Ratcatcher (1999)

Mooie Poster

Alleraardigst en charmant klein filmpje.

Leuk en Schots (dus extra leuk!).

Goed acteerspel en een leuk verhaal.

Een mooie 3,5.

Wat een zooitje in Glasgow , in en in triest...

Erg mooie film van debutante Lynne Ramsay.

Het verhaal over een arm schots arbeiders gezinnetje wordt verteld zoals het moet. Langzaam en sober. De vuilnis is al lang niet opgehaald en de ratten lopen dan ook over straat. Brrrr... ik moet d'r niet aan denken, maar de erg goed acterende en tevens debuterende Eadie zit er middenin. Een goed filmpje over hoop op een beter leven en verhuizen uit de arme wijken van Glasgow. 4*

Wat een ontzetten mooie poster trouwens!

Ik sluit me helemaal aan bij Gotti: een prachtige film, een debuut nota bene!

Maar ik wil nog één element toevoegen: niet alleen de filmposter, maar ook de beelden gedurende de film vond ik wonderschoon. Die maakten het op zich niet bijster originele verhaaltje voor mij tot een prachtige, poëtische film. Met het openingsshot als absoluut hoogtepunt.

En dat Ramsay geen eendagsvlieg is, bleek voor mij wel uit haar tweede film Morvern Callar.

Fraaie film. Films over het zware leven in arbeiderswijken zijn er genoeg, maar ze zijn lang niet allemaal zo goed als deze.

Typisch zo'n film die er in slaagt om veel onuitgesproken gevoelens over te laten komen. De film heeft voor mij als belangrijkste thema dat de omgeving waarin je opgroeit in je jeugd langzaam grip op je krijgt. Absoluut heel knap van Ramsay en ook Eadie is erg goed in zijn niet eenvoudige rol.

De sfeer is somber en grauw met af en toe prachtige fantasievolle, bijna poëtische scenes.

4.0*

DVD nu onder een tientje bij Play.

Geen geld, zeer aardige film

Arme arbeiderswijk in Groot Brittannië, een jongetje die figureert als een buitenbeentje, de link naar het werk van Ken Loach (in het bijzonder Kes) is snel gemaakt.

Het is weer (g)rauwheid die overheerst, maar Lynne Ramsay is niet uit voor puur het realistische, en weet zich daardoor te onderscheiden van de bekende Loach-kenmerken.

Ramsay maakt er haast een poetisch portret van, de belevingswereld van de jonge James, die op zoek is naar warmte en een idealistische toekomst, wordt veelal uitgebeeld in warmere en zonnigere en fantasie-rijke beelden, die dan weer verstoord worden door de realiteit. Montage en camera-werk vallen op. Net als de onbekende cast die een goede prestatie levert. En niet alleen James droomt weg, ook zijn ouders op het ultieme schuifel-moment in de film op Frank & Nancy Sinatra's Something Stupid.

Hier heb ik van genoten, 4*. Regisseuse Ramsay is hoogstwaarschijnlijk fulltime huismoeder geworden als ik haar cv even bekijk, uitermate jammer.

Prachtig verhaal, ik ga vanavond (zeer waarschijnlijk) kijken en verwacht er veel van.

Het verhaal doet me trouwens aan de film 'Hurricane Streets' denken, een film die ik erg goed vond.

Weinig leuks aan de film en het einde vond ik nog erger dan de Hollywood happy endings. Triest is niet altijd goed.

Sterk, erg sterk! Film deed mij een beetje aan als een kruising tussen de Loach klassieker Kes, kwa vertelling, en het al even rauwe Gummo van Korine, maar dan nog een graadje beter zeg maar. Ik had wel vreselijke moeite om erin te komen, die platte Scotse accenten waarmee de gehele cast sprak zijn soms maar nauwelijks te verstaan, het leek soms wel een hele andere taal, en dat is jammer omdat je, ik keek zonder subs, dan ook een hoop mist, in die andere van Ramsey die ik die dag ervoor al zag was het ook, hoewel daar minder in gesproken werd, dus ik had het eigenlijk wel kunnen weten. Maar goed dat kon de pret voor mij ook niet bederven verder want ook zonder de dialogen is dit heel indrukwekkend. Ramsey is er door middel van hele eenvoudige maar sterke nare, grijze shots in geslaagt een heel uitzichtloos sfeertje te creeeren. Het begint al treffend met James die in het gordijn verwikkelt zit, een scene die symbool staat voor het verstikkende bestaan van de personages. Prima rolverdeling, vrijwel iedereen deed het wat mij beterft uitstekend, al is het natuurlijk vooral de jonge Eadie die er voor me uitsprong, lijkt me geen makkelijke rol voor een kind om te spelen. Boeiende personages ook, als het naieve meisje dat opzoek is naar liefde, het nergens vind en zich telkens weer laat misbruiken. Prachtig en vertederende scene ook waar de twee als kleine kinderen bij elkaar in die badkuip zitten en lol maken. Maar ook momenten als James die in de nog leegstaande nieuwbouwijk een plek vind om zich terug te trekken van zijn omgeving, ik als kijker ervoer het op dat moment ook als een waar paradijs. heel triestig ook wanneer hij later terugkomt en het opeens bewoond is. Vervolgens zijn er nog wat grappige visuele stukjes tussendoor als de rat die in vriendje Kenny's ruime fantasie een balontocht naar de maan maakt, erg leuk gevonden vond ik dat! Van het einde daarintegen kreeg ik een flinke brok in de keel, ik lees hierboven dat het einde niet beter is dan het gemiddelde Hollywood happy end maar dat is absoluut onzin en ik geloof ook niet dat je het helemaal begrepen hebt ook als je dat zegt. Het eindshot van de verhuizende familie is enkel hoe James het gewilt had, waarschijnlijk een fantasie/droom/wens die al die tijd al in zijn hoofd spookte. In werkelijkheid pleegt hij zelfmoord door in het kanaal te springen. Prachtig!
Voor het eerst sinds een hele lange tijd ook dat ik weer eens naar de aftiteling heb gestaart en hem ook daadwerkelijk heb af laten lopen, tevens mooie muziekale begeleiding ook onder het bevroren, haunting, eindshot.

4 sterren

Heb hem net binnen, en aan me lijst toegevoegd. Ik ga hem van de week eens bekijken:)

Mooie film, erg rauw weergegeven. Heel sterk acteerwerk van de jongkies, dat taaltje ook erg typisch.

4.

Met dank aan de ook uit een lelijke stad komende Niethie eindelijk kunnen zien. Klein meesterwerk dat rauw maar ook warm tegelijk is. De jaren 70/beging 80 in de UK blijven een erg interessante decor voor veel van dit soort films maar de acteurs zijn geweldig maar vooral is het bizar mooi geschoten. Ook het treurige einde hakt er wel flink in

Lul! Maar graag gedaan, mooi dat ie beviel!

Britse armoe en de verhaaltjes kennen we inmiddels wel zou je zeggen, maar ik raak er maar niet op uitgekeken. Tenminste, niet in films met zoveel zeggingskracht als deze. Erg mooi, rustig en subtiel verteld en bijzonder fraai geschoten. Ook muzikaal is het sterk, en ook op het rauwe acteerwerk is niets aan te merken.

Dat het verder niet al te origineel is kan me niet zo heel veel schelen, en er zitten misschien net iets te weinig hoogtepunten in voor een écht hoog cijfer, buiten dat vond ik het een bijzonder sterke debuutfilm. Iets beter nog dan We Need To Talk About Kevin zelfs.

4.0*

De grauwheid en treurigheid van een Schotse achterstandswijk nog verergerd door het feit dat de vuilnisophalers staken en dus de hele buurt bezaaid ligt met zooi.

Deprimerend tot in den treure.

Dit is een waarlijk mooie film. Ik haal hier graag even het recentere "The Selfish Giant" aan, die ik helemaal niet heb kunnen smaken. Moet er nog even over denken waarom dit me wel is bevallen en Selfish Giant niet. Ik denk dat het aan de poëtische manier is waarop Ramsay haar treurige verhaal brengt. Hoewel de toestanden van die arbeidersklasse-gezinnen allesbehalve om te lachen zijn, lukt het om mooie hartverwarmende momenten in te kaderen zodat de film ergens tussen grauw en feelgood zit. Scènes zoals de muis die aan het ballonnetje wegvliegt en het bad die hij met zijn vriendin Margaret Anne neemt, maar ook de bus waarmee hij even het platteland bezoekt zijn die momenten waarop Ramsay even wegkijkt van alle armoede. Ja, het is een op en top Brits drama, maar dan toch zonder de soms zo typische negativiteit. Tussen het grijs priemen ook enkele zonnestraaltjes.

Prima film. Einde is hoe je het ook uit wil leggen vreemd.


Zelfmoord door jezelf te verdinken.... Weinig kans dat dat lukt. Een echte verhuizing? Vreemd zonder verhuiswagens door een korenveld...

Prachtig, Ramsay geeft de sfeer, feel en zowat de geur van die tijd waanzinnig mooi weer. Maar mensenkinderen wat een deprimerende film zeg. Brrr. Fijn om te zien dat Morvern Callar zowat een kleur explosie is.

Ik lees overal Ken Loach en Mike Leigh maar ik ervoer het als een 'eerbetoon' aan Terrence Malick. Zie bijvoorbeeld Badlands (KLIK) en Days of Heaven (KLIK). En in interviews noemt ze ook nog dat ze is beïnvloed door Tarkovsky. Wat een verfijnde filmsmaak.

Fenomenaal debuut. Zo'n beetje de helft van de film speelt zich af in de innerlijke wereld van James. Iets wat ik veels te weinig zie in de filmwereld. Verstond er overigens geen zak van en de DVD had geen enkele ondertiteling. Gelukkig is het kunstvorm film een universele taal.

Maar heb je dan de UK editie? Criterion heeft Engelse subs en deze van Bol zelfs Nederlandse.

Jep, de UK. Kijk eens goed bij de 'Nederlandse' versie.

oeeeeh wat een naaiers. Waarom passen ze de Productspecificaties dan niet even aan

Anyway. Mocht je hem nog een keer met Engelse subs willen zien (van de vrachtwagen gevallen, weet je wel, verzin er even een Kees van Kooten intonatie bij), dan roep je maar. Je hebt er nu al voor betaald (in tegenstelling tot Kees)

Die opening!

Krachtig debuut, een behoorlijke sprong weer tov de toch al niet onaardige shorts Gasman en Kill The Day. Alleen Morvern Callar nog, dan ben ik bij

Iemand enig idee of deze ooit op dvd met nl ondertiteling is verschenen? Want op bol.com vind ik alleen import versies

Engelse subs helpt niet?