The Girl with the Dragon Tattoo (2011)

Sfeer scheppen kan Fincher wel, dat heeft hij in zijn vorige films al bewezen en dat bewijst hij hier nog een keer. Het camerawerk is strak, soms zelfs erg mooi, en de muziek is een bijzonder waardevolle toevoeging op de beelden. Ook wat acteerwerk betreft zit het heus wel snor. Voor de rest ben ik helaas niet zo heel erg te spreken over deze film. Het tempo - qua verhaal maar ook qua montage - ligt gewoon véél te hoog om alles fatsoenlijk te kunnen volgen. Personages worden razendsnel geïntroduceerd maar vervolgens nauwelijks uitgediept, waardoor het moeilijk bij te houden wie nu precies wie is. Het gevolg is dat de oplossing van de zaak nogal uit de lucht lijkt te komen vallen. De oorzaak van dit gemis is denk ik tweeledig: ten eerste is het ontzettend moeilijk een vijfhonderd bladzijden tellend boek in een film van tweeënhalf uur te gieten zonder veel te willen snijden, ten tweede worden er af en toe wat vreemde keuzes gemaakt bij de selectie van te verfilmen scènes. Zo duurt de wraak van Lisbeth op die ambtenaar ontzettend lang, maar heeft dit nauwelijks een functie in het verhaal, afgezien van het vaststellen van Lisbeths karakter. Begrijp me niet verkeerd, het is een goede scène - de beste van de hele film misschien wel -, maar als hier meer tijd voor wordt uitgetrokken dan om de kijker duidelijk te maken wie nou precies de verdachten zijn, dan gaat het wat mij betreft mis. Ook dat corruptieschandaal waar de film mee opent en eindigt vond ik niet echt interessant of van veel toegevoegde waarde: knip dat en je hebt een halfuur extra voor karakteruitdieping. Het grootste struikelblok van de film is echter het laatste halfuur, dat op vakkundige wijze alle spanning om zeep weet te helpen: het begint met dat ontzettend clichématige gezever van de moordenaar die het nodig vindt precies uit te leggen wat hij heeft gedaan, voordat hij nét niet voor elkaar krijgt de hoofdpersoon te vermoorden (zucht!), gevolgd door de niet-interessante ontdekking dat Harriet nog leeft (gaap), om af te sluiten met dat totaal overbodige corruptieplotje (snurk), waarna de film plotsklaps is afgelopen. Je blijft met een leeg gevoel achter. Ik zie niet waar die hype rondom Millennium nu vandaan komt, want het plot zou ik niet beter durven noemen dan de gemiddelde Scandinavische thriller. Het is dat Fincher zich hiermee bemoeid heeft, anders had de film op een onvoldoende kunnen rekenen.

Kritisch was ik van tevoren over deze remake, omdat de film slecht twee jaar na het origineel uitkomt. Maar met een regisseur als Fincher aan het roer en de toch veelal loven kritieken zou het misschien toch weleens wat kunnen worden. En ja, ik geef toe de film is inderdaad beter dan het origineel, al vind ik ook dit nog geen echte topfilm.

De cast is erg sterk moet ik zeggen. Craig speelt een prima hoofdrol. Mara doet het ook prima, al vind ik Rapace in het origineel nog wel ietsje beter. Verder spelen ook Skarsgård en onze eigen Yorrick van Wageningen prima rollen.

De regie is beter dan het origineel. Fincher schept een sterke sfeer en weet sommige zaken vaak net wat meer te benadrukken om de film ook wat meer spanning mee te geven. Daardoor is deze film ook net wat spannender dan zijn Zweedse tegenhanger.

Toch kan ook Fincher niet voorkomen dat deze film op het laatst wat aan kracht verliest. Het einde is niet bijster sterk. Desondanks vond ik het toch een behoorlijk boeiende remake. Erg onderhoudend, soms zelfs spannend en in zijn geheel op een antal puntjes net wat beter dan het origineel.

3,5*

Had beter moeten zijn.

De originele verfilming van het boek was niet zo bijzonder wat mij betreft. Leuk verhaaltje, redelijke personages, maar een iets te gewone zoektocht. Bovendien zag de film er beetje goedkoop uit, en was het niet zo spannend als het verhaal suggereerde.

Wat Fincher al beter doet is er audiovisueel een stuk meer mee te doen. De opening is het enige wat er écht uitspringt, maar verder is het ook wel mooi en grauw geschoten. Stuk interessanter dan de Zweedse versie in ieder geval. Ook de soundtrack is wat sterker, al vond ik het soms allemaal iets te misplaatst in de context van de bewuste scene, liep niet altijd even lekker. Desondanks was de film een stuk sfeervoller dan het origineel voor zover ik me dat kon herinneren.

Het verhaaltje is verder niet veel anders, behalve dan dat ik sommige dingetjes hier net wat minder goed uitgewerkt vond worden. De opbouw is nog wel oke, de afwikkeling en de uiteindelijke clou waren veel te rommelig en gehaast. Kon me ook herinneren dat er veel meer werd gedaan met de gelijkenis tussen de twee nichtjes, nu komt het toch allemaal wat willekeurig over. Meer inhoudelijk vind ik het personage van Martin nog steeds niet helemaal geloofwaardig, en is het einde gewoon veel te langdradig en irrelevant voor de afwikkeling van deze film. Dat hele gedoe met die Wennerstrom is geen moment echt aan de orde, en om dan nog 20 minuten uit te trekken voor iets waar je helemaal geen context mee hebt kunnen opbouwen is verhaaltechnisch niet echt een goeie zet.

Verder slaat het allemaal nergens op om dit in het Engels te doen en dan wel in Zweden te laten spelen. Net of dit verhaal alleen in Zweden kan afspelen. Het ziet er zo onzinnig uit een kladblokje te zien met een of andere Zweedse merknaam of iets dergelijks, en dan wel een Engels geschreven aantekening. Of een nieuwsbulletin, in het Engels, maar met Zweedse tekst op het scherm. Of een melding van geen bereik op je telefoon, in het Zweeds, en dan ook nog in het Engels erna. En dan het verhaal van de accenten, wat eigenlijk nog wel het meest onzinnige is. Oke dan, ze praten Engels, maar dan wel met een Zweeds accent, althans niet iedereen, dat dan weer niet. Soms hebben ze weer een sterk Brits accent. Wat was er nou erg aan geweest dit in weet ik veel waar af te laten spelen, London ofzo, had echt helemaal niks uitgemaakt, maar wel rare gekunstelde taalkwesties gescheeld.

Qua acteerniveau verschilt het allemaal niet zo. Hoogstens Lisbeth was ietsje minder, maar voor de rest valt me ook hier niemand echt in positieve of negatieve zin op.

Uiteindelijk ietsje sterker, vooral op audiovisueel vlak en de sfeer. Maar verder had de film met zo'n budget en een grote regisseur veel meer moeten uitrichten. Bovendien is het gewoon te dom voor woorden hoe er met de taal wordt omgegaan. Krijgt dan ook dezelfde score als de Zweedse versie. Ook dit is een leuk filmpje, maar alles behalve bijzonder, en gewoon de nodige minpunten.

3*

Misschien begon ik deze film met te veel zin en een te hoog verwachtingspatroon. Denkend in mm-sterren tijdens de film leek het in het begin richting de vier te gaan maar moest langzamerhand tot mijn spijt bekennen dat dit niet haalbaar leek des te langer de film vorderde.
Cinematografisch zag het er allemaal geweldig uit, maar uiteindelijk koste het moeite om de aandacht erbij te houden, mede door de vele namen die langskwamen en de soms onavolgbare snelheid waarmee het onderzoek tot stand kwam.
Het einde, waarin alle puzzelstukjes in elkaar passen, zou ongetwijfeld in boekvorm beter tot zijn recht zijn gekomen, maar in deze film kwam het allemaal wat afgeraffeld over. Heb een aantal keer de film een stukje moeten rewinden om de aanwijzingen en de clou`s nog eens te zien. Dat gebeurd me zelden.

Geen moment verveeld maar ook niet op het puntje van m`n stoel gezeten.

Eigenlijk keek ik niet echt uit naar deze film, omdat ik de 3 Zweedse films pas enkele maanden terug voor het eerst had gekeken. Wat zou een remake toevoegen aan die heel behoorlijke films? Ik vond het geen briljante films, maar wel onderhoudend.

Gelukkig kan ik concluderen dat de remake wel degelijk wat kan toevoegen aan de al bestaande reeks. De film lijkt in het begin erg op het origineel, maar krijgt halverwege de film toch een eigen smoel met wat andere scenes. Daarnaast bevat deze remake wat meer tempo en sfeer. De Zweedse films vond ik toch wat overkomen als goedkope krimi's. De remake ziet er gelikter uit en kent genoeg boeiende momenten. Ook in deze film was de verkrachtingsscene en latere wraakscene erg sterk. Misschien is het wat overbodig allemaal, maar het waren wel de beste stukken van de film.

Om toch weer even te vergelijken met de Zweedse films: ik vond de rol van Daniel Craig erg overtuigend. Het voelde al snel alsof hij echt Blomkvist was. Ik vond zijn rol zelfs sterker dan die van zijn Zweedse collega. Rooney Mata wist me ook te overtuigen als Lisbeth, maar ik vond de perfomance van Noomi Rapace in de originele films toch net wat overtuigender. Maar overall heb ik weinig te klagen over de acteerprestaties.

Wat wel jammer is, maar daar kan deze film natuurlijk niks aan doen, is dat ik de Zweedse films niet lang terug nog zag. Daardoor was deze versie totaal niet spannend. Gelukkig compenseerden de sfeer en het goed uitgewerkte plot dat wel.

Je maakt het niet vaak mee dat een remake het origineel overtreft, maar het is Fincher met deze film toch wel gelukt.

4*

Gepolijst mysterie.

Deze remake met sterrencast van de beroemde Scandinavische filmhit, is niet eens echt minder dan het origineel. Deze gepolijste versie blijft dan ook behoorlijk trouw aan die film. Een sfeervol mysterie met een griezelig en dreigend toontje is wat de kijker ook hier voor de kiezen krijgt.

Zeer goed.

tja moeilijk als je een de boeken gelezen hebt en de eerste verfilmingen.

maar goed david fincher is natuurlijk niet de minste. en het was zeker mooi verfilmd.

personelijk als ik deze film blanco had gezien was ie wel lastig te volgen vermoed ik.

somige dingen moet je toch van te voren weten.lijkt mij.

goed gecast(jeetje die yorick heeft flink wat pizzas moeten verslinden) een lisbeth salander

zoals je haar voor ogen hebt.

wat me ook opviel dat fincher soms behoorlijk afwijkt van de "originele"film.

dit einde was het boek meer waardig.ook belangrijk voor het vervolg.

die( lees ik hier) gelukkig in de maak is.

top verfilming!

Tsja, je ziet het vaker met remakes, een stuk minder goed dan het origineel. De personages waren ineens heel anders en het hele verhaal is natuurlijk naar hollywood standards veranderd, dat vind ik persoonlijk altijd zo jammer! Ik snap ook niet waarom er vanalles bij het verhaal verzonnen moest worden, hierdoor vielen weer andere belangrijke dingen weg. Na het zien van deze film was de beslissing dus makkelijk te nemen dat ik de tweede en derde wel kan overslaan.

Bijzonder sfeervol, maar dit is met Fincher als regisseur wel te verwachten. Wat dan weer tegenvalt is dat halverwege de film alles zich in razend tempo begint op te lossen. Wanneer alle puzzelstukjes allemaal in elkaar gevallen zijn, is alles zo vluchtig gepasseerd dat het onduidelijk is of de climax al is langs gekomen.

Dat de film daarna nog een half uur doorzet helpt ook niet. Feit is nu eenmaal dat de affaire rondom Wennerström een stuk minder interessant is en daarmee niet bijzonder geschikt om een thriller zo langzaam mee af te sluiten.

Een voldoende, vanwege de sterke opbouw, de acteerprestaties en de fantastische sfeer die Fincher zoals altijd weer neer weet te zetten. Maar helaas wordt de film halverwege te gehaast, om het laatste half uur te langdradig achter zich aan te hebben slepen.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik het een heel lastige film vond om in te komen. De opbouw is traag en in mijn ogen nogal saai op sommige momenten. Heb me echt moeten tegenhouden om de film niet uit te zetten. Maar doorzettingsvermogen loont want uiteindelijk blijkt het een vermakelijke film te zijn die op een gegeven moment een vlucht neemt en eindelijk spanning en sensatie laat zien. Prima acteerwerk, goede setting (heb het boek niet gelezen, baseer me puur op de film).

3,5*

Eerst het boek gelezen en daarna zowel de Zweedse als de Amerikaanse film bekeken. Beide houden zich niet aan het oorspronkelijke verhaal. Dat hoeft natuurlijk ook niet, maar ik vond het deze keer wel storend. Alhoewel ik van de films heb genoten, gaf dat dus toch een beetje een teleurstellende nasmaak. Wat wel gezegd moet worden is dat deze versie zich meer aan het oorspronkelijke verhaal houdt dan de Zweedse. Dat is een plusje. Waar de Zweedse versie het moest hebben van de regie, vond ik hier het verhaal beter naar boven komen. Ook een plusje is dat er Nederlands bloed in zit in de vorm van Yorick van Wageningen. En dat Christopher Plummer op zijn leeftijd nog met zo een klasse en overtuiging de rol van Henrik Vanger neerzet, top! Maar eerlijk is eerlijk, Mara doet haar uiterste best, maar de power die Rapace meegeeft aan Lisbeth is moeilijk te overklassen. Toch een prima film en zeker de 4 sterren die ik geef waard!

Na het boek gelezen en de Zweedse versie gezien te hebben, had ik niet per se de behoefte om ook deze te kijken. Tot bleek dat het in het vliegtuig gedraaid werd, toen werd ik toch nieuwsgierig hoe 'Hollywood' de Amerikanen dit uiterst gave verhaal gemaakt zouden hebben. En ik moet, gelukkig, zeggen dat dit alleszins meevalt. De ruige scènes zijn behoorlijk ruig gebleven (denk aan de verkrachtingsscènes met Salander, iets waar ik voor vreesde dat gecensureerd zou zijn.

Aan het verhaal kan je verder weinig verpesten (al is het af en toe wat snel tov het boek), maar qua acteerprestaties weet het zich niet te onderscheiden, in tegendeel, in de Zweedse versie worden in mijn mening de rollen beter vertolkt. Al met al is het een zeer degelijke, maar behoorlijk overbodige remake. Deel 2 en 3 zal ik dan ook gewoon in het Zweeds bekijken.

3*

Een boeiende film met een top sfeer. Spannend en onheilspellend vanaf het begin.

Dat neemt niet weg dat er wel wat op aan te merken valt, natuurlijk. Zo vond ik het verhaal rond het meisje, met haar problemen, een vreemde mix vormen met de hoofdlijn van het verhaal. Het stond een beetje los van elkaar.

Ik denk dat dit iets is wat in een boek goed werkt, maar in een film minder. Een ander voorbeeld daarvan is dat de familie op het eiland wordt voorgesteld door Henrik, met in korte tijd heel veel namen. Ik kan me voorstellen dat in het boek nog meer genoemd worden; gelukkig is het allemaal nog net te volgen.

Ik kijk uit naar deel 2.

4 sterren

Fincher's vergelding

Mannen die vrouwen haten. De boeken heb ik nooit gelezen. Ook de Zweedse verfilmingen heb ik nog geen kans gegeven, hoewel ik deze doorgaans wel prefereer boven Amerikaanse verfilmingen. Ik besloot een keer de rollen om te draaien en deze Amerikaanse versie het voordeel van de twijfel te geven. Dit is een goede keuze geweest,want de film houdt zich niet in en gaat ongecensureerd te werk, wat doorgaans weleens anders is met film versies uit Hollywood.

De film heeft echter wel een behoorlijke tijdsduur die mij meerdere malen in de weg zat. Het verhaal nam de tijd om zich te ontvouwen wat ik vaak als positief beschouw maar hier ervoer ik het met momenten echter ook als slepend en saai en hierdoor wist het verhaal mij ook niet helemaal in zijn macht te krijgen. Hierdoor voelde de ontknoping (hoewel goed gevonden) toch als een opluchting voor me omdat er door de film heen niet altijd genoeg gebeurde waardoor ik mijn aandacht de volle 100% bij de film kon houden.

Begrijp me goed dat de film ook voldoende sterke scene's heeft om overall een goede score te behalen en dat Daniel Craig en met name Rooney Mara het verhaal echt kracht bij weten te zetten. Hoewel Craig door vele andere acteurs vervangen had kunnen worden, was dit bij Mara niet het geval. Ik kon me op het moment geen betere actrice voorstellen die de rol van de verknipte Lisbeth beter kon invullen dan dat zij in deze film deed. Ook de overige cast zal de kijker niet teleur weten te stellen en vervult een goede taak.

De Amerikaanse remake heeft me al met al niet teleur weten te stellen. De film wekt bij mij dan ook niet de behoefte om ook nog de Zweedse verfilmingen te gaan bekijken en heeft in die zin ´´mijn honger gestild´´. Al komt dit gedeeltelijk ook door het verhaal zelf. Dit is absoluut interessant, maar ook weer niet zo interessant dat ik de Zweedse versie er voor zou willen gaan bekijken.

3,5*

Niet helemaal geslaagd. Het helpt de film natuurlijk niet dat ik het boek gelezen heb én de Zweedse film gezien heb. Je weet al wat er komt en eigenlijk loop je constant te vergelijken. maar goed.

Eerst en vooral, want een ronduit onnozele opening credits Geen idee wat de link met de rest van de film was. Sloeg werkelijk nergens op.

Verder is het gewoon een herkauwing van de Zweedse versie, maar dan met Engelstalige acteurs. Onbegrijpelijke keuze trouwens om deze film toch in Zweden te laten afspelen. De personages zijn Engels maar alles ademt wel Zweden. Heeft een komisch effect wat niet de bedoeling kan zijn. Waarom niet verplaatsen naar de Amerikaanse maatschappij?

Nou ja, verder niet zo heel erg bijzonder. Vond het ook niet zo spannend (maar goed, voorkennis en zo) en ik kan me vergissen, maar is de hele twist hier niet gewoon weggelaten? Ik bedoel, Harriet zat in het boek en de Zweedse film toch gewoon in Australië? Niet zo in deze film, of ik moet het gemist hebben.

Nee, Finchers zwakste film tot nu toe. Wat hem en film nog enigszins redt is het sterke samenspel tussen Craig en Mara.

Uitstekend Mysterie/Thriller film...

Echt een spannend verhaal...

Uitstekend meesterwerk...

Bekende acteurs Daniel Craig , Christopher Plummer en

Stellan Skarsgård...

Acteur Daniel speelt zeer goed...

Uitstekend achtergrond geluid/muziek (Dolby Digital)...

Super mooi HD kwaliteit...

Aanrader...

Deze film lijkt wel op een andere film "Män som hatar kvinnor"....

TGWTDT kon mij niet helemaal blij maken.

Hoewel de karakters in hoge mate zijn uitgedacht, blijkt het verhaal wat minder goed uitgedacht.

Bij mij bleven er daarom vragen over die eigenlijk door de film beantwoord had moeten worden.

Ook het einde vond ik eigenlijk wat flauw, lisbeth kon weten/wist dat hij een vriendin had.

Ik hoop dat de zweedse versie beter is, want dit is geen aanrader.

Goed gemaakte remake waarbij vooral de prachtige openings sequence en de muziek opvalt.Toch blijf ik een voorkeur houden voor het origineel.

Het probleem van deze film is eigenlijk dat het een letterlijke verfilming wordt van het origineel. Een origineel dat ik overigens nog niet gezien heb … en toch stoor ik me er aan! Hoe komt dat?

Je vraagt je af of men het verhaal niet beter had kunnen importeren naar Groot-Britanië? De film zou zich moeten afspelen in Zweden, maar nergens krijg je echt het gevoel dat de film zich daadwerkelijk in dat land af speelt.
Dat men Engels spreekt in plaats van Zweeds doet op dat vlak ook al veel. Maar los daarvan komt de film nooit echt ‘Zweeds’ over.

Een tweede minpunt zijn de overtollige scènes. De film komt net iets te traag op gang door het verhaal rond die man die Lisbeth verkracht. Wat natuurlijk allemaal heel leuk is, maar wat voor meerwaarde heeft dat aan de film te bieden? Op welke manier heeft dat iets met het verhaal te maken?
En wanneer de film eigenlijk gedaan is krijgen we nóg eens 20 minuten overbodige scéne’s te verwerken. En heel die tijd zit je eigenlijk te denken: “nu komt er nog iets”. Tevergeefs

De film had dus een goed half uur korter gekund.


Maar als je dat weg denkt, dan blijven nog zo’n 2 uren aan spannende cinema over. En die maken eigenlijk wel de meeste indruk.

Want alles zit eigenlijk wel snor. Om te beginnen is het verhaal interessant. (En daar draait het toch om in dit soort films).
De locatie is ideaal om het typische, donkere Fincher-sfeertje op te wekken, dat met momenten nogal beklijvend is.

Iets waar ik tevoren curieus om was: Valt bij Craig het bond-personage weg te denken? En ja hoor! Geen minuut heb je het gevoel dat je op ‘Mr. Bond’ zit te kijken. (Iets waar Brosnan meer last met had.)
En ook de keuzes voor de andere acteurs is uitstekend.


Conclusie. Kon best een topfilm zijn, maar het fundament zit verkeerd.

3,5*

Walk in the park voor Fincher, die vanaf de start een strak tempo genereert en Stieg Larsson's boek op ijzige wijze verpakt. Weinig mis met de casting, Rooney Mara zet zelfs een onverbiddelijke rol neer. Verhaaltje kent natuurlijk zo z'n beperkingen, zeker als je er al mee bekend bent. Veel meer valt er per slot van rekening niet uit te persen. Het verliest z'n pit als de Nederlandse inbreng afneemt en is zo goed als gedoofd als er nog met Wennerström moet worden afgerekend. Niet onaardig, maar iemand als Fincher kan en mag wel wat hoger mikken.

Goede thriller. Meer niet.

Lange tijd wist ik The Girl with the Dragon Tattoo te vermijden. Ik vond het hatelijk dat iedereen het had over deze film en over de boeken. Net alsof er niks beters was. En als er iets is waar ik een hekel aan heb, zijn het wel hypes. Nu is de hype rond de Millennium-trilogie al wat minder en keek ik toch de film. De Zweedse versie wilde ik niet zien omdat ik niet zo graag anderstalige films zie, dus keek ik maar de remake.

De film is op zich wel goed, maar heeft een te vlug tempo. Daardoor is het soms best moeilijk te volgen. Het verhaal valt erg goed mee. Nooit wist ik dat dit een soort mysteryfilm zou zijn. Nergens wordt de film erg saai en hij blijft boeien tot het einde. Een groot minpunt is wel de speelduur. 152 minuten zijn wel erg lang.

Het acteerwerk is erg goed en vooral Rooney Mara heeft een goed personage neergezet. Ook Daniel Craig speelt hier erg geloofwaardig. De film kent naar mijn mening erg veel personages en ik kon ze ook moeilijk uit elkaar houden. Het camerawerk en de setting vond ik ook opvallend goed. Normaal vermeld ik dit nooit, maar hier viel het wel op. De setting is lekker grimmig en donker. Ook de sfeer is erg goed.

3*

Mijn eerste stem dit jaar...

David Fincher heeft de smaak te pakken. Eerst gaat hij door de hele 19de en 20ste eeuw met The Curious Case of Benjamin Button, duikt hij in de geschiedenis van Facebook in The Social Network, en nu neemt hij de Zweedse Millenium op zijn rekening om die te remaken.

En ik moet zeggen dat dit toch geen overbodige remake vond (wat ik eerst toen ook dacht) maar een keurig netjes werkje. Opmerkelijk is dat de film zich in Zweden plaatsvind maar echt alle Zweden spreken Engels, maar daar wen je wel snel aan. Het sfeertje is in ieder geval lekker duister neergezet en de sneeuwval der tussendoor maakt het plaatje compleet en Danial Craig zet hier weer een ijzersterke rol neer als Mikael Blomkvist, en weer een hoop aangename charisma uitstraalt. Rooney Mara is ook een superstoere chick die in de huid mag kruipen van Lisbeth Sallander en ik vond haar net zo overtuigend overkomen als in het origineel. Ze is hier ook weer lekker keihard en wat blijf ik die scene waarbij ze die verkrachter stigmatiseert toch heerlijk vinden. De rest van het verhaal is ook grotendeels hetzelfte als het origineel, misschien hier en daar nog wat dingetjes bijgeplakt, maar de uitwerking was in ieder geval goed. Stellan Skarsgard was ook erg sterk als psychopaat. En uiteraard: De muziek van Trent Reznor (die Fincher ook in The Social Network gebruikte) was weer supervet.

Nee, dit is een uitstekende remake en dat was denk ook niet gelukt zonder niemand minder dan David Fincher. Prima settings (al is het feit dat alle Zweden Engels spreken even wennen) gave muziek van Reznor en een sterke cast. Waarschijnlijk had hij al in gedachte ook de andere 2 delen te remaken, had ik vorig jaar gelezen. Hopelijk worden die ook net zo goed.

Klasse!

4,0*

Wat een draak van een film!

Afgezien dat het een compleet overbodige remake is, is het zó zonde dat ze het dan ook precies hebben geremaked. Zo voegt het al helemaal niets toe! Enige verschil is de gesproken taal, met een paar rare accenten waar ik me na 10 minuten al kapot aan ergerde. Waarom is de hele setting niet gewoon verplaatst naar Amerika? Totaal kansloos en het hoge gemiddelde dan m.i. dan alleen maar komen door mensen die de originele trilogie niet hebben gezien.

Noomi Rapace vond ik ook beter aan te zien dan Rooney Mara trouwens, waar Noomi nog iets aantrekkelijks had, heeft Rooney dat totáál niet.

Wat ik veel las en hoorde was dat in deze film de verkrachtingsscène zo heftig zou zijn, maar die (samen met de wraakscène) vond ik in het origineel echt vele malen heftiger. Wel raar om Yorrick (mijn achterneef) in een verkrachtingscène te zien, terwijl je weet dat een andere achterneef vast zit/heeft gezeten voor o.a. verkrachting...

Zo kort na het uitbrengen van het origineel (twee jaar) is er wat mij betreft geen enkele behoefte aan een remake. Heb niet de hele film uitgekeken, omdat ik niet zit te wachten op deze typische Amerikaanse versie. Het Noorse origineel is uitstekend en de hoofdpersonen zeer overtuigend. Bovendien ben ik meer geporteerd van films die niet persé het Amerikaanse tempo moeten hebben.

Doorsnee.

The Girl With The Dragon Tattoo neemt z'n tijd om de fundamenten te leggen: Mikael Blomkvist krijgt z'n opdracht, de achtergrond van Lisbeth Salander wordt geschetst, ... Dat eerste uur is veruit het sterkste gedeelte.
Nadien wisselt het niveau nogal. De hele zoektocht van Mikael en Lisbeth (inclusief 'romance' die uit de lucht komt gevallen) oogt nogal gemakkelijk en ook de uitkomst is niet wereldschokkend.
En om het sterke begin helemaal teniet te doen volgt nog een erg matig slotstuk waarin krampachtig de laatste horde afgehandeld wordt. Ik heb de Zweedse versie niet gezien/ het boek niet gelezen, maar mij lijkt dat dat beter voor een sequel gehouden had kunnen worden.

De cast doet het evenwel niet onaardig. Vooral Daniel Craig heeft mij kunnen overtuigen. Eén van zijn grootste troeven is dat hij zich niet aan een semi-Zweeds accent waagt. Onder meer Rooney Mara doet dat wel en dat komt haar geloofwaardigheid absoluut niet ten goede. Spijtig, want anders had ze Craig wellicht weggespeeld.
Stellan Skarsgård is een te voorspelbare casting, Robin Wright heeft hetzelfde probleem als Mara, Christopher Plummer is genietbaar.

David Fincher levert evenwel vakkundig werk af. The Girl With The Dragon Tattoo is een sfeerbom: grimmig, vijandig, toch gezellig bij momenten, ... Visueel oogt het allemaal erg mooi, met kleuren die voor een geslaagd contrast zorgen.
Ook een leuke verrassing is de openingsequence, die zowel visueel als muzikaal in de goede zin opvalt.

3

Uitstekende remake van de slechts twee jaar eerder verschenen Zweedse verfilming van het eerste deel van de Millennium-trilogie. En deze film doet in geen enkel opzicht onder voor het origineel. De relatie tussen de twee hoofdpersonages komt hier zelfs nog wat beter over. Ondanks de flinke lengte heeft de film een flink tempo en verveeld geen seconde door de slimme montage. Verder een uitstekende casting met een life-changing-rol van Rooney Mara.

Aardige film.

David Fincher weet weer een leuke film af te leveren die het goed heeft gedaan in de bioscoop. Leuk script, alleen moet ik de originele film nog kijken. Verder genoeg leuke scenes en dialogen. De film is wel wat lang, maar het laatste uurtje is spannend genoeg om te blijven zitten.

3.5*

Ongelooflijk, onnodige Hollywood-remake waarin een Zweeds literair en filmisch hoogstandje hartgrondig wordt verkracht. Het is inderdaad zo dat de woede bij mij mijn objectieve zicht op de film dramatisch verandert, maar dat boeit me eigenlijk geen reet. Amerikanen moeten gewoon met hun poten van Europese cinema afblijven.

Even los van alle boeken en films was dit een goed gemaakte thriller. Fincher haalt meestal wel een vrij constant niveau waar ie soms bovenuit stijgt (Seven, Fight Club), terwijl dat soms niet helemaal lukt (the Game, Panic Room). Hij is met zo'n verhaal natuurlijk helemaal in zijn comfortzone. Film is strak gemaakt, behoorlijk spannend en het kijkt gemakkelijk weg.

Als ik hem even niet los zie (want dat kan natuurlijk eigenlijk niet) van bijvoorbeeld de Zweedse versie, vraag ik me af wat we hier aan hebben. En dat is eigenlijk helemaal niets. De film is nu eenmaal een paar jaar eerder al gemaakt. Fincher was te laat. Ja hier zijn andere acteurs en de film is uiteraard gemaakt door een andere crew. Maar veel maakt het niet uit. Hij wilde deze film eigenlijk al veel eerder maken, nou dan had die dat moeten doen. Nu is hem de kaas van het brood gegeten. Mensen die beweren dat Fincher er een heel andere visie op na houdt of veel dingen anders heeft ingestoken, zijn w.m.b. amper serieus te nemen. Ik lees hierboven bijvoorbeeld een zo niet terzake doende verschil, dat ik me amper kan voorstellen dat je dat in deze discussie durft op te werpen. Als er morgen een filmmaker langskomt die nog een keer precies dezelfde film maakt en een paar details wijzigt, is dat dan iets om over te juichen? De film is opnieuw gemaakt en dus is het een remake, hoe vervelend de makers dat woord zullen vinden.

Het is geen zelfgenoegzaamheid dat ik mijn eerdere onvrede over de remake bevestigd zie worden, maar eerder een teleurstelling. Het is overbodig. Het voegt niets bijzonders toe en qua kwaliteit ontloopt het elkaar amper. Visueel is het wat strakker, maar ook daarin is deze film niet zo veel beter om daar nu dolenthousiast over te gaan lopen doen of het zijn bestaansrecht aan te ontlenen. En dus zitten we naar bijna dezelfde film te kijken. Top. Voor een film waar het verhaal zo belangrijk is nogal ruk dus. Normaal zou ie 4 sterren krijgen, nu 3,5 sterren. Dat valt denk ik nog mee voor een overbodige film.

Ik was aangenaam verrast door deze film.

Blijft lekker boeien en zet een goede sfeer neer.