Polisse (2011)

Vond het een uur lang erg goed. Indringend drama, sterk geacteerd door een topcast, de verschillende verhaallijnen worden door prima montage mooi bijeen gehouden. Helaas is de ontwikkeling soaperig. Dat simplisme doet de ernstige problematiek die de film aansnijdt geen recht. Twee dieptepunten: de rol van Maiwenn zelf (en in het bijzonder de scene waarin ze wordt aangemoedigd haar bril af te doen en haar haren los en de slotscene. Beide symptomatisch voor de simplistische benadering.

Vanaf 5 januari 2012 in de bioscoop (Cinéart)

Trailer (YouTube)

Trailer is niet onaardig.

Ja, het is allemaal wat soapachtig en ja het had misschien beter een serie kunnen zijn, maar verder is dit toch een uiterst genietbaar filmpje over een actueel onderwerp. Helemaal niks mis mee met een prima cast. Vooral die Joey Starr (Fred) (van de geweldige rapgroep Supreme NTM ) is een fijne verschijning met een mooie karakteristieke kop.

Joey Starr is een indrukwekkende verschijning (zowel qua uiterlijk als persoonlijkheid), ben nu wel benieuwd hiernaar.

Prachtige emotionele film die nog uren had mogen duren is misschien een goed idee om hier inderdaad een tv-serie van te maken.

De film staat bol van supertalenten het beste wat de Franse cinema heeft te bieden die echt waanzinnig goed acteren vooral de uitbarstingen van die twee vrouwen zijn oscar waardig. Gewoon een hele mooie film die zich afspeelt in een zieke wereld.....

ademloos (nou ja...) zitten kijken!

Wat een smakelose film. Niet mijn ding. Zat me behoorlijk te irriteren hoe de politie hier in de praktijk opereerde. Een mannelijke rechercheur in een groep van een paar infantiele colega's maloten die een vrouw zit te vernederen met intieme vragen die schaamteloos op haar worden afgevuurd. Even appart gaan zitten met een vrouwelijke rechercheur leek me meer terecht.

Een meisje waarbij het zelfde soort in de lach schieten bij het afleggen van een verklaring,alsof ze daar zit om met haar broek over haar kont aan de schandpaal op de overbevolkte markt te zijn

Kon geen enkele binding met de personage krijgen. De termen emotie , ademloos indrukwekkend herken ik niet in deze film eerder, irritant, vervelend en verbazingwekkend hoe de politie soms met mensen omgaat.

Ja en de film is net pas begonnen wordt nog wat.

Even afgezien van het thema, ik kan niet tegen kibbelende fransen. Niet afgezien, lukte me niet. Stem verwijderd.

Prima cast, prima film maar voor mij wat te chaotisch.

Dank. Ik ga deze niet zien aldus.

Ik begrijp de hiervoor geschreven kritische noten wel: een aantal scènes werkten voor mij ook bevreemdend, maar ik ken het werk van de politie niet en dit docudrama over het chaotische en menselijke politieleven van alledag, maakte op mij een authentieke (levensechte), confronterende indruk. Er is sprake van een open vertelstructuur en evenwicht tussen schokkende en verschrikkelijke details en humoristische momenten. Dat er bij zoveel menselijk drama emotioneel gereageerd wordt, soms op de grens van hysterie, lijkt me aannemelijk. Wat een klasse cast trouwens!

Jammer dat deze film niet 2 uur langer duurt. Zelden in een film zoveel acteergeweld gezien. Fenomenaal!

Wat een vervelende film! Met zeer vervelende heetgebakerde types die op een walgelijke manier met elkaar en andere mensen omgaan! Hele tijd geschreeuw, de hele film door eigenlijk. Er zit eigenlijk niet eens een verhaal in deze film. Het gaat helemaal nergens heen. Gewoon losse gebeurtenissen bij de kinderbescherming. En dat ruim 2 uur lang. Alleen maar schreeuwen en elkaar en anderen op een walgelijke manier behandelen! Lekkere kinderbescherming is dat zeg! Echt een hele vervelende film waar ik me eigenlijk alleen maar aan heb zitten ergeren. 2 zeer magere sterren. En dat is misschien nog te veel

Zo ontzettend goed geacteerd, het lijkt wel echt, ongelooflijk.

De ruzies, lachbuien, omgang met elkaar en anderen laten juist de frustraties goed zien, dat het de betrokken agenten raakt en ze persoonlijk betrokken dreigen te raken.

Als men zegt dat er geen verhaal in zit vraag ik me af of de film wel afgekeken is en of men het wel begrepen heeft.

Zeker wel afgekeken, hetzij met moeite. En er valt hier weinig te begrijpen. En het verhaal? Lekker verhaal zeg. Het zijn gewoon gebeurtenissen bij de franse kinderbescherming. Een beetje een documentaire eigenlijk.

Een wat rommelig script, vreemde acties van karakters, niets gaat zoals je verwacht... En dat allemaal maakt deze film des te echter en realistischer. Geweldig geacteerd (soms iets teveel overacting), en enkele indrukwekkende scenes. Begrijp de kritiek wel, maar vond het bijna Cassavetes-achtig echt.

Treurig ook om te zien dat er niet eens fatsoenlijke verhoorruimtes zijn, of te weinig auto's voor handen.. Jeugdzorg zit daar flink in de problemen. En deze film legt het mooi bloot.

Onevenwichtig dus, maar razend knap gemaakte film

Je kan misschien niet tegen kibbelende Fransen kunnen, maar dat neemt niet weg dat hier echt goed geacteerd wordt, echt een top cast!

En wat hier al eerder is voorgedragen.. het zou echt geweldig zijn als hier een serie van zou komen, maar dat zal wel slechts dromen worden.

Goeie docu-film. Enigste nadeel dat het soms teveel gedramatiseerd is wat het wat ongeloofwaardig maakt.

Scene tussen ruziende vrouwen is inderdaad geweldig.

Vreselijke film. Een heleboel Frans geouwehoer en dat ook nog eens door elkaar heen. Nee, ik had een hele andere film verwacht. Jammer. 1 *

Frans geouwehoer in een Franse film over een politie-afdeling? Nee, dat verwacht je niet.

Wat een kekke opmerking!

Pedofielenpolitie.

Ondanks de heftige verhaallijn waarbij een politieteam van de kinderbescherming op de voet wordt gevolgd, betreft het hier allesbehalve een film die choqueert om het choqueren zelf. Evengoed komt er genoeg heftigs in beeld om de maag meerdere malen te doen omdraaien. De zieke werkelijkheid komt rauw en realistisch voorbij aan de bureaus van de soms koele, maar altijd menselijke gezichten van deze kinderbeschermers. Soms subtiel, soms met een mokerslag.

De wanhoop, de gekte en de immer aanwezige moedeloosheid door de continue stroom van nieuwe zaken, moet worden weggelachen en gehuild door de medewerkers van de pedofielenpolitie. Iets wat het natuurlijke karakter van deze dramatische misdaadfilm absoluut ten goede komt. De vertelstructuur en zijplotjes zijn daarom net zo chaotisch als het leven zelf. Voeg daar aan toe acteurs en actrices die zo uit het echte leven lijken te zijn gestapt en je hebt een meesterwerk.

Meesterwerk.

Indringende cinema-verite.

De dagelijkse werkelijkheid op het bureau wordt verteld zoals die is - met daarbij alle uitwassen, maar ook de betrokkenheid en de onmogelijkheid om werk en prive te scheiden, en de waanzin die langzaam sterker doordringt in het leven van alle betrokkenen, de ziekte van de daders die alles om hen heen beschadigt en kapot maakt.

Daarmee geen makkelijke film - als je niet begrijpt in welke situatie de agenten zitten, je niet kan begrijpen waarom ze zich zo gedragen als ze doen, en je niet herkent in hun wanhoop, dan is het lastig om te begrijpen waar de film over gaat - en dan zal je het einde ook niet echt snappen. Maar misschien ben je dan wel een gelukkiger mens.

Meesterwerk.

Een redelijke Misdaad/Drama film...

Redelijk verhaal...

Alles doorelkaar, moet je echt goed verhaal volgen...

Prima acteerwerk...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Mooi HD kwaliteit...

Geweldige film over een speciale Parijse politiebrigade die verschillende zeden- en jeugdzaken afhandelt. Een documentaire-achtige stijl en dus met veel realisme in beeld gebracht. Er wordt een duidelijk beeld geschetst van wat het werk inhoudt en dat het ook het soort werk is wat je mee naar huis neemt. De film toont de harde feiten zoals ze zijn. Verder een uitstekende cast die de dynamiek als collega's onder elkaar goed weet neer te zetten.

Indringend docudrama over de afdeling Bescherming Minderjarigen van de Parijse politie. De fenomenale cast zet een indrukwekkend verhaal neer, waaraan naar mijn gevoel nogal wat improvisatie te pas gekomen is. De frustraties bij het aanhoren van de verschillende verhalen, het ongeloof, de woede-uitbarstingen, het stoom afblazen, het onderlinge geruzie; het komt allemaal heel erg authentiek over. Enig minpuntje: de rol van regisseur Maïwenn als fotografe. Haar band met een van de agenten lijkt er aan de haren bijgesleept.

Maar verder? Wat moet je met een snotneus van 14, die je doodnuchter recht in je gezicht vertelt dat het vrij normaal is om een groepje jongens te pijpen om zo haar mobieltje, oh pardon smart phone, terug te krijgen? Of als je van de jongelui te horen krijgt dat je een beetje bij moet blijven via de tv om te weten dat het op haar leeftijd normaal is om te neuken en te pijpen, want zo is het leven tegenwoordig (sic). Schokkende verklaringen, waarbij ik me kan voorstellen dat je om je hart te luchten van de weeromstuit in een niet te stuiten lachbui uitbarst.
Het aantal scènes dat beklijft is te groot om op te noemen: de dakloze moeder met haar zoontje, de kampkinderen in de bus, het aangerande meisje na haar bevalling, de arrogante incestueuze vader en zijn onthutste vrouw, ga zo maar door.

Mijn eerste ervaringen met “cinéma vérité” was een paar jaar geleden met de klas van François Bégaudeau in Entre les Murs (2008). Ik was daar toen erg van onder de indruk, maar de impact van deze film is nog veel groter.

Fascinerend, onthutsend.
Meesterwerk.

Alhoewel ik wat minder enthousiast ben dan mijn bovenbuur, deel ik voor het overgrote deel wel zijn mening.

Erg sterk docudrama dat hier en daar wel wat soap-achtig wordt. Maar dat zorgt er net voor dat je met nagenoeg de hele afdeling van de jeugdbrigade een band krijgt en het gevoel hebt dat je ze allemaal wel kent. Enerzijds biedt het een interessante en vaak schrijnende inkijk in het dagdagelijkse werk van deze mensen, anderzijds wordt er ook ingezoemd op de privé-problemen die (vaak) het gevolg lijken van hun job. En daartussen wordt nog eens het liefdesverhaal van de fotografe en die agent verweven. Toegegeven, dat was inderdaad wel wat bij het haar getrokken. Al is die Maïwennn wel een knappe vrouw zeg.

Zoals al aangehaald zitten er behoorlijk wat emotioneel heftige scènes in. Vooral het kind dat van zijn moeder gescheiden werd zorgde voor hartverscheurende taferelen.

Film die een diepe indruk heeft nagelaten. Verschrikkelijk einde ook.