I Am Number Four (2011)

Een slap verhaaltje dat gelukkig nog lekker wegkijkt, maar helaas nergens bijzonder wordt. Sterker nog; vond dit regelmatig nogal een flauwe bedoening. Vooral het feit dat onze hoofdpersonages weinig tot geen tegenstand krijgen van de slechterikken (wat een kneuzen) is nogal, eh ja... dom.

Want wat valt er dan nog te genieten als het verhaaltje ook al zo slap en inhoudsloos is? Nja, wat leuke beelden / effecten, een paar aardige scénes en twee mooie vrouwen. Maar dat maakt geen goede film, helaas. Jammer van die monsters op het laatst, een beetje teveel van het slechte. Kleine onvoldoende.

Dit ging redelijk fout. Het high school liefdesverhaaltje vond ik bijna beter dan het SF gedoe op het einde. Het duurt ook veel te lang voor de film zijn tempo haalt. En het ziet er ook vaak bespottelijk uit, vooral met die hond die plots een alien pet wordt. Nog zoiets is die scène waarin de superheld in wording een auto moet starten met zijn powers . Zelfs voor een tienerpubliek vind ik deze film geen knaller. Hopelijk worden hier nooit sequels van gemaakt.

Wat een saaie film. Er gebeurt het eerste anderhalf uur bar weinig tot niks, beetje actie op het einde is ook weinig boeiend. Die hoofdpersoon was ook een droplul van jewelste. 2*

Mwa, toch nog wel een tegenvaller.
Het zegt natuurlijk genoeg dat ik me meer interesseerde voor de leuke romance tussen John en Sarah dan voor al dat buitenaardse gedoe.
Ik vond Sarah en John een leuk koppeltje en genoot ervan als ze samen in beeld waren.

In tegenstelling tot de jagers die Number Four wilden vermoorden.
Wat een hilarisch slechte schurken waren dat zeg.. Eerder lachwekkend dan eng of creepy..
Vond het allemaal wat onduidelijk ook. Helemaal grappig natuurlijk dat die zogenaamde 9 buitenaardse mensen veel sterker zijn dan de Mogadorians.

Ach, het zal allemaal wel. We zien wel wat het tweede deel ons brengt. Van mij hoeft het niet in ieder geval.
2,5*

Puur op gevoel 1*. Een wanstaltiger product heb ik dit jaar nog niet mogen aanschouwen. Zo'n beetje alles aan de film is ver beneden de middelmaat. En zoals eerder genoemd kijkt de film verre van lekker weg, integendeel; ik heb zelfs de laatste 2 à 3 chapters doorgespoeld omdat er maar geen eind aan al dit onbenulligs leek te komen.

Het had best zonder de overdreven puberale high-school clichés gekund, maar zelfs dan was deze film met al z'n pretenties ten onder gegaan. Concept is nog best te pruimen, maar niet in deze stijl. Alsjeblieft geen deel 2, althans niet voor mij.

Zonde van m'n tijd.

Nee vond dit echt geen goeie film, en dat voor een Dreamworks productie zeg...

Meer dan een uur lang gaat het over niet veel meer dan het geheimpje tussen de hoofdrolspeler en zijn beschermer dat ze van een andere planeet komen en het gedeisd houden voor andere buitenaardsen die hem dood willen.

Zijn speciale krachten blijven veel te lang bij enkel zaklampje spelen met zijn handen en het heeft allemaal iets te veel weg van een highschool tienerfilm ipv een actiefilm.

Het laatste half uur kwam er dan vaart in met meer speciale krachten, een sexy en stoere number 6 (zij was het leukste aan de film) maar helaas ook een buitenaards monstergevecht waar ik me iets te oud voor voelde.

Voor wie het wel goed vond hoop ik maar dat er een vervolg komt, want toen ik klaar was om te zien of ze die ontvoerde vader zouden vinden hield de film abrupt op...

Een ster voor 'Number 6' en een halve voor de moeite.

1,5 sterren

Pffff, duidelijk een film voor tieners tussen de 10 en 16 jaar. Het acteerwerk en script zijn ontzettend slap in mijn ogen. Vooral Alex Pettyfer (John Smith) en Callan McAuliffe (Sam) vond ik zo ongelooflijk slecht acteren. Wat een talentloze acteurs zijn dat! Teresa Palmer en Dianna Agron vond ik daarentegen nog best te pruimen. Ook zit de film vol met clichés. Jammer!

Een grote teleurstelling van Caruso.

I hope you can throw with your left arm

Het is vreemd maar nieuwe films blijken nooit echt lang in mijn geheugen zitten. Vaak zijn het titels die me wel interesseren maar ik om de een of andere reden gaat mijn voorkeur vaker uit naar oudere films waardoor de nieuwe generatie naar achter wordt geschoven. Gisteren schoot het me ineens weer te binnen dat ik eigenlijk nog altijd benieuwd was naar deze I Am Number Four dus ineens maar eens opgezet.

De reden dat ik hier in geïnteresseerd was, is voornamelijk Dianna Agron. Ik was haar al meerdere keren tegen gekomen in kleine bijrolletjes in Heroes en Veronica Mars maar eenmaal in Glee viel ze me helemaal op. Het schattige gezicht en een enorm grote charme zorgde ervoor dat ze een meerwaarde is in de serie. Ik was dan ook benieuwd geraakt naar hoe ze het er hier ging afbrengen en dat doet ze perfect. De rol van Sarah is natuurlijk ook perfect op haar lijf geschreven maar ze speelt het sowieso enorm goed. Ze heeft echt iets onweerstaanbaars en dat komt mooi tot zijn recht. Met Alex Pettyfer nam Caruso nogal een gok doordat die nog maar in 4 films had meegespeeld voor hij de hoofdrol van John kreeg. Een gok die soms goed uitdraait maar soms ook nefast voor de film is want Pettyfer moet nu eenmaal nog veel leren en wordt over het algemeen nogal onderuit gespeeld door Agron en Timothy Olyphant. Geweldige rol trouwens voor Teresa Palmer die Number Six speelt. Haar opkomst onder begeleiding van Adele's Rolling in the Deep is gewoon heerlijk om naar te kijken en Palmer is dan ook uitstekend gecast in de coole chick rol. Hopelijk kan dit nog wat vonken gaan geven met Sarah in een eventueel vervolg.

Bij de films van Caruso ben ik gewend dat die er visueel vrij aantrekkelijk uitzien. Eagle Eye was een aangename cinema blockbuster maar ook Disturbia, Taking Lives en Two for the Money waren degelijke films. Jammer genoeg dat het er hier niet helemaal uitkomt. Nu, ik heb nooit de boeken gelezen dus vraag me niet hoe de Mogadorian er normaal gezien moeten uitzien maar ik vond hun design erg teleurstellend. Dit had in ieder geval een stuk beter gemogen. Gelukkig is de rest van de film op visueel gebied nog wel redelijk te doen. De actiescènes verlopen vlot en de legacies zien er netjes uit. Qua verhaal is dit trouwens wel een heerlijke film. Zoals ik daarjuist al zei, ik heb het boek niet gelezen dus geen idee of ze er met hun klak naar smijten maar dit is gewoon een typische high-school film met wat sci-fi trekjes. En laat ik dat nu juist kunnen waarderen. De film komt over het algemeen nogal standaard over maar pretendeert nergens ook meer te zijn wat het is. De ontluikende romance tussen Sarah en John, de sullige aanhang in de vorm van Sam, de coole chick die opeens komt opduiken en overduidelijk een wig gaat slaan in de romance tussen de twee geliefden (de lichaamstaal van Sarah op het einde wanneer John samen met Six wegrijdt spreekt boekdelen), ... Mits het wat degelijk is uitgewerkt, en dat is hier zeker het geval, is dit gewoon gezellig popcornvermaak.

De film laat nog enorm veel onbeslist dus ik hoop dat het vervolg er nog gaat komen, liefst niet zoals met The Golden Compas een aantal jaar geleden. In ieder geval mag Caruso hem terug regisseren want hij weet er een leuke film van te maken. Pettyfer schrijf ik nog niet af want daar zit volgens mij wel meer in maar het zijn voornamelijk de rollen van Agron, Olyphant en Palmer die dit tot heerlijk vermaak schoppen. Misschien ook wel eens aan het boek beginnen.

Dikke 3.5*

Na onlangs het boek te hebben gelezen was ik uiteraard benieuwd naar de film. Zoals altijd is de film totaal anders dan het boek. Sommige slechte delen van het boek zijn in de film weggelaten en sommige goede delen juist ook. Met jou mening over Olyphant ben ik het niet eens. Sowieso is zijn rol in de film relatief klein en echt daadkrachtig en overtuigend komt hij niet op mij over. Overigens vond ik de rol van Six oftwel Teresa Palmer ook net weer 'te' . Er wordt in de film iets te veel geprobeerd om haar hard maar grappig te laten doen overkomen. In mijn ogen sowieso mislukt doordat ze op een lelijke Ducati rijdt

Ik moet zeggen dat ik het een prima verfilming vind van het boek. Nu hopen dat "The power of six" ook verfilmd gaat worden.Voor mij ook een dikke 3.5 maar dan niet voor de acteurs maar voor de grafisch sterke en goede transformatie van boek naar film. De soundtrack is trouwens ook perfect... Kings of Leon als start knalt er meteen lekker in!!

Een zeer lichte tieneractiefilm dat zich al te serieus neemt. Weinig humor en flauwe actiescènes. Het ontbreekt de figuren aan charisma. Blijkbaar is hier nog een boek van, dat men er al aan dacht om het te verfilmen verbaast me. Zo speciaal is het toch niet. Het enige wat de film nog interessant maakte was de komst van number six, die voor enig leven in de brouwerij zorgt. Het verwondert me dat Michael Bay deze film maakte. Terwijl hij vooral grootse popcornfilms maakte met het moto 'more is more' is dit een flauw gerecht geworden. Een uitschuivertje.

Nogal een lamme en een tamme SF-film is dit. Ik hoopte nog wat hippe SF-spektakel, dat er misschien nog wel leuk uitziet. Maar dat viel ook alleszins mee. Het leek ook allemaal erg donker gefilmd, iets wat me nooit echt aantrekt.

Na 'Magic Mike' te hebben gezien was ik wel erg nieuwsgierig geworden naar Alex Pettyfer en of hij meer was dan alleen een knappe vent. Zodoende kwam ik bij I Am Number Four uit, waar tot mijn verrassing ook nog Dianna Agron en Beau Mirchoff Want ik dacht dat hij een grote rol speelde, niet dus. nog geen minuut, meh!) meespeelden. Vanavond meteen gekeken.

Opvallende soundtrack, erg goed. Fijne songkeuzes. Verhaal zelf, mwoah. Niet zo mijn ding, maar wel beter dan verwacht. Het highschoolsfeertje deed 't hem. Maar, toegegeven, ik heb vooral gedaan waar ik goed in lijk te worden: Zwijmelend kijken naar Alex Pettyfer. Wat een leukie is dat toch. Dianna vond ik een stuk sympathieker dan in Glee, wat meer 'down to earth'. Leuk stel ook samen, goeie chemie. Alle personages vond ik goed, op de Mogadorians na. Vond het eerder lachwekkend dan intimiderend. Callan McAuliffe, ook een lief joch, deed het prima als sidekick Sam. En tja,die hond hé. Te lief. Ook de band tussen John Smith en zijn guardian was redelijk, maar voelde niet bijzonder 'hecht' aan. Ik vind hem wel een goede kop hebben voor een film als deze. Bleef me wel telkens afvragen waar ik Timothy Olyphant nou van kende, aan het einde van de film viel het me in: Scream 2.

Jawel, aardige film. Goede actiemomenten, geen knijpende spanning maar het is boeiend en de film geeft je genoeg redenen om door te blijven kijken, al kakt het soms wel behoorlijk in. Romantisch verhaaltje is standaard, maar wel zoet.

Beter dan verwacht.

Is er trouwens iets bekend over een evt vervolg? Komt dat er?

Noem het popcornpulp, geestdoden of slecht....voor mij heeft het goed gewerkt.

Een prachtige film die alle elementen heeft. Een mooie cast zowel in acteerwerk als in uiterlijk.

Schitterende sfx, een goed onderhouden verhaal en hier en daar wat schrikeffecten.

Humor is er leuk in verwerkt "red-bull is for pussy's" en de actie scenes waren spetterend.

De vaart zit er goed in en ik had ook niet gevoel dat bepaalde dingen langzaam of stroer verlopen.

Ik verwacht persoonlijk wel een deel twee, drie en vier gezien het een logisch gevolg is in de boeken reeks van pittacus lore:

- six the begining

- the power of six

- the rise of nine

Ik vond het een topfilm en heb nu al zin in de volgende delen,

Van mij een dikke 4,5*

De film begint nog best spannend, maar daarna is het een saaie bedoeling waarbij het verhaal roet in het eten gooit. De nadruk ligt op een uiterst voorspelbaar en clichématig uitgewerkt highschool verhaaltje waarbij Bay zich van zijn slechtste kant laat zien. Tegen de tijd dat de climax aanbreekt is het allemaal allang niet meer boeiend.

Pfff, op vele vlakten een hele vervelende film, waarbij die slappe teenagers-gehalte er hier wel erg vanaf druipt en de inhoud bijna niet meer is als een een of andere Disney XD/Jetix aflevering, en dat vind ik best wel jammer als het van Carusco komt. Het verhaal is al behoorlijk slap en onorigineel en de acteurs zijn ook vaak behoorlijk vervelend. Wel zitten er een paar leuke suspence fondsten in en is er hier en daar ook nog wel een beetje humor. Voor de rest is het allemaal behoorlijk misplaatst en is enkel geschikt voor basisschool-publiek.

2,0*

Tegenvallende film waarin een jongen van een andere planeet zich schuil houdt op aarde. Een betere introductie was op zijn plaats geweest hier, want echt veel kom je niet te weten over de strijd tussen de twee volken. Typisch een geval van allemaal al eens eerder gezien en ook veel beter. Hopelijk blijft een vervolg uit, ondanks dat het einde anders doet vermoeden.

Een matige blockbuster, of een goede rtl-7 film.

Kwalitatief onder de maat, maar keek toch redelijk weg.

Krappe voldoende *3.0

Grease in space

Zonder enige voorkennis deze opgezet. Uiteindelijk is het niet een echte hoogvlieger, maar dan ook weer niet zo verschrikkelijk slecht. Dat de makers op "safe" gespeeld hebben, is wel overduidelijk. Het is uiteindelijk een mix van een high-school tiener film en een tweederangs softcore SF. Het high-school gedeelte bevat alle cliché ingrediënten : de jock (quarter-back natuurlijk), een cheerleaderke , een nerd die constant wordt lastigvallen door de binken van de school, de nieuweling die er niet onaardig uitziet maar toch wordt bekeken alsof hij buitenaards is (wat een toeval). De nerd zal natuurlijk worden bijgestaan door de nieuweling. De nieuweling en de cheerleader zijn natuurlijk aan elkaar verknocht bij de eerste oogopslag (smelt,zucht,zwijmel ...) en we voelen al een romantische liefdesrelatie opborrelen. Hiermee hebben we dan al de grootste doelgroep bereikt nl. de giechelende tienermeisjes.

Nu dit nog aanvullen zodanig dat die hun wederhelft ook aan hun trekken komen in de bios. De nieuweling is één van de overlevenden (Nr.4 uiteraard van in totaal 9) van de planeet Lorien die uitgeroeid werden door de Mogadorians. Deze op de uit Star Wars lijkend Sith's, zitten deze Lorianen (Loriethers,Loriers... ???) op de hielen om ze voor een voor mij onverklaarde reden, uit te roeien. Natuurlijk was er in het oneindige universum juist alleen maar de planeet Aarde waar ze zich konden verschuilen. En daar wordt dan de strijd aangebonden tussen deze 2 buitenaardse rassen.

Blijkbaar gaat het dus om een verfilming van een boek. Voor mij is een degelijke verfilming zodanig dat , ondanks het niet lezen van het boek, men toch nog kan volgen en uiteindelijk weet waar het om gaat. Deze verfilming laat echter zoveel onbeantwoorde vragen : wat is dat verdomde kistje, waarom moeten ze in die volgorde worden geëlimineerd , wat is de betekenis van de kettingkjes...

Positieve dingen zijn er natuurlijk ook wel : John Smith speelt een degelijke vertolking, Sarah is een beeldschone verschijning en Nr. 6 is helemaal om op te eten. De Mogadorians zijn van tijd enorm grappig en de film bevat ook nog andere grappige dialogen :

Sheriff James: Who the hell are they?

Mark James: Big-ass linebackers?

Persoonlijk vond ik het einde van de film redelijk geslaagd qua effecten en actie. Zelfs de opgezwollen hond die het tegen de vleermuisachtige hellehond moest opnemen in de douches, vond ik best te pruimen.

Conclusie : een simpel tiener feelgood-film met een portie SF-actie.

2,5 *

Highschool-drama met new kid in town die verliefd wordt op het ex-vriendinnetje van de school-bully en bevriend raakt met de nerd....o ja hij is ook nog een alien met superpowers en leeft samen met z'n warrior-protector...Matthew Star all over.

Spul voor brugpiepers dit, alleen het laatste half uurtje krijgen we nog wat typische superpower-aktie.

Geproduceerd door Michael Bay ... dus dan weet je het wel.

Eerste opmaatje naar nog een deel of 5.....ik geloof het allemaal wel.

Eens met wendy. Er is absoluut geen chemie tussen de castleden en de villains zijn te kinderachtig en nep. Ook hun taaltje is ronduit dom bedacht. Laat ze dan maar gewoon constant engels spreken. Het laatste half uur vond ik wel geslaagd. Jammer dat het zo'n lange opstart nodig had. Toch vond ik het overall gezien nog wel een voldoende.

Een goede SF/Drama/Romantiek/Thrillerfilm...

Spannend verhaal...

Prima acteerwerk...

Perfect achtergrond geluid

(Dolby Digital)...

Super mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Heerlijk genoten...

Vreselijk vervelende kinderfilm waarin niet alleen highschooltieners spelen, maar de hele film speelt zich ook nog eens voor 70% op een highschool af.

Van alle superheldenfilms of daarbij aanleunende genres bevat I Am Number Four veruit het slechtste verhaal. We zien NIKS van de thuisplaneet van de tieners, we horen niks over hun achtergrond, we weten niet wat de Mogadorians willen en waarom ze precies jacht maken op de tieners, waarom dit in een speciale volgorde moet en we zien uiteindelijk niet eens de inhoud van dat blauw kistje.

De grote ironie is dat deze film - aldus de aftiteling - is gebaseerd op een boek. Nou, OF het is een gigantisch kutboek, OF de makers hebben het niet gelezen. Want JUIST wanneer een boek de basis vormt voor een film, zou je toch een gedegen verhaal moeten krijgen?

Niet alleen het verhaal is dus slecht, maar het script is ook stom. Het is vreselijk saai en in de eerste driekwart van de film gebeurt bijna niks anders dan het afdraaien van hopeloze clichés, compleet met de nerd en de quarterback. Af en toe bedient de film zich ook nog van cheap scares, schrikmomenten.

De production values zijn wel oké. Het ziet er allemaal redelijk uit. Maar omdat je niks weet over de personages en het allemaal zo vreselijk slecht geschreven is, interesseert het je als kijker geen mallemoer wat er op het scherm gebeurt.

Het enige leuke aan de film is Kevin Durand, die zich sinds zijn fantastische optreden als schurk in Lost verzekert weet van een constante stroom aan rolletjes als badguy. Maar met deze rol kon hij kennelijk niet veel want ik vond de schurken weinig indrukwekkend.
Het hondje levert zo ongeveer de beste acteerprestatie af van de hele cast.

Het einde hint overduidelijk naar een vervolg, maar ik zie op IMDB bij geen van de castleden een vervolg gepland staan. MOOI.

Gauw vergeten.

0,5 sterren

Leuke film, vooral gericht op de jeugd, waarbij je niet al te veeleisend moet zijn. Enigszins voorspelbaar, maar desondanks niet slecht. Goede tempo, redelijk verhaal, en genoeg actie maken de film lekker onderhoudend. Het had zeker beter gekund, maar desondanks vond ik het geen slechte film.

een goede film met een spannend open einde hoewel de volgorde van de gebeurtenissen verkeert is en de seizoenen in de film niet kloppen vond ik dit een hele goede film met goede acteurs. voor iedereen die zegt dat dit een kinderfilm is dat is het ook de film is kinderachtig voor volwassenen maar als tiener vond ik dit een hele goede film mensen boven de 18 zijn te-oud voor deze film en zullen de film ook niet leuk vinden

Njah.

Je kan er moeilijk om heen ... Twilight. In alles een stevige kopie. Gebaseerd op een aantal boeken, gestructureerd in meerdere behapbare delen, snel verfilmd. Dit soort reeksen worden tegenwoordig wel vaker opgezet (Hunger Games), maar ze zijn niet allemaal even succesvol. Zo blijkt ook met deze film, want Number 5-9 blijven achter.

Maar ook setting en verloop van plot zijn bijna exacte kopies. Het kleine dorpje, de hunkie teens, de liefde tussen het mensenmeisje en de vreemde jongen ... beetje actie op het einde. Vervang de vampieren door aliens en je komt echt een héél eind. Wel met de opmerking dat Twilight dan kwalitatief nog wel een stapje hoger staat.

Effecten zijn niet goed (zeker op het einde niet, die beesten waren niet om aan te zien), de bad guys zijn echt lame en het acteerwerk is aardig ondermaats. Daar waar er bij Twilight dan nog wat interne conflicten waren, is dit gewoon een basic good vs bad verhaaltje met een zéér mager plot achter (al waren de andere delen waarschijnlijk bedoeld om het verder uit te diepen).

Sowieso behoor ik al niet tot de doelgroep, dan nog vond ik dit een zeer magere blauwdruk van de betere films in dit genre. Maar goed ook dat de andere delen even weer opgeborgen zijn.

1.0*

I Am Number Four

Als het aan mij ligt is deze film zo slecht nog niet. Ik had hem al een tijdje in mijn Netflix lijst staan. Een kameraad en ik verveelde ons op het moment, dus gingen we maar voor I Am Number Four. Nou goed, ik moet toegeven dat de tieners in deze film weer het hoogste hand krijgen, met hier een daar een te kleffe / overdreven drama / liefdes scene langs kwam, was er aan actie niks te klagen. Ook het sciencefiction gedeelte van de film is niet mals, en ook goed gemaakt!

Alex Pettyfer als 'John Smith' speelde zijn rol aardig. Timothy Olyphant als de 'beveiliger' van John ging al wat eerder dood maar speelde zijn rol ook aaridg. Teresa Palmer speelde haar rol ook aardig, eigenlijk speelde ze allemaal hun rol wel aardig.. Daar ben ik snel over uit

Het verhaal van I Am Number Four was prima in elkaar gezet. Het concept was wel leuk! Alleen bij de overdreven drama en of liefdes scene's viel je half in slaap maar, dat maakt niet uit. Actie was prima!

3.5*

Een verfilming van het eerste deel van de Pittacus Lore Lorien Legacies Trilogy; I Am Number Four. Persoonlijk was ik zeer pissig toen ik hoorde dat er niet meer films kwamen, omdat er wel meerdere boeken zijn (en elk boek is weer beter dan de vorige). Ik ben bang dat dat te maken heeft met het feit dat I Am Number Four niet veel uitleg geeft over de Lorien Legacies zelf. Dat is jammer. Misschien waren er dan wel meer mensen geboeid en meer films gekomen.

Naast dat ene kritiekpuntje vind ik wel dat de film de verhaallijn in het boek goed heeft gevolgd. Er ontbraken, naar mijn gevoel, niet veel onderdelen.

Ik ken persoonlijk de boeken niet. Maar na deze film ben ik zeker van plan ze te gaan lezen want wat vond ik deze film mooi. Op een of andere manier zijn de films waarvan ik hou voor de meerderheid van de mensen slecht beoordeeld. Het is erg jammer met dit einde dat er geen deel 2 op de planning staat maar na een tijdje zoeken op internet vind je veel petitie's om er toch eentje te maken. Dus kunnen we daar nog altijd op wachten.

Aardige jeugdfilm, spannend en geeft entertaining. Natuurlijk geen topwerk, kan er volledig inkomen dat mensen dit totaal geen mooie film vinden. Iedereen zijn stijl, ik vond hem in ieder geval goed.

“I play a lot of Xbox.”

Verrassend leuk. Het verhaal mag dan soms wat kinderachtig aandoen en spannend wordt het eigenlijk niet, maar dat wordt ruimschoots goedgemaakt met aangenaam acteerspel en spectaculaire actiescènes. Vooral de jongere garde doet het goed en het is jammer dat Teresa Palmer zo'n kleine rol heeft. Want haar spectaculaire entree en scherpe oneliners smaken naar meer. Hoofdrolspeler Pettyfer loopt wat verdwaasd rond, maar hij heeft een aardige chemie met Agron. I Am Number Four is al met al een fijne film met een goede balans tussen een coming of age verhaal en spectaculaire sci-fi elementen.