One Flew over the Cuckoo's Nest (1975)

one flew east, one flew west, one flew over the cuckoo's nest

Voor school heb ik ooit als opdracht gekregen het boek te lezen. Ik herinner me nog dat ik het verhaal van Ken Kesey vrij goed vond, maar het toch moest onderdoen voor de versie van Milos Forman. Vanmiddag heb ik One Flew over the cuckoo’s nest nog eens opgezet, om te zien of mijn mening na die jaartjes nog niet veranderd is.

Het verhaal van Kesey is enerzijds erg aangrijpend, maar aan de andere kant op sommige momenten ook hilarisch. Forman weet dan ook de kijkers zeer goed te bespelen, door de dramatische scènes zeer aangrijpend te laten aanvoelen en de luchtige momenten zeer grappig te maken. De dood van Billy Bibbit en McMurphy waren zeer aangrijpende momenten uit de film. De scène waar McMurphy de gekken wijsmaakt dat er een honkbalwedstrijd op tv is, is echt hilarisch. Ook de boottrip en de meetings waren van die grappige momenten uit de film.

Het verhaal op zich is wel heel leuk, maar het is toch weer die heerlijke Jack Nicholson die van deze film een onvergetelijke klassieker maakt. Als je Jack Nicholson kon toevoegen aan je cast, was je zeker van een groot succes. Toch vooral in zijn gouden 70s met onder meer Chinatown, Easy Rider en The Shining. Je merkt al meteen wanneer hij binnenkomt in de psychiatrische inrichting dat hij gemaakt is voor zulke rollen. Een beetje dollen met de gekken en het personeel net als een echte gestoorde. Op het eerste zicht lijkt hij een rebelse figuur die gewoon wat herrie komt maken, maar al snel trekt hij zich het lot van zijn medepatiënten aan en wil hij leven in de brouwerij brengen. Nicholson speelde werkelijk briljant en samen met The Shining was dit volgens mij zijn beste rol ooit. Maar natuurlijk was het niet alleen Nicholson die op zijn toppen van zijn kunnen speelde, ook Louise Fletcher speelde erg sterk als de zeer strenge en autoritaire Nurse Ratched. Ook Brad Dourif vond ik een opmerkelijke prestatie neerzetten als Billy Bibbit. Zo’n verlegen jongen waar je snel medelijden mee krijgt, wanneer hij begint te stotteren. Billy’s zelfmoord vond ik dan ook het aangrijpendste moment uit de film. Ook de andere gekken deden het erg goed, want elke meeting was weer hilarisch.

De versies van Kesey en Forman vertonen amper verschillen, uitgezonderd het vertelstandpunt. In het boek wordt het verhaal verteld vanuit het standpunt van chief Bromden, wat ik persoonlijk een slechte keuze vond. Ook de sfeer vond ik helemaal anders in de film. Het boek had meer een melancholische sfeer, terwijl de film vaak ook hilarisch was.

Een prachtig en aangrijpend meesterwerk met Jack Nicholson op zijn best verdient een dikke 5*.

Een typische film die ik normaal gesproken links laat liggen, mede door het weinig tot de verbeelding sprekende plot wat hier staat aangegeven.
Maar wat ben ik blij dat ik hem toch een kans heb gegeven !
De film begint meteen op de plek waar je de volgende uren zult doorbrengen; je krijgt een mooie introductie van het ziekenhuis.
Het stuk waar Nicholson voor het eerst de praatsessie meemaakt, heeft me echt verrast door mij aan het lachen te krijgen. (Edit: ik lach nooit bij films).
Een mooie aangrijpende film die aantoont dat er qua actie en effects weinig nodig is om een goeie, boeiende film te maken. De 2 uur zijn echt zó voorbij gevlogen. Soms moet je even een film kijken, die je eigenlijk helemaal niet aantrekt. Nu op naar Saving Private Ryan.

Deze film ging ik kijken omdat ik een fan ben van het acteerwerk van Jack Nicholson. Een acteur die me altijd weet te boeien. Op voorhand zeiden mensen tegen me dat het niet echt een makkelijke film was om weg te kijken. Dat viel reuze mee. De film keek op zich best wel lekker weg en boeide tot het eind.

De regisseur regisseert de film op een lekker rustige manier. Hij laat de kijker eerst even kennis maken met de omgeving en alle personages, en gaat niet in sneltreinvaart door het verhaal heen. Ik hou wel van die rust. Dit stuk werd opgekleurd met de patienten (die heel grappig waren, hoe zielig het eigenlijk ook is), Jack Nicholson (die sowieso de film met zijn typische hoofd spannend houdt, ook al gebeurt er weinig) en Nicholsons rol. Een rebel met vermakelijke ingevingen.

De regisseur schept er in een lekker tempo een boeiende verhaallijn in. Ik vond zuster Ratchet een veel minder interessant personage dan ik verwacht had. Ik had gelezen dat ze in de film nogal sadistisch was, maar dat was niet echt zo. Het was gewoon een zuster wiens gedult soms buitengewoon ver ging. Hoewel ze wel een tang was, viel ze voor de rest wel mee. Louise Fletcher is wel perfect gekozen voor zo'n rol.

Een paar onrealistische puntjes zitten wel in de film. Nicholson klimt over een hek heen terwijl er allemaal verzorgers op het plein zijn. Ik betwijfel of dat in het echt ook zou kunnen. Ik bedoel het is wel een psychiatrische inrichting. Maar dat komt gelukkig wel ten goede van het verhaal: het uitje van de patienten was erg boeiend om naar te kijken.

Chief Bromden was ook een interessant personage, ook al had hij nauwelijks tekst. De scene waarin blijkt dat hij kan praten was echt heel grappig.

Ook de scene met het spontane feest wat McMurphy in de inrichting organiseert was mooi en vertederend. Het is ook de laatste vrolijke scene in de film. Daarna ging alles wel een beetje snel. Het rustige tempo van de film ging er toen wel een beetje uit. Ook het stuk dat Chief Bromden McMurphy verstikt om hem niet hulpeloos achter te laten was een beetje onrealistisch, hoewel het wel mooi was. Bromden had op zijn minst een paar dagen kunnen wachten om te kijken of McMurphy's toestand niet zou veranderen en dan uiteindelijk hetzelfde kunnen doen. Dat was een minpuntje, vond ik. Het einde was wel heel mooi, maar had net iets later in de film mogen zitten.

Over het algemeen een erg goede film. Ik ben blij dat ik hem, tegen sommige adviezen in, de film toch gekeken heb. Ik was positief verrast.
4.0*

Ik vraag me trouwens af wat de titel van deze film betekent, One Flew Over The Cuckoo's Nest? Vertaald betekent het toch zoiets als 'er vloog iemand over het koekoeksnest'? Ik dacht dat het zoiets betekende als 'er stak iemand zijn kop boven het maaiveld uit' verwijzend naar het rebelse karakter van hoofdpersonage Randall McMurphy. Weet iemand of dit klopt of wat de titel wel betekend? Ik ben er namelijk wel benieuwd naar.

Als iemand 'Cuckoo' is betekend dat dat ie een beetje gek is onder de pet...

one flew over the cuckoo's nest is een regel uit een kinderliedje (wikipedia)

Vintery, mintery, cutery, corn,

Apple seed and apple thorn,

Wire, briar, limber lock

Three geese in a flock

One flew East

One flew West

And one flew over the cuckoo's nest

Schijnbaar zong de oma van Chief Bromden dit nummer voor hem toen hij kind was (kan me dit niet exact meer herinneren uit het boek).

De titel kan op een aantal manieren verklaard worden iig.

Dat ga ik dan maar eens even opzoeken.

One flew over the cuckoo’s nest heb ik lang uitgesteld. Mede door de hoofdrol van Jack Nicholson waar ik absoluut geen fan van ben. Van de week de film toch aangezet en ben enorm verrast. Dat komt onder andere door mijn erg lage verwachtingen en het geweldige acteren van Jack Nicholson. In veel van zijn films stoor ik me enorm aan hem maar in One flew over the cuckoo’s nest was dat totaal niet het geval. Hij speelde geweldig als McMurphy! Verder is het natuurlijk een ‘zwaar’ onderwerp maar wordt het allemaal ‘leuk’ gebracht, waardoor ik ruim twee uur met volle aandacht heb gekeken en heb genoten. Of de enorm hoge notering in de top-250 op zijn plaats is weet ik niet, al begrijp ik het wel, maar één ding is zeker: dit is een geweldige film! 4,0*

Sowieso is het een leuk gegeven dat iemand zich voordoet als een gek om zijn gevangenistijd te ontlopen. McMurphy is dan ook een erg interessant figuur waar je met plezier ruim 2 uur naar kan kijken.

De film heeft ook een aantal memorabele scenes zoals die op de vissersboot. Erg grappig wanneer McMurphy de gekken voorstelt als dokters met die blikken van iedereen erbij. Dan ook het stukje waar Chief voor het eerst iets zegt is erg grappig.

Het einde is sterk maar jammer genoeg zitten er gewoon grove fouten in deze film waarvan de impact van het einde een stuk minder is.
Op het moment dat ze willen ontsnappen maar Billy eerst het bed in duikt met Candy en dat ze daarna ontsnappen dan volgt daarop opeens een scene dat ze allemaal op de grond liggen te slapen en dan komt het onverwachte drama. Daar schort gewoon een duidelijke oorzaak - gevolg redenering. Het ene moment wachten ze op Billy tot hij klaar en gaan ze daarna ontsnappen maar dan ligt iedereen opeens te slapen op de grond. Dat klopt gewoon niet. Die gast die op hun moest letten die nacht maar omgekocht werd die ontzettend veel zorgen om zijn baan maakt die ligt ook gewoon te pitten wat ook maar een beetje raar is. De zelfmoord van Billy vond ik ook maar slecht uitgewerkt er had ergens wel in de film iets mogen terugkomen van hoe Billy dingen oppakt als het over zijn moeder gaat. Chief's beweegreden blijven ook vaag en eigenlijk weet ik niet waarom hij daar zit of zich voordoet als een looney.


Frappant dat niemand zich hier aan lijkt te storen. De lobotomie vond ik wel weer erg sterk maar zat er ook op te wachten omdat ze daar vroeger ontzettend losjes mee omgingen.Het had een sterke film kunnen zijn als ze bepaalde zaken beter hadden uitgewerkt. De hoge notering snap ik dus ook helemaal niet.
Al met al heb ik me goed vermaakt.

2.5

@Fortune: Onrealistisch... je verpest het om er op zon manier na te kijken... gebruik je verbeelding en fantasie eens... volgens mij ben jij echt een verschrikkelijk persoon met een 9 tot 5 baan op een kantoor !!!! DAMN een 2,5 kom op kijk je zelf in de spiegel en wees zelf REALISTISCH !!!

Oké.

Duidelijke taal.
Ik gebruik het woord onrealistisch of realistisch geen een keer, daar kom jij mee aanzetten. Ik blijf het raar vinden dat ze opeens allemaal liggen te slapen terwijl ze op het punt staan om te ontsnappen. Dan kan ik mijn levendige verbeelding gaan gebruiken maar vind het gewoon slecht geënsceneerd. Heeft vrij weinig met fantasie te maken.

Ik noem niemand een verschrikkelijk persoon, jij wel om een recensie van een film zelfs, dat zegt meer iets over jou dan over mij.

En nee ik heb geen kantoorbaan van 9 tot 5 zou ik verschrikkelijk vinden dus misschien zegt dat iets over jouw mensenkennis. In plaats van loze kreten uit te slaan kan je misschien vertellen waarom het nou zo geweldig is dan?

Verhoogd van 4,5 naar 5 sterren , geweldige film en Jack Nicholson speelt het echt fantastisch ... heeft die daarvoor toen der tijd een oscar voor gekregen ? Zal toch in mijn top 10 komen

Absoluut.

Laatst weer gezien. Blijft toch een topacteur die Jack Nicholson..

Erg bijzonder.

Een film waar ik al een tijdje tegen op zag. Waarom weet ik niet precies maar iets beviel me niet. Dit bleek echter heel erg mee te vallen. Het behoorlijk zware onderwerp wordt erg luchtig gebracht. Mooi ondersteunt door een aantal komische momenten. McMurphy wordt geweldig gespeeld door Nicholson, ik weet nog steeds niet wat ik nou van hem moet denken. Was hij nog echt gestoord of niet?

Acteerwerk was zoals al gezegd erg goed. De indiaan was geweldig. Een van de beste personages die ik de laatste tijd heb gezien. De zuster werd wel aardig gespeeld, niet zo geweldig als ik van iedereen gehoord heb. Ze heeft het denk ik vooral te danken aan het script dat haar de gelegenheid geeft af en toe eens goed sadistisch te zien. Een voorbeeld hiervan is de honkbalwedstrijd. Om nou te zeggen dat ze het script echt geniaal vorm geeft vind ik veel te ver gaan.

Er heerst de hele film lang een erg luchtige sfeer die het aangenaam maakt er naar te kijken. Een einde dat ik nog wel een tijdje zal onthouden.

4*

Indrukwekkende film die mij nog wel een tijdje bij zal blijven. Vooral de acteerprestaties zijn geweldig. Jack Nicholson blinkt uit als de luie Randall McMurphy, maar Louise Fletcher zet eveneens een indrukwekkende rol neer als hoofdzuster Ratched. Ook de gekken in de inrichting doen het uitstekend. Gekoppeld aan een mooi verhaal levert One Flew over the Cuckoo's Nest meerdere memorabele scènes op en heeft de film in mijn ogen terecht een status als klassieker.

De film begint sterk met de introductie van McMurphy die zich al snel bij de gekken voegt tijdens een praatsessie. Die sessies keren regelmatig terug en het is geweldig om te zien hoe McMurphy de groep weet te beïnvloeden en daarmee Ratched voor het blok lijkt te zetten. Ratched wijkt echter geen moment en dat zorgt voor een aantal mooie scènes.

McMurphy brengt leven en verandering in de inrichting: hij is een voorbeeld voor de patiënten en gedurende ruim twee uur wordt die interactie fantastisch in beeld gebracht. De groep is aan verandering onderhevig: de kasplantjes veranderen langzaam maar zeker in levende wezens. Soms gebeurt dit op een tragisch komische manier, maar soms had ik ook het gevoel naar een feel-good movie te kijken. De film hopt een beetje van genre naar genre en roept verschillende gemoedstoestanden op bij de kijker. Humor is er voldoende, maar regelmatig worden er onderwerpen aangesneden met een serieuze ondertoon. Milos Forman zorgt voor een zeer veelzijdige film, waarbij je overigens af en toe door een aantal zaken heen moet prikken. Zeker op het einde verlopen sommige zaken wel heel makkelijk; soms tegen het onrealistische aan. De karakterontwikkeling is gelukkig dermate interessant, dat ik dat soort zaken voor lief wil nemen.

Het blijft ook de gehele speelduur interessant. De film speelt zich toch overwegend af op één plaats en het lijkt niet eenvoudig om dan ruim twee uur de aandacht vast te houden, maar Forman en zijn cast kregen het wel voor elkaar. De twist rondom één van de karakters zag ik al wel gebeuren, dus dat wist de meeslependheid niet te vergroten, maar ik was al voldoende meegezogen om me daar echt aan te storen.

Het hoge niveau wordt ook tot de laatste seconde vastgehouden. Het einde is ijzersterk en past precies bij de film. Niets dan lof.

Het is duidelijk dat ik zeer te spreken ben over One Flew over the Cuckoo's Nest. Geweldige acteerprestaties, mooi verhaal en een uitstekend einde. Hier en daar zijn er wat oneffenheden, maar die wil ik niet te zwaar laten wegen. Het feit dat de film mij zo wist mee te sleuren, vind ik veel belangrijker.

* * * * ½

The best thing we can do is go on with our daily routine.

Geweldige herziening na een paar jaar. Wat blijft dit toch een sublieme prent. Denk niet dat er sinds '75 beter dan dit is gemaakt aangaande dit soort film. Nicholson op zijn best, al was hij niet de enige die lof verdient, vond de vertolkingen van o.a. Billy en Charlie er niet voor onder doen. Sterk acteerwerk. Dialogen zijn ook bijzonder goed. Voeg daar een aantal aangrijpende momenten aan toe en je hebt een tijdloze klassieker. (9/10)

Chapeau!

Een van de beste films en acteurs sinds jaren.

Prachtige film inderdaad!

Vandaag nog maar eens bekeken in een grieperige bui. Heb de film nu zo'n 10 keer gezien maar het blijft echt een van beste, zo niet de beste, film die ik ooit gezien heb.

Met natuurlijk fantastisch acteerwerk van Nicholson.

Deze zal zeker een plekje krijgen in mijn (aankomende) Top 10

De beste film die je hebt gezien en toch maar een 4.5*, vreemd.

Foutje, een halfje te weinig aangeklikt

Een superfilm met een supercast. De film is het ene momenten heel serieus en het volgende moment lig je plat van het lachten door de zoveelste grappige opmerking van McMurphy.

Jack Nicholson is de ideale persoon voor deze rol. Je kan niet anders dan hem aanmoedigen. Hij is de ideale rebel zeg maar. In het begin kreeg ik het idee dat hij zijn medepatienten enkel gebruikte om de verpleegster tegen te werken, maar langzamerhand merk je dat hij echt met sommige van hen begaan is.

Louise Fletcher laat hier voor mij zien wat acteren inhoud. Ze speelt haar rol zo goed dat het echt lijkt. De kalme, bijna vriendelijke, toon waarop ze de patienten steeds haar wil oplegt, geeft je soms echt het gevoel dat ze het echt wel goed met hen meent. Ze laat pas door deze facade heen kijken (weliswaar ongewild) als ze haar wil niet meer krijgt opgelegd.

Bij de aftiteling van de film zag ik plots de naam Danny DeVito staan. Ik had deze niet eens herkent. In mijn verdediging : ik heb Danny DeVito nooit eerder als 'jonge man' aan het werk gezien en ken hem enkel zoals hij nu is.

Dit is zeker een film die je moet gezien hebben. Voor het acteerwerk en voor het verhaal.En misschien zelfs meer dan één keer.

@ Fortune, Er is wel een verklaring voor de scene. Ze vallen namelijk allemaal in slaap omdat ze medicijnen met Alcohol hebben gemengd. Vandaar dat ze zo snel wegvallen als ze op Billy wachten. En misschien ooit ervaren; medicijnen en alcohol zijn idd niet zo'n goede combinatie Maar ik geef toe, dat was inderdaad het enige minpuntje aan een verder fantastische film, want het was ietwat te abrupt en onduidelijk gemaakt.

Deze film heb ik het meest bekeken. Ben de tel kwijt geraakt.

Blijt mij boeien. Basketball les met de Chief, het boottochtje, die kringgesprekken, het blijven prachtige beelden. En R.P. McMurphy met zijn Levi's aan, leer jackie, Timberland schoenen en muts op vind ik er tijdloos uitzien. Wat een geweldig (film) karakter. Met iedereen van de patiënten kan hij het vinden zelfs met zo'n neuroot als Harding ..Lof voor werkelijk alle alle acteurs in deze geniale film.

Het boek is nog beter !

Nee, persoonlijk vind ik de film echt stukken beter dan het boek. heb niet 1 keer kunnen lachen om het boek. Erg zwaar en depressief van toon. Vond het een "stuggle"om te lezen, langdradig ook. Het is appels met peren vergelijken maar toch de film spreekt mij meer aan.

Na een uur kon ie me echt niet meer boeien. had er veel van verwacht, maar werd nergens spannendvof grappig of iets wat mijn aandacht erbij hield. Voor mijn gevoel erg overrated.

Vrijdag 29/06 te zien op Canvas: 21u35 - 23u45

De acteerprestaties van Jack Nicholson en Louise Fletcher zijn zo ontiegelijk sterk en overtuigend. De eerste keer dat ik de film zag, begon ik telkens te twijfelen of Murphy nou wel of niet gek is. En je krijgt gedurende de film zo'n afkeer jegens Ratched en haar gedrag. Doordat zij dat constant volhoudt, ga je ook aan haar twijfelen: bedoelt ze het nou goed of slecht?

Maar daar hebben ze die Oscars dan ook voor gekregen. Toch wel knap dat een verhaal als deze de slag naar het grote publiek kan maken (doordat de komische elementen in exact de juiste mate aanwezig zijn?).