The Help (2011)

The Help op de Critics Choice Awards:

6 nominaties, 3 verzilverd

Gewonnen:

- Best Actress (Viola Davis)

- Best Supporting Actress (Octavia Spencer)

- Best Acting Ensemble

saai film!!!

heel soms leuk maar daarneer zak weer in!!!

2 steren meer niet.

Geweldige film zeker een aanrader,

kan iemand me vertellen wie het slotnummer van deze film zingt . Mvg

"The Living Proof" door Mary J. Blige

Ze zouden regels moeten opstellen wie er reacties mag plaatsen op MM...

prachtige film!

ontroerend, soms spannend, soms zelfs komisch

topper, zeker one to watch

The Help is waarschijnlijk de meest luchtige film die er gemaakt kan worden over het racisme in Mississippi in het verleden. Ik hoop in ieder geval niet al teveel dat de liefhebbers van deze film denken dat dit een realistisch portret is, want de problemen die hier aangesneden worden waren slechts het topje van de ijsberg en als je denkt dat de zwarten uit The Help het slecht hadden (en dat is ook zo), dan weet je weinig over Mississippi. The Help houdt het liever simpel en er werd zelfs gekozen om er een feelgoodfilm van te maken, met af en toe een droevig moment. Dit werkt zowel in het voordeel als in het nadeel van de film. Het voordeel is dat het lekker wegkijkt, de speelduur voorbij vliegt en het sterke actrices als Viola Davis, Octavia Spencer, Jessica Chastain en Emma Stone de kans geeft om zowel hun komische als dramatische talenten te laten zien (het acteerwerk is het beste element van de film). Het nadeel is dat het als film over racisme gewoon niet al te serieus te nemen valt en er gewoon om vraagt om 'typisch Hollywood' genoemd te worden. Er had van mij ook wat meer nuance mogen tussen goed en kwaad. De zwarten zijn allemaal goed (op de geweldadige man van Spencer na, die nooit in beeld verschijnt) en de blanken zijn óf meteen vanaf het begin al goed (Emma Stone en Jessica Chastain) óf gewoon door en door slecht (met Bryce Dallas Howard, die precies dezelfde rol speelt als in 50/50 uit hetzelfde jaar, voorop). Alleen Allisson Janney's minirolletje maakt wat ontwikkeling door.

Ach ja, het is vlot, kleurig, overwegend vrolijk, niet overmatig sentimenteel en het bevat enkele leuke dialogen. Dat is eigenlijk al wat beter dan ik verwacht had.

3*

Auteur Kathryn Stockett, geboren en getogen in Jackson (Mississippi), heeft niet de intentie of pretentie gehad een boek te schrijven over "het racisme in Mississippi", zoals je kunt lezen in dit interview met haar.

Het verhaal vertelt de ervaringen van zwarte kindermeisjes in blanke huishoudens begin jaren '60, toen rassensegregatie en -integratie dagelijks voorpaginanieuws was. En het gaat ook over achterklap van en naijver tussen jonge blanke vrouwen.

Hoewel fictie zijn de verhalen, opgetekend uit de mond van mensen die het zelf ervaren hebben, zó levensecht dat een zwart kindermeisje zelfs een rechtzaak begon, omdat zij vond dat haar personage zonder haar toestemming gebruikt is.

Voor de verfilming van haar boek heeft Stockett haar plaatsgenoot en jeugdvriend Tate Taylor benaderd, die vanuit zijn eigen jeugdherinneringen van de hoed en de rand wist.

De films is wat ie is: een rijkelijk met humor doorspekt verhaal over het wel en wee van zwarte kindermeisjes annex huishoudsters én hun blanke meesteressen in het zuiden van Amerika begin jaren '60. Niet meer en niet minder.

Iedereen, die films wil zien over rassenhaat, raad ik aan Mississippi Burning (1988) en/of Rosewood (1997) te bekijken.

Schitterende film.

Nooit van gehoord; met dank voor de tip.

Deze wil ik nog aanraden, weliswaar niet in de VS, maar in Zuid-Afrika: A World Apart (1988) . Ook vrij onbekend, nooit op dvd verschenen, maar dus wel een uitstekende film.

A World Apart is op dvd te koop bij Amazon.uk (zonder ondertitels)

Golden Globes:

5 nominaties, 1 verzilverd

- Best Performance by an Actress in a Supporting Role in a Motion Picture (Octavia Spencer)

Met alweer dank voor de info, maar ik bedoelde uiteraard wel dat hij er niet is mét NL ondertitels.

En ik spreek/begrijp degelijk Engels, maar mis toch altijd wat als het om een andere taal gaat.

Ik overweeg al een poosje een klacht bij het Europese Hof Voor De Rechten Van De Filmliefhebber voor het feit dat er zo weinig Franse films met NL ondertitels op de markt worden gebracht...

Ik heb het interview zojuist gelezen en ze ontkent of bevestigd nergens dat het over racisme gaat. Verder heb ik het boek niet gelezen, maar laten we er niet omheen draaien: dit gaat gewoon over racisme, of in ieder geval rassenverhoudingen in Mississippi in de jaren '60. Ja, het vertelt het verhaal van zwarte kindermeisjes, maar dat is slechts het perspectief waarmee het racisme behandelt wordt. Een ander hoofdthema kan ik er moeilijk uithalen. Het interview dat je hier aanhaalt is erg nostalgisch van aard en de film heeft daar ook wel iets van. Een bekend veelvoorkomend probleem bij deze kindermeisjes was bijvoorbeeld seksuele intimidatie door blanke mannen, iets wat hier toch ontbreekt. Daarbij worden de problemen hier wel erg gemakkelijk weggewuifd met een scherpe one-liner of een glimlach. Taylor en kennelijk ook schrijver Stockett heeft een keuze gemaakt voor een luchtige toon om het verhaal te brengen, wat hun goed recht is en tot op zekere hoogte ook wel werkt, maar vraag me niet het al te serieus te nemen allemaal.

Mississippi Burning was toevallig de film die ik na deze zag. Ironisch genoeg vond ik dat die film weer te ver doorsloeg in de andere kant: te dik aangezette gruwelijkheden, al is de film wel realistischer dan The Help. Wat mij betreft is de beste film over dit onderwerp 4 Little Girls van Spike Lee. Ietwat bescheidener dan The Help en Mississippi Burning, maar tegelijkertijd indringender.

Duurde even, maar daar issie dan hoor. Een verantwoorde, goede film met goede acteerprestaties. Een verhaal dat goed wordt neergezet; hartverwarmende, semi intelligente gesprekken. DIt is m dan hoor Dé: Ach en wee...steun en kuch...laat een traan..feel good movie van 2011 arrrrrrr its good for you !!!!

Prachtige en ontroerende film over een heel belangrijk thema! Voor mij de mooiste film die ik in jaren gezien heb. Prachtig geacteerd en de boodschap is goed overgebracht. Top!

ze harden makkelijke 1 uur uit de film kunnen halen!!!

mijn vader (die mee was) ging maar slapen.

thema is wel mooi maar niet voor 2 uur lang,

ze harden er meer mee kunnen doen.

Degelijke film over de onderdrukking van de zwarten in Mississippi. Toch werd alles braafjes voorgesteld, op een Hollywoodiaanse manier. De film is bij vlagen langdradig, en hier en daar zouden in het script wel een aantal verandering kunnen worden toegepast om zo het toch wel abrupte einde te vermijden. Wat was de invloed van het boek ofzo, wat gebeurde er met Stone...

Bovendien verdiende het personage Aibileen eerder de Globe voor beste bijrol volgens mij.

3*

Inderdaad de film had zeker een half uur korter gekund.

Een prachtige film met een geweldige Viola Davis die de rol als geen ander kon neerzetten..Alles was geweldig aan deze film..Het verhaal is bij vele wel bekend maar toch voel je iets heel anders als je aan het kijken bent ; haat,liefde,verdriet en vreugde..Echt een topfilm en een ware aanrader!

Vooral de cast kan in de prijzen vallen, 4 Oscar-nominaties voor The Help!

- Best Motion Picture of the Year

Brunson Green, Chris Columbus, Michael Barnathan

- Best Performance by an Actress in a Leading Role

Viola Davis

- Best Performance by an Actress in a Supporting Role

Jessica Chastain

- Best Performance by an Actress in a Supporting Role

Octavia Spencer

Een uitnemend, hartverwarmend en op indringende wijze verteld verhaal over de discriminatie op zwarte vrouwen (mannen vervullen in deze film slechts een bijrol), spelend in de zestiger jaren (in passende pasteltinten) in de USA. De positieve boodschap in deze feelgood film met ambitie staat voorop en hoewel politiek correct, weet dit uitstekend bewerkt drama (je kunt hier van een lonend script spreken) je in beroering te brengen. De regisseur heeft een werkende balans kunnen vinden tussen ongerechtigheid en vermaak en vooral de cast is, van hoofd- tot bijrol, ijzersterk.

http://i87.photobucket.com/albums/k128/Zombles/the-help-honest-poster-404x600.jpg

Heb deze vorige week gezien. De film begint wel veel belovend, goed acteerwerk, actueel thema en was op weg naar 4,5 misschien wel 5*. In het tweede deel gaat het allemaal wel heel makkelijk en wordt het allemaal wel erg feel-good.

3,5*

Terechte nominatie voor best picture. Ik ben in slaap gevallen. Vanavond poging 2.

Wel zijn Spencer, Chastain en Davis geweldig maar nu halverwege kan ik wel al stellen dat ik het niet al te best vond. Te makkelijk en simpel allemaal.

Onderhoudend maar te glad en te conventioneel uitgewerkt drama, dat een beetje blijft steken in goede bedoelingen. De cast is eersteklas en het script zit degelijk in elkaar, daar ligt het niet aan. Het probleem is vooral dat de personages zich teveel gedragen als stereotypen, waardoor ze nooit echt mensen van vlees en bloed worden. De stroperige muziek en het fantasieloze camerawerk maken er vervolgens een soort opgewaardeerde televisiefilm van. Jammer, want her en der bevinden zich sterke scenes en de film heeft zinnige dingen te melden.

Het stond al een tijdje op het programma maar helaas niet van gekomen. Ondanks dat ik een enorme Jessica Chastain fan ben. Typisch aas voor de academy's en het was toch allemaal vrij duidelijk dat dit een kanshebber ging worden. Weer zo clichematig en politiek correct. Het houdt niet over. The Help doet eigenlijk weinig bijzonders maar krijgt hulp van de cast. Want Spencer, Davis en oogappel Chastain maken erg veel goed. Dat kan zelfs Stone niet meer verpesten die wel erg solliciteerd naar het label miscast.

Al de racisme cliche's worden uit de kast getrokken, zogenaamde dramatische stukken die begeleidt moeten worden door muziek die moeten zorgen voor een tearjerker effect en ook het schrijfwerk wil dit makkelijke drama niet voorzien van een oprecht randje. Veel te gemaakt, te politiek correct maar vooral te quasi sympathiek. Wel erg sterke performances en Chastain nails it again. Wat een heerlijke actrice is dat toch. Aankleding en schepping van tijdsbeeld is toch best wel sterk.

Toch wel weer erg jammer van die BP nominatie maar dat mag geen verrassing heten.

Ik heb er op willen letten maar die sfeer vond ik redelijk afwezig. Als je de serie Mad Men kijkt dan stap je als het ware in een ander universum van de golden sixties. Je proeft en ruikt de sfeer. In deze film was deze slap en redelijk onopvallend vond ik dan.

Voor de rest ben ik het met je eens, vooral de brave en stereotype vertelling van een doodernstig thema vond ik iets te overdreven.

Klopt. Mad Men is dan wel absolute buitencategorie, dat niveau miste je hier wel. Al vond ik het nog steeds meer dan degelijk in vergelijking met andere jaren 60 films. Celia had trouwens zo een zus kunnen zijn van Joan (de jurkscene) .

Prachtige tranentrekker... geeft een mooie sfeerimpressie van de rouring 50-60xties in de zuidelijke staten..

Geen oscarwerk maar wel een hele mooie entertainer

Na de "Color Purple" is dit wederom een subliem meesterwerk ivm de rassen kwestie in de US.

Misschien een klein klein minpuntje dat Emma Stone voor een rol van dit formaat nog iets te preuts is, maar ze kan groeien. Neen, ik vond het prachtige en heeft mij geen minuut vervelend met de nodige kroppen in de keel.