No Strings Attached (2011)

Deze eens meegepikt via tv en eigenlijk viel de film nog goed mee. 'k had dan ook weinig verwachtingen, maar 'k heb toch een aantal keren moeten lachen. Verder was het natuurlijk erg voorspelbaar, maar dat is niet zo verwonderlijk voor dit soort films.

De cast deed het zeker niet slecht en kwam overtuigend over. Er was zelfs nog een klein rolletje voor

Cary Elwes als dokter die ironisch genoeg ook bekend is als dokter Gordon uit Saw

Tja, prima om eens mee te pikken via tv, maar ook niet veel meer. Een leuk tussendoortje.

In mijn ogen is deze film zwaar onderschat op deze site en op IMDB.

In het genre erg goed: zowel romantisch als grappig. De hoofdrolspelers Portman en Kutcher zetten leuke, realistische karakters neer waar de kijker zich in kan verplaatsen. Ze hebben een goede chemie en ook de bijrollen zijn goed ingevuld.

4*

Ugh, wat heb ik toch een hekel aan die 'ik wil geen relatie, ik heb allerlei issues'-wijven en -films. En dit was er zeker weer een.

Daarnaast is er ook geen sympathiek punt te ontdekken aan de beide hoofdrolspelers (aan niemand trouwens, wat een enorm nare cast), waardoor het totaal niet boeit hoe het met ze afloopt en is dit hele concept sowieso veel te uitgemolken om er nog enig plezier aan te beleven. Oja én de humor slaat alleen maar de plank mis (alleen de period-mixtape was wel leuk).

Snel vergeten dus, heel vervelende film.

1,5*

Ik heb maar weinig films gezien waarin zoveel slecht geschreven personages tegelijk zaten.

Het lijkt me toch enigszins belangrijk voor een romantische komedie om personages te hebben waar de kijker zich mee kan identificeren, maar die zitten vooral niet in deze film.

Ashton Kutcher is vooral heel saai en standaard (zoals in elke andere film met hem in de hoofdrol) en Natalie Portman heeft met haar labiele 'ik-ben-zo-onafhankelijk-en-emotieloos-oh-nee-toch-niet-laat-me-alleen-nee-grapje-ik-hou-toch-van-je' gedrag een verschrikkelijk hoge irritatiefactor. Ze hebben qua karakter totaal geen pluspunten, geen redeeming qualities of wat dan ook.

Dat geldt ook voor de bijrollen. Niemand kwam positief naar voren en het boeide me daarom totaal niet hoe het met hen afliep. Voor mijn part kregen ze allemaal ebola in dat ziekenhuis van ze, dan hadden ze er nog iets van kunnen maken.

Als ik als kijker voor niemand kan rooten, dan blijft er nog weinig over. Ook de humor was namelijk ver te zoeken. Een enkele grap is nog wel geslaagd, maar het gros is vooral extreem niet-grappig.

Ik vind het onbegrijpelijk dat Natalie Portman na een prima film als Black Swan dit soort projecten oppikt. Dat je iets luchtigers wil om af te wisselen, oke, maar hou dan ook een béétje de kwaliteit in het oog. Want No Strings Attached sloeg de plank op alle fronten mis.

“I think monogamy goes against our basic biology.”

Ik had bij het kijken van No Strings Attached het gevoel dat ik deze film al eerder had gezien en dat klopt op zich wel. Kutcher en Portman zijn nieuw maar voor de rest voelt het allemaal erg belegen aan en heb je alles al eens eerder gezien in één van die andere honderdduizenden romcom's.

De humor is ook wat braafjes en echt grappig wil het niet worden. Maar wat deze film overeind houdt en genietbaar is het spel van Kutcher en Portman. Ik ben geen fan van Kutcher en Portman in een romcom deed bij de wenkbrauwen fronzen. Toch zijn het deze twee en hun leuke chemie die van No Strings Attached een vermakelijke film maken, en waardoor het allemaal toch fris aanvoelt. Geen vervelende zit en Portman heeft kort na Black Swan lekker kunnen uitblazen met een niets aan de hand romcom.

Charmante romantische komedie (feel-good-movie) over two friends with benefits. Ashton Kutcher in een jongensachtige rol en Natalie Poelman als de onbereikbare dame. Wel grappig wat hun vrienden er over zeggen. Halverwege de film verandert er iets. Heel langzaam..... gaan Adam en Emma een beetje jaloezie voelen. Hilarisch die menstruatiemix-CD, het bos wortelen en de Valentijnskaart! Zoals de meeste romcoms is het plot eenvoudig en flinterdun, maar dat hoort bij het type film. Uiteindelijk loopt het spaak en je weet pas wat je mist, als het er niet meer is! Aan het einde vindt iedereen zijn wederhelft (verrassend!). Love great spooning!

Stem verlaagd naar 2 sterren. In deze film daagt echt niemand zichzelf uit. Het is een voortkabbelend stuk gezapigheid. Ik had hem blijkbaar al eens gezien in 2011 maar niks, maar dan ook echt niks, was me bijgebleven.

Dwaas Amerikaans wicht. Regelrecht misleidend gedoe waarbij een jeugdig publiek zich hopelijk nooit door deze draak laat leiden.

Kon er nooit mee lachen en heb me geërgerd aan de verfoeilijke dialogen en het hoofd op hol brengende situaties.

Voorspelbare feel-good rom-com. Goed genoeg voor een dikke 6 en een doordeweeks avondje met je lief. Net geen 7 als je het mij vraagt, dus dikke 3 sterren!

Kutchers niveau van wat ik verder van hem gezien heb, al doet hij het niet eens zo slecht. Ik heb alleen het idee dat hij alleen maar in dit soort films acteert. Maar wat doet Portman in hemelsnaam in een film als deze? Ik vind het maar een onevenwichtige film: het begint als een slechte komedie, maar uiteindelijk is het redelijk dramatsich. Het onderwerp is uitgemolken en de afloop is voorspelbaar. 0,5*.

Aangezien deze film voortdurend wordt gekoppeld aan Friends with Benefits, die ik een paar dagen eerder had gezien, besloot ik ook No Strings Attached te bekijken. Had ik beter niet kunnen doen. Ondanks dat ik best wel e.e.a. heb aan te merken op Friends with Benefits, vind ik die film wel echt nog een klasse beter dan deze.

Ik ben niet de grootste fan van Ashton Kutcher, maar hij speelt hier wel dusdanig op de automatische piloot dat je je bijna gaat afvragen of hij zich deze film überhaupt wel kan herinneren. Er gaat weinig enthousiasme uit van zijn spel. Ook van Natalie Portman, die ik normaal wél vrij hoog heb zitten, had ik meer verwacht. De chemie tussen beiden lijkt misschien op de poster nog wel oké, maar in de film vond ik het vrij bedroevend. Het hele 'sex buddy' concept lijkt hier compleet uit de lucht gegrepen en is eerder ongemakkelijk dan dat het op de lachspieren werkt. Het levert ook totaal geen geloofwaardige romance op. Uiteindelijk krijgt één van de twee gevoelens voor de ander, de ander reageert daar als een klein kind op (waar sloeg die hele scène waar Portman Kutcher begint te slaan nou op?) om vervolgens - uit het niks - te beseffen dat het tóch wederzijds was.

De geloofwaardigheid is dus niet alleen ver te zoeken, die is eigenlijk compleet afwezig. Dan hoop je dat er nog wat te lachen valt, maar die taak is vooral overgelaten aan Kevin Kline, die een gruwelijk flauwe karikatuur moet neerzetten. Ook andere bijrollen, zoals die van Lake Bell of Cary Elwes, zijn het allemaal nét niet en zullen niet gauw meer opleveren dan een flauwe glimlach. Er loopt genoeg talent rond in deze film, maar het script lijkt in de weg te zitten. Nope, deze No Strings Attached heeft echt te weinig om het lijf om te beklijven. De doorgewinterde liefhebber van het genre kan er mogelijk nog wat plezier uithalen, maar ik zag vooral een hoop mislukte pogingen.

2*

Over een stelletje gespeeld door Natalie Portman en Ashton Kutcher dat heel veel seks heeft maar niet aan de formele relatie wil. Lukt dat of lukt dat niet? Daarover gaat het in deze romantische komedie. Het romantische aspect aan de film spreekt voor zich. De humor wordt gevonden in de dynamiek tussen de personages en met name in de dynamiek tussen de beide hoofdpersonen. Erg grappig is dat echter niet.

De film volgt de weg van de minste weerstand en kiest voor de gebruikelijke cliché situaties. Dat betekent voorspelbaarheid en belegen grappigheid. Ook in de karakterbouw van alle personages betoont de film weinig moed. De film zit vol stereotiepe en dus gemakkelijk uitleesbare karakters. Een ander groot cliché is de manier waarop het verhaal verloopt. Dat volgt de weg die iedere (Amerikaanse|) romantische komedie volgt.

Als je dat allemaal niet erg vindt, kun je veel plezier beleven aan Portman en Kutcher, alsmede aan een hele rits bekende en minder bekende acteurs en actrices die in kleinere rollen hun opwachting maken. Ik wil niet helemaal verzuren, dus zeg ik erbij dat sommige van die korte intermezzo’s wel een beetje grappig zijn. Zo levert de inbreng van de clichématige entourage rondom Portman een paar leuke scènes op.

Jammer dat dergelijke scènes in de loop van de film verdwijnen ten koste van het gedoe tussen Portman en Kutcher. Met het verdwijnen van die kleine situatieschetsjes rond de bijfiguren, verdwijnen ook definitief de animerende momenten uit de film. No Strings Attached valt zonder die momenten niet mee.

Slaapverwekkend saaie rom-kom over twee mensen die relaties maar gedoe vinden en alleen voor de seks gaan. Nou heb ik deze week ook een andere rom-kom met hetzelfde thema bekeken (Friends with Benefits met Mila Kunis & Justin Timberlake) en die film was veel scherper, frisser en leuker te om te kijken. In deze film draait het om Nathalie Portman (wel echt een prachtige vrouw!) en Ashton Kutcher, maar ze hebben nauwelijks chemie met elkaar en het verhaal is van begin tot eind vre-se-lijk braaf en standaard. Beide personages hebben nauwelijks achtergrond en verdieping en weten me niet te boeien. Portman met haar bindingsangst was nog een beetje redelijk, maar het boeide me allemaal alsnog niet veel. Gelukkig zijn er een paar aardige bijrollen die nog een beetje humor in het verhaal brengen, maar ik heb me niet erg vermaakt. Mensen die zo'n verhaal leuk vinden kunnen echt beter Friends with Benefits opzetten. Ook geen hoogvlieger, maar ieder geval goed weg te kijken.

2*