I Am Number Four (2011)

Zoals vermeld, gaat het over een outcast (John Smith, nr. 4) geboren buiten deze planeet met speciale krachten. Nadat nummer 1 tot en met 3 het leven lieten, is nummer 4 logischerwijs het volgende doelwit van de Mogadorians. Daarom is Smith altijd onderweg om onder te duiken. Als hij dan een meisje ontmoet, wil hij niet meer vertrekken.

Het verhaal is ietwat cliché en zo voelt het ook een beetje als je de film bekijkt. Het is allemaal net wat voorspelbaar en er gebeurt weinig nieuws. De actie is vaak over de top, zeker naar het einde toe als hij ook hulp krijgt van nummer 6 om de Mogadorians te verslaan, die zich overigens maar makkelijk aan de kant laten zetten.

De aankleding is overigens wel prima; er is gekozen voor een jonge, goeduitziende cast, de special effects zijn mooi (maar overdreven) en de hippe muziek (van bijv. Kings of Leon) zorgt ervoor dat de algehele sfeer goed overkomt. Qua sfeer vond ik het veel weghebben van (tevens een Disney-film) The Sorcerer's Apprentice. De doelgroep die Disney wil aanspreken met I Am Number Four zal rond de 15, 16 jaar liggen.

Ze hadden Marti Noxon de volledige controle moeten geven. Nu moest zij opboksen tegen het achterlijke geweld van Michael Bay. Je ziet kleine lichtpuntjes tussen alle oppervlakkigheid, maar jammer genoeg overheerst de botte bijl wederom.

Een andere regisseur en schrijvers in de stoel voor het vervolg, graag!

Er staat vanaf 10 maart maar ik heb hem gewoon afgelopen maandag in Eindhoven gezien als IMAX.....

Ik vond het een goeie film met een begrijpbaar verhaal.

Veel mooie effecten en genoeg lomp geweld.

4 sterren....

Toch een tegenvallende film, dat komt vooral door het verhaal dat vol zit met plotgaten. Zoals de Filmtotaal recensent ook al aangeeft zitten er zoveel onduidelijke momenten in de film. Waarom zitten die Mogadorians nou achter die waardevolle Lorien tieners aan? Waarom hebben ze die nummers en waarom moeten ze in die bepaalde volgorde vermoord worden door de Mogadorians. Het slaat allemaal als een tang op een varken.

Verder kent de film ook veel cliché momentjes, slowmotion momenten bij explosies, jongen die verliefd wordt en in het dorpje wilt blijven. Allemaal van die dingendie je wel is eerder hebt gezien in dit soort film. Nergens zit er ook maar enige verrassing in de film. Ook is de film redelijk traag, er zit het eerste uur te weinig actie in en je krijgt ook noodzakelijk met Twilight achtige struggles te maken die niet altijd even boeiend zijn.

Gelukkig ziet de cast er goed uit, Palmer is heerlijk als number 6, al is haar rol wel veel te laat aanwezig in de film. Ze ziet er in ieder geval heel kinky uit in haar pakkie.

Dianna Agron is wel een positieve verrassing, wat een bloedmooie meid die er telkens weer oogverblindend uitziet in verschillende outfitjes. My type of girl

Special effects zijn gewoon degelijk, verder ook niet veel bijzonders aan. Had wel ietsje meer verwacht.

Had een kiddy SF/Actie film verwacht zonder al teveel niveau. Maar dat het qua script gewoon slecht geschreven is blijft een grote teleurstelling voor mij. Daar kunnen een paar bloedmooie dames in de cast weinig verandering aan brengen. Hopelijk gaan ze een vervolgdeel wel beter uitwerken, want ik zie de potentie wel en er zit ook gewoon veel meer in.

2*

Fijne verfilming van het boek van Pittacus Lore. Vooraf gelezen komende week, en ook al weet de film het niveau van de film niet helemaal te bereiken, is het toch een prima verfilming.

Erg fijn is het feit dat veel details uit het boek niet allemaal toe gelicht worden zoals waar de chest voor dient en de beweegredenen van de Mogadorians. Toch wel een film die je verplicht om het boek gelezen te hebben of later te lezen. Genoeg cliche's worden uit de kast getrokken, onze protagonist pakt natuurlijk weer wat bullies aan zoals een echte held hoort te doen en ook komt er een romance om de hoek kijken. Agron is de ideale love interest natuurlijk, erg idyllisch, mooi en met het hart op de goede plaats. Fijn dat Caruso de tijd neemt om dit op een bepaald niveau uit te diepen. Haast heeft hij totaal niet. Pettyfer is een zeer aardige protagonist, aardig acteerwerk en zijn charisma doet eigenlijk de rest, ook leuk om Olyphant weer eens te zien.

Qua effects ziet dit ero ok prima uit. Mooie kleuren en al de legacies van de garde (in dit deel dus Number Four en Six) zijn sterk vertaald naar beeld. Wat is de intro van Number Six toch lekker onder begeleiding van Adele's Rolling in the Deep. De enige kanttekening, en een hele grote is wel toch de design van de Mogadorians. Hun manier van praten, doen en laten is bijna clownesque te noemen, en ook hadden ze er wat scarier uit mogen zien. Dit kwam niet echt over. Wel verrast dat de Chimera wel terug kwam in de film, had gedacht dat ze dit nou net uit de film zouden laten. Nice. Visueel is het ook dik in orde.

Fijne verfilming van deze veelbelovende boekenreeks en Hollywood springt daar ook snel op in. De weg van Number Four en Number Six hebben we nu gezien, nu op naar Number Five, Seven, Eight and Nine.

Opstapeling van clichés. De bad guys waren wel grappig maar verder is alles niet boeiend. We hebben het allemaal al eerder gezien. Weinig actie, voorspelbare romantiek, niet al te goede special effects, saai en overdreven drama, dertien in een dozijn-categorie dus.

1,5*

Best wel een degelijke film, typische Michael Bay productie, allemaal over the top, gooi 2 chickies ertussen en garneer met een paar lelijke gasten die als bad guy fungeren ...Nee, ik heb mij wel echt geamuseerd met deze film..niet nadenken en natuurlijk weer een goeie rol van Timothy Olyphant

Twilight is voor pussies.

Wat dat betreft is 'I Am Number Four' wel een perfecte mix van tienerclichés en popcornactie. In een blockbuster sfeer waar alle films franchise materiaal zijn voldoet deze aan alle eisen.
Want in tegenstelling tot sommige Michael Bay producties zijn de clichés niet tot het irritante toe en is de achterliggende mythologie nogal dunnetjes, maar wel interessant genoeg. Elk personage is even dun als het papier waarop deze gecreeërt is, maar toch werken ze wel. De nerd is niet zogenaamd bijdehand of probeert leuk te zijn. De football pester is laf en een beetje gestoord, maar houdt het verhaal interessant. De leraar is de belichaming van de beschermende ouder, maar gespeeld door Timothy Olyphant is charismatisch en speels. Alleen de slechterikken zijn een doorn in het oog. Nogal belachelijk in die stomme zwarte pakken en met neusgaten die nergens voor dienen.
Ik snap best waarom een zelfrespecterende filmcritici deze film doorgaans niet aanprijst. Gelukkig ben ik dat zelf niet dus kan ik gerust beamen dat dit een ongelooflijk vette film was waar ik geen genoeg van kon krijgen. Vette, meeslepende actie, leuke tiener drama en nergens té cliché.

Op naar nummer vijf.

I am number huh wattee?

I am number four verdiend nou niet bepaald de Pulitzer prijs voor meest aanstekelijke filmtitel maar goed daar valt overheen te kijken

Wat we krijgen is een film die de tijd neemt voor het opbouwen van zijn verhaal, die meerdere malen aan de Twilight reeks doet denken. Outcast wordt verliefd op meisje, liefde wordt afgekeurd en uiteindelijk ontstaat er alsnog een band tussen de twee. Gaahaap..;)

Leuk voor de dames; wat minder leuk voor het mannelijk publiek. Het eerste gedeelte van de film zit namelijk bomvol cliche's en bevat nauwelijks actie. De film dan volledig afschrijven hoeft dan gelukkig ook weer niet want in het 2e gedeelte wordt ook het mannelijk publiek op hun wenken bediend. Michael Bay heeft namelijk een bijdrage aan de film geleverd en in de finale komt dit overduidelijk naar voren. Alle remmen los dus! En zeer vermakelijk om naar te kijken

Verder ben ik te spreken over de cast waarbij een ieder zijn rol verdienstelijk weet neer te zetten. 2 pluspunten zijn Terresa palmer en met name Dianna Agron die zorgen voor een goede verdeling van het vrouwelijk schoon in deze film . Een kanttekening wil ik echter plaatsen bij Callan McAuliffe die het personage van Sam diende te vertolken..hij maakte de hele film op sommige momenten nogal kinderachtig omdat het mannetje zelf volgens mij nog amper de leeftijd van 15 had bereikt Beetje jammer en een flinke miscast! Ook wisten de mogadorians (de bad guys) me nou niet bepaald de gewenste schrik aan te jagen..storend werd hun rol echter nergens

Wat overblijft is een prima formule filmpje die in zijn eerste helft een beetje saai is maar godzijdank zijn kleffe imago in zijn 2e helft grondig van zich af weet te schudden Deze is namelijk uiterst vermakkelijk en onverwachts leuk in elkaar gezet!

Doordat de film mij met name echter slechts in de 2e helft wist te bekoren valt de score echter niet al te hoog uit. Voor zoetsappig gezwijmel hebben we Twilight al!

3,0*

Wat is dit vreselijk...

Alex Pettyfer vond ik best wel saai en ook zijn lijfwacht kwam zwak over. Dianna Agron zag er steeds hetzelfde uit, alsof ze je ieder moment kon zoenen. Ze is wel leuk maar goed acteerspel zat er niet in.

Ik wist niet wat ik meemaakte, krijgen we een top40-hit onder onze neus geschoven. Wow daar ben ik echt heel diep van in mijn stoel gezakt. Daarna kwam er nóg zo'n ergelijk nummer en voor de rest is de muziek gewoon overdreven en soms storend aanwezig.

Té cliché natuurlijk hoe John Sarah ontmoet. Hij komt op school, kijkt door de luxaflex en het is meteen raak. Zij heeft blijkbaar helemaal geen vriendinnen en loopt continu foto's te maken. Dat sloeg echt nergens op... zat ze daar in haar eentje op het gras te wachten tot de 'nieuweling' op haar af zou stappen. Ook later staat ze in haar eentje op de kermis foto's te maken van de Breakdance. En dan is er opeens een romance tussen die twee... yeah right.
Jammer, John had beter met Number Six aan kunnen pappen.
Dat hele gedoe met die Mogadorians en dat 'buitenaardse leven' deed me helemaal niks. Er was veel te weinig van hun duidelijk gemaakt. Als de actie een beetje boeiend was kon ik daar misschien doorheen kijken maar dit was allesbehalve spannend.
Ook vroeg ik me af wie de nummers 1,2,7,8 en 9 waren. En Sam werd op het einde als onderscheiding ook opeens een nummer, beetje vaag.

Blijkbaar had die hond ook opeens superkrachten. Zal zeker zijn toen John zijn magie had geoefend op zijn kamer... maar dat was veel te lang geleden om daar nog een link mee te leggen.
We zien 'm voor de rest ook gewoon normaal blaffen, er leek niets aan de hand te zijn met dat beest.

''Red Bull is voor mietjes'', zegt Number Six nadat ze een energie-shock heeft ontvangen. Mensen langs mij in de zaal moeten dan lachen.
En Sam zegt: ''oh, ik heb veel Xbox gespeeld'', nadat hij een badguy neerschoot met die rode gun. Was ook gieren brullen blijkbaar.
Beetje goedkope grappen waar ze mee proberen te scoren.

Het camerawerk en de settings zijn ook verre van boeiend.


Een matige cast, slap verhaal, zwakke uitwerking en voorspelbaarheid vullen deze 109 minuten.
Niets voor mij in ieder geval.

Best een geinige film. Niet heel bijzonder verhaal, maar goed te doen voor een amusementsfilm. Misschien een beetje Twilight achtig qua romantiek die erin zat. Maar had er geen last van. Special Effects waren okay. Acteerwerk was ook ok. Leuk om Dianna Agron uit Glee te zien in deze film, ze blijft echt waanzinnig knap en acteert ook niet slecht. Timothy Oliphant blijft ook altijd wel geinig en creepy. De badguys hadden wel wat enger gemogen.

3.5*

Het is een vermakelijke film. Helemaal iets anders dan je verwacht eigenlijk. Geen actiefilm! De actie komt pas op het einde van de film! Ik denk 10/15min. Als de film afgelopen is heb je eigenlijk het gevoel dat ie pas net begonnen is, dat ie pas net lekker op gang is gekomen. Waarschijnlijk zal er wel een vervolg komen.

Ik heb niks nieuws gezien. Wel veel gebeurtenissen die ik in andere films al gezien heb. Bijvoorbeeld:

Een hond die veranderd in een groot monster. (The Hulk)
Wanneer er "mensen" dood gaan, lossen ze eerst op in as en dan in het niets. (The Mummy)
Een mens die met zijn handen met onzichtbare straling iets of iemand tegen kan houden en in de lucht kan gooien etc..(Tsjah in hoeveel films hebben we dat al wel niet gezien?
Ver kunnen springen (Jumper achtig)
De romantiek (Twilight (idd wwelover)

Kortom een mix van allerlei gebeurtenissen die je al kent maar dan in een nieuwe film.

De film is niet bijster origineel, maar vermakelijk is hij wel. Nochtans bleef ik het eerste uur wat op mijn honger zitten wat betreft de actiescènes: op uitzondering van de beginscène was er niet meer veel actie te bespeuren. Dat eerste uur draait het vooral om het leven van John Smith en zijn integratie in het dagdagelijkse leven. Gelukkig maakt het slot veel goed, wat betreft die actie (want ik wil hier niet beweren dat het eerste uur echt saai/slecht was). Die Mogadorians zagen er leuk uit, maar ook de beesten die ze bij hadden mochten gezien worden. De clash tussen deze Mogadorians en Number 4 (en Number 6) is dan ook zeer leuk gefilmd en toch wel redelijk spectaculair te noemen.
Er wordt duidelijk gesuggereerd dat er (waarschijnlijk) een vervolg komt, wat ik zeker niet slecht vind...

Onderhoudend niemendalletje met een zeer voorspelbaar, maar sympathiek uitgewerkt verhaaltje. Wel jammer dat er direct in het begin al zoveel uitgelegd moet worden, dat maakt alles wel een stuk minder verrassend en intrigerend. Pettyfer is prima in de hoofdrol en na een wat lange opbouw is er genoeg spektakel om het geheel levendig te houden. Het einde doet een vervolg vermoeden, al is er wat mij betreft weinig verhaal over om dat idee tot een goed einde te brengen. Maar ja, een gebrek aan plot heeft producent Michael Bay nog nooit kunnen weerhouden van het maken van een film.

Het zal mij niets verbazen dat dit oorspronkelijk een standaard highschool-film had moeten worden, maar op het laatste moment besloot iemand om er toch nog maar even wat Aliens in te doen. De film is nu zeg maar, een klein beetje onduidelijk. Het vermogen is er, maar er wordt net even te weinig mee gedaan.

Niets nieuws onder de zon, maar ik heb me redelijk zitten amuseren gister. Tieners, highschool, Aliens, actie en hier en daar een grapje. Het niveau is alleen zo nu en dan een beetje wispelturig en dat doet de film niet altijd goed. Een aantal zaken voelen erg als een soort gimmick. Zoals die hond bijvoorbeeld en sommige scènes zijn gewoon een beetje te suf. De finale is wel iets om naar uit te kijken. Geen overweldigend spektakel, maar wel gewoon 10 a 15 min dikke actie. Het doet de film goed en als het er niet in had gezeten, dan was deze film behoorlijk tam. Al moet ik het niet erger maken dan dat het lijkt, want het blijft een film met net genoeg vaart zodat het je niet gaat tegenstaan.

Geen al te irritante personages. Timothy Olyphant is altijd welkom, al had eigenlijk Sharlto Copley (District 9 , The A-Team) de rol van Henri gekregen, maar hij is vanwege conflicten in het filmschema al vroegtijdig opgestapt. Ergens wel jammer natuurlijk. Alex Pettyfer (John) kon ik nog niet, maar hij heeft wel een positieve indruk achtergelaten. Hetzelfde geldt voor de dames. Alleen die hond,.. Eigenlijk vergeef ik ze dat nooit meer. Tot slot verwacht ik eigenlijk wel een deel 2 en ik kan je nu al zeggen dat ik daar eigenlijk best wel naar uitkijk.

Voorlopig even 3,0*

De eerste 5 minuten snapte ik weinig van, een actiescene in het donker dus ook erg onduidelijk. Ik was al bang dat de hele film zo zou zijn.
Gelukkig was dat niet zo, en werd het uiteindelijk een hele goede en spannende film!
Maar dat einde...... het kan nu niet anders dat er ook een deel 2 komt! En ook die ga ik uiteraard weer kijken!

Dit is voor mij niet een speciale film. Gewoon leuk om een keer te zien. Misschien nog een keer, maar dat duurt vaak even.

Verhaal was leuk, actie was leuk, CGI zag er niet slecht uit en het acteren was ook voldoende.

Geen uitblinker in iets, maar wel alles voldoende.

En zoals 'purekillah' al zegt, een beetje uitleg over de oorsprong van de kinderen en hun gave had geen kwaad gekunt.

Leuke tienerfilm.

Kan me hier altijd wel mee vermaken, een paar tieners, een romance, superkrachten, aparte creatures en een heerlijke hoofdrolspeler. Tot zover mijn review dus

Nee I Am Number Four was eigenlijk precies wat ik ervan verwacht had. Goed verhaal, leuke personages en de effecten zagen er goed uit. Wat mij alleen erg tegenviel waren de Mogadorians, die zagen er zo fout uit, en dan ook nog hun manier van praten en flauwe humor. Zo niet grappig en dat was een flinke dooddoener voor I Am Number Four. Jammer want Pettyfer, Olyphant en Agron doen het erg leuk en dragen de film dan ook. De scene op de kermis vond ik leuk, best sfeervol ook, zo ook het einde op school. Toch altijd wel fijne locaties om tegen te komen.

Ik heb het boek zelf niet gelezen, dus ik weet niet in hoeverre dit gelijk is aan het boek maar ik vond het plot best aardig. Hier en daar wel wat gaten en onduidelijke dingen, al word dit mooi naar achter geschoven door de actie. De romance vond ik ook wel leuk om te zien, al is het natuurlijk erg oppervlakkig, sowieso hadden de personages wel wat meer uitdieping mogen krijgen. Maar dat terzijde want I Am Number Four is gewoon een leuke film in zijn genre. Geen hoogstaande productie, maar leuk als tussendoortje. En ja Pettyfer maakt het allemaal nog net iets leuker

Kleine 4*

Ik vond het een matige film en zat steeds maar te wachten tot het spannend zou worden. de tegenspeelster van nr. 4 was alleen maar knap aan het zijn met de politiek correcte uitdrukkingen. verder nog wat special effecten, die ook niet zo erg geweldig waren.

Een redelijk smakende mix van highschool-drama en sci-fi action flick, met een hoop meer fun dan het belachelijke Jumper (2008) van een paar jaar terug. Jongeman en alien John Smith (Pettyfer: matig acteur, doch hunk, zij het met een stem van een oude man met rokerslongen), beter bekend als Number 4, zwerft met voogd (Olyphant = altijd goed) door de US om niet gepakt te worden door de 'Mogadorians', het hoe of wat blijft goeddeels buiten beschouwing maar deze creaturen zijn duidelijk up to no good.

Aanbeland in het ingeslapen stadje Paradise, Ohio (wel met een kermis van heb ik jou daar) valt onze beachboy voor de eerste de beste blondine, en voor zijn buitenaardse ras betekent dat: for life. Deze Sarah gaat door het leven als wandelend movie-cliche: ooit foute vrienden, nu een outcast, maar talentvolliefwoestaantrekkelijk en in no time vallend voor onze stranger in Paradise, die inmiddels de bad guys op zijn hielen weet.

Hulp komt er verder van de wat treurige sidekick 'Sam', een slecht geschreven en dito geacteerde rol als half nerd, half comic relief, half part-of-the-plan, en de appetijtelijke 'Number 6' die met haar krullenbol nog even om het hoekje komt gluren (meer over haar in de onvermijdelijke sequels). Zal het dit sympathieke team lukken de evil Mogadorians van de bevallige lijven te houden?

Zeker geen slechte blockbuster van Caruso, redelijk opgebouwd en niet te lang. Geserveerd met genoeg klein drama en semi-komische en aandoenlijke momenten tot aan de grand finale, waarin de cgi wat al te nadrukkelijk de film overneemt. Duidelijk gemaakt als eerste deel van een reeks, er schijnen naast ons dynamische duo nog 4 Nummertjes rond te lopen en als Hollywood al 5 delen uit snelle furieuze autootjes kan persen staan ons nog heel wat uurtjes John Smith te wachten.

3*.

Redelijke Actie / Science-Fiction niets meer en niets minder voor het vrouwelijke schoon moeten we bij nr 6 zijn (Teresa Palmer) en de hoofdrol Alex Pettyfer vond ik niet erg best daarintegen was Timothy Olyphant als Henri weer top.

Jezus wat een flauwe zeikfilm was dit. Het eerste uur is echt tenenkrommend slecht en pas op het laatste wordt het een beetje leuke vanwege de Mogs (die hadden ook nog humor) en de wezens. Het verhaal is flauw en barst van de clichés en heeft veel weg van de Twilight Saga (ook vreselijk). De cast (m.u.v. Timothy Olyphant) bakt er ook nog eens weinig van en overtuigt nergens. De beste acteur was eigenlijk nog de hond en dat zegt genoeg over de rest.

Ik ben duidelijk te oud voor deze onzin en zoals "b00ts" hierboven ook al aangeeft is deze film vooral bedoeld voor personen in de leeftijd van 12 - 18 jaar. Op het vervolg zit ik in ieder geval niet te wachten of Teresa Palmer moet al uit de kleren gaan Maar omdat deze film al enorm preuts was zal dat er zeker niet inzitten.

Tieners en volwassenen.

Een uiterst clichématig actie-werkje dat bijna enkel en alleen in het leven lijkt te zijn geroepen ter popcorn-vermaak voor de gemiddelde tiener. En uiteraard riekt naar een aftrap van een commercieel succesvolle serie, hetgeen zo maar eens bewaarheid zou kunnen worden. Want hoe weinig bijzonder dit SF-verhaaltje ook is, het vermaakt zelfs de volwassen kijker met de bombastische effecten en het soap-achtige geneuzel.

Goed.

Interessant concept op brave en kinderachtige wijze uitgewerkt.

Eigenlijk was alles behalve het idee ondermaats. Vooral de acteurs (en met name Agron) maken het moeizaam om aan te zien. Zo futloos en vlak allemaal dat ik moeite had om de aandacht erbij te houden. Ook Number Four (Pettyfer) denkt er met z'n surfdude-look gemakkelijk mee weg te komen, maar ook hij toont geen enkele vorm van overtuiging.

Grootste minpunt is toch wel de poging om een romance in de film te verwerken. Er is totaal geen chemie tussen de 2 wat het nog ongeloofwaardige maakt om je ras daarvoor op te offeren. Gelukkig is er voldoende actie om dit alles te compenseren en de film wat vaart te geven, ook al zijn de effecten jammer genoeg niet meer dan standaard.

Erg saaie film met dito acteurs die mede een aardig idee om zeep hebben geholpen.

2*

Redelijk filmpje, maar daar houdt het dan ook wel mee op.

Het idee is wel leuk, maar uitwerking is nogal vrij standaard tienervermaak zullen we maar zeggen. Een lieesverhaaltje met een uiterst voorspelbaar verloop en tussendoor krijgen we af en toe nog een paar boze buitenaardse wezens, die boze plannen hebben met onze hoofdpersoon.

Ondanks mij nogal negatieve toon kijkt de film nog wel aardig wezig en zijn de sfx soms nog best wel goed. Ik geef gelijk toe dat ik mij zeker niet verveeld heb, maar echt leuk of goed was het allemaal niet.

Zo inhoudsloos als dit verhaal hierbven is, is de film dus eigenlijk ook.

2,5*

geef het een 2.5

Kwam in het film met geen verwachting en bleef achter met een aantal vragen die niet beantwoord werden...

Je komt midden in iets en begrijpt nog half niet wat de beweegredenen zijn om elkaar aan te vallen of wat dan ook...

Het kon een mooi fiilm worden maar het viel tegen, zal de 2e film wel bekijken omdat het dan wel een soort van nieuwsgierigheid opwekte....

Qua actie, spectaculaire scènes (vooral tegen 't einde) en prima special effects zit je goed bij I Am Number Four. Het ziet er mooi uit, zulke scenes slepen je echt mee (dat was althans wel bij mij zo). Het is vertederend (dat hondje)! en stijlvol (de Numbers vechten op een zeer stoere manier, met versnellingen enzovoort) en ook sexy (laten we eerlijk zijn... Number 6?? )...

Voor een goede opbouw van het verhaal en een plot zonder gaten moet je echter niet bij deze film aankloppen. Er word voor 't gemak vanuit gegaan dat men het verhaal zeer globaal kan uitleggen en dat dat verder prima is. Ik ga er maar vanuit dat in het vervolg (want die komt er uiteraard) wel meer duidelijk zal worden over de krachten van de Numbers en de oorlog die er woedt tussen hun en de Mogs.

Wat me echt verkeerd schiet aan dit verhaaltje is de kwezelige Twilight saus die er van af druipt - tot en met de 'stoere' auto aan toe. Bah, wat een afkijkwerk - en het origineel is al zo flauw. Ook heel slecht is de overmacht van de nummertjes tegenover de bad guys - als het kwaad dan geen donder in te brengen krijgt, waar gaat de film dan nog over.

Voor het acteren hoef je ook niet te kijken - enige wat er nog een beetje uit komt zijn de beelden - af en toe niet onaardig. En zoals al een keer of wat gezegd - het kijkt makkelijk weg, je hoeft er echt niet bij op te letten - het verhaal slaat toch nergens op, des te beter als je het niet al te goed volgt.

''I know I'm next. I am Number Four.''

Ik sta vaak open voor interessante verhalen. En al helemaal als het om sci-fi gaat. Uiteindelijk was de film anders dan mijn verwachtingen, want ik had een totaal ander beeld van deze film.

Dit is een jager/prooi verhaal, dus er zit heel veel gevlucht, schuilhouden en uiteindelijk terugslaan in. Best voorspelbaar en ik had het gevoel alsof deze film meer voor tieners is gemaakt dan voor volwassene (nogal logisch). Bij het begin al maak je een executie van nummer 3 mee en dan richt de film zich volledig op nummer 4. Bij het begin waarin je de hedendaagse leven van 4 volgt, wordt er nog wat uitgelegd. Dus wie ze zijn, wat voor gaves ze hebben, waar komen ze vandaan, etc. Daar zit het eerste helft mee vol, vragen en antwoorden. Bij de andere helft krijg je natuurlijk meer gevechten te zien en keiharde actie en effecten.

De personages waren, ondanks dat dit een sci-fi is, standaard. Zo heb je een rustige personage (hoofdrol), een nerd (side-kick), populaire rotzak (de bully) en natuurlijk een meisje waar de hoofdpersonage op valt. Olyphant's aanwezigheid valt bijna in het niets, want hij wordt op de achtergrond gehouden en verder zie je niet al te veel van hem (zelfs na een vechtpartijtje besloten ze om hem dood te laten gaan). De badguys waren gemaakt zonder veel over na te denken. Iemand moest hun 9 laatste tegenstanders uitschakelen en dat doen een paar lange gasten met een rare kapsel en extra 'neusgaten'. Totaal niet boeiend of interessant. Nummer 4's kleine hondje (een 4 meter lange Chimera) is wel grappig. Ik dacht eigenlijk dat die een spion van de slechterikken was om nummer 4 te bespioneren. En, verschenen als reddende engel, nummer 6. Een hele stoere, mooie, blonde soortgenoot van 4.

De effecten komen pas in het 2de helft beter aan bod. Ik moet zeggen dat het redelijke effecten waren. Natuurlijk niet van het allerhoogste niveau, maar zag er goed onderhoudend uit. Hoe de badguys uitzagen, hun wapens en schadeffecten, nummer 4's trucjes en een paar lelijke Star Wars wezens zijn hier ongeveer alle figuren, objecten en effecten waar er mee gespeeld wordt. Zag er prima uit. De weinige grappige quotes die hierin voorkomen kon ik ook waarderen, al moet deze film het niet veel van zijn humor hebben. De locatie's hier stellen ook niets voor, geen arena of wat dan ook. Het wordt allemaal in een saai dorpje uitgevochten. En dat wordt gewoon in een huis en school afgehandeld. Niets bijzonders dus.

De speelduur was net iets te lang. Weliswaar duurde de film 97 minuten (excl. aftiteling), maar er zaten wat stukjes in wat het nog langdradiger maakten. Zoals een warme band tussen jongen en meisje. Allemaal lief en leuk, maar iets korter had het ook nog gemogen. Aan actie scheelde er niet extreem veel, maar wat meer gevechten tussen de nummers en hun achtervolgers had meer gemogen, want de actie die hierin komt ziet er goed uit en zal toch als pluspunten eindigen.

Aan het einde te zien, zou er eventueel een vervolg komen, aangezien 4 en 6 naar hun overige soortgenoten gaan zoeken, om het kwaad voor eens en altijd samen te vernietigen. Lijkt me wel leuk en zou er absoluut niet van vies zijn om een 2de deel te zien.

Geen overweldigende sci-fi, maar een vermakelijke met goede effecten.

Twijfelde tussen een 3 en een 3.5, maar toch maar voor dat laatste gegaan.

Want vond dit eigenlijk best wel een leuk filmpje dat de vaart er goed inhoudt en geen moment saai wordt. Prima special effects ook (leuke creature design trouwens). Misschien hier en daar inderdaad wat klef (duidelijk voor een highschool-publiek gemaakt) maar viel gelukkig nog wel mee.

Het is duidelijk dat er een tweede deel van komt. Ach, laat maar komen.