Pretty Baby (1978)

Zag ik daar nou Peter ‘Columbo’ Falk in een mini-bijrolletje voorbijschuiven???? Toch?

Maar dat even terzijde. Rare film dit. Ik heb me de hele tijd afgevraagd wat Malle nu wil met deze film? In ieder geval vind ìk dit één van zijn minste films. Alleen Black Moon is nog vager. Hoe hij deze film in het land van de moraalridders heeft kunnen maken is me ook een raadsel!

Qua acteerwerk, decor en rekwisieten zit het wel snor. Dit geeft de film wel een authentieke sfeer. Maar qua plot? Veroordeelt Malle kinderprostitutie nou of praat hij het een beetje goed? De film neemt niet duidelijk een stelling aan en dat geeft de kijker (in ieder geval mij!) een ongemakkelijk gevoel.

Vroeger was het heel gewoon dat kinderen van prostituees bij hun moeder in een bordeel opgroeiden en de waarden en normen van hun omgeving met de paplepel ingegoten kregen. Polly Platt, de ex van Peter Bogdanovich, schreef daarover een verhaal, dat als basismateriaal diende voor deze film van Louis Malle. Als specialist van films over kinderen (Au Revoir, Les Enfants) heeft Malle er een mooie, realistisch ogende film van gemaakt, die ik allesbehalve als schokkend heb ervaren.

Regelmatig lees ik in dit forum commentaren van mensen, die jubelend over elkaar heen buitelen vanwege de overdadige, bloederige geweldsexplosies in films van Tarantino en consorten. Dat men dan gaat zeuren over de ingetogen wijze, waarop Malle het naakte lichaam van een jong meisje gedurende hooguit een paar seconden in beeld brengt, kan er bij mij maar moeilijk in.

Louis Malle pakt hier een controversieel onderwerp aan: de rosse buurt in New Orleans, die afgeschaft werd in 1917. Officieel heette deze wijk The District, maar in de volksmond was het Storyville. E. J. Bellocq, hier gespeeld door Keith Carradine, bestond echt. Hij fotografeerde de meisjes van lichte zeden. De "madam" is gebaseerd op Lulu White, de bordeelhoudster van Mahogany Hall die niet vies was van een streepje cocaïne. Ook op vlak van drugs was Storyville een gedoogzone. The Professor (Antonio Fargas) is gebaseerd op de pianist Tony Jackson. Hij speelde vooral ragtime en schreef het liedje Pretty Baby. New Orleans stond aan de wieg van de jazz, met grootheden als Louis Armstrong en Jerry Roll Morton.

Brooke Shields speelt een kind van een prostituee (Susan Sarandon) dat opgroeit in dit milieu. De fotograaf speelt een dubbelzinnige rol in haar leven. Het resultaat is een omstreden maar geslaagd portret van een stukje vergeten Amerikaanse geschiedenis. Mooi meegenomen is de aandacht voor de fotografie uit die tijd.

Goeie film over een meisje die met haar moeder opgroeit in een bordeel. De film speelt zich af ten tijde van de eerste wereldoorlog. De film mist soms een beetje een richting, maar het reilen en zeilen binnen het bordeel door de ogen van een jonge meisje wordt prima neergezet. Op zijn zachtst gezegd een gewaagde rol van een te jonge Brooke Shields (iets wat heden ten dage absoluut niet meer zou kunnen). Een kleine 3.5 sterren.

Ik heb deze recent gezien, na eerder al wat in Louis Malle's zijn palmares te hebben rondgesnuffeld en er best goede tot sterke films in zn lijstje staan.

Ik had eerder al 'Au Revoir les Enfants' (1987) bekeken en dit oorlogs-drama liet me niet onberoerd. Zijn films situeren zich veelal in de genres drama, romantiek, komedie en perfecte situering van tijd/locatie. Daarna volgde 'My Dinner with Andre' (1981), ja die Malle kon er wel wat van.

Recent kwam ik dan op deze 'Pretty Baby' (1978), de film vertelt het waargebeurd verhaal, dat zich afspeelt rond de WO I, in een bordeel in New Orleans en kinderprostitutie als normaal beschouwd wordt, in een omgeving vol gefeest, lust, seks, pornografie. De film is gewoon van een goei niveau, ook de sfeer en beleving top.

En ja Brooke Shields die de 12jarige 'Violet' speelde, was tijdens de opnames maar 11j was. Nu zou zoiets nog onmogelijk zijn, maar het zijn enkele seconden, als ge u vastpint en gefrustreerd voelt daardoor, is er met die kijker msschn wel iets mis.

Dikke 7/10