The Twilight Saga: Breaking Dawn - Part 1 (2011)

Jouw reactie is eerder triest. Als iemand het goed vind en jij vind het slecht, is het tocheen kwestie van smaken verschillen? Dan ga je iemand niet triest noemen, beetje laag.

Phfff, wat een kommer en kwel blijft dit. Zat behoorlijk lang er tegen aan te hikken, maar besloot toch maar de hele Twilight-saga-gifbeker leeg te drinken en wel met het eerste deel van Breaking Dawn. Het boek is klaarblijkelijk weer bijzonder kut geschreven, want tjeempie wat een suf langdradige verhaal wordt hier getoond. De film zelf was weer dieptriest met die emotieloze Kristen Stewart, dooie droplul Patterson en een stel lelijke CGI-wolven.

“You kill her, you kill me.”

Ik kan best genieten van young adult films. The Hunger Games, Divergent, The Maze Runner etc. Het zijn geen meesterwerken, maar het zijn prima films met genoeg vaart, actie en aardig acteerwerk. Helaas geldt dat niet voor Twilight, want ook dit vierde avontuur is weer een hemeltergende film geworden.

Driekwart van de film zit je te kijken naar een bruiloft from hell, gezeur over Bella die haar maagdelijkheid gaat verliezen (en iedereen die zich daar blijkbaar zomaar mee bemoeid), en Bella die daarna gelijk zwanger raakt (voorbehoedsmiddelen zijn verboden in Twilightland) en waar iedereen zich ook zomaar mee bemoeid. Alles draait om Bella, met een Kristen Stewart die er steeds ongezonder uit begint te zien. En wanneer de actie zich dan eindelijk aandient is het gelijk voorbij, met een wat suffe confrontatie tussen weerwolven en vampiers. Dat Lautner nog het beste uit de verf komt zegt genoeg.

Het begint allemaal wat zwijmelig en de soundtrack is daarom ook de meest vervelende tot nu toe. De jaloezie van Jakob wordt nog even herkauwd. Als dan eindelijk een conflict in het verhaal geintroduceerd, is het vooral visueel indrukwekkend door de makeup en verder volledig digitale vermagering van Bella (Stewart heeft geen grammetje hoeven afvallen). Maar de afwikkeling met de wolven is slapjes. Aan het einde zit je je toch weer af te vragen waarom het 2 uur heeft moeten duren. Twilight lijdt duidelijk aan rekwerk om genoeg delen er uit te kunnen persen. Het budget is 4x zo groot als deel 1, maar toch terugverdiend. De studiobazen kunnen tevreden hun centen tellen maar het publiek moet toch een knorrende maag voelen na zo'n slappe hap. Het enige wat even interessant was, was het Dexter-achtige duistere verleden van Edward.

Breaking Blurp.

De lange zit van vijf delen Twilight bijna ten einde, knaagt de vraag of ik langzamerhand afgestompt begin te raken of dat dit deel echt beter is dan de vorige. Zeker is wel dat de paar positieve puntjes zo opvallen dat ze onevenredig veel aandacht krijgen. De grappen van Charlie tijdens de bruiloft, het liedje aan de aftiteling, en alweer een cameo-achtig korte maar leuke evil Michael Sheen - en dit keer wel weer op de lijst op IMDB. Tsja, als ze de 'unsavory man' al vier keer opnemen, dan kan Aro niet meer vergeten worden vanzelf.

Wel ergerlijker dan ooit weer het moeizaam over-hormonale gedoe van de boys en de walgelijk gristelijk-traditionele moraal die Meyer als ware het mest overal in injecteert - waar dat in deel 1 en 2 nog niet zo heel erg opvalt, wordt het langzamerhand erger en tot misselijkmakend aan toe. En erg kwalijk, gezien de kwetsbaarheid van de doelgroep voor dit soort idioterie.

Verder volgt de film wel weer het gebruikelijke patroon - veel te lang, veel te weinig inhoud. Even een paar minuutjes aan het begin, een paar minuutjes halverwege en net voor de titelrol - meer heb je eigenlijk niet nodig om het hele verhaal mee te krijgen. Zonde van m'n tijd eigenlijk dat ik het geheel heb uitgezeten. Maar, het goede nieuws is dat m'n griepje haast weer over lijkt te zijn. Zometeen even een half litertje O-negatief, en vanavond nog een laatste deeltje Twilight om de laatste bacillen weg te jagen.

Vierde deel in de Twilight Saga, het vervolg op Eclipse (2010). Cinematografie: veel buitenscѐnes tijdens de bruiloft en de reis. Hun huwelijksreis deed me denken aan The Blue Lagoon (1980). Muziek: eerste helft romantische zwijmelmuziek, tweede helft spannend en onheilspellend. Cast: zelfde als voorgaande delen. Ik vond Bella hier ietsje beter spelen dan de voorgaande delen, maar echt goed vind ik haar nog steeds niet.

Plot: eerste helft van de film gaat over het huwelijk en de huwelijksreis van Bella en Edward. De liefde wordt eindelijk (suggestief) geconsumeerd, maar heeft wel duistere gevolgen. Grappige scѐne: Edward kent zijn eigen kracht niet, dus de housekeepers hadden wel wat op te ruimen! Vanwege gezondheidsrisico's komen Bella en Edward vervroegd terug van hun reis en de weerwolven smeden een plan. Einde van part 2 was wel erg bloederig en licht creepy......

Tja, nu alleen Breaking Dawn part 2 nog...... en dan hebben we de hele serie gehad!

Opnieuw bekeken, en toch wel tevreden over dit deel.

Ronduit belachelijk.

Ik ben nooit de doelgroep geweest voor deze reeks, maar wilde ze uit pure koppigheid toch zien om mee te doen aan de discussies en om hem gewoon af te vinken. Tegenwoordig komen er niet veel films meer langs op Tv die ik graag wil zien, dus neem ik voornamelijk de opvulling op. Twilight 4 behoort daar ook tot toe.

Waar de voorgaande delen konden profiteren van een degelijke regisseur die de ongemakkelijke inhoud enigszins nog konden redden met een aardige stijl blaast Condon de film nu integraal omver. Je merkt toch een behoorlijk verschil in de regie wanneer een regisseur niet goed lijkt te weten wat hij of zij met het bronmateriaal aan moet. In ieder geval ziet alles er nu stukken matiger uit.

Visueel lelijk buiten een aantal gestileerde opnames. Afgrijselijk lelijke effecten maar ook een zeer vreemde focus die de relatiescenes waar sommige fans erg van houden alleen maar ongemakkelijker laten worden. De acteurs krijgen iets meer ruimte om te acteren. Daarmee komt sterker naar voren dat de leden er helemaal niks van kunnen. Stewart mag terecht met schaamte terug kijken op deze reeks, en voor Pattinson geldt hetzelfde. Twee namen die best degelijk kunnen acteren maar het ongemak niet van hun gezichten kunnen poetsen hier.

Waar de voorgaande films een donkere rand hadden en zich iets fantasierijker presenteerde is dit toch meer een intiem drama geworden met een hoop romantiek. Dat nekt de film echter compleet, omdat het simpelweg niet werkt. Slecht acteerwerk zorgt ervoor dat de personages awkward zijn, waar je moeilijk sympathie voor kan voelen. Chemie is verder compleet zoutloos en wereld is lelijk in beeld gebracht.

Door de matige fotografie en vele lelijke effecten kan je niet veel in de film zien dat geslaagd is, maar tussendoor laat Condon soms wel zien hoe het moet. Het lijkt op die momenten alsof een andere regisseur het voor de dag even van hem overnam. Twilight deel 4 is een te lange en ronduit ongemakkelijke toevoeging aan de reeks geworden, veruit het slechtste deel ook. Omdat ik nu wel ver genoeg in de reeks ben pak ik de finale nog mee, daarna laat ik het wel even links liggen.

Bella [Kristen Stewart[ en Edward [Robert Pattinson] trouwen in deze aanloop naar de afsluiting van deze weinig memorabele Twilight-reeks. Jacob [Taylor Lautner] is woedend wanneer hij ontdekt dat Bella en Edward seks hebben gehad vóór haar ‘verandering’, want dat heeft dodelijke gevolgen! De gemoederen lopen alleen maar hoger op wanneer Bella zwanger blijkt te zijn. En al gauw blijkt dat het niet gaat om een conventionele zwangerschap. De ultra-conservatieve ondertoon van deze metafoor voor tienerseksualiteit bereikt zijn dieptepunt door het abortusvraagstuk erbij te slepen. Waren de vorige films nog wel eens goed voor een gniffel, deze keer resulteert het vooral in ergernis. Zoals de titel al doet vermoeden is het vooral een opmaat naar wat de grote finale had moeten worden, waardoor het verhaal nog magerder is dan voorheen.

Wederom slecht.

Zoals de andere delen gebeurt ook in deel 1 van de finale eigenlijk amper iets. Bella raakt zwanger en dat is het een beetje. De driehoeksrelatie bereikt ook z'n hoogtepunt qua amateurtoneel. Geen moment interessant. Melige quotes volgen elkaar op dat het geen naam heeft. Problemen duiken plotsklaps op, om een scène of 3 later alweer van de baan te zijn en plaats te maken voor een volgend probleempje dat, al het slecht geacteerde drama ten spijt, even later ook alweer opgelost is. En zo kabbelt het maar verder. Zonder ziel of iets dat de film ook maar een klein beetje interessant maakt.

1