The Help (2011)

Net gekeken en ik moet zeggen wat een ge-wel-di-ge film.

Een donkere vrouw is wel goed genoeg om blanke kinderen op te voeden maar niet goed genoeg om te plassen op dezelfde toilet als een blanke???

Ongelooflijk dat er nog geen 50 jaar geleden zó ernstig gediscrimineerd werd en er zóveel rascisme aanwezig was. Het is maar goed zulke tijden niet meer bestaan.

Mocht 't nog wel voorkomen dan wordt het tijd dat er voor eens en voor altijd een einde komt aan mensonerende rascisme én discriminatie!

Als opening van het PAC festival was de aangename the Help een goede keus. Emma Stone speelt een zeer volwassen rol en verdient hiermee een pluim en bewijst ze dat ze behoorlijk veelzijdig is. Ook de rest van de cast is zeer overtuigend, zo weten Viola Davis en Octavia Spencer je een brok in de keel te bezorgen met hun geloofwaardige en emotionele rollen.

Qua drama is de film dan ook erg geslaagd.

Ook de jaren 60 achtergrond is zeer mooi neergezet en verdiend bij mij altijd een pluspunt. Het is bijna schrijnend om te zien hoe hypocriet die Amerikanen in die tijd waren. Een Afrika benefietavond houden terwijl je de negers verafschuwt en niet eens als (gelijkwaardige) mensen ziet. Veel walgelijk volk in die tijd en dat wordt zeer goed weergegeven in the Help. Niet altijd even subtiel, maar het werkt.

Het is alleen jammer dat Taylor de balans in de film niet weet te bewaren en niet goed weet te kiezen welk verhaallijn nou het belangrijkste is. Ook worden er relatieprobleempjes bijgehaald die de film niet ten goede komen. Zo was het zijplot van Skeeter en Stuart volkomen belachelijk, overbodig en bovenal ook ongeloofwaardig. Jammer dat ze dit soort dingen erin gooien voor het mainstream publiek en dat weerhoudt de film wel van een hogere score bij mij.

Verder een voldoende en ik pas in het vervolg wel op met het eten van chocolade taarten !

3*

Overtrof mijn verwachtingen door grappiger en minder cliché te zijn dan de trailer aandoet.

Een erg sterke cast en een prachtig production design.

Helaas blijft de film iets teveel in het moralistische plaatje waar ze mee beginnen hangen en doet dit ook nog eens 2,5 uur lang.

Een vermakelijke film die waarschijnlijk nog door veel mensen geprezen zal worden.

Emma Stone was voor mij persoonlijk toch al de nieuwe sensatie en laat hier weer eens zien hoe goed ze is. Uitstekende film en prachtige setting en verder ook nog met een goede cast vooral Octavia Spencer (die pas 39 is) als Minny Jackson en Viola Davis als

Aibileen Clark , ook Bryce Dallas Howard als de Bitch Hilly Holbrook was erg goed verder nog rollen van Mary Steenburgen en Sissy Spacek .

Wat een onnozel commentaar. Dus geen films meer over de Holocaust, slavernij, rassensegregatie, apartheid, mensenhandel, pedofilie e.d., want “we weten” het onderhand allemaal wel? Hoe zelfingenomen en dom kun je zijn?

Met voorsprong de mooiste film van 2011, die ik tot nu toe gezien heb en waarvoor ik een plaatsje moet inruimen in mijn Top 10. Niet moeilijk te voorspellen dat deze film een van de grote favorieten gaat worden voor de Oscars van volgend jaar.

Een diep ontroerend, emotioneel verhaal, frequent gelardeerd met vleugjes humor. Naast het magnifieke camerawerk wordt er over de hele linie voortreffelijk geacteerd. Zonder anderen tekort te doen wil ik noemen de verbluffend goede Emma Stone (in sneltreinvaart een uitstekende actrice geworden), de wulpse Jessica Chastain en de feeks Bryce Dallas Howard. Maar de show wordt gestolen door een fenomenale Viola Davis, die ook al indrukwekkend aan het werk was in Doubt (2008).

Zonder meer een meesterwerk van Tate Taylor. Nu eerst mijn top 10 bijwerken en dan naar de boekhandel voor het boek van Kathryn Stockett.

Geweldige film , kon af en toe een traantje wegpikken en toch lachen, heb me geen moment verveeld. Boeiend verhaal

Minny don't burn fried chicken.

Voor mij geslaagde sentimentaliteit. Hoewel ik er liever niet ''oppervlakkig'' voor wil vallen, doe ik dat toch. Je geeft mij wat ''zegjes'', Emma Stone en een klappend verhaal en je hebt me om. The Help is een soort maatschappelijke Desperate Housewives, lekker vrolijk gefilmd, chocoladetaarten en een status zijn de hoogste prioriteiten maar dan wordt het hier gelukkig gecombineerd met wat misplaatste en stijlloze situaties die aan de ene kant heel gemaakt overkomen, maar toch een kern van waarheid bevatten. Door het bevoorrechte evenwicht is de overgave er snel, en moet je er voor vallen of niet.

Ik denk dat als je de film zag als een hoera tegenover onze hedendaagse samenleving, welke vooruitgang we hebben gemaakt je dan op het verkeerde spoor zit. Ook het verwijten van blanken tegenover donkeren vind ik nergens voor nodig, je hoeft je als blanke kijker totaal niet schuldig te voelen. Ze kozen niet voor niets voor het blankste van het blankste: de ginger, om de hulp een duwtje in de rug te geven. Zo ook in deze film, zie je juist dat het niet uit maakt of je blank of zwart bent. Je leeft als individu en kan zelf, helemaal alleen, het verschil maken.

Film kent een lekker positief sfeertje, al is het diep triest wat er voorgeschoteld word, het had gewoon een vrolijke setting. Lekker veel kleur en veel speling in de camera's zorgen voor een comfortabele (toch wel lange) zit. Als de film is afgelopen wordt je nog even getrakteerd door een prachtige soundtrack die de kersen op de bijna smeltende sentimentaliteit brengt. Ach, nu we toch bezig zijn...

Het is wellicht een beetje fout en gelakt, maar het beviel mij prima. Mocht je dit soort films niet smaken, dan is het het proberen toch waard voor Stone, iemand die het ver gaat schoppen.

4 sterrentjes

'' Looking after white babies, that's what I do.''

Wat een héérlijke film! Eindelijk, weer eens omvergeblazen. I loved it. No. I LOOOVED IIIIT!

Vanaf de beginscène zat ik in mijn bioscoopstoel gekluisterd. Mijn beste vriendinnetje had me verteld dat zij deze film geweldig vond, kwam telkens opnieuw met lovend commentaar, en ik dacht maar ; ''Jaja, zal wel.'' Totdat ik de trailer zag. '' Goh, lijkt me best leuk leuk.'' moest ik toegeven.

Een paar dagen later zat ik er dan. Ik was er klaar voor en had er zin in. En ja hoor, vanaf de beginscène heeft de film me gegrepen en niet meer los gelaten. Ik hou van kinderen. Ik werk er zelf al jaren mee, als nanny, als begeleidster, als pedagogisch werkster, als juf.. Ik heb op verschillende manieren met kinderen gewerkt. Verschillende manieren, verschillende kinderen. Dat is één van de redenen waarom deze film mijn hart geraakt heeft. De liefde voor kinderen. Maar ook het welbekende: 'stank voor dank.' Het feit dat niks wat je doet goed genoeg is. Dat er telkens wel iets nieuws te vinden is om over te mekkeren. Mensen die zich boven je verheven voelen, om welke reden dan ook.

Vanaf het moment dat die lieve, zwarte vrouw met wijd opengestrekte armen en een big smile naar het chubby peutermeisje liep, was ik verkocht. Ik hield van deze vrouw. Toen al.

Een film met een redelijk zwaar thema. Oneerlijkheid, discriminatie, de 'twee' gezichten die mensen kunnen hebben.. De film benadrukt het goed en legt de vinger op de zere plek, zonder met een moraliserend toontje met het vingertje te wijzen. Dit komt mede door het spel van de cast, die het op zo'n natuurlijke en pure manier doen dat je ze direct gelooft.

Enkele scènes maken toch zeker wel indruk, en laten het verschil zien tussen 'goed' en 'slecht', voor mij is daar een voorbeeld van dat de zogenaamde drukbezette mama niet alleen haar kind verwaarloosd, maar ook de reactie van haar wanneer het meisje voor het eerst op de wc pot klimt. In plaats van het kind te complimenteren, wordt ze van de wc afgetrokken en geslagen. Dit soort dingen maken me boos. De nanny mag het dan weer oplossen. Zéér herkenbaar, helaas. Ik ben dan wel blank, maar ik heb in mijn werk dezelfde dingen meegemaakt als wat ik in deze film gezien heb. Ook de scène waar de dames elk 46 dollar krijgen, en hoe blij ze zijn was ontroerend. We're rich!

Het acteerwerk was bovengemiddeld. Geweldige groei laat Emma Stone zien, dat teenage chickie uit de film 'Easy A' is er niet meer. Daarvoor in de plaats is ze nu een veelzijdige, volwassen actrice die laat zien dat ze serieuze rollen prima aankan. Ook de rest van de dames zijn zeer overtuigend en met name de donkere dames draag je als kijker een warm hart toe. Er leuk om Nelsan Ellis nog even te zien, mijn favoriete True Blood acteur.

Hilly Holbrook was by far het meest irritante personage. Wel goed gespeeld van Bryce Dallas Howard, die ik de laatste tijd wel vaker zie opduiken in films, maar ook ik zou recht in haar gezicht willen zeggen ; 'Eat my shit.' Van alle over het paard getilde kakmadammen was zij de ergste. Miss Celia was wel erg leuk.

Het leukste was misschien nog wel toen 'Let's Twist Again' gespeeld werd. Wat een sfeer! Iedereen zat vrolijk mee te wiebelen en te zingen, héérlijk!

En uiteraard moest ik toen de film ten einde liep huilen. Kon ook niet anders. Ontroerende film.

'' You is kind. You is smart. You is important. ''

Een heel aardig boek met schitterende momenten is verbouwd tot een veel te ééndimensionaal verhaal dat vooral mikt op Oscar-beeldjes. Ontzettend belangrijke nuances zijn uit het boek gesloopt om het maar zo hap-slik-weg mogelijk te maken. Doodzonde.

2,5 * waar ik eerlijk gezegd minstens 4 * had verwacht.

Heel erg goede film. Maar het heeft als basis natuurlijk ook een erg goed boek. Dikke aanrader!

En niet te geloven dat dit allemaal heeft plaats kunnen vinden (en zo kort geleden)..

Goede film met een interessant verhaal en een degelijke uitwerking.

Films over discriminatie en alles wat daarmee samenhangt zijn altijd een dankbaar onderwerp om te verfilmen. The Help is ook zo’n soort film en zeker niet onaardig, al zijn het vooral de actrices, die de film boven de middelmaat doen uitstijgen. Actrices inderdaad, want mannen komen opvallend genoeg nauwelijks voor in deze film en hebben slechts marginale rollen. Dat is op zich ook wel eens een keertje leuk moet ik zeggen.

De hoofdrol in de film wordt gespeeld door Emma Stone, die dat goed doet. Wel is haar personage Skeeler nogal overdreven goed neergezet. Alles wat zij doet is goed en er lijkt geen greintje kwaad in haar te zitten. Hetzelfde verhaal geldt voor Bryce Dallas Howard die ook een ietwat overdreven personage neergezet, waar juist geen greintje goeds in lijkt te zitten. Het is dat beide actrices het zo goed doen en er wat van maken, want anders waren deze karakters wel erg eenzijdig gebleven. De donkere personages in de film zijn figuurlijk minder zwart/wit en worden prima neergezet door Viola Davis en Octavia Spencer. Vooral Davis speelt ontzettend sterk. Tenslotte is er nog een leuke rol weggelegd voor Jessica Chastain, die het blanke buitenbeentje Celia speelt. Zij zorgt voor de nodige humor en speelt een uitbundig en fris personage.

De aankleding van de film is goed. De film heeft warme opvallende kleuren en schets een goed tijdsbeeld van het begin van de jaren zestig. De film heeft zeker zijn sentimentele momenten, maar gaat gelukkig niet over de lijn en wordt nooit te overdreven sentimenteel, mede door de film op de juiste momenten d.m.v. humor soms net wat luchtiger te maken. De film is lang, maar uiteindelijk best de moeite waard. Het acteerwerk is zeer goed, waarbij Davis en ook Spencer wel eens genomineerd zouden kunnen worden voor een Oscar.

3,5*

Deze film is puur en oprecht. De 2,5 uur zijn voorbij gevlogen. De poster is niet uitnodigend, dus ben sceptisch deze film gaan kijken. Maar er wordt vakkundig door emoties geslingerd en je wordt meegevoerd in het verhaal. Erg onder de indruk.

Oerdegelijke Oscar-bait.

Reken maar op die nominatie voor beste film, art-direction en wat beste bijrollen etcetera, want dit is er weer zo eentje. Een politiek correcte film met een platgereden verhaaltje over racisme, thematiek die het hoe dan ook altijd goed doet.

De film is zo standaard en braaf uitgewerkt, en zit vol met filler. Twee-en-een-half uur racismecliché's wat ook makkelijk in anderhalf uur had gekund, en dan waarschijnlijk ook al aan de lange kant had geweest. Een hoop zijsprongetjes die er makkelijk hadden uitgekund, of op zijn minst fatsoenlijk hadden kunnen worden uitgewerkt (Meisje gaat na hoop gedoe met jongen uit eten, vervolgens hoor je een uur lang niks meer van die knul, verlaat hij haar op het einde plotseling, in een scene van nog geen minuut, om vervolgens niet meer terug te keren, in welke vorm dan ook..) En wat te denken van dat hele zijverhaal met Celia, wat er echt met de haren bijgesleept wordt keer op keer. Zelfs het einde sleept zich nog te lang door.

De film zit vol met bekrompen mensen die daar anno 2012 niet meer voor uit durven te komen, dus de verwondering is wederom 'wat waren die mensen debiel', zoals altijd met dit soort films. Maar dan dus ontzettend braaf uitgewerkt met een hoop cliché-personages en de nodige flauwe humor. Hoevaak kun je nog blijven herhalen dat iemand poep heeft gegeten zeg...

Tenslotte is het filmisch verder niet veel waard, en ook de soundtrack is bij momenten veel te dik aangezet. Natuurlijk wordt er wel goed geacteerd, zeker de maids doen het best goed, maar veel meer dan dat kan ik er niet uithalen. En bovenal duurt de film gewoon echt te lang.

2*

Ja toch wel goede film met een wel heel zwaar onderwerp. Nou jah, zwaar. Het is nog steeds zeer beklemmend en moeilijk om te zien hoe kleurlingen werden behandeld 50 jaar geleden. Ik had ook een flinke periode constant een knoop in mijn maag, mede dankzij het fantastische kreng dat Howard neerzet. Na The Village haar beste optreden vind ik. Sowieso zitten er flink wat pareltjes in de bijna gehele vrouwelijke cast. Davis en Spencer hebben al genoeg veren in de kont gehad(geruchten over Oscar-nominaties), dus prijs hierbij Stone, Howard en Chastain de hemel in. Allen goed gespeeld, vooral Chastain zet een indrukwekkende rol neer(knap als ze er ook nog eens zeer appetijtelijk eruitziet). Niet alleen lof natuurlijk, de film mikt soms te opzichtig op de traanbuizen, al werd ik wel een scene flink getest(Aibileen vertelt over haar zoon). Ik zie wel wat er gebeurt bij The Academy Awards.

Een wat mij betreft bijzonder overgewaardeerde film die op tamme wijze een typisch voorbeeld van rassendiscriminatie aan de kaak stelt. Op het onderwerp valt op voorhand natuurlijk weinig aan te merken en is het zonder een boek als basis al genoeg om een film te creëren waar je als kijker met ongeloof naar zult kijken. Zo zijn er een aantal films over deze kwestie specifiek in de staat Mississippi gemaakt en behoort deze tot de beduidend mindere.

De film ontbreekt durf om er een aangrijpend en niets verhullend drama van te maken waarbij nog meer de ware aard getoond wordt van de personages en de gevolgen van hun acties. Het ene na de andere cliché wordt voorgeschoteld waardoor van spanning nergens sprake is. Juist omdat de situaties zich maar blijven voordoen zou er in het broeierige Jackson toch een onderhuids spanning moeten groeien waar je u tegen zegt. In plaats daarvan worden er verschillen zijwegen en personages aangeboord die naast de vaart uit het verhaal halen ook weinig toe te voegen hebben.

Zoals vaker aangegeven zal deze film bij de Oscars zeker hoog scoren omdat het het een beladen onderwerp zeer toegankelijk en kant-en-klaar heeft gemaakt waarbij je niet moeite hoeft te doen om een mening te vormen of een kant te kiezen. Om die reden prima gedaan maar voor mij is deze keiharde en trieste geschiedenis toch iets te geromantiseren om indruk te maken. Gelukkig ziet de film er wel goedverzorgd uit en worden er een aantal sterke rollen vervuld door de dames.

Dat samen met het feit dat een dergelijke kwestie op deze manier weer een groot publiek krijgt hebben er voor gezorgd dat ik de bijna 2 en half uur heb kunnen uitzitten. Boeiend onderwerp maar deze manier van uitwerking is duidelijk niet aan mij besteedt.

2,5*

Nou Montosir... links of rechts om heb je de reacties op je hand weten te krijgen met je repliek.

Ik kan me niet aan de indruk ontrekken dat dat wellicht een deel van de bedoelingwas, daarnaast ben je ongetwijfeld vaak "tegen de massa" en heb je een uitgesporken eigen mening.

De vraag die ik me stel is > moet ik de film nou wel of niet gaan kijken?

Ga ik zeker WEL doen mede dankzij jou

The Help is vergoten door een 100 ml flesje met (vrouwen)parfum. Felgekleurde jurkjes, eigen gebakken taarten, moderne kapsels (voor die tijd), roddels, liefdesperikelen, en zelfs vrouwenhumor (bestaat dat dan?) - het komt allemaal aan bod.

In de bioscoopzaal was er her en der, in etappes, vrouwengesnotter te horen (hoewel het soms vrij mannelijk klonk). Ook naast me twee vrouwen, waar er eentje een paar keer in een niet stoppende lach verkeerde en even later onopvallend probeerde de tranen in haar ogen te deppen. Ook de ander pakte de zakdoekjes er meermaals bij.

Een film, die duidelijk groeit naarmate de film vordert, om dan weer met een flinke val naar beneden te kukelen. Het grote middenstuk is absoluut de moeite waard, waar vooral stereotypes (een from the 60's pure teef, een dikke taartbakkende dwarsligger, Oprah Winfrey herself, een onschuldige naïeveling en de ideale schoondochter - met, natuurlijk, natuurlijk, het hart op de juiste plaats, en daarnaast, ballen op de verkeerde plaats) een grote inbreng hebben.

Slecht is het allerminst. Flauwe humor wordt gepaard met toch wel een fijn gevoel - geholpen door goede kostuums en een sterke, veelkleurige setting. Sommige subplotjes waren ook zeker de moeite waard (die van de onschuldige naïeveling - prachtige rol van Jessica Chastain.) Jammer van het halfslachtige zijweggetje met de gladde (?), alcoholistische (?) Stuart.

De discriminatie wordt op een simpele manier aan de kaak gesteld, maar toch werkt het op de één of andere manier. Jammer dat Tate Taylor het moet verpesten door er nóg eens een lading sentiment overheen te gooien. En nog een laag. En nog één. Er leek geen einde aan te komen. Ik kan me goed voorstellen dat er mensen (voornamelijk vrouwen) zijn, die deze film helemaal bovenaan hun lijstje met toppers hebben pronken. Daar is deze film krachtig genoeg voor. Vooral ook door het - grotendeels - goede acteerwerk, van voornamelijk donkergekleurde, omvangrijke maids "voor een dag" (ook die ouwe, met splaakgeblek, mocht er wezen).

Zakdoekjesverkoopbedrijven mogen extra in gaan slaan de komende tijd.

Kleine 3,5*.

The Help is waarschijnlijk de meest luchtige film die er gemaakt kan worden over het racisme in Mississippi in het verleden. Ik hoop in ieder geval niet al teveel dat de liefhebbers van deze film denken dat dit een realistisch portret is, want de problemen die hier aangesneden worden waren slechts het topje van de ijsberg en als je denkt dat de zwarten uit The Help het slecht hadden (en dat is ook zo), dan weet je weinig over Mississippi. The Help houdt het liever simpel en er werd zelfs gekozen om er een feelgoodfilm van te maken, met af en toe een droevig moment. Dit werkt zowel in het voordeel als in het nadeel van de film. Het voordeel is dat het lekker wegkijkt, de speelduur voorbij vliegt en het sterke actrices als Viola Davis, Octavia Spencer, Jessica Chastain en Emma Stone de kans geeft om zowel hun komische als dramatische talenten te laten zien (het acteerwerk is het beste element van de film). Het nadeel is dat het als film over racisme gewoon niet al te serieus te nemen valt en er gewoon om vraagt om 'typisch Hollywood' genoemd te worden. Er had van mij ook wat meer nuance mogen tussen goed en kwaad. De zwarten zijn allemaal goed (op de geweldadige man van Spencer na, die nooit in beeld verschijnt) en de blanken zijn óf meteen vanaf het begin al goed (Emma Stone en Jessica Chastain) óf gewoon door en door slecht (met Bryce Dallas Howard, die precies dezelfde rol speelt als in 50/50 uit hetzelfde jaar, voorop). Alleen Allisson Janney's minirolletje maakt wat ontwikkeling door.

Ach ja, het is vlot, kleurig, overwegend vrolijk, niet overmatig sentimenteel en het bevat enkele leuke dialogen. Dat is eigenlijk al wat beter dan ik verwacht had.

3*

Onderhoudend maar te glad en te conventioneel uitgewerkt drama, dat een beetje blijft steken in goede bedoelingen. De cast is eersteklas en het script zit degelijk in elkaar, daar ligt het niet aan. Het probleem is vooral dat de personages zich teveel gedragen als stereotypen, waardoor ze nooit echt mensen van vlees en bloed worden. De stroperige muziek en het fantasieloze camerawerk maken er vervolgens een soort opgewaardeerde televisiefilm van. Jammer, want her en der bevinden zich sterke scenes en de film heeft zinnige dingen te melden.

Het stond al een tijdje op het programma maar helaas niet van gekomen. Ondanks dat ik een enorme Jessica Chastain fan ben. Typisch aas voor de academy's en het was toch allemaal vrij duidelijk dat dit een kanshebber ging worden. Weer zo clichematig en politiek correct. Het houdt niet over. The Help doet eigenlijk weinig bijzonders maar krijgt hulp van de cast. Want Spencer, Davis en oogappel Chastain maken erg veel goed. Dat kan zelfs Stone niet meer verpesten die wel erg solliciteerd naar het label miscast.

Al de racisme cliche's worden uit de kast getrokken, zogenaamde dramatische stukken die begeleidt moeten worden door muziek die moeten zorgen voor een tearjerker effect en ook het schrijfwerk wil dit makkelijke drama niet voorzien van een oprecht randje. Veel te gemaakt, te politiek correct maar vooral te quasi sympathiek. Wel erg sterke performances en Chastain nails it again. Wat een heerlijke actrice is dat toch. Aankleding en schepping van tijdsbeeld is toch best wel sterk.

Toch wel weer erg jammer van die BP nominatie maar dat mag geen verrassing heten.

Een ontzettend mooi, meeslepend drama over de ongelijkheid in een plaatsje in Mississippi. Goed geacteerd en het verhaal is heel indrukwekkend, hoewel het nog relatief luchtig geschreven wordt.

De subtiele herhalingen qua tekst vielen mij op en maakten het mooi. Het lied in de slotscene/aftiteling is erg mooi.

Voor mij een heel goed drama en heel begrijpelijk dat de film zoveel prijzen wint!

Viola " 1 van de beste actrices op dit moment " Davis speelt samen met Octavia Spencer, Jessica Chastain, Eleanor & Emma Henry, Emma Stone, Bryce Dallas Howard, Sissy Spacek, Allison Janney, Aunjanue Ellis & (Levende legende) Miss Cicely Tyson de sterren van de hemel! Dit is een cast met actrices van top formaat. De enige die opvallend weinig te doen heeft is Mary Steenburgen. Ik hoop dat de film er in ieder geval met de Oscar voor Beste Actrice in een Bijrol van door gaat. Stiekem hoop ik ook op de Oscar voor Beste Film & Beste Actrice in een Hoofdrol! Viola Davis mag zich vanaf nu af aan meten met legendarische actrices als: Meryl Streep & Jessica Lange. Dit jaar wordt het lastig met mede genomineerden: Glenn Close, Michelle Williams & Streep. Alleen Rooney Mara vind ik iets te overschat. Charlize Theron voor de film Young Adult had meer in dit rijtje gepast. Schandalig dat zowel regisseur Tate Taylor, als Cicely Tyson als Mary J. Blige niet voor een Oscar genomineerd zijn...

Dat is echt een schone en ontroerende film. Ik zal niet ontkennen dat het sentimenteel is maar als je met film een goed gevoel kunt overbrengen op een leuke manier, dan zeg ik geen nee. Fantastisch acteerwerk ook. Dit zal ongetwijfeld de carrière van enkele jonge actrices goed doen. Bryce Dallas, dochter van regisseur Ron Howard is een hatelijke seut en je hoopt echt dat dat onuitstaanbaar mens iets overkomt, al vond ik dat verhaaltje met die stronttaart er een beetje over en kinderachtig . Het belachelijk maken van Hilly wordt iets overdreven. Ik ga zowaar nog geloven dat de regisseur zwart is Jessica Chastain speelde een lieve rol als ongelukkige vrouw met weinig verstand in haar hoofd maar een gouden hart en de beste bedoelingen. En uiteraard mag je in het toptrio Emma Stone niet vergeten als pittig vrouwtje die weet wat ze wil. Ook lof voor Viola Davis en Octavia Spencer, maar een oscar voor Davis zie ik er niet echt in zitten.

Racisme blijft nog vandaag een probleem in de zuidelijke staten. De KKK is nog bijlange niet weg maar ze hebben steeds minder gevolg met hun archaische ideeën. Ik vond het positief dat niet iedereen over dezelfde kam gescheerd wordt hier. De film laat de mogelijkheid open dat er ook blanken zijn die het absoluut goed voor hadden met de zwarten terwijl de staat Mississipi discriminerende wetten bleven stemmen. Ook vergeet men niet te vermelden dat de zwarte huishoudhulp een belangrijke rol speelde bij het opvoeden van blanke kinderen. Een nuttige toevoeging als je weet dat diezelfde kinderen, eens volwassen, het discriminerende en denigrerende gedrag van hun ouders overnamen. Mooi contrast met Skeeter, die alleen maar dankbaarheid voelt voor de zwarte vrouw die haar opvoedde.

Allen gaan zien zou ik zeggen. Je krijgt wonderlijk mooi acteerwerk en een stralend verhaal.

- Have you lost your mind?
- No, ma'am. But you're about to.

The Help is een mooi en meeslepend drama over de ongelijkheid van de mensen in de jaren '60. De film wordt op een erg luchtige manier verteld waardoor je ontroerd word en af en toe hardop moet lachen. Denk maar aan die taart. Ik had plots geen zin meer in m'n chocolademousse. Emma Stone speelt hier op haar best en ook Viola Davis weet erg te ontroeren. Schande dat mensen toen de zwarten zo slecht behandelden en discrimineren. 4*

You is smart, you is kind, you is important.

Verrassende film. Aan het begin dacht ik dit wordt niks, maar dat gevoel ging al binnen enkele minuten weg. De film weet je knap en snel mee te slepen in het verhaal zonder dat je er erg in krijgt. De aandacht voor de details is ontzettend hoog, met als gevolg uitstekend acteerwerk, prima script, sterke dialogen, realistisch decor, uitgewerkte personages en relaties, mooie soundtrack, welgeplaatste humor, en ga zo maar door.

Heerlijke film, een genot om te zien. Aanrader.

Ik had hoge verwachtingen van deze film en gelukkige zijn die ook ingelost!

The color purple,The secret life of bees...Films die ik zeer graag zie.Discriminatie in de jaren 60 voor de Afro-Amerikanen.

De film was grappig,ontroerend en aangrijpend!Zelfs al zat er niet zoveel inhoud in ze hebben die 140 minuten goed kunnen vullen!Een echte aanrader!!

Erg leuke film. Hoewel het een redelijk serieus onderwerp is, zit er in de film genoeg humor (die wc's ). Taylor heeft Mississippi goed in beeld gebracht. De sfeer, kleurengebruik, setting, kostuums, alles zag er authentiek uit, waardoor je echt het gevoel had dat het 60' was. Ook het acteren was echt verbluffend.

4*

Erg mooie film, heeft toch wat lang geduurd voor ik hem gezien heb. Leek me toch wat te langdradig, afgaand op de speelduur maar heb me geen moment verveeld. Het is geweldig geacteerd door iedereen en het verhaal is natuurlijk ontroerend en vaak ook erg geestig. Stone is natuurlijk gewoon leuk, en laat hier toch ook even een andere kant zien.

4*

Uitstekende film over de gekleurde dienstvrouwen in het zuiden van Amerika begin jaren '60. Een mooi en onderhoudend verhaal waarbij de grappige en ontroerende momenten elkaar afwisselen. De personages zijn nogal stereotiep, maar dit wordt wel goedgemaakt door het uitstekende acteerwerk van de voornamelijk vrouwelijke cast. Verder is de gehele aankleding van de film mbt plaats en tijd werkelijk prachtig.

UItstekende film, aan de lange kant, vooral in het begin leek het meer op het begin van een mini-TV-serie, en met een iets te hoog Oprah gehalte.
Het werkt wel.

Puik acteerwerk, zeker van Bryce Dallas Howard die een echte bitch neerzet als Hilly. De jaren '50 , ik bedoel '60 worden goed neergezet.

Vrij schokkend dat dit helemaal niet zo lang geleden is, 1963, honderd jaar na de officiële afschaffing van de slavernij na de Amerikaanse burgeroorlog. Ze hadden alleen het woord Apartheid niet. De jaren 1960 hebben een enorme impact gehad blijkt wel, en dan vooral de laatste paar jaar.
Totaal ondenkbaar toen, dat een Obama president zou worden 45 jaar later. Dat biedt toch hoop voor de mensheid. Ondanks dat er nog veel rascisme is in de V.S..

De film kiest direct wel heel duidelijk partij, en is daarom mij te eenzijdig. Rassen segregatie was toen in die streken iig de norm. Het is makkelijk, omdat vanaf nu te veroordelen terwijl de meerderheid toen aan de andere kant stond.

Ook lijkt het erop dat ze de ergste excessen bewust buiten beeld hebben gehouden, zodat de film ook op scholen vertoond kan worden.

Zo is de Ku Klux Klan onzichtbaar, al zijn ze wel actief.