Desperate Hours (1990)

Totaal verwaarloosbare thriller met een rampzalig script. Cast lijkt wat te beloven, maar ook de grote namen voegen niet veel toe aan dit saaie thrillertje zonder spanning met brak acteerwerk en even brakke dialogen. Ook het kleine beetje actie dat erin voorkomt is niet veel soeps. Brr, snel vergeten.

2*

Zeer matige thriller waarin een gezin in hun eigen huis wordt gekidnapt door drie criminelen. Op zich geen verkeerd gegeven en ook een goeie cast. Maar toch valt de film tegen, vooral vanwege het ontbreken van enige spanning. De onderlinge verhoudingen tussen de personages zijn saai en clichematig. Ook het het personage van de vrouwelijke agente is nogal overdreven en belachelijk.

Wat zijn we streng allemaal! Ik vond hem zo slecht nog niet. Natuurlijk is het niet de meest spannende 'op-het-puntje-van-je-stoel' thriller die ik ooit heb gezien, maar hij is onderhoudend genoeg en kent enkele goede scènes die het niveau weer wat omhoog halen. Op sommige momenten kabbelt het een beetje voort, maar dat was voor mij geen punt van kritiek.

Ik ben het wél enigszins eens met de kritiek betreft de bekende namen, ik heb ze ook wel eens beter gezien, maar slecht zou ik het niet noemen. Hopkins is niet zo sterk als altijd, maar Rourke weet best aardig te overtuigen.

Door de korte speelduur en de vlotte ontsnappingsscène in het begin is het sowieso een vrij aardige wegkijker.

Matig. Het klinkt misschien flauw om een remake af te kraken waarvan je het origineel goed vond, maar ik kom er niet om heen. Toch was ik wel bereid Cimino, die ik best hoog heb zitten, tegemoet te komen. Het probleem is heel eenvoudig; deze film heeft geen moment het beklemmende spanningsveld die het origineel wel heeft. Hoe dat komt? Daar zijn een aantal redenen voor.

Wat Wyler goed begreep is dat er zo veel mogelijk op een locatie af moest spelen. Je moest als kijker het gevoel krijgen dat de veilige huiskamer een onontkoombare bron van onraad was geworden met een indringend kat-en-muis-spel. In die film zitten we met 5 minuten binnen en blijven daar grotendeels. In deze film duurt het 25 minuten en gaan we veel vaker de huiskamer uit, waardoor dat beklemmende nooit echt komt. De hele lijn met de vriendin van Rourke (zat helemaal niet in het origineel, belachelijke toevoeging) krijgt veel te veel tijd en haalt de spanning er compleet uit. Ook heeft de politie al een half uur voor tijd door waar ze zitten (veel te vroeg), met alle clichés die daar blijkbaar bij moeten komen kijken. Opeens zitten we te kijken naar de strijd tussen een dienstdoende agent en zijn leidinggevende. Lekker boeiend. Leidt compleet af van waar het om zou moeten gaan.

Cimino is op zich een getalenteerd regisseur, maar hij laat het hier afweten. Het lijkt erop of hij na het debacle Heaven’s Gate er geen zin meer in had. Het is wat inspiratieloos. Wyler zit constant op de huid van de karakters met zijn camerawerk. Het is een broeierige sfeer. Hier is dat geenszins. Op de een of andere manier werkte het zwart wit ook veel beter. Verder is een vergelijking op acteergebied voor de hand liggend. Bogart (niet direct de meest veelzijdige acteur) is veel dreigender. Rourke is een prima acteur, maar overtuigt toch een stuk minder. Geen idee hoe het komt. Of misschien toch wel, al vraag ik me af wiens schuld het is. Je leest de wanhoop van het gezicht van Bogart, waar Rourke een soort misplaatste zelfverzekerdheid uitstraalt. Vond Hopkins op zich prima, maar niet beter dan March. De strijd tussen Hopkins en Rourke (die tussen opnamen door allebei in karakter bleven tegenover elkaar, zo het schijnt) vond ik nauwelijks echt van de grond komen. Ik heb niet zo veel zin om iedereen bij naam te gaan benoemen, de bijrollen waren hier misschien zelfs wel iets beter, maar ook niet direct memorabel.

Jammer. Had het op zich best in zich om een aardige herhalingsoefening te zijn, hoewel je bij zo’n film (niet verouderd door sfx bijvoorbeeld) natuurlijk kunt afvragen of het bij voorbaat zin heeft. 2 sterren.

De opening met het fraaie landschap (later ook nog wel eens te zien) op de achtergrond is prachtig, maar qua film valt het allemaal toch wat tegen. Hoewel het verhaal best aardig gevonden was, wist de film me nergens echt te boeien of te overtuigen. Laat staan dat de film ergens spannend werd. Gezien de cast die erin meespeelt zou je dat eigenlijk niet verwachten maar zij zijn eigenlijk de schuld ervan want zij weten nergens te overtuigen. En dan met name Mickey Rourke en Anthony Hopkins. De enige die nog een beetje aardig speelt is Mimi Rogers.

Na een aantal jaren nog eens herbekeken op de televisiezender AMC en dat viel zeker de eerste drie kwartier niet tegen. De film wordt aardig opgebouwd, de sfeer is redelijk goed maar ergens halverwege de film haak ik compleet af als de spanningsopbouw wordt onderbroken en er in wordt gegaan op allerlei minder relevante verhaallijnen die ook nog eens worden neergezet door bijzonder zwakke acteurs. Met name Lindsay Crouse als de vrouwelijke rechercheur bakt er werkelijk niets van. Het was voor mij onbegrijpelijk waarom de regisseur hier zoveel aandacht aan besteed.

Kort samengevat het basisverhaal blijft overeind maar door een zwak geschreven scenario en erg zwakke bijrollen weet deze verfilming niet te overtuigen.

Minder slecht als in mijn herinnering maar nog steeds behoorlijk matig.

Slecht.

Zeer slecht, zelfs. Wie de grote schuldige is, is me gelijk. Het blijft evenwel een raadsel hoe je zowel voor de camera als erachter een grote naam hebt, iemand die zich eigenlijk niet meer hoeft te bewijzen, en dat je dan zo'n slecht geschreven, geacteerd én geregisseerd wangedrocht maakt. Mogelijks te veel inmenging van een studiobaas links en rechts, wie zal het zeggen? In ieder geval ben je als filmkijker de dupe. Deze film is een grijze doordeweekse thriller, de naam bijna onwaardig want van spanning is geen sprake.

1

Ik zag afgelopen november het origineel voor het eerst en die film blijft prima overeind. Dit is de remake en alles wat de film anders doet, doet hij echt een stuk slechter. Het origineel is vaak een claustrofobische wisselwerking tussen met name Bogart en March met een heel precieze regie. In deze remake schijnt Cimino de final cut kwijt te zijn geraakt. Maar de film neemt zijstraten die de film niet moet nemen. Zoals de achtervolgingsscène met de advocate bijvoorbeeld. Het haalt het tempo en de sfeer uit de film. De achtergrond die de karakters krijgen werkt ook al niet. Erger en onbegrijpelijker is Cimino hier ook compleet faalt als acteursregisseur. Hopkins en Rourke met name bakken er weinig van, maar in een bijrol hebben we nog Lindsay Crouse als de vrouwelijke agente en die is echt nog veel slechter, Cimino zou hierna nog maar aan film maken. Die zag ik lang geleden en herinner ik me als best acceptabel. Deze is dat niet,