Alligator (1980)

Howling is qua effecten best sterk. Rick 'American Werewolf' Baker. Maar verder ben ik het met je eens. Krijg ook een beetje de indruk dat Ramon de film ging kijken in de hoop wat goede effecten te zien. De film heet juist veel te beiden qua verhaal, acteerwerk en humor. Verder heerlijk cheesy zoals het hoort.

Rick Baker moest toen contractueel American Werewolf doen en de effecten zijn door iemand anders gedaan... volgens IMDB bleef hij wel cunsultant voor de fx voor the Howling.. die beide erg sterk zijn in effecten inderdaad.

Ik lees het nu. Zijn assistent Rob "The Thing' Bottin nam het over.

Maar dat zei ik niet (je bent mijn woorden nu vrij aan 't interpreteren). Ik noem 't script vlot, niet 'goed' of 'origineel'. Volgt nauw de monsterfilmformule uit de jaren 50. Ik vind Forster een goed acteur en Silva is altijd leuk om te zien in dit soort camp, maar ik zou het acteerwerk niet sterk willen noemen. Daar zijn de rollen ook niet sterk genoeg voor.

Ik licht die fx eruit omdat de regisseur (en de editor) er regelmatig voor kiezen om het monster in volle ornaat te laten zien. Dan moet het ook wel goed zijn. Nu is er ook totaal geen spanning. Ik vind een film als Jaws ook stukken beter.

Anno 1955? Kom op zeg. Je mag in de jaren 80 toch wel iets meer verwachten? Dat is toch rechtvaardige kritiek?

Ik vind de transformaties in AWIL geweldig, maar ook daar vind ik de fx niet geweldig op de momenten dat zo'n weerwolf de achtervolging inzet.

Ook ja. Geef ik meteen toe.

In de J30 had je al King Kong met stop motion. Die alweer 10x zo goed is als die Tarantula. Let wel, ik vind Jack Arnold een held.

John Sayles wist de mosterfilm toch wel nieuw leven in te blazen. Ik zie hem eigenlijk wel een beetje als de stiefvader van het huidige camp/ mostergebeuren (achter Spielberg). Met Piranha, Alligator en de Howling. Helaas is er geen opvolger geweest.

Ik zal eens op zoek gaan naar Piranha. Heb ik nog steeds niet gezien. Verder vind ik een film als The Deadly Mantis (1957) qua effecten ook niet onderdoen voor Alligator.

Ik zou niet voor de bijzondere effecten gaan

Ok! Maar als dat goed gemonteerd is kan 't nog angstaanjagend worden.

Dante kan wel spannende scenes maken.. maar het ging mij vooral om de anarchistische humor, a-authoriteit, vaart, humor en de hilarische momenten dat dat oplevert...

Piranha is totaal niet spannend, goor of eng.

Dat kind wat in 't zwembad wordt gegooid!

Creature feature die z'n charme haalt uit een onnozel verhaaltje, wat milde fun en een snuf actie. Zodra de alligator z'n tanden er in zet, wordt het meteen een mal beest. De enige keer dat Teague zich daar een beetje knap uit weet te redden, is met de flitsende camera. Dieptepunt is wanneer aan de oppervlakte verschijnt. Film is op z'n best wanneer het zich buiten het daglicht afspeelt, de scènes in het riool zijn best aardig en er is iets met een jochie. Beetje brak allemaal, maar gemakkelijk verteerbaar.

Origineel is het niet bepaald, teveel jatwerk uit het 5 jaar eerder verschenen Jaws, inclusief bepaalde karakters. Toch is het, momenteel?, het beste dat ik tot nu toe heb gezien met een alligator of Krokodil als hoofdfiguur. De scene's in de riolen zijn erg sfeervol en spannend, de cast lijkt er veel zin in te hebben, vooral Robert forster doet echt zijn best, jammer van Silva's té korte optreden. Het verhaal rond het ontstaan van zulke reuze alligator is ook leuk verzonnen. Het einde was wel te verwachten én hopeloos cliché in monsterfilms.

Sympathieke film, goede alligator. Nergens griezelig maar wel prettig en niet al te lang.

Zo inwisselbaar als de recht voor z'n raap titel al suggereert: een moordlustige alligator komt wraak nemen op het menselijke ras, maar hij vindt een stoere diender op zijn pad die geblokkeerd wordt door de autoriteiten. Eerlijk gezegd ontgaat de cult-status me een beetje, want Alligator is niet vermakelijk slecht. Tegelijkertijd is het óók niet een obscuur werkje wat (ondergewaardeerde) kwaliteiten heeft onder het pulp-laagje. Bijt beter ergens anders in om je lust tot dronkenmanscinema te plezieren: het barslechte 'Night of the Lepus' (1972) bijvoorbeeld. Of de Troma-onzin 'Poultrygeist: Night of the Chicken Dead' (2006)

Zolang hij maar niet geremaked hoeft te worden vind ik alles best

Nee joh, alleen Q (1982) verdient een remake, die heeft namelijk een overdaad aan toffe ideeën voor een remake.

Yup, en dat zie ik met CGI toch wat meer sprankelend in beeld gebracht worden. Al zou ik dan liever Q geremaked zien dan het symbolisch meer gelaagde The Birds. Met een goede regisseur aan boord mogen ze die óók aanpakken (als enige Hitchcock, dat dan weer wel.)

Prima in elkaar gezette horror die lekker wegkijkt.

Nergens hoogstaand maar toch een vermakelijke pulp.

De FX zijn zeker niet mis, het verhaal is flinterdun maar sfeervol en loopt lekker en de rioolscènes zijn best goed. Twijfel nog of ik het vervolg eens ga opzetten...

3*

Helemaal niet zo'n slechte film. Het was geen straf om 'm uit te kijken.

Simpel filmpje met een makkelijk verhaaltje, vader spoelt kleine alligator door toilet, alligator eet hond met groei hormonen en wordt groter dan normaal.

Het zat goed in elkaar moet ik zeggen. De alligator zag er prima uit vergeleken met de CGI van nu. De aanvallen waren ook leuk. Dat kindje die in het water werd gegooid waar de alligator in zat, maar ook op dat feestje. Weinig gore, maar wat verwacht je voor een film uit 1980, geen probleem dus. Aardig acteerwerk, vooral van Robert. Al met al heb ik me prima vermaakt.

Nou ja die overgroeide alligator zag er nog wel redelijk goed uit, maar het is wel erg lang wachten voor er echt wat vaart in komt. En als de film dan eindelijk eens losbarst is die al bijna afgelopen. Veel te lange opbouw, veel gezwets en weinig sfeer. 1* voor de alligator zelf.

Alleraardigst monsterfilmpje met personages waar ik zowaar sympathie voor voelde. Alligator uit de titel had ik graag iets vaker willen zien, maar een aantal erg lollige momenten.

3,0*

Matige creature feature over, rara, een reuzenalligator die vanuit het riool een stad terroriseert. In het begin heeft het nog wel wat, als de alligator nog rondspookt in het donkere riool en er tijdens de politiezoektocht nog wel wat claustrofobische scenes oplevert. Maar echt veel gebeurt er ook dan niet, en het moment waarop de alligator door de stoep heenbreekt was door de belachelijkheid van de scene toch ook wel een beetje sneu. Gelukkig duikt de alligator al snel het water weer in, waar pas tegen het einde nog wat leuke scenes opduiken (de zwembadscene bijvoorbeeld, al is er geen spatje gore te vinden). Voor een film als dit is het qua acteerwerk en filmwerk prima uit te houden, en dat maakt de film ook makkelijk kijkbaar (doch weinig verrassend), helaas is het bij voor het genre belangrijke elementen als spanning of gore niet zo bijzonder.

How about cats? I got plenty of cats. I also got a parrot I'd like to get rid of

Een aantal jaar geleden gaven ze in Cinema Zuid een thema rond Creature Features, films waar een beest verantwoordelijk is voor (heel) veel doden. Voorbeelden zijn er genoeg en ik nam me voor om eens wat meer van dit soort films te gaan zien. Blijkbaar niet altijd even makkelijk te vinden (en laat ons eerlijk zijn, voor dit soort films wil je nu ook niet teveel geld neerleggen) dus aangenaam verrast dat ik dit een tijd geleden in de Kringloopwinkel tegenkwam. Niets zo heerlijk om laat op een vrijdagavond wat te griezelen dus gisteren het schijfje maar eens in de DVD speler gestoken.

Oorspronkelijk was James Horner - die onder andere de soundtrack van Titanic schreef - aan de film gelinkt en volgens regisseur Lewis Teague zou die zelfs een volledige score hebben neergepend, maar om de een of andere reden is dat niet doorgegaan. Het was hopen dat Alligator van The Grateful Dead nog ergens zijn intrede zou doen, maar dat is niet het geval. Dat had bij nader inzien ook niet echt goed in de film gepast volgens mij en de soundtrack die er nu is, is op zich goed genoeg. In ieder geval een film die goed is gaan spieken bij andere klassiekers zoals Jaws. De manier waarop sommige scènes worden opgebouwd (inclusief dreigende Jaws muziek) zijn bijna een exacte kopie en zelfs naast de camera ging Alligator dezelfde toer op als Jaws. De productie had namelijk ook erg te lijden onder een slecht functionerende bad-beast waardoor Teague genoodzaakt was om een aantal scènes wat meer subtiel te houden. Een goede zaak eigenlijk, want hierdoor zitten er een aantal leuke scènes tussen. Een van mijn favoriete momenten is een flits van de alligator op de achtergrond wanneer Kelly en David in het riool zitten, geslaagd in al zijn eenvoud.

Qua sfeer en ook qua effecten is dit dus eigenlijk best nog wel een leuke zit. Hier en daar zie je iets te hard dat het maquettes zijn, maar over het algemeen blijf ik enorme fan van dit soort handwerk. Alleen jammer dat de cast niet wat beter is. Robert Forster is als David een gigantische kwal die nooit weet te overtuigen (niet in de mopjes rond zijn terugtrekkende haarlijn noch in zijn relatie met Marisa) en ook zo'n kleine bijrol van Henry Silva als Brock is tenenkrommend. Robin Riker probeert er als Marisa nog wel wat van te maken, maar heeft totaal geen chemie met Forster. Compleet van de put gerukte dialogen ook met David die opeens de tieten van Mariso complimenteert.. Geleden van Shark Attack 3 dat ik nog zo gegrinnikt heb.

Fijn filmpje. Er is blijkbaar nog een sequel gemaakt, maar dat is meer dan 10 jaar later en dat lijkt me vijgen na Pasen te zijn. In ieder geval tof om eens gezien te hebben en één van de betere 'genetisch gemanipuleerd beest zaait dood en vernieling in een klein stadje' films die ik al heb gezien. Alleen jammer van Forster, één van zijn zwakste rollen tot nu toe.

3*

Drie reden waarom Alligator een van de allerbeste monstermovies is.

- Alligators zijn cool

- De Chicago riolen zijn een waanzinnige locatie

- De backstory over de mutatie is zeer geloofwaardig

- Robert Forster

- Met 87 minuten heeft de film geen grammetje vet op de botten

- Alligators zijn cool!

Ps. De Nederlandse dvd us een van de slechtste transfers ooit. De Anchor bay editie daarentegen is prachtig.

RIP Robert Forster