Identity (2003)

Verrassend goede film. Het leek erop dat het een doorsnee Motel horror film zou worden maar door een paar interessante plot twists wist deze film de spanning van het begin tot het einde vast te houden. Zeker niet onverdienstelijk geacteerd door Cusack en Liotta en er zat in de film een degelijk opbouw. Eigenlijk vanaf het begin wordt er met puzzelstukjes gestrooid maar die vallen gaande weg in elkaar. Zeker een film om nogmaals te kijken.

goede (psychologische) thriller.

na een goed begin lijkt het erop dat het een standaard whodunit-film wordt; een stel vreemden strandden bij slecht weer in een verlaten hotel en dan wordt er iemand vermoord. ondanks dat, inclusief toch de nodige clichés, bleef het geheel me toch boeien. wellicht door de setting, het acteerwerk en de beklemmende sfeer. dat het uiteindelijk zeker geen standaard-film blijkt, met enkele twists en een origineel uitgewerkt uitgangspunt, is een prettige verrassing.

''10... 9... 8... 7... 6... 5... 4... 3... 2... 1.''

Een verrassend goeie thriller die goed weergeeft wat er allemaal in de hoofd van een moordenaar afspeelt.

Het is een aardig psychologische film met een goed verhaal met een plot twist voor extra spanning. Het begint allemaal met de introductie van alle personages en wat hun reden is om naar dat eenzame motel te gaan. Er lopen een aantal bekende acteurs mee, dus de cast zit niet vol met nieuwe gezichten. Zodra er doden vallen wordt het steeds interessanter en begint het mysterie zich langzaam te ontrafelen. Waarom gaan ze allemaal op een bepaald volgorde dood? Waarom per se die persoon? Allemaal vragen die in de loop van tijd duidelijker worden.

Er zit een goed opbouw en aardig tempo in. De sfeer is ook beklemmend aanwezig en al dat spanning laten je niet afdwalen. De setting; erg slechte weer, motel en omliggend maken het helemaal compleet. Het ziet er allemaal somber en grauw uit. Dat is goed en duidelijk op beeld. Een leuke extra'tje is dat Indiaanse begraafplaats wat mogelijk een connectie heeft met alle moorden. Goed bij neergezet.

Toch zijn het 10 rare personages die je niet al te vaak bij elkaar ergens gestrand ziet staan. Er lopen wel een aantal irritante personages rond (DuVall), die bij enig vreemde situatie er zo snel vandoor willen gaan. Er ontstaan ruzie's en er worden hier en daar wat vingers gestrekt naar iemand gewezen die mogelijk de moordenaar zou zijn bij vertoning van vreemd gedrag. Ik had niet kunnen weten dat de 'echte' moordenaar dat kleine jochie is. Eén van de vele persoonlijkheden die Rivers heeft, maar het meest gevaarlijke. Ik had ook een sterk vermoedde over Liotta, want die kwam express niet over als een politieagent en toen ik een wond op z'n kleding zag ging er een bel rinkelen. Ook weer netjes gedaan.

Af en toe vond ik het wel erg raar. Sommige handelingen die personages namen waren niet al te rationeel. Zoals Cusack toen die dat hoofd van de actrice vond, ik kon geen emotie of wat dan ook bij hem aflezen. Een kleine stapje achteruit en zachtjes 'omg' fluisteren... Nou, dat komt niet echt geweldig over. Nog iets; sinds wanneer werd een levensgevaarlijk crimineel door één agent van punt A naar B gebracht? Na een tijdje ging het zelfs om 2 criminelen die door één agent werden vervoerd... En zo zijn er nog een aantal andere dingen.

Toch nog een aardig, psychologische film omtrent verschillende en gevaarlijke persoonlijkheden met een (dat zag ik dan weer wél aankomen) voorspelbare einde.

Best een grappige film. Een aantal sterke scènes, maar daar staan minstens evenveel zwakke scènes tegenover. Vooral erg voorspelbaar, dat was erg jammer. Met de twist naar de meerdere persoonlijkheidsplot leek het nog best een goed einde te worden en dat was het ook wel, maar dat allerlaatste had echt niet gehoeven. Dat ging echt te ver en uiteindelijk bleek het einde toch erg voorspelbaar te zijn. Jammer, want hierdoor wordt de nasleep van de film (die grotendeels bepaald wordt door het gevoel achteraf) erg verpest. Vandaar een onvoldoende. Ook erg veel geschreeuw en gevloek. Opzich is dat niet erg, maar het was heel erg gespeeld. Af en toe wist ik niet of ik naar een serieuze film keek of een klucht.

Wedstrijdje een zo origineel mogelijke twist bedenken: laat tien alter ego's tegelijkertijd optreden.
Ja dan win je wel.. maar hoe vergezocht en belachelijk wil je het hebben, als ik MPS had zou ik me rotlachen, m’n tien andere persoonlijkheden ook en daarna gaat zeker de ene helft met elkaar gourmetten en de andere naar de kroeg.

Als verklaring krijg je vlug te horen dat een behandelmethode het mogelijk maakt dat ze er allemaal tegelijk zijn, beetje makkelijk, en jammer want daarvoor had de film wel iets, misschien juist omdat het wat zwalkt tussen serieusheid en luchtigheid. Alleen die honderdduizend donderslagen voor ‘de sfeer’ en de tenenkrommende twist aan het eind zijn teveel van het goede, of slechte.

Het 10 kleine negertjes-verhaal . In een motel stranden op een regenachtige avond onvoorzien een aantal reizigers en één voor één worden ze bruut vermoord. De film zat leuk in elkaar en had ook nog wat interessante psychologische shizzle in petto.

Sfeervolle film met een leuk uitgangspunt, dat redelijk origineel wordt uitgewerkt.

Je kunt het misschien standaard noemen, maar ik vind films waarin het erg slecht weer is, altijd wel wat hebben. Identity begint ook gelijk al met zo’n scène, waarbij de regen met bakken uit de hemel komt en het behoorlijk dondert. In dit noodweer komen tien mensen bijeen, waarvan er telkens eentje vermoord wordt. Soms is het best leuk om te ontdekken hoe de vork bij een slasher/thriller als deze in elkaar zit en bij Identity is dat absoluut het geval.

De film is redelijk spannend, met aardige acteurs en kent is een vrij verrassend verloop, waarbij regisseur James Mangold de zaken goed uitwerkt en de film niet stopt waar ik verwacht had dat hij zou stoppen. Best leuk dus, een film waar je bij kan nadenken, die qua script behoorlijk goed is en daarnaast ook nog eens amuseert. Het zijn ingrediënten, die ik bij veel van dit soort film zou willen zien, maar die dat niet hebben.

Absoluut een meer dan aardige film dus.

3,5*

Identity is een typisch 10-kleine negertjes verhaal dat een aparte aankleding, waar ik niet verder over zal uitweiden om spoilers te vermijden. De makers moeten het vooral hebben van de cliché truken. Verdachte figuren met een vage achtergrond, midden in de nacht met veel regen en af en toe een spannend muziekje. Niet veel origineel dus. Maar het concept van de 10 kleine negertjes werkt wel en je blijft toch benieuwd wie het uiteindelijk gedaan heeft. Halverwege de film worden er al zoveel puzzelstukjes gelegd dat je al snel weet hoe het verder zal verlopen en dat neemt meteen de sfeer van de film weg. Maar over het algemeen kan de film zich toch nog recht houden en krijg je een aangename thriller.

Eentje met meer potentie dan wat er uiteindelijk uit komt. Als mysterie werkt het lange tijd nog wel, maar de film is te losjes om ergens beklemmend te worden en te oppervlakkig om eens lekker in de psyche van de moordenaar te wroeten. Mangold brengt het spul vlotjes bij elkaar, onder meer een aantal freeze frames geven het wat flair en het woeste weer spreekt voor zich.

Eerste probleem dat zich aandient zijn enkele overdreven aangezette personages en eenmaal in en rond het motel is het gezelschap nog wel eens op onlogische acties te betrappen. Je zou kunnen betogen dat de film zich later wat dat betreft nog wel corrigeert, maar het zit al met al toch niet helemaal lekker. Dat neemt niet weg dat het stilaan kan teren op de vraag hoe het nu precies zit.

Eigenlijk een soort whodunnit, maar Mangold geeft hier en daar wat aanwijzingen en als je ze oppikt, krijg je een effect wat ook bij bijvoorbeeld Shutter Island de kop opstak. Identity is alleen een pak minder en gaat bovendien kopje onder nadat de waarheid aan het licht gekomen is. Het laatste kwartiertje kon me gestolen worden, daarvoor is het al met al best een aardig, onderhoudend thrillertje.

Goede thriller, waarin sfeer en spanning(in iets mindere mate) goed uitkomen. Het who done it verhaal blijft boeiend van begin tot eind, wat mede te danken is aan de cast die het grotendeels aardig doet. Ook het (onverwachte) einde was erg sterk.

Mangold heeft al meerdere goede films op zijn naam, zonder dat het echte meesterwerken zijn. Identity is er ook weer zo eentje. De film stond al een tijdje op het lijstje, afgelopen weekend heb ik hem eindelijk kunnen kijken en het maakte de verwachtingen (deels) waar. Al direct hangt er een lekker duister sfeertje, zeker vanaf het moment dat we in het motel belanden. Op extreem toevallige wijze belanden hier een scala aan opmerkelijke figuren die ieder op aparte wijze worden geïntroduceerd door Mangold.

Het mysterie is behoorlijk interessant te noemen en af en toe ook best spannend. Sowieso switcht de film wat heen-en-weer tussen stijlen en genres. En dat werkt eigenlijk prima.

De cast is aardig op dreef. Dat betekend niet dat alle karakters even leuk zijn trouwens, sommigen zitten het vervelende aan namelijk. Cusack is uiteraard wel 'gewoon' weer sterk. Evenals medehoofdrolspeler Liotta.

Het eind van de film is vrij verassend. Niet eens per se dat er een wtf-moment in de vorm van een plottwist plaatsvind, de manier waarop het de voor de kijker op meerdere manieren interpreteerbaar is, is tamelijk origineel.

3,5*

Vlot in elkaar gezette psychologische horrorfilm, gebaseerd op een van de verhalen van Agatha Christie. De film vertelt twee verhalen die gedurende de film samensmelten en tot een einde komen. Ook al is het geheel niet bloedstollend van aard, is het wel onderhoudend genoeg en zitten er leuke twists in het verhaal. Toch moet de film het ook enkel van deze vlotte structuur en twists hebben, aangezien het decor niet meer is dan een motel en de moorden niet meer dan wat oppervlakkige slachtpartijen zijn.

Meer een psychologische thriller dan slasher die echter het geweld of het gevolg van een bloederige confrontatie niet vermijd. Knap toch hoe die schizofrene gast zo een heel resem karakters kan bedenken en er stukjes van zichzelf in stopt zodat hij op het moment echt gaat geloven dat hij een of soms meerdere van die karakters is. Leuke plottwists en wat een verrassend einde!

Van dit soort films moet je echt een liefhebber zijn; aan mij zijn ze niet besteed. Toch wilde ik het eens zien. En ik kwam tot de conclusie dat ik er nog steeds niet van hou. Maar dat ligt niet aan de film. Het was een prima, maar wel erg complex verhaal. Dat moest ook wel want er moet een who-done-it-sfeer gecreëerd worden. En natuurlijk was het weer allemaal gruwelijk met aardige schrikmomenten, het hoort er allemaal bij. Het was het allemaal overtuigend neergezet; de regenachtige desolate sfeer was fantastisch. Maar ook de acteurs deden het allemaal prima.

Kortom er valt weinig of niets af te dingen op deze film, maar je moet er wel van houden. Ik kijk nooit meer...

Wel een verdiende 3 *

Een thriller over een mysterieus motel. De sfeer is gelijk goed, er hangt een duistere, spannende sfeer. Dit is een sfeer waar ik zelf veel mee heb. Ook in deze film werkt het erg goed.

Aan deze film zitten wat haken en ogen aan, maar wat geeft het? Het is gewoon een heerlijke thriller met een verrassende plottwist op het eind.

Zeer spannende film met een ( mijns inziens ) briljant plot. Vanaf het begin zat ik in spanning naar de film te kijken, mede door de mysterieuze, beklemmende sfeer. Acteerwerk is redelijk.
Zeker wanneer blijkt dat de lijken opgeruimd worden en kamersleutels achtergelaten worden stijgt de spanning enorm. De ontknoping had ik niet zien aankomen, omdat je er niet op rekent dat een jong kind hiertoe in staat is. Bepaalde zaken blijven voor mij onverklaarbaar. Hoe kon de jongen bijvoorbeeld weten dat de moteleigenaar met zijn auto iemand aan zou rijden? Dat de personages in werkelijkheid zijn bedacht door een moordenaar met een meervoudige persoonlijkheidsstoornis is een geniale plottwist, maar haalt niet alle vraagtekens bij me weg. Dit is misschien ook wel het grootste pluspunt aan deze film: Identity past perfect in het keurslijf van een mystery-film, en levert evenveel vraagtekens als spanning.
Ik heb deze film zonder ondertitels gekeken, wat normaal geen problemen voor me oplevert, maar om alle mysteries boven water te halen, zal ik deze toch nog eens moeten herzien.
Voor nu een dikke 4* vanwege de spanning, het plot en de twist.
Voor verhoging vatbaar.

James Mangold is beslist een veelzijdige cineast. "3:10 to Yuma", "Walk the Line", deze "Identity" verschillen in genre. Mangold weet evenwel telkens behoorlijk wat spanning in zijn films op te bouwen.

Het verhaal begint beslist pakkend en actievol en algauw krijgt de kijker de zorg zich vragen te stellen omtrent daders en het waarom van het intrige.

Wil niet beweren dat het hier om een grootse film gaat en dat de acteurs onverbeterlijk presteren maar het geheel garandeert toch een anderhalf uur thrillerwerk.

Zoals in de film zelf ook opgemerkt deed het me denken aan het Agatha Christie verhaal And Then There Were None.

Leuke mystery thriller waarbij pas op het eind duidelijk wordt hoe de vork nu precies in de steel zit. Ik zag die wending niet aankomen en werd er dus in positieve zin door verrast.

De regen en het onweer omhullen elke scene van dit mysterie in duisternis en zetten de sfeer in de film. Fijne acteurs (John Cusack / Amanda Peet) en een inventief uitgangspunt (wat later vaker gebruikt is) zorgen voor een spannende film!

Wat in het begin lijkt op een typische moderne Slasher-variant op Agatha Cristie's And Then There Were None met wat elementen uit Psycho, wordt uiteindelijk een erg spannende en verrassende film.

Met name de manier waarop de flash-backs worden gebracht en de editing hadden beter gekund, maar verder was de film nergens echt storend. Verder was de film erg degelijk opgenomen en ook de muziek van Alan Silvestri was prima.

John Cusack en Ray Liotta speelde hun rollen prima en het plot was sterk opgebouwd.

Vermakelijke film, met een erg verrassend einde.

Heh.

Daar had ik toch even absoluut niet aan zien komen wat het onderliggende idee van de film is. En de uiteindelijke ontknoping zeker ook niet. En hoewel het onderliggende idee bij mij niet als heel geloofwaardig overkomt, het wordt toch wel erg netjes en gelikt uitgewerkt. Knap werk.

En wat een mooie cast dan ook nog eens. Cusack, hij moet je misschien liggen, maar hij doet het hier best goed. En Ray Liotta, toch een wat beperkte acteur, zit hier echt prima op z'n plek. En dat geldt zeker ook voor de rest van de cast - Jake Busey als de griezel, Amanda Peet als het te mooie meisje...

James Mangold is misschien niet de meest bekende of meest beroemde regisseur ooit, maar zet hier toch een fraai stukje werk neer, en als je zijn lijstje films bekijkt dan vallen daar zeker een paar mooie titels in op. Toch maar onthouden dus, die naam, ook al zijn zijn laatste paar films misschien niet de beste.

Ik kan eigenlijk niets positiefs zeggen over deze film. Het uitgangspunt van het plot is het Agatha Christie verhaal And Then There Were None, dat elders vele malen beter wordt uitgewerkt. Hier wordt het geen moment spannend of interessant. Het acteerwerk is ronduit slecht, ondanks enkele bekende gezichten in de cast. De wending die het verhaal krijgt voelt erg gezocht aan, overtuigt niet en wordt ook totaal niet boeiend uitgewerkt. De setting maakt ook nog eens totaal geen indruk. Ronduit belabberde film.

Prima thriller, met een erg degelijke cast en een goede spanningsopbouw. Het verhaal is simpel, het is vrij letterlijk het 'And Then There Were None' verhaal van Agatha Christie. Maar het blijkt wel weer dat - mits goed aangepakt - dat gegeven zich uitstekend leent voor een vermakelijke thriller. De vertelling hoe deze tien vreemden tijdens een storm in een motel terechtkomen is goed uitgevoerd en houdt je goed bij de les. De personages zijn weliswaar vooral simpele karikaturen, maar de cast is sympathiek genoeg. Het eerste uur van Identity is duidelijk het sterkst, als alles wordt opgebouwd. Vervolgens komen er allerlei wendingen, die in mijn ogen geen van allen nodig waren, maar het gaat te ver om te stellen dat deze wendingen de film compleet vergallen. De toon wordt wat gewijzigd en het wordt er niet bepaald spannender van, maar over het geheel blijft Identity van begin tot eind een alleraardigste thriller.

3,5 sterren.

Matig.

Al is het voor een filmpje als dit ook niet zo héél makkelijk om nog positief op te vallen. Het is een typisch post-Scream thriller/horrortje, met andere woorden enkele verplichte en voorspelbare plot twists die de film uiteindelijk niet bijzonder veel beter maken.

En het is niet zozeer dat de plotwist zélf zo voorspelbaar is, maar wel dat hij komt én dat hij best vergezocht zal zijn. Weten dat je op het verkeerde been gezet wordt blijkt toch ook niet zo leuk te zijn. Als alternatief hoop je tegenwoordig misschien op wat meer ironische verrassingen (zoals bijvoorbeeld de aangereden vrouw die het als enige zou overleven), maar dat zat er nooit in.

Verder is ook de verdere invulling redelijk generiek. Visueel erg matig, de cast zit vol bekende kopjes van de tweede lijn, met geen enkele positieve uitschieter en de finale twist is echt te lame voor woorden. Gelukkig dat de uitgeregende locatie nog enige charme bezit en er hier en daar nog wel een spannende scene te ontwaren valt.

Het stelt gewoon allemaal niet zoveel voor. Kan me perfect inbeelden dat dit in 2003 nog best aardig was (al was de rek er toen toch ook wel al een beetje uit bij dit soort films), maar anno 2018 is er nog maar weinig dat echt aanspreekt.

2.5*

Altijd al een zwak voor deze film gehad die me behoorlijk tuk had de eerste kijkbeurt en dankzij de sfeer altijd weer een genot is om naar te kijken.

Wat de film meteen kenmerkt is de geweldige duistere en onheilspellende sfeer die ondersteund wordt door het door godverlaten Motel, de desolate omgeving en het bar slechte weer. Wat ik persoonlijk heel sterk vind aan de groep reizigers is dat het een bonte verzameling van rare snuiters is én de meesten iets te verbergen hebben. Sterk punt is wat mij betreft dat dit heel suggestief gebracht wordt, geen van allen heel betrouwbaar overkomen en dat je als kijker niet zomaar een moordfest krijgt voorgeschoteld. Heel aardig wordt in het midden gehouden wie het kan zijn, iemand van buitenaf of iemand uit de groep. De uiteindelijke twist is best wel goed bedacht, sure, je weet dat er iets moet komen, maar dat het zo in elkaar steekt. Heerlijk!!!

Wat de acteurs betreft, ik lees dan van Onderhond 'bekende kopjes van de tweede lijn', ja en...? Moet het dan perse een cast zijn met sterren? Wat mij betreft niet. Ik zelf vind niets mis met de cast en vooral Cusack vind ik altijd fijn om naar te kijken. Een acteur die meer dan prima de gewone man kan neerzetten of zoals in dit geval de 'anti-held' of held tegen wil en dank. Liotta is prima als vaatje buskruit, Busey als de psychoot, John C. McGinley in een voor hem typerende neurotische rol die hij overigens weer prima invult en Amanda Peet toch wel heel fijn als eyecandy. Goed, weliswaar zijn de karakters wat standaard toch zijn ze sympathiek en aansprekend genoeg.

Identity, al met al gewoon een fijne duistere thriller met een aardige mindfuck, een niet hele bekende maar prima presterende cast, en uiteindelijk een prima avondje film al is het alleen maar om de sfeer en de WTF gedachten die er door je hoofd gaat...wat the F gebeurt hier...?

Leuk mysterie die je de hele film bezig houdt. Acteren en regie is prima, niet veel op aan te merken, een originele film met een goede twist. Helaas is het herkijken van deze film niet zo bijzonder als je al weet hoe het gaat lopen, en ik miste vaak wel wat spanning. Al met al eeb prima wegkijker voor een avondje, 3,5!

Wat een kut twist. Hang je heerlijk ff op de bank met wat Budweisers. Regen buiten, net als in deze sfeervolle thriller en niks aan de hand; beetje mysterie, prima personages en genoeg opbouwende spanning. Leuk even. Tot zo'n twintig minuten voor het eind. Ik kan zeer weinig met de twist(s). Die meervoudige persoonlijkheidsstoornis.. tja, en in hoeverre hebben de moorden / personages wel of niet plaatsgevonden. Waarschijnlijk niet en staat-ie terecht voor eerder gepleegde moorden. Vaag en ietwat goedkoop gevoel hou ik er aan over. Dan is het jammer dat zo'n leuk sfeervol geheel toch wat om zeep wordt geholpen.

Leuke thriller met een onvoorspelbaar verloop. Dat het hele gedoe in het motel zich afspeelde in het hoofd van een moordenaar met MPS is best origineel, maar het zorgt ook wel voor wat gemakzucht: omdat alles toch 'niet echt' blijkt te zijn kan iets ongelegens als logica snel overboord gegooid worden. En dus kan een zesjarig jochie bv een auto laten exploderen.

Geweldig is het allemaal niet maar vermakelijk genoeg. DeMornay had ik trouwens niet herkend. Ze heeft in elk geval wel zelfspot ("Didn't you used to be that actress?") En wat lijkt die Jake Busey op zijn vader zeg.

Best geslaagd.

Had er op voorhand niet zo heel veel van verwacht omdat Mangold wel vaker een overgewaardeerd product heeft afgeleverd. Gelukkig regisseert hij wel veel variatie, dus is het wachten tot er iets klikt. Wat mij betreft is dit de klik van Mangold geweest, en tevens van mijn kant zijn hoogst beoordeelde film.

Ik hou er eigenlijk wel van op zijn tijd, een goede who-done-it. Deze film zit eigenlijk helemaal in die sfeer, en doet de introducties meteen op de juiste manier. Door zowat gelijk de padden te laten kruisen heb je dat al snel achter de rug waardoor Mangold zich kan focussen op het verhaal zelf. Nu laat een regisseur dus eindelijk eens zien dat introducties niet tot in den treurigheid hoeven te duren.

Eenmaal het who-done-it begint weet Mangold de sfeer er goed in te houden. Een regenachtige avond, een eng motel en ook een bekende cast. Het is natuurlijk een beetje by-the-books, maar wel erg goed uitgevoerd. Mangold versiert de boel daarnaast ook goed genoeg waardoor alles wel op zijn plaats valt.

De cast is bekend, en het acteerwerk is naar behoren. Wie me het meest opviel was Liotta, die ik niet vaak met zulke energie zie acteren. Peet, Cusack en Busey (waarvan de laatste echt geknipt is voor zijn rol) doen het ook goed. Iedereen speelt geloofwaardig en niet te overdreven zonder te veel hun eigen smoel daarbij te verliezen. Precies zoals het moet.

Mangold geeft veel hints weg, maar zorgt er goed voor dat de focus er niet te veel op ligt. Of hij laat het in een scene met veel tempo gebeuren zodat het niet meteen opvalt. Als kijker ben je daarom soms net zo radeloos als de personages zelf. De film is onvoorspelbaar en laat zijn kaarten niet te vroeg zien.

Als het op de twist aankomt vind ik de wereld die in het hoofd van de moordenaar zit en de persoonlijkheden net door de mangel kunnen. Normaal niet, maar de film gaat na de onthulling gewoon door met de who-done-it wat ik goed kan waarderen. Alleen erg jammer dat de aller-allerlaatste twist waarin blijkt dat het kind de moordenaar was weer erg jammer. De hints zijn er zeker als je het kind de kamer van zijn moeder zit binnenlopen maar aan de andere kant: hoe krijgt zo'n koter een hoofd zo snel afgezaagd of een knuppel door de keel heen van een volwassen man? Ze hadden het bij de fake-agent moeten houden.

De hele film is erg intrigerend omdat je als kijker lekker veel kan raden en puzzelen. Er wordt naar een mega intelligente ontknoping toegewerkt, die komt alleen niet. Genoeg te puzzelen en denken in ieder geval. Het tempo ligt daarnaast lekker hoog en ieder personage heeft een eigen smoel zonder te veel achtergrond-poespas te tonen. Lekker nuchter, zo mag ik het graag.

Ik ga het een hoog cijfer geven omdat ik weinig echt slecht vind gaan. Enkel iets wat ik tussen de spoilers hou wat ik echt suf vond, maar voor de rest zit de film goed in elkaar. Heb me uitermate goed weten te vermaken. Zo mag Mangold ze in de toekomst, mocht hij er zin in hebben, nog eens maken.

Na lang herzien en kennelijk was dat de eerste keer zo lang geleden dat ik weer helemaal vergeten was wie de dader was. Dat maakte het herzien dan weer leuk.

Prima film, mooie spanningsopbouw en je bent continue benieuwd wie de dader is en hoe het verhaal zich verder zal ontwikkelen.

Naar het einde toe kreeg ik toch weer vage flashbacks wie de dader zou zijn en dat bleek ook zo. Leuk om gezien te hebben.

2,5*