerste remake is.

Craig doet het best goed als Mikael Blomkvist. Evenals Skarsgard, maar wie vooral erg positief opviel was onze eigen Yorick van Wageningen. Mara vond ik wat vervelend, omdat ze weer zo'n dom accent moet hebben. Hiermee wekt ze vooral in het begin wat irritatie. Visueel is de film best mooi, en de landschappen mogen er ook zeker zijn. De film verveelt zelden in zijn 160 minuten speelduur, en dat is een groot compliment.

Voor de rest is het een uitermate boeiende Mystery. Blijft leuk om te volgen, Fincher weet weer een goede film af te leveren. Ik kijk uit naar zijn volgende film. Ik zie al verschillende dingen, onder andere een vervolg op World War Z .

Prima thriller. Ik ben noch bekend met het boek noch met de originele Zweedse verfilming, maar Fincher laat deze film goed op zichzelf staan. Je merkt dat er af en toe geraasd wordt door details en achtergrondinfo en ik vond dat er in het plot af en toe wat sprongen werden gemaakt, maar het verhaal wordt hier zeker interessant gebracht. De verhaallijn van Lisbeth is in het begin misschien een beetje te afgezonderd van het hoofdplot, maar de brute, schrijnende scènes in deze gedeeltes hielden m'n aandacht er ruimschoots bij. In het midden van de film komt het mysterie in een stroomversnelling en tegen het einde van het onderzoek zit de spanning er echt stevig in.
The Girl with the Dragon Tattoo is vooral visueel een heel prettige film om te zien. Erg gestileerd, mooie donkere beelden, sfeervolle locaties; typisch Fincher dus. Craig en Rooney Mara zijn uitstekend op dreef (vooral Mara), maar ook de bijrollen zijn goed ingevuld. Stellan Skarsgard ziet er vanaf het begin wel al zo schuldig uit dat ik hem meteen verdacht, en dat bleek dan ook te kloppen. Een paar nadelen zijn dat de verschillende familieleden nauwelijks worden uitgediept, waardoor ik vaak niet het juiste idee had wie nu wie was, en de film gaat ook minstens een kwartier te lang door. Einde is ook vreemd, maar dat zal wel komen omdat het bedoeld is als eerste deel van een trilogie neem ik aan.

Niet perfect, ook niet één van Fincher's absolute toppers, maar prima genoeg. 4*

The Girl with the Dragon Tattoo is een film met een interessant verhaal wat goed is uitgevoerd. Sfeertje en acteerwerk meer dan prima. Zeker een goede film ondanks de lange speelduur.

Waarom zou je de werkelijk uitstekende trilogie van Millennium willen verfilmen is de vraag. Hollywood logica zal daar het antwoord op zijn. Gelukkig wordt het dan wel uitbesteed aan een regisseur die bij machte is een kwalitatieve draai aan de film te geven, en gelukkig maar, want deze Fincher film doet praktisch niet onder aan de Scandinavische versie.

Dat gezegd te hebben moet er eigenlijk ook direct gezegd worden dat de film niets nieuws te bieden heeft, daarmee uiteraard voorspelbaar te noemen is, wellicht dat het dan des te knapper is dat Fincher er dan dan toch een pakkend en spannend geheel van weet te maken. We kennen Blomqvist en Sallander, de zaak Harriet Vanger is bekend, net als de tegenwerking en het mysterie met dader dat gaat volgen. Toch weten Craig en vooral Mara er een eigen identiteit aan te geven en is de door Fincher geweven sfeer uitstekend te noemen, net als de tonen van de soundtrack die voor het geofende oor snel te herkennen zullen zijn als een Trent Reznor product. En de cast is het nog wel even waard om aan te halen, Craig en Mara had ik reeds genoemd, maar Van Wageningen, Skarsgard, en ook zeker Plummer, zijn het vermelden waard.

Minpunten...? Mwoah...de ontknoping wat Harriet betreft is in de Zweedse versie net wat beter, voelt daarom afgeraffeld aan net alsof dat teveel moeite zou kosten. Bovendien is het altijd een pluspunt dat er ook daadwerkelijk Zweeds gesproken wordt in een film die zich afspeelt in Zweden met Zweedse karakters, maar behalve dat is The Girl With The Dragon Tattoo toch meer dan een prima film te noemen en vraag ik me dan toch af waarom dit deel geen navolging gekregen heeft.

spannender dan dat ik had gedacht. kleine 8, dus 4 ****

Ik heb deze film bij de release links laten liggen, omdat ik de originele Zweedse trilogie had gekeken en ik dit daarom niet echt iets vond toevoegen. Nu, ruim tien jaar later, toch maar eens gekeken omdat het verhaal flink was weggezakt. Deze film beschikt over een zeer behoorlijke cast. Het acteerwerk is dan ook in orde, zonder echte uitschieters naar boven. De personages van Craig en Mara blijven wel wat afstandelijk. Het plot is degelijk, maar echt weg ben ik er niet van. Wel wat vreemd dat de film na de echte climax nog een tijdje doorgaat. De speelduur was zonder dat laatste gedeelte, dat overbodig aanvoelt, al lang genoeg. Fincher zorgt gedurende de film echter wel voor voldoende spanning, zodat de film van begin tot eind weet te boeien.

Er zijn volgens mij maar weinig regisseurs bij wie mijn stemmen dusdanig uiteenlopen als bij David Fincher. De ene keer word ik overrompeld en geef ik zijn film een 4,5*, terwijl ik de andere keer (ondanks een hoog gemiddelde hier op de site) maar krap aan een voldoende kom. Daardoor vind ik het wel een hele interessante regisseur, want het blijft altijd even de vraag welke van de twee kanten het opgaat.

The Girl with the Dragon Tattoo behoort een beetje tot de middenmoter wat mij betreft. Ik heb er overduidelijk een iets lagere dunk van dan de meerderheid hier, maar ik vond het geenszins een vervelende film. Ik ben niet bekend met de originele boekenserie of met het Zweedse origineel. De film wist mijn aandacht vrij lang goed vast te houden. Echt spannend wil het wat mij betreft niet helemaal worden (ook niet tijdens de climax, waar Stellan Skarsgård zich mag uitleven), maar het blijft wel boeiend. Acteerwerk van Daniel Craig en Rooney Mara was ook prima. De film raakte me echter uiteindelijk alsnog kwijt doordat het wat te lang doorgaat. Na de onthulling rondom Anita en de daaropvolgende scène met Joely Richardson was het voor mij klaar, maar men besloot nog vrij lang daarna door te gaan en een beetje vreemd ('plots') af te sluiten. Dat hele stuk kon mij eigenlijk wel gestolen worden.

Al met al toch zeker geen vervelende film. Qua sfeer zit het helemaal goed en het scheelt dat de film zo lang de aandacht weet vast te houden. Ik kan niet zeggen dat de film in een bepaald opzicht excelleerde, maar ik vond 'm goed genoeg om eens een keer mee te pikken.

3*