The Help (2011)

Wat is dit voor een mafkees??

Oerdegelijke Oscar-bait.

Reken maar op die nominatie voor beste film, art-direction en wat beste bijrollen etcetera, want dit is er weer zo eentje. Een politiek correcte film met een platgereden verhaaltje over racisme, thematiek die het hoe dan ook altijd goed doet.

De film is zo standaard en braaf uitgewerkt, en zit vol met filler. Twee-en-een-half uur racismecliché's wat ook makkelijk in anderhalf uur had gekund, en dan waarschijnlijk ook al aan de lange kant had geweest. Een hoop zijsprongetjes die er makkelijk hadden uitgekund, of op zijn minst fatsoenlijk hadden kunnen worden uitgewerkt (Meisje gaat na hoop gedoe met jongen uit eten, vervolgens hoor je een uur lang niks meer van die knul, verlaat hij haar op het einde plotseling, in een scene van nog geen minuut, om vervolgens niet meer terug te keren, in welke vorm dan ook..) En wat te denken van dat hele zijverhaal met Celia, wat er echt met de haren bijgesleept wordt keer op keer. Zelfs het einde sleept zich nog te lang door.

De film zit vol met bekrompen mensen die daar anno 2012 niet meer voor uit durven te komen, dus de verwondering is wederom 'wat waren die mensen debiel', zoals altijd met dit soort films. Maar dan dus ontzettend braaf uitgewerkt met een hoop cliché-personages en de nodige flauwe humor. Hoevaak kun je nog blijven herhalen dat iemand poep heeft gegeten zeg...

Tenslotte is het filmisch verder niet veel waard, en ook de soundtrack is bij momenten veel te dik aangezet. Natuurlijk wordt er wel goed geacteerd, zeker de maids doen het best goed, maar veel meer dan dat kan ik er niet uithalen. En bovenal duurt de film gewoon echt te lang.

2*

Aangrijpend! Onderhoudend! Must see!!!

Wat jammer nou dat er nog steeds schrijvers (i.c. Kathryn Stockett) en filmmakers (Tate Taylor) zijn, die ons confronteren met ons verleden. Opdat we niet vergeten...

Ja toch wel goede film met een wel heel zwaar onderwerp. Nou jah, zwaar. Het is nog steeds zeer beklemmend en moeilijk om te zien hoe kleurlingen werden behandeld 50 jaar geleden. Ik had ook een flinke periode constant een knoop in mijn maag, mede dankzij het fantastische kreng dat Howard neerzet. Na The Village haar beste optreden vind ik. Sowieso zitten er flink wat pareltjes in de bijna gehele vrouwelijke cast. Davis en Spencer hebben al genoeg veren in de kont gehad(geruchten over Oscar-nominaties), dus prijs hierbij Stone, Howard en Chastain de hemel in. Allen goed gespeeld, vooral Chastain zet een indrukwekkende rol neer(knap als ze er ook nog eens zeer appetijtelijk eruitziet). Niet alleen lof natuurlijk, de film mikt soms te opzichtig op de traanbuizen, al werd ik wel een scene flink getest(Aibileen vertelt over haar zoon). Ik zie wel wat er gebeurt bij The Academy Awards.

Het is misschien belangrijk dat deze films gemaakt worden, maar als degenen die discrimineren zo eenzijdig, debiel en belachelijk zijn als in deze film dan besef je je helemaal niet hoe erg de situatie daar daadwerkelijk was. Zoals ook in de film wordt aangegeven waren het wetten die ervoor zorgden dat de segregatie in stand bleef. Iedereen deed daaraan mee, niet alleen de bridgende, dom leuterende dames.

Inderdaad.

En ook het racisme van de kant van de zwarten is volledig uit het verhaal geknipt.

We got married in a fever, hotter than a pepper sprout, we've been talkin' 'bout Jackson..

Ja, dit vond ik erg, erg mooi. Vrouwtje Emma is geweldig, magistraal, verbijsterend sterk. Iets wat ik niet meteen verwacht had, na luchtige hapslikweg rollen in respectievelijk Easy A en Zombieland. Die rollen gingen niet erg diep.

Skeeter daarentegen wel. Ze kroop in m'n gedachten, en daar bleef ze zitten. Daar zit ze nog steeds. Net als Celia Foote, net als Hilly, Mae Mobley, Aibileen.

Mooie vertelstructuur, sterk uitgangspunt. Het was wel af en toe zo emotioneel dat ik een tikkeltje de tranen voelde opkomen.

Niet direct een vrouwenfilm, hoewel het er wel sterk naar ruikt wellicht. Het is ook zeker een film waar je je man naar toe dient te slepen. Als hij niet wil, aan zijn haren dan maar, want ik geloof echt direct dat mannen hier ook wel van kunnen genieten. Wat een thema's. Erg zware thema's, die met een mooie luchtigheid gebracht worden. Ik vond 'm bijzonder, ik vind het zeker iets om over na te blijven denken. Tante en nichten vonden 'm ook leuk, ze zaten soms luidkeels te lachen.

Ik vind deze film geen essentieel onderdeel toevoegen of onderstrepen, aan wat wij niet zouden moeten vergeten over 'ons' verleden. Sterker nog, het bewandelt -zoals ik al zei- platgereden paden omtrent dit thema. Van mij mag elk platgereden thema hergebruikt worden, moet elke schrijver en filmmaker zelf weten, maar als het dan met totaal oninteressante stereotype personages, filmische leegte, en flauwe humor gepaard gaat, dan voegt dat m.i. niets toe aan al die films over dit zelfde thema die er al waren.

Volgens jou een film van niks dus.

Hoe komt het dan dat The Help op dit moment aan de box office wereldwijd al meer dan $200 miljoen heeft opgebracht? Dat is o.a. 5x zo veel als Drive. Hebben al die miljoenen bioscoopbezoekers geen verstand van films?

Het boek van Kathryn Stockett (een aanrader trouwens; zeker zo mooi als de film) staat al meer dan twee jaar in de best sellers lijst van The New York Times. Meer dan 5 miljoen exemplaren zijn er van verkocht.

En dat terwijl het volgens jou gaat over een “platgereden thema” met “stereotype personages” en “flauwe humor”.

Ik denk dat je zelf ook wel weet dat je de plank ver misslaat. Het succes zit hem in het feit dat een BLANKE vrouw (Skeeter), terugdenkend aan haar eigen opvoeding en geschokt door het plotselinge vertrek van haar eigen zwarte opvoedster, zich tracht te verplaatsen in de positie van een zwarte huishoudster annex kindermeisje in het zuiden van Amerika begin jaren ’60, vlak voor daar de strijd voor gelijke burgerrechten ging losbarsten. Omdat Skeeter niet zelf gevoeld kan hebben hoe het is om in die tweederangs positie te verkeren, tekent zij de ervaringen op van mensen die dat jaar in, jaar uit aan d’n lijve ondervonden hebben. En omdat Skeeter een blanke vrouw is en geen negerin, wordt haar relaas een hit.

Kathryn Stockett uit Jackson (Mississippi) heeft daarover een hartverscheurend boek geschreven, dat op haar verzoek door haar plaatsgenoot Tate Taylor is verfilmd. Het boek en de film zijn inmiddels overstelpt met prijzen.

En straks bij de Oscars gaat de film in verschillende categorieën weer hoge ogen gooien. Let maar op.

Dat hoor je mij niet zeggen, maar echt goed is dit niet nee.

Weet niet wat dit er mee te maken heeft, laat staan wat het zegt over mijn persoonlijke recensie. Verstand van film is zo willekeurig, ik zou van mezelf niet kunnen zeggen dat ik er écht verstand van heb, laat staan het miljoenenpubliek. Maar bovenal bevestigd het toch al wat ik in mijn recensie noemde, Oscar-bait, dat trekt gewoon publiek. Daarnaast is het een verfilming van een populair Afro-Amerikaans thematisch boek, en was niemand minder dan Oprah Winfrey er lyrisch over. Vraag me dus af wat die box-office dan nog zegt, met zo'n argument is Avatar de beste film allertijden.

Daarbij komt dat een blik op de box-office duidelijk maakt dat deze film het vooral in de VS zelf goed doet. Geen wonder, want dit spreekt Amerikanen aan, maar in het buitenland valt het aardig mee. Terwijl Drive ongeveer net zo veel ophaalt buiten de VS als daarbinnen. Daarbij is Drive opzich ook een veel minder duidelijke publieksfilm dan The Help.

In Nederland gaan 2 miljoen mensen naar Gooische Vrouwen De Film, moet ik dat dan ook ineens leuk gaan vinden? Raar dat je het succes gebruikt om de inhoud te verklaren. Laten we het even langsgaan. 'Platgereden thema'? Lijkt me wel, of is racisme geen veelgebruikt thema? De personages vond ik aardig plat en stereotiep, met name de jonge blanke vrouwen (Skeeter uitgezonderd), of kun je me daar wat diepte in uitleggen? En dat ik de humor flauw vind is niets anders dan een persoonlijke mening, al zouden 500 miljoen mensen het wel grappig vinden.

Je herhaalt nu de inhoud van het boek en de film, prima, maar je was toch inmiddels wel tot de conclusie dat ik daar niet zo gek veel interessants uit kon halen?

....zoals ik zelf ook al zei.

Prachtige film, zo erg was het dus in Amerika en zo dom zijn die Amerikanen dus nog steeds!

De film is zo goed, dat ik geen eens heb gemerkt dat hij 2.5 uur duurde.

Zeer de moeite waard om te kijken!

Een prima film die nog eens aanscherpt hoe het ooit is geweest.

Prima acteerwerk.

Wat had ik een hekel aan die Hilly.

De film duurt lang maar voor mij zeker niet te lang

Een wat mij betreft bijzonder overgewaardeerde film die op tamme wijze een typisch voorbeeld van rassendiscriminatie aan de kaak stelt. Op het onderwerp valt op voorhand natuurlijk weinig aan te merken en is het zonder een boek als basis al genoeg om een film te creëren waar je als kijker met ongeloof naar zult kijken. Zo zijn er een aantal films over deze kwestie specifiek in de staat Mississippi gemaakt en behoort deze tot de beduidend mindere.

De film ontbreekt durf om er een aangrijpend en niets verhullend drama van te maken waarbij nog meer de ware aard getoond wordt van de personages en de gevolgen van hun acties. Het ene na de andere cliché wordt voorgeschoteld waardoor van spanning nergens sprake is. Juist omdat de situaties zich maar blijven voordoen zou er in het broeierige Jackson toch een onderhuids spanning moeten groeien waar je u tegen zegt. In plaats daarvan worden er verschillen zijwegen en personages aangeboord die naast de vaart uit het verhaal halen ook weinig toe te voegen hebben.

Zoals vaker aangegeven zal deze film bij de Oscars zeker hoog scoren omdat het het een beladen onderwerp zeer toegankelijk en kant-en-klaar heeft gemaakt waarbij je niet moeite hoeft te doen om een mening te vormen of een kant te kiezen. Om die reden prima gedaan maar voor mij is deze keiharde en trieste geschiedenis toch iets te geromantiseren om indruk te maken. Gelukkig ziet de film er wel goedverzorgd uit en worden er een aantal sterke rollen vervuld door de dames.

Dat samen met het feit dat een dergelijke kwestie op deze manier weer een groot publiek krijgt hebben er voor gezorgd dat ik de bijna 2 en half uur heb kunnen uitzitten. Boeiend onderwerp maar deze manier van uitwerking is duidelijk niet aan mij besteedt.

2,5*

Goede film met een mooi verhaal wat goed en sfeervol in beeld wordt gebracht.

Er wordt prima geakteerd en de film kent veel leuke typetjes.

Emma Stone speelt erg goed en ook de rijke dames speelden hun rol prima.

Maar het meest heb ik om de jonge dienstmeid moeten lachen met haar streken.

Was er dan niks mis met deze film............?

Ja toch wel.

Ten eerste duurt hij naar mijn mening veel te lang en ligt het sentiment er veelal wel erg dik bovenop waardoor hij me maar zelden ECHT raakte.

Ja prima film maar ik had er toch wel wat meer van verwacht gezien het torenhoge gemiddelde.

Was erg aangenaam verrast over de performance van Emma Stone in the Help. Ik zie haar nu echt als een uprising star in Hollywood. Ik heb eerst getwijfeld om niet eerst het boek te lezen, voordat ik de film zou bekijken. Maar heb de film uiteindelijk zonder het boek gekeken.

The help is een erg mooie vertolking van de maids in het toendertijd nog toegestane rassendicriminatie in Amerika. De blanke huisvrouwen waren ook geweldig gespeeld! Daarom een dikke 4.

Gezien de 250-300 jaren die aan dit verhaal voorafgingen, lijkt het racisme van zwart naar blank me zeer begrijpelijk...

Wat niet betekent dat ik het goedkeur; maar wel begrijp.

....en u bent?

Jim Carrey?

Nou Montosir... links of rechts om heb je de reacties op je hand weten te krijgen met je repliek.

Ik kan me niet aan de indruk ontrekken dat dat wellicht een deel van de bedoelingwas, daarnaast ben je ongetwijfeld vaak "tegen de massa" en heb je een uitgesporken eigen mening.

De vraag die ik me stel is > moet ik de film nou wel of niet gaan kijken?

Ga ik zeker WEL doen mede dankzij jou

Ik hoop zeker dat je er naar toe gaat, en ben dan vooral benieuwd wat je er van vindt, en ik hoop dan ook dat je dat hier dan komt delen met ons. Want daar is deze site in beginsel voor, meningen geven en discussies voeren. Om dan ook antwoord op je vraag te geven, wat dat betreft was het fijn dat er iemand op reageerde, want anders heb je ook zo het gevoel dat je voor Jan-Lul reacties plaatst he...

Specifieker was de reactie die je van me quote een reactie op BBarbie, het komt van twee kanten natuurlijk. Verder vind ik mezelf eigenlijk niet zo tegendraads als jij vermoed, maar ik weet wel wat ik wel en niet goed vind (qua films in dit geval), en dat ga ik dan ook niet voor me houden. Zo'n aparte smaak heb ik nu ook weer niet. Kritisch zijn op films helpt je namelijk duidelijk te maken wat je wél goed vindt, en zo kun je beter selecteren wat je gaat zien of niet. Ik kan het iedereen aanraden

Ik ben het in deze helemaal met jou eens. En... over smaak valt niet te twisten. Over films wel natuurlijk. Gelukkig maar, anders was het hier maar een dooie boel.

Ja, maar de begrijpelijkheid ervan is mijn punt helemaal niet.

Dat het racisme van twee kanten kwam maakte het boek juist veel interessanter en veel realistischer dan de eenzijdige verfilming, waarin de goeden alleen goed doen en de slechten niets dan slecht.

Een goeie uitleg, die ik helemaal begrijp, en waar ik niks kan tegen inbrengen.

Ik vrees dat films zelden het volledige boek kunnen weergeven - maar soms stelt zich de vraag hoe belangrijk bepaalde factoren of onderdelen of hoofdstukken of gegevens of achtergronden zijn, en of ze bijgevolg wel mòchten genegeerd worden bij de verfilming...

The Help is vergoten door een 100 ml flesje met (vrouwen)parfum. Felgekleurde jurkjes, eigen gebakken taarten, moderne kapsels (voor die tijd), roddels, liefdesperikelen, en zelfs vrouwenhumor (bestaat dat dan?) - het komt allemaal aan bod.

In de bioscoopzaal was er her en der, in etappes, vrouwengesnotter te horen (hoewel het soms vrij mannelijk klonk). Ook naast me twee vrouwen, waar er eentje een paar keer in een niet stoppende lach verkeerde en even later onopvallend probeerde de tranen in haar ogen te deppen. Ook de ander pakte de zakdoekjes er meermaals bij.

Een film, die duidelijk groeit naarmate de film vordert, om dan weer met een flinke val naar beneden te kukelen. Het grote middenstuk is absoluut de moeite waard, waar vooral stereotypes (een from the 60's pure teef, een dikke taartbakkende dwarsligger, Oprah Winfrey herself, een onschuldige naïeveling en de ideale schoondochter - met, natuurlijk, natuurlijk, het hart op de juiste plaats, en daarnaast, ballen op de verkeerde plaats) een grote inbreng hebben.

Slecht is het allerminst. Flauwe humor wordt gepaard met toch wel een fijn gevoel - geholpen door goede kostuums en een sterke, veelkleurige setting. Sommige subplotjes waren ook zeker de moeite waard (die van de onschuldige naïeveling - prachtige rol van Jessica Chastain.) Jammer van het halfslachtige zijweggetje met de gladde (?), alcoholistische (?) Stuart.

De discriminatie wordt op een simpele manier aan de kaak gesteld, maar toch werkt het op de één of andere manier. Jammer dat Tate Taylor het moet verpesten door er nóg eens een lading sentiment overheen te gooien. En nog een laag. En nog één. Er leek geen einde aan te komen. Ik kan me goed voorstellen dat er mensen (voornamelijk vrouwen) zijn, die deze film helemaal bovenaan hun lijstje met toppers hebben pronken. Daar is deze film krachtig genoeg voor. Vooral ook door het - grotendeels - goede acteerwerk, van voornamelijk donkergekleurde, omvangrijke maids "voor een dag" (ook die ouwe, met splaakgeblek, mocht er wezen).

Zakdoekjesverkoopbedrijven mogen extra in gaan slaan de komende tijd.

Kleine 3,5*.

Regisseur Tate Taylor en auteur Kathryn Stockett zijn jeugdvrienden. Stockett heeft Taylor gevraagd om in overleg met haar het scenario te schrijven en de film te regisseren, omdat Taylor (net als Stockett) opgegroeid is in Jackson (Mississippi) en uit eigen ervaring weet hoe de zwarte hulp in de huishoudens destijds behandeld werd. Essentieel uitgangspunt van het boek en ook van de film is dan ook dat het een blanke vrouw is, die het verhaal vertelt aan de hand van de levenservaringen van de huishoudsters/kindermeisjes.

Met dank voor de uitleg, BBarbie.

NB: nummer 2 in je Top 10, dat zegt al wat.

Prachtige film,als ik sommige berichten hier lees dan ik vaak "Dit gaat mij boven de Pet"... ik persoonlijk kijk op mijn manier naar een film en of het nu lijkt op propaganda (oorlogsfilm) of de film iets wel of niet toevoegt ( waaraan? ), daarom noem ik mij ook Jan Met De Pet en geef mij mening als Jan Met De Pet:4,5

Geweldig goede film! Een van de betere van de afgelopen jaren. Sterk gespeeld, boeiend en aangrijpend verhaal met humor gebracht dat binnenkomt.

Goede film, doet het boek recht aan als "niet briljant maar beter dan gemiddeld".