The Help (2011)

Prachtige movie en die scene waar Skeeter (Emma stone) erachter komt wat er echt met Constantine is gebeurd heeft me echt geraakt! Wist niet dat Emma stone zo goed was!

3,5* omdat het niet helemaal mijn genre is.

Sterke film over racisme in het Mississippi van de jaren 60, al ligt het sentiment wel heel dik op de film. Met 2,5 uur speelduur neemt de film ruim de tijd het verhaal te vertellen. Misschien was het verstandiger geweest de film wat in te korten, want subplotjes als de date van Skeeter wisten niet te overtuigen. Het hoofdverhaal an sich gelukkig wel, vooral dankzij enkele mooie rollen van de zwarte dames. Wel vond ik de karakters in de film vrij stereotype (vooral die idiote, racistische blanken vrouwen) neergezet, al kan het best zijn dat ze toen echt zo waren. De rollen werden gelukkig wel vol overtuiging gespeeld. Vooral de zwarte dienstmeiden speelden sterk, vooral omdat het allemaal lieve, prettige mensen waren. Hoe Aibileen met het kleine kind om ging was zelfs best vertederend.

Pijnlijke scènes zoals praten over wc's voor zwarten en een ontslag voor stelen van zilverwerk worden niet weggelaten. Het zal het vast goed hebben gedaan bij vrouwen die de film in de bioscoop hebben gekeken. Mij deed het niet zo heel veel. Wat wel indruk maakte was gewoon hoe men toen over zwarte mensen dacht. Dat blijft toch wel verbijsterend om te zien zeg, al brengt deze film het nog een beetje luchtig. Zo'n scene met de poeptaart is misschien wat overdreven, maar het was ook wel weer grappig omdat het als gerechtigheid voelde.

Als sentimentele tranentrekker slaat de film de plank soms wat mis, maar puur als film is The Help zeker de moeite wel waard. Al is het maar om de leuke Emma Stone te zien.

3,5*

Waanzinnige shots en acteerprestaties van Emma Stone, wat een goede actrice..

Goede onderhoudende film die een half uur te lang duurt. Zowel zwart en blank wordt niet over één kam geschoren, Ik vond op een gegeven moment dat Emma Stone wel erg op Michael Jackson begon te lijken. De leukste rol vond ik die van Jessica Chastain als de onorthodoxe Celia.

Emma Stone is elke keer weer een verassing, in welke rol dan ook. Volgens mij schets deze film een goed beeld van de situatie in het Zuiden van de VS in het begin van de jaren 60. Prachtige film en wat mij betreft zeker niet langdradig.(4*)

Ontroerende film, over een onderwerp waar ik eigenlijk nog nooit wat over had gezien, maar dat zich wel perfect leent voor een boeiend verhaal. Zeker in combinatie met het goede tijds- en sfeerbeeld wat neergezet is.

Ik had wel liever wat dingen anders gezien. Ik vind het prima dat de speelduur langer is dan gemiddeld, dat heeft deze film nodig om echt iets invoelends te kunnen neerzetten, maar de verhaallijn met Celia Foote had wat mij betreft weggelaten kunnen worden, en ook vond ik het na het uitkomen van het boek wat inzakken. Ik begrijp dat het niet meteen allemaal 100% happy end kan zijn, maar de consequenties voor iedereen en de awareness (of juist gebrek daaraan) had op een of andere manier scherper en puntiger neergezet kunnen worden. Nu bleef een climax, afgezien van een goedbedoeld applausje in de kerk, toch wat teveel uit.

Maar verder 2,5 uur van genoten, ook erg kleurrijk en zonnig geschoten. Naast het boeiende en ontroerende verhaal kan je je ogen uitkijken wat betreft garderobe, haardracht, interieurs en settings.

ruime 4* met groeipotentieel

Degelijke film over een onderwerp (rassensegregatie), dat wel vaker in filmland is behandeld. Al snel heb je dan een sterke film te pakken, al hoeft de moraal er niet zo hard ingeramd te worden. Die groep mentaal instabiele phoneys werd nogal karikaturaal neergezet, wat dan wel weer goed op de lachspieren werkt. Emma Stone vond ik overigens okee, net zoals de rest van de film.

Prachtige en ook een schrijnende film, waarin weer duidelijk wordt getoond hoe de blanken in het conservatieve deel van de USA zich vroeger t.o,v, hun zwarte medemensen gedroegen. Hooghartig en neerbuigend helaas.

Gelukkig is de vrouw in de hoofdrol er eentje die doorzet, om haar persoonlijke idealen (geweldloos) te verwezelijken en uiteindelijk haar einddoel bereikt.

Zoals ik al zei: Een prachtige film waar niets op af te dingen valt! Het is dan ook één van de weinige films die van mij 5 sterren krijgt!

Beste kijkers,

Als ik deze film een 6 mag geven dan doe ik dat bij deze. Wat een fantastise film en wat een goede voorstelling van de tijd waarin het speelde. (Zelf jaren in the USA woonachtig geweest en telkens wanneer ik naar de zuidelijke staten moest, was deze afschuwlijke mentaliteit nog steeds voelbaar.)

Laat eenieder die deze film nog niet heeft gezien....... KIJKEN !!!

waardering: 6+

Films, verhalen en boeken over de slavernij en discriminatie gaan er bij mij altijd goed in. Die 2,5 uur gingen erg snel.. Deze film is verbijsterend goed geacteerd. Waarom ik een 4,5 geef behoeft geen uitleg als je film gezien hebt. En ik geef zelden hoger dan een 4. Dus dat zegt wat.

Elke 10 minuten ging je van de één naar de andere scene met andere (hoofd)personen. Normaal heb je er dan wel een paar acteurs bij die je favo zijn. In deze film had ik dat niet. Iedere acteur was heerlijk om te volgen. De afwisseling tussen serieus en af en toe grappig was perfect. Gewoon een geweldige film.

Een uitstekende film, die de volledige speelduur weet te boeien. De rassendiscriminatie in Mississippi gedurende de jaren '60 is een interessant onderwerp en het wordt hier ook prima uitgewerkt. De film biedt zowel serieuze verhaallijnen met af en toe ontroerende scènes als wat meer humoristische scènes. Het acteerwerk is over de hele linie uitstekend. Emma Stone zet wat mij betreft het beste personage neer, maar ook de acteerprestaties van Bryce Dallas Howard en Jessica Chastain zijn uitstekend. De sfeervolle setting en goede soundtrack maken het helemaal af. Een absolute aanrader.

Huh hoe is het mogelijk dat op deze film zo hoog wordt gescoord. Wat een ongelofelijk saaie film was dit. Ik had er toch zoveel meer van verwacht. Emma Stone speelde naar mijn inzien te modern. Film was te traag en ooh wat mierzoet en niet grappig als het grappig moet zijn. Overdreven stereotypes. Film vond ik ook erg rommelig.

Gaat het over discriminatie... dan wil het wel hoog scoren. Maar kan mij in geen velden herkennen waarom er mensen zijn die deze film 4 a 5 sterren geven.

Viel veel beter mee dan gedacht. 'k dacht dat het vooral drama ging zijn, maar er was zeker ook ruimte voor humor.

De cast deed het ook goed, het kwam allemaal wel overtuigend over.

Verder zag de film er goed uit en ondanks de lange speelduur verveelde de film eigenlijk totaal niet.

The Help. Tja wat moet je daar nu mee als man. Niets zou je zeggen. Een keukenmeidenroman nog wel waar zo'n beetje 85% gespeeld wordt door vrouwen. Toch heb ik mij laten verleiden door de vele recensies en ik moet zeggen dat ik daar geen enkele spijt van heb. Het is een uitstekende film. Drama die luchtig wordt verteld zonder dat je geconfronteerd wordt door lynchpartijen. Nee deze film die geheel is opgenomen in Mississippi/Jackson is vooral klein gehouden. Een mishandelde keukenmeid is zelfs in de film geschrapt.

Ik vond met name de blackies uitstekend spelen. Vooral de rol van Viola Davis vond ik voortreffelijk. Wow. The whities speelde iets te geforceerd/over acting op schrijfster Emma Stone na die mooi naturel overkwam. De film duurt wat lang (bijna 2.5 uur) maar dat is toch prima te doen. Ook de muziek zorgt voor sfeer met op het eind the living proof van Mary J. Blige.

Opgeteld dat deze film ook nog een mooi eind heeft kan ik niet anders zeggen dat deze film zijn sterren heeft verdiend en het leed mooi is verwerkt in een "boek". De reacties naderhand vond ik dan ook hilarisch. Blu ray ziet er overigens perfect uit!

Niet elke Mississippi film hoeft te gaan over moorden en mannen met witte kappen. Het gevoel van de kleurlingen is op passende wijze verteld en dat vond ik mooi. Met een ding ben ik het wel met je eens. Stone was iets te modern, maar misschien ook wel zeer vooruitstrevend.

ik eet graag chocolade taart !

Ik heb toch al best een hoop films gezien. Maar in quizzen over films scoor ik toch meestal niet al te best. En dat komt omdat de meeste vragen gaan over gladde Hollywood films. En dus kijk ik ook af en toe daarnaar. En dat valt niet mee. The Help is ook weer een op en top Hollywood film. Met een onderwerp dat veel sentiment oproept en waar een groot publiek voor is. Precies wat ze zoeken in Hollywood. En daarom is ook deze film weer vakkundig gemaakt en ziet het er allemaal weer mooi en gelikt uit volgens de geijkte Hollywood formule. Al moet ik ook bekennen dat het al met al helemaal niet zo'n slechte film was en dat met name Emma Stone erg knap acteerde. Ik zou bijna opzij kunnen zetten dat ik hier naar een cliché Hollywood film zat te kijken. Gelukkig waren er dan die laatste zinnetjes aan het einde van de film (van de voiceover uiteraard) die me hielpen herinneren dat ik weer in Hollywood zat en dat dergelijke zinnetjes een goede film weer helemaal omlaag trekken. Misschien moet ik maar accepteren dat ik niet zo goed ben in film quizzen.

Goede film. Leuk om een keer te zien, maar ook niet meer.....

Fijn dat een beladen onderwerp als de burgerrechtenbeweging in Mississippi ook eens verteld kan worden met een luchtige insteek. Het levert een film op die keurig omgaat met politiek meer beladen aspecten, maar die het ook niet schuwt om een duidelijk statement tegen racisme neer te zetten. Daar zit helaas ook een keerzijde aan: het is allemaal erg simplistisch en cliché. Blanke huisvrouwen die als 'desperate housewives' bezig zijn met elkaar en tegelijkertijd hun eigen gebreken proberen te maskeren. Mannen zijn natuurlijk de grote afwezigen in het verhaal, ongeacht hun huidskleur. Dan heb ik het nog niet eens gehad over de pijnlijke manier waarop de zwarte vrouwen neer worden gezet als oud en gebrekkig óf het stereotype big momma dat haar recht opeist. Het is opvallend dat vrijwel alle blanke actrices beeldschoon zijn en dat er geen mooie gekleurde vrouw van in de twintig te bekennen is. Dan gaat het mij ook wringen dat het overduidelijk inzet op een gevoel van fijne nostalgie, terwijl het tegelijkertijd suggereert dat het nuances aanbrengt in de verhoudingen tussen verschillende rassen. Eigenlijk laat deze terugblik op voorbij racisme alleen maar goed zien waar wij modern racisme terug kunnen zien.

Soms is een film hypewaardig. Zoals deze. Ik had het al eerder met een vriendin over deze film gehad. Zij heeft het boek ook gelezen. Ik had hem nog niet gezien, maar hij was het kijken zeker waard.

Het duurde niet lang voor ik in het sfeertje van de film zat. De gekke accentjes, klederdracht en haarstijlen maken er een grappige binnenkomer van. Zonder dat het echt komedie wordt of het los komt te staan van het verhaal. Overigens heeft de make-up, kapper en kleding dus goed hun best gedaan. Het ziet er allemaal netjes uit.

Ik kan me overigens voorstellen dat de heren die voor mij hebben gestemd, de film hierdoor minder zien zitten. Wellicht is er inderdaad meer op de dames als doelgroep gemikt.

We volgen Skeeter, die met haar schapenkrullen en haar 'rare' gedrag niet in de smaak valt bij haar omgeving. Geheel bedoeld zijn die Afro schapenkrullen en haar gedrag voor ons als kijker natuurlijk erg plezierig en zouden we haar graag toevoegen aan onze vriendenkring. (En ik snap nog steeds dat de heren minder met de film kunnen.)

Als schrijfster werken haar antennes prima en is ze gelukkig niet bang aangelegd, waardoor ze zichzelf op het pad van het filmplot zet. Dat plot is van begin tot het eind netjes uitgewerkt. In een prettig tempo. Ik mis niets en wil ook niets weg hebben.

Ook de zijplotten vond ik zeker wat toevoegen. Die met Chastain deed goede dingen. Het liet ook weer zien waarom haar help de keuzes maakte die ze maakte.

Ik weet niet in hoeverre het aan mijn pms lag, maar deze film heeft het weereens voor elkaar gekregen dat ik met een zakdoekje op de bank zat. Iets wat toch niet vaak gebeurd. Ookal zit ik in mijn vlaggetjesweek.

Ook qua acteren zit iedereen hier boven het gemiddelde. Men kan drama matchen met komedie. Kan dat alsnog realistisch maken. Kan zich inleven in mensen in een andere tijd en dus cultuur.

Stone speelt haar karakter lief, maar toch doortastend. Precies wat het nodig had.

De dames die help spelen, bijvoorbeeld Davis en Spencer, zijn daadkrachtig prettig in hun gespeelde emoties.

Howard zet een kittig ding neer, die gevolgd wordt door de rest als grote voorbeeld. Met een ernstig leuk pruillipje als het minder goed gaat.

Ook de andere dames en heren spelen zoals gezegd prima.

Ik vraag me af in hoeverre ik deze film het herbekijken waard vind. Maar toch een verdiende bijna volle score.

4,5*

White guilt.

Het werkt best goed de laatste tijd. Waar 12 Years a Slave dan nog enige filmische pretenties had, doet deze film daar geeneens moeite voor. Een luchtig, sentimenteel en melig verhaaltje over racisme in de jaren '60.

Kleurrijk is het wel. Er hangt een lekker warm, zwoel en zonnig sfeertje dat eigenlijk nooit verdwijnt. Het houdt de film luchtig en zorgt ervoor dat het drama nooit gaat overheersen, zelfs al is het best erg wat er allemaal gebeurt.

Acteerwerk is degelijk maar niks uitzonderlijk. Verder is het vooral veel Hollywoodiaans geneuzel, met bordkartonnen personages, een simpel verloop en een einde waarbij iedereen krijgt wat hij verdient.

Het grootste probleem is dat dit alles meer dan 2 uur moet duren. Het sleept zich maar wat voort, veel verrassing, originaliteit of ware emoties hoef je niet te verwachten. Het zal vast z'n publiek hebben, ik kon er in ieder geval niet veel mee.

Voor het zonnetje en degelijk acteerwerk:

1.5*

The help is een vrij zonnige film over een donker onderwerp. Een heel andere aanpak dan pakweg Mississippi Burning. De film gaat over het relaas van gediscrimineerde zwarte keukenmeiden in de meest racistische staat van de VS, maar wordt aangekleed als een keukenromannetje. Soms gaat het iets te licht over dit onderwerp, al is het misschien wel drempelverlagend om een groot publiek te laten kennis maken met dit thema, moest dat schandalig genoeg nog niet gebeurd zijn.

Het is dan wel wat licht gevonden, acteerwerk en muziek zit wel goed. Het resultaat is een nogal romantisch drama geworden dat gemakkelijk te bekijken is. Van mij mogen er nog zo'n films komen. Het verschil tussen blank en zwart is zelfs nu nog niet weggewerkt. En dit is amper 50 jaar geleden. Feit spreekt voor zich als een film over racisme de aandacht moet trekken door een blanke Emma Stone in de hoofdrol te plaatsen. Nog een lange weg te gaan...

Op 20 mei 2014 om 0:40 uur was ik kennelijk in een moreel verheven bui waar ik even een tirade moest houden over één van mijn stokpaardjes: verborgen racisme. Na herziening ben ik iets milder gestemd. Ja, de verhoudingen tussen verschillende rassen worden nogal stereotiep op scherp gesteld met louter hekserige blanke tantes tegenover standvastige zwarte madammekes. Waarbij de beeldschone Emma Stone kennelijk nodig is om als een brug te fungeren om het verhaal van de burgerrechtenbeweging invoelbaar te maken. Ja, het heeft ook iets beledigends om nou juist weer een historisch beladen figuur als 'the maid' in een dienende bijrol te hebben (compleet met verwijzingen naar gefrituurde kip...) Allemaal nog steeds waar.

Maar het is óók een film die vol zit met subtiele kleine momentjes waarin mensen juist tot elkaar komen en voorbij idiote grenzen tussen elkaar durven te komen. Menselijkheid boven zich vastbijten in institutioneel en maatschappelijk racisme als de maat der dingen. Het maakt de film niet minder overdreven sentimenteel en het afgrijselijke eindshot met de dramatisch op een ruit tikkende kleuter kan echt niet. Dat neemt niet weg dat het een zeer sympathieke poging blijft om dit beladen stuk geschiedenis levendig te houden met luchtige humor en mooi acteerwerk.

Enkele jaren geleden heb ik verzuimd deze te kijken, maar ik mag 'm gelukkig toevoegen aan mijn "gezien" lijstje. Prachtige film. Geen zware kost, maar wel aangrijpend het hele gebeuren rondom de rassenscheiding in Mississippi. Sterk spel van zowel Stone als Davis. Die dragen de film. Ondanks de 2,5 uur is de film voorbij gevlogen, met een prachtig, tevredenstellend einde.

Inderdaad 'best erg'.

Het verhaal sprak me erg aan, maar toch vond ik deze film niet erg meeslepend, jammer genoeg. Het acteerwerk van de werksters vond ik erg overtuigend, en ook Emma Stone vond ik zeker niet slecht, maar de andere blanken... Nogal matig geacteerd. Een beetje stereotypering, jammer genoeg. Als ze een beetje normaler weergegeven waren, kon je waarschijnlijk ook hun racistische uitspraken serieuzer nemen. Nou waren het een beetje vage, domme huppeltutjes die haast komisch waren.

Toch vond ik het een goede film met vooral een interessant verhaal. De scène met de cake vond ik ook erg geslaagd. Het enige minpuntje dat voor mij de film een beetje verziekte was het acteerwerk van de blanken. Ik geef deze film een 3,5, maar die 3,5 zal ik naar boven afronden, omdat ik vind dat deze film toch wel meer verdient. Ik geef het een 4.

Een redelijk drama film...

Langdradige verhaal (lange speelduur)...

Goed acteerwerk...

Goed HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Een mooie film over het leven in 60-ies deepsouth USA met als thema segregatie en vrijheid.

De aankleding is werkelijk prachtig. De kleding, haardracht, auto's, interieur is allemaal prachtig in de jaren 60 stijl doorgevoerd. Tezamen met de zonnige broeierige sfeer is de film een genot om naar te kijken.

Minpunt is echter de wel erg lange speelduur. De film neemt werkelijk heel erg lang de tijd om naar het einde toe te werken en dat alles dan goedkomt op het einde wordt dan vervolgens weer erg snel afgeraffeld.

Desperate racist housewives.