Killer Joe (2011)

Niet mijn film.

McConaughey is misschien de beste acteur van het stel, ik kan hem ook nergens echt geloofwaardig vinden. Die hoed past 'm niet, zeg maar. En van de rest van de cast is het nog wat twijfelachtiger - zeker in de eerste helft echt een heleboel slechte scènes - slordig gefilmd, slecht geacteerd. En slecht is dan niet een relatief begrip - ik vind het echt slecht. De scene op de trap in de hoerenkast bijvoorbeeld - het ziet er uit alsof ze voor een bluescreen staan, en ze acteren echt gewoon slecht. Eigenlijk is alleen de laatste tien of zo minuten het acteren wat beter. Jammer dat het daar wel vooral wat om het shockeren lijkt te gaan.

En voordat we zover zijn moet de film zich eerst met veel moeite door het eerste uur of zo heen worstelen. Echt moeizaam, gaat dat - de vaart valt er een paar keer echt helemaal uit. En een paar veelbelovende suggesties uit het begin worden helemaal niet waargemaakt. Dode verhaallijnen. Jammer. Net als het einde, dat is ook echt helemaal jammer - ofwel laat zien hoe het afloopt, ofwel laat het open. Maar nee, weer zo'n middenweg. Niet goed.

Lekker filmpje hoor, alleen met een wat saai middenstuk. Friedkin toont prachtig het milieu van white trash waar schijnbaar niemand lijkt te deugen met daaruit een verhaal dat ergens drama in zich heeft, maar toch vooral op de lachspieren werkt - dit is pure satire. Ik vraag me af wat Friedkin hiermee wilde zeggen. Wellicht dat er veel zieke geesten op de wereld lopen, dat is goed mogelijk, maar wellicht wilde hij enkel vermaken, en dat is grotendeels goed gelukt. Verder lekker rauw gefilmd met enkele mooi belichte scènes en vooral prima aftandse locatie's. De KFC-scène is overigens het hoogtepunt. Ranzig en grappig tegelijk, maar door de perfecte opbouw wel op zijn plaats.

De acteurs zijn bijna allen sterk. McConaughey is geniaal als ijskoude Joe, een man die constant angst inboezemt. Temple is dan weer heerlijk als naïef jong meisje (een Lolita is het niet, die was zich bewust van haar eigen seksualiteit, Temple niet) en Haden Church en Gershon als papa en stiefmama zijn ook goed; alleen Hirsch vond ik tegenvallen. Net of hij niet helemaal weet in wat voor film hij speelt, maar overduidelijk dat hij zijn personage niet geloofwaardig brengt. 3,5* en een KFC-kippenpoot zal nooit meer hetzelfde smaken.

Friedkin laat zien nog steeds wat te kunnen. Misdaad is toch wel het genre dat hem het best lijkt te passen, al maakte hij mijn favoriete (en sowieso een persoonlijke favoriet) horrorfilm. Dit is net als bijvoorbeeld the French Connection of To Live and Die in L.A. een ontzettend krachtige film met een goed getroffen sfeer. Dat uit zich hier ook met name in een aantal zeer sterke scenes. Het verhaal is typisch neonoir en in dit geval nogal onstuimig. Dat hoeft zeker geen probleem te zijn, maar hier betekent het ook dat het verhaal er ietwat onder te lijden heeft. Vond het hele plan achteraf gezien wel erg stupide. Ik zag de twist niet aankomen, maar dat was meer omdat ik er eigenlijk vanuit ging dat het plan wel enigszins voorbereid was en men e.e.a. wel eeen klein beetje had uitgezocht.
Dat eind trouwens. Het abrupte is niet onaardig, maar vond het ietwat geforceerd quasi interessant overkomen. Kweenie. 3,5 sterren voor een zeer redelijke film, die zijn potentie over de hele lengte net niet helemaal benut.

Begint wel sterk, al is het weer het oerklassieke verhaal van schulden ophoesten of kop er af, maar gaandeweg gaat deze film, met toch erotische inslag, verzwakken, wordt nog meer clichématig om er tenslotte een eind aan te breien waaraan ik geen touw kan aan vastknopen.

Lekker geschift filmpje dit, met natuurlijk de boodschap: stap nooit in het drugswereldje. Hoe dat concept hier word neergezet is echt schitterend.

Het is wat als je als drugsdealer een lastige moeder hebt die er met jou poen, die je net nodig had om je hoofd te mogen houden, vandoor gaat. Gelukkig mag niemand jou moeder, zelfs haar echtgenote niet, dus een huurmoordenaar inhuren, genaamd Joe, dat hier ook overtreffend en duister word neergezet door Matthew McConaughy, die zijn duistere karakter uit The Lincoln Lawyer ook hier weer keurig neerzet. Het plan lijkt in eerste instantie een eitje, en Joe heeft ook zeker geen haast om uitbetaald te worden, op een voorwaarde.

Joe heeft best wel oog voor Chris (erg goed neergezet door Hirsch) zijn aantrekkelijke zus Dottie. Wat dus betekend dat Dottie net zolang het hoertje voor Joe moet spelen totdat Chris hem heeft uitbetaald. Anders dan mag Chris het lekker allemaal zelf doen, waarbij de kans groot is dat hij dan tussen zes planken hout eindigt. En ja, vanaf dit punt is het einde helemaal zoek, en de manier hoe dat in deze film word neergezet is gewoon prachtig en vooral lekker absurd. Ja, wat had Chris nou eigenlijk kunnen doen en laten? Gewoon nooit moeten beginnen in de drugswereld.

William Friedkin keert hierin weer helemaal terug. De settings van het groezelige, broeierige Louissiana zijn hier echt indrukwekkend neergezet en de troosteloosheid straalt er ook aan alle kanten van af. Elke personage is wel gestoord in deze film en het zijn ook stuk voor stuk allemaal camperlosers die hun enkele reis naar hun einde al hebben gemaakt, en Joe daar lekker van mag profiteren. Zeer vette Hitman-film, in een zwaar zwart humoristisch jasje.

4,0*

Heerlijke onzin kenmerkt deze white trash film, waarin een plan om Hersch zijn moeder om te leggen om vervolgens het verzekeringsgeld op te eisen compleet uit de hand loopt. De film is verder klein, maar Matthew McConaughey zijn rol is toch eentje waar ik erg van heb genoten. Ik ben stiekem wel een fan van hem.

3,5*

Wanneer Chris Smith [Emile Hirsch] de financiële problemen van zijn familie vergroot door schulden op te lopen bij onguur volk, bedenkt hij samen met zijn alcoholistische vader [Thomas Hayden Church], naïeve zus [Juno Temple] en strippende stiefmoeder [Gina Gershon] een plan om zijn biologische moeder om zeep te helpen en de uitkering van haar levensverzekering op te strijken. Daartoe neemt hij contact op met een corrupte politie-agent met de bijnaam Killer Joe [Matthew McConaughey]. Maar door een samenloop van onvoorziene omstandigheden, loopt het volstrekt niet volgens plan.

De openingsscène van deze gitzwarte komedie - waarin Gina Gershon trailertrash-trut zich bloot geeft - maakt meteen duidelijk dat dit een film is die niet naar ieders smaak zal zijn. De hoofdpersonen zijn ronduit asociaal, de karakters behoorlijk over-the-top en regisseur Friedkin deinst niet terug voor expliciet naakt en geweld. Maar het scenario van Tracy Letts (gebaseerd op zijn eigen toneelstuk) geeft de acteurs volop kansen om te schitteren. Hirsch slaat door in zijn vertolking, Gershon en McConaughey stelen de film, vooral in de lugubere, maar indrukwekkende slotscène. Bijzondere vermelding ook voor Thomas Hayden Church, die een beheerste, genuanceerde vertolking weet neer te zetten tussen al het acteergeweld en daarmee voorkomt dat de film uit de bocht vliegt. Zoals gezegd, zeker niet naar ieders smaakt, maar wie houdt van gewelddadige zwarte komedie [denk: Very Bad Things] komt hier zeker tot zijn trekken.

Vreemde en saaie film.

Deze film heeft me totaal niet kunnen boeien. Dit komt vooral door de lange aanloop. Het begint pas enigzins "spannend" te worden wanneer er al 60 minuten voorbij zijn. Het einde was ook vrij apart.

Het acteerwerk is niet geweldig, behalve van Matthew McConaughey die toch weer een zeer goede rol neerzet. Gedurende de hele film blijft hij voor mij het geloofwaardigst over komen.

Al met al geen geweldige film.

1,5*

Deze film is waanzin! maar wel geweldig, intens en heftig.

Het acteren is gewoon dik in orde.. natuurlijk dat van Matthew McConaughey

Maar Emile Hirsch was echt uitstekend! (ook van de prachtige film Into the Wild)

En vreemd dat deze film zo laag staat...

4 1/2 ster!

Zeer geslaagde donkere komedie die bol staat van absurditeit en onlogische uitgangspunten. De minachting voor de vrouw en verdorvenheid zijn hierin kernpunten waarop de film zeer overtuigend overkomt als je spreekt over het donkere karakter van deze film. Alle personages komen op hun eigen verknipte manier ruim aan bod en maken het geheel tot een uiterst vermakelijk geheel. William Friedkin bewijst hiermee(met dank aan Tracy Letts) dat een simpel verhaal, maar met goede karakterontwikkeling bijzonder sterk kan zijn. Thomas Haden Church als de stomme vader was voor mij toch wel het meest geslaagde personage binnen het geheel.

Zeer vermakelijke 'black comedy' die het voor mij vooral moet hebben van de uitstekende cast en het bizarre plot. Film oogde voor mij - zeker niet in de laatste plaats door de verschijning van Killer Joe - als een moderne western. Positief vond ik het ook dat de regisseur die ik hoofdzakelijk ken van "The Exorcist" naakt niet schuwde. Ik stoor mij namelijk vaak aan die preutsheid van de Hollywood films. En ja, Juno Temple - onlangs nog gezien in het zeer vermakelijke "The Brass Teapot" - mag er best wezen.

4,0*

Een redelijk misdaad/drama/thriller film...

Goed verhaal...

Redelijk acteerwerk...

Bekende acteur Matthew McConaughey...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Goede rauwe film,ik denk dat dit ( de periode rond deze film,en Lincoln lawyer) dat de transporatie van mathew begon.of is Ontstaan met als hoogte punt rust cohle in true detective .

De afrekening met de mooiboy.

Over afrekening gesproken,wat een scene.een tarinoteske achtige sfeer.inclusief het bloed.

Dat gaf de film op een duistere manier wat extra's .

Maar de hoge score vind ik hier Iets te.zou het een drie kunnen geven.

Maar de aller laatste scene maakt dat niet mogelijk.

Voor de 2e keer gezien. Blijft een goede film. Meer psychologische thriller dan actie film. Het einde wordt erg spannend, maar houdt voor mij te abrupt op. Dat is een minpunt.

Goeie film waarin een jongeman samen met zijn vader een moord beraamd op zijn moeder voor het verzekeringsgeld. Een simpel plot, maar de hele white trash familie wordt lekker neergezet. Mede door een goeie cast waarbij Matthew McConaughey toch wel het meeste indruk maakt. De lange KFC-eindscene vormt absoluut het hoogtepunt van de film.

Dit is typisch zo'n film die je niet op de keper moet beschouwen. Je moet je niet afvragen of alle elementen naadloos op elkaar aansluiten en tezamen een harmonisch geheel vormen. Je moet het doen met een handvol scenes an sich. Bevrijd jezelf van een al te analytische blik en laat zonder te oordelen de absurditeiten op je inwerken. Een vermakelijke avond gegarandeerd, want dit is zuivere pulp.

Bovendien toont Friedkin zijn gave zijn acteurs te kunnen sturen en vorm te geven op de manier zoals hij dat graag wilt (althans ik neem gemakshalve even aan dat je dat op zijn conto kunt schrijven). Want bij de combinatie van white trash. zuidelijke staten en Matthew McConaughey verwacht je dat deze zich, a la zijn rol in Dallas Buyer Club, de vertrouwde parmantige pose van een doorsnee Texas Ranger aanmeet. Niets is minder waar, want in de eerste scenes van de film springt nu juist zijn ingetogenheid in het oog. We zien geen ongegeneerde schreeuwlelijk, maar juist iemand die weet te intrigeren door zijn goede manieren te midden van het zooitje boerenkinkels waarin hij zich omgeeft (die eerste scene tussen Killer Joe en Dottie!). Dit gegeven is natuurlijk erg bedrieglijk, want de sinistere kanten van deze flegmatieke verschijning komen al spoedig aan het oppervlak, maar ook dan vervalt McConaughey niet in het karikaturale. Ik heb Matthew nergens beter gezien, chapeau.

De rol van Thomas Haden Church mag dan misschien wel overtrokken zijn, maar hij kan het maken doordat hij argeloos een bonte partij aforismen aflevert. I'm never aware (!). De dijbenen van Friedkin moeten bont en blauw zijn en dit is in zijn geheel niet wederrechtelijk. Enige minpunt betreffende het acteursgilde is Emile Hirsch. Hij speelt verhaaltechnisch een belangrijke rol, maar is inwisselbaar voor eenieder wie. Het redelijke aantal scenes waarin we enkel zijn sores op de voet volgen, zijn dan ook middelmatig. Ik had ervoor gekozen om me meer te focussen op de gangen van de vrouw des huizes, want ook zij is uitzonderlijk boeiend.

Mijn eerste hier uitgebrachte stem en recensie: 4 sterren. Hoop ik heb het "goed" gedaan.

Vind het een pracht film vanwege al die psychopaten erin!

Goede film. Het einde mag je zelf invullen. Erg sfeervol.

Een eenvoudig plot waarbij de naaste familie de overbodige moeder uit de weg wil ruimen via een huurmoordenaar. Jammer genoeg is de naaste familie nu niet bepaald de slimste van de klas en maken ze het alleen maar erger, vooral Chris dan. Niet dat het een kolderfilm is, neen, de opbouw en sfeer zit best ok.

Leuke casting overigens. Ansel is grappig op zijn manier als domme kloot en zijn opportunistische zoon is al niet veel beter. De hoofdvogel wordt echter afgeschoten door Joe. Met speciale dank aan Matthew McConaughey die een uitstekende rol neerzet als Killer Joe. Een vreemde kerel met psychopathische trekjes en perfect passend binnen het marginale gezin dat hem inhuurde. Het is een absurde, zelfs zieke, duistere film die de controverse niet schuwt. Die blow job bijvoorbeeld, hoe kom je erop? Maar William Friedkin is duidelijk niet aan zijn proefstuk toe (zie maar naar The exorcist uit 1973). Ook het feit hoe makkelijk de deal beklonken lijkt en hoe weinig een mensenleven waard is, komt sterk naar voor in de film. Het maakt je zelfs ongemakkelijk. It's a sick world...

Je weet waar het op neer zal komen: Wanneer zal Joe zijn geduld verliezen met deze bende onbenullen? En wat zullen we te zien krijgen? Best spannend en je kijkt er echt naar uit. Het einde ontgoochelde niet (beetje over the top, maar dat paste perfect binnen de context). Het einde is open en blijft je daarom ook bij. Mooi!

Oeff... Hier zullen veel mensen niet blij mee zijn die minder geweld jegens vrouwen willen zien. Goed acteerswerk van iedereen. Gina Gershon (de vamp uit Verhoevens Showgirls) opvallend realistische rol. McConaughey op dreef. Verhaal wat erg mager, dialogen en settings voelen soms geforceerd aan, bijna als een excuus of inleiding voor het af en toe aan Tarantino doen denkende geweld.

Vulgair drama over een aso-familie en hun haat-liefde verhouding met een meedogenloze huurmoordenaar. De personages hebben stuk voor stuk veel te potsierlijke karakters om van een serieuze thriller te kunnen spreken. De film kent hier en daar een paar aardige scènes, maar door de bank genomen is het geen film, waarbij ik naar het puntje van mijn stoel kruip. Matig en dan ben ik nog tamelijk gul.

Wederom een film met een open einde. Super klote. Verder rare film en dat is nog zacht uitgedrukt. Ik heb me nog nooit zó ongemakkelijk gevoeld bij het kijken van een film. Überhaupt nooit zo ongemakkelijk gevoeld trouwens. En als je me vraagt, waar ging het over? Tja echt geen idee, wat was dit nou voor script dan? Echt ging nergens over. 1 ster voor Matthew, blijft een goede acteur. En 0,5 voor het meisje.

Zeker geen slechte film. Maar er zit wel heel weinig lijn in. Het voelt aan alsof alles zo'n beetje gaandeweg bedacht is. De sfeer is grote delen van de film sterk en de acteerprestaties zijn goed. Al vind ik verschillende karakters erg onevenwichtig. Met name op Joe valt geen pijl te trekken, zonder dat je ook maar enigszins op de hoogte wordt gebracht over waarom hij doet zoals hij doet. Op het einde ontspoort de film (al dan niet opzettelijk) in iets dat lijkt alsof het Tarentiniaans probeert te zijn. Maar het komt niet in de buurt van de betere beklemmende QT scenes. Het is vooral bot en grof. Het laatste shot is eigenlijk veelzeggend. Een open einde kan betekenisvol zijn en meerwaarde hebben. Maar in dit geval is het gewoon een beetje flauw. Laat gewoon zien of ze wel of niet schiet.

Grofgebekte film over white (trailer) trash waarin de voeling met de onsympathieke personages compleet zoek is en de 'beruchte' Killer Joe nooit uitgroeit tot de grote, donkere huurmoordenaar - weg pogingen tot drama én thriller. Het hele 'zoek snel veel geld'-gebeuren sleept in 102 minuten al veel te lang aan. Alleen qua zwarte humor scoort Killer Joe nog wat punten.

Matig.

Een nieuwere film afkomstig van Friedkin, onder de filmliefhebbers uiteraard geen onbekende naam. Friedkin bracht ons bijna 50 jaar geleden klassiekers zoals The Exorcist. Killer Joe valt echter moeilijk te vergelijken met films zoals The Exorcist, maar is nog steeds als geheel een aardig aparte film met enkele goede scenes.

Jammer dat de film verder vervalt in matigheid. Het voornaamste probleem waar de film mee kampt is het ontbreken van scherpe en intrigerende dialogen. Friedkin leunt tijdens de eerste helft van de film erg veel op dialoog, maar de acteurs kunnen deze dialogen niet echt afleveren. Ondanks dat het acteerwerk niet echt slecht is, ontbreekt de gave om echt iets goeds neer te kunnen zetten.

Charisma mist ook een beetje. De enige die een beetje in de buurt komt van enige charme is McConaughey. Hij speelt voor zijn doen een bekende rol, maar iets dreigender. Jammer dat hij zichzelf hier niet weet te overstijgen. Zijn rol geeft er zeker de ruimte voor, maar het wil niet echt lukken. De rest speelt hij er wel uit, ondanks dat niemand een echt slechte rol neerzet.

Verder mist Killer Joe ook een echt sterke bijdrage qua cinematografie. Het camerawerk, de filters en de manier van alles in beeld brengen zijn weinig interessant. Friedkin maakt nooit echt een mooie beweging met zijn camera en ondanks dat alles overzichtelijk in beeld staat wil het nooit echt een wow-gevoel afleveren. Ook de timing en de editing vertonen wat problemen met scenes die niet echt lekker in elkaar overgaan.

De finale maakt wat goed en de gewelddadige scenes zijn ook echt wel in-your-face, maar het ontbreekt de film toch aan wat kwalitatieve meerwaarde. Een eigen gezicht heeft het zeker, maar weet er niet genoeg mee te doen om daar ook een goede film mee te worden. De dialogen weten te matig te boeien, het verloop is weinig bijzonder en het ontbreekt de film ook aan echt memorabele sequenties helaas. Jammer. Extra punten voor wat scenes die voor Amerikaanse begrippen best hard zijn.

Gina Gershon en Matthew samen in 1 film, dat moet wat geven. En ja het levert wel een paar speciale scènes op. Verder komt de film niet zo heel ver en is het behoorlijk marginaal. Wat een familie zeg. Ik vind deze film eigenlijk totaal niet vergelijkbaar met Bound. Misschien samen met Showgirls Gina's bekendste film maar die film had mijn inziens veel meer sfeer. Het pijpen van een kippenbout zie je daar natuurlijk ook niet. In Bound zie je passie en lust tussen 2 vrouwen, dit is eerder een soort van misbruik wat Matthew hier doet. Ik had hier wel meer van verwacht maar echt boeien deed deze film zelden. De seksuelere getinte scènes vallen op omdat ze behoorlijk absurd zijn. De eindscène is ook nog best spectaculair. Bruutheid en vulgariteit worden niet echt geschuwd in deze film. Wat dat betreft goed, want de preutsheid in Amerika is soms ontzettend groot. Tussen de paar echt goede scènes valt de film dan weer ferm terug en vallen de dialogen maar matig uit. Al bij al had ik hier meer van verwacht.

"Hey, Sharla. Your mascara's running.”

Dit is de eerste film die ik uit de top 1000 van dit jaar heb gevist, en tevens is dit ook een film die al een lange tijd op mijn kijk-lijstje staat. Sowieso met Matthew McConaughey in de cast heb je mijn aandacht heel snel en goed te pakken, dus ook bij deze film was dat niets anders. Toch viel de film me achteraf wat tegen, en dat kwam niet door het acteerwerk maar vooral het concept vond ik al niet zo heel boeiend, ook het verhaal is gewoon best saai te noemen, en kon mij echt helemaal niet interesseren, op maar weinig manieren in ieder geval.

Maar, zoals ik al zei vond ik het acteerwerk best puik in deze film. Al kun je het wel raden, en is het niet zo moeilijk maar, de psycho rol die Matthew McConaughey aan nam was wel héél lekker hoor. En ik denk dat, dat ook wel de enige rol was die me echt wist te interesseren en waar ik ook wel wat van op keek, heerlijk duister maar ook keihard en heel gemeen.

Ik vond de wat duistere komedie nog wel op zijn plek, ook het gekloot deed me wel wat, kwam toch wel echt heel komisch over vaak wat me wel wist te pakken op momenten. Maar veelal vind ik deze film gewoon echt niet bijzonder genoeg, en had ik er wel veel meer van verwacht, vooral dat moment waar hij met de zus van Chris wou (Dottie) vond ik vooral heel irritant en behoorlijk saai, dat had in mijn ogen wel echt een stuk beter gekund!

Flinterdun verhaal met een gewelddadig randje, waar af en toe een leuk poesje mag komen opdraven. De Kung Fu escapade was 'n sympathiek knipoogje naar Kill Bill, maar de verhaalstructuur is zo recht als een koude laserstraal in ongekromde ruimte. Het acteerwerk van de gehele ploeg verdient dan weer wel een lintje, zodat je als kijker toch aan het scherm gekluisterd blijft zitten. Fastfood krijgt na deze film wel een heel speciale lading. U bent alvast gewaarschuwd.

Even een luchtig filmpje tussendoor wat de herkijk van deze Killer Joe opleverde en daarmee een film die ik toch zeker al twee keer eerder zag. En opzich kan de film al op een prima cijfer rekenen, toch is dan altijd de vraag of ik nog meer zie en de film nog beter ga waarderen.

Afijn, het beeld van de disfunctionele familie mag er meer dan zijn samen met de psychotische politieagent Joe. Het is een beeld in optima forma van trailertrash-redneck-asovolk dat in de problemen verkeert en dat ook altijd zullen doen door wat een ander ze op de mouw spelt en de slechte en domme keuzes die ze maken. En wat wordt er strek geacteerd door allen, geen uitzondering daar, maar steelt McC natuurlijk weer eens de show als compleet geshifte enger met meerdere gezichten. Geweldig is het geruzie vooral tussen Sharla en Chris, is Juno Temple perfect als de onschuld zelve en is Hayden Church werkelijk gortdroog.

Dan is er nog de sterke regie en montage die perfect uitgevoerd worden tijdens de ruzies, en mond het einde uit in een welhaast perfecte chaos. Toch zit er geen cijferverbetering in want tussen de hele goede moment door zakt het geheel net iets teveel in met momenten die dan net weer niet zoveel zeggen en waar de scherpte en interesse dan weer net even iets weg valt.