Livide (2011)

Het lijkt alsof halverwege de film er van regisseur is geswitched want het zijn 2 totaal verschillende helften. De eerste helft was het echt een geloofwaardige film wat in het echte leven zo zou kunnen gebeuren en daarna word het 1 en al fantasie en gebeuren er dingen die je totaal niet verwacht had. jammer van het 2e deel dus daarom een 2,5

Best geinig.

Inderdaad geen echte opvolger van A L'Interieur, heel anders zelfs. En eigenlijk merk je wel een beetje dat ze in de slasher wat meer thuis zijn dan in gothische horrorsprookjes. Zo kunnen de heren Bustillo en Maury het soms toch niet laten flink huis te houden terwijl de algemene sfeer helemaal niet zo bruut en heftig is. Daar mist het een beetje het punt.

Verder wel aardig qua setting en designs, en ook de spanning is soms wel weer vertrouwd goed. Zonder dat je weet wat er aan de hand is een comateus omaatje wat ineens weg is, dat is al bijzonder freaky natuurlijk. Jammer genoeg neemt het script amper de tijd de 3 wat door het huis te laten dolen met die wetenschap om de sfeer en spanning op te voeren.

Al met al heeft het over de linie wel wat tekortkomingen en foutjes, maar is het wel een leuk filmpje.

3*

De film begon zeer goed, maar het 2e deel vond ik knap waardeloos.

Sterke maar moeilijk te plaatsen horror.

Gelukkig ben ik niet beginnen kijken met A L'intérieur in het achterhoofd want dat was een vergelijking geweest die op niets sloeg.

De film creëert van bij het binnengaan in het huis een erg sterke creepy sfeer die met een prachtige surround sound enkel maar wordt versterkt.

Het verhaal zelf is moeilijker te vatten en liet me na het kijken met redelijk wat vraagtekens achter. Een herkijkbeurt zit er dus zeker, en in dit geval graag, aan te komen.

3,5*

Danse macabre

Artistiek in elkaar gestoken horror die vrij klassieke griezelfilm-elementen door elkaar masht : vampieren, een Frankenstein-achtig creatuur, spookhuizen . "Livide" is een amalgaam van al deze stijlen. Ik moest vaak de vergelijking maken met Woman in Black omdat ik die nog niet zo lang geleden gezien heb (je weet wel : oude dametjes, vervallen spookhuizen), en deze vond ik minstens even sterk. Zoals ik zei ook artistiek : die scène waar de ballerina met een rode bloedstreep over haar witte pak staat te bewegen tegen een felgroene achtergrond was ongelooflijk mooi en schilderachtig.

Vampirisme en necromantische rituelen zorgen voor een onverwachte wending op het einde : de geesten verwisselen van lichaam zodat je anders moet gaan denken. Het slot vond ik erg geslaagd. Maar ook wat betreft sfeeropbouw heeft dit regisseursduo nog weinig te leren. Goede mysterieuze opbouw, gotische decors, toch ook enkele jammerlijke maar onvermijdelijke clichés, gelukkig niet te veel en een overdadig gebruik van enge sounds.

Een verademing !


Knappe, artistieke, sfeervolle, originele horrorfilm vol fantasie ( want hier worden verschillende griezelige horrorgenres bij elkaar gebracht ) waarbij het verhaal goed en geduldig wordt opgebouwd naar de finale. De decors zijn prachtig en stralen een griezelig sfeertje uit. De oude vrouw in coma is al eng op zich.
De film is mysterieus en voldoende spannend ( misschien leggen de twee vrienden te snel het loodje ), ook de rituelen op het einde vond ik heel geslaagd.
De slotscène bij de zee valt wat tegen. Hier en daar zullen er nog wat minpuntjes zijn zoals de geesten bij de spiegel, deze scène komt wat raar over. Maar dat neemt niet weg dat dit een mooie fantasievolle horrorfilm is. 8/10

@ Filmkriebel, weet je deze ook: waarom zegt Catherine Jacob later in de film tegen Chloé Coulloud: had nu maar een ander boek gekozen, ze koos immers niks? Wie zijn de drie ballerina's? Wat gebeurt er bij de spiegel?

Sinister sprookje.

De tweede film van het regisseursduo dat verantwoordelijk is voor de bloederige horrorfilm 'À l'Intérieur' is er eentje die meer de fantasy kant opgaat. Het komt hier duidelijk de sfeer ten goede. Al begint een en ander als een uiterst sinistere thriller in plaats van sprookje. Een dwaallichtje in het bos is een van de eerste echte aanwijzingen dat men hier van enig realisme gaat afwijken. Dat het verhaal daarmee soms een loopje met de realiteitszin van de kijker neemt, lijkt daarmee verbonden maar pakt jammer genoeg niet altijd ten goede uit.

Intrigerend is het allemaal wel, al wordt menig cliché niet geschuwd. Zo is ook hier het slachtvee uiterst dom en irritant en is er van enige empathie voor de hoofdrolspelers daarom weinig sprake. Al moet gezegd dat hoofdrolspeelster Chloé Coulloud wel de kijker weet in te pakken, maar dat karakter is uiteraard een stuk sympathieker geschreven dan die van haar handlangers. De film kent een sterke eerste helft, ondanks de platgetreden paden der herkenbaarheid. Het afgelegen spookhuis levert sowieso een sfeervol decor op.

Het tweede deel staat nogal haaks op het eerste, wanneer het verhaal in overdoses buitenaardse griezeligheid begint te grossieren. Ook van enige waterdichtheid is dan geen sprake meer en lijken er zelfs meerdere vijanden aanwezig, iets waar later niet meer op wordt teruggekomen. Wel wordt er op een geforceerde manier uitleg gegeven aan een hoofdlijn die vermakelijk is, maar niet voldoende weet af te leiden van hiaten of pogingen tot iets wat vaag blijft. Dat is een beetje raar voor een film die verder poogt helder te zijn. Het gaat een beetje ten koste van de spanning, helaas.

Redelijk.

Met dank aan Filmfreak voor het recensie-exemplaar.

Dat ook . Maar ben ook erg nieuwsgierig. Zo vermoed ik dat de vraag omtrent het boek te maken heeft met een scriptfout o.i.d., maar goed.. Wie het weet..

Iets wat je niet kan verklaren is daarom nog geen scriptfout. Soms laat een auteur de invulling over aan de verbeelding van de kijker. Ik herinner me nu wel die spiegel, wat ik interpreteerde als een dead-end waar die drie ballerina danseresjes die jongen dan vermoorden. . Ook John Carpenter gebruikte al eens een spiegel op die manier in Prince of Darkness, en ook daar symboliseerde dat een andere dimensie waaruit geen uitweg mogelijk is.

Ik had het idee dat dit het gevolg was van iets dat 'overgeslagen'/ 'vergeten' was o.i.d. Of dat die vraag er juist uit had gemoeten maar er nog inzat. Een ideetje waar verder niets mee werd gedaan, zeg maar..

Dat met de spiegel is helder w.b.t. een andere dimensie, maar als dit gebeurt terwijl er twee anderen achter je staan en ze 'wel erg opzichtig niets in de gaten hebben' zakt de broek een beetje af. Vond de uitvoering niet zo sterk dus. Maar blijf de drie ballerina's raadselachtig vinden. Bovenal kon ik het niet helemaal plaatsen met de rest van het verhaal. Alhoewel, andere dimensie. Ach, wat doet het er ook toe. Film is inderdaad ook een stukje verbeelding. Vond dat er hier echter een beetje teveel aanspraak op werd gemaakt. Dank voor je reacties.

Meer een mysterie / horror.

Het begon erg goed, mooie beelden, mooie decors, en een geheimzinnig huis met een raadsel.

Echter als het raadsel opgelost is word het eind snel afgeraffeld en word er een stukje silence of the lambs bijgehaald en een stukje " the skeleton key" die ikzelf dan toch veel beter vind dan deze film, die dan toch een beetje vaag op het eind werd.

Het was de bedoeling om verschillende aspecten van het horror-genre in één film te integreren.

Dans Macabre de film!

Na het prachtige en extreem geweldadige kunstwerkje Inside moest ik ook gewoon het volgende project van Bustillo en Maury checken, die vreemd genoeg wel in Nederland is uitgebracht, en Inside dan weer niet. De filmfreak uitgave is ook erg mooi, alleen klopt het plot niet helemaal want deze film vind helemaal niet in Ierland plaats. De film zelf is erg knap gemaakt weer en gaat ook wat meer de fantasie/sprookjes kant op. Alleen is deze helaas wel een stukje softer dan Inside. En ook jammer, heel jammer, dat Beatrice Dalle maar een piepklein rolletje kreeg. Zij had beter de rol van Jessel kunnen spelen.

Het verhaaltje is weer prima in elkaar. We maken nu kennis met Lucie, een thuisverzorger die een rondleiding krijgt in een villa waar de meer dan 100 jaar oude voormalige danslerares Jessel in coma ligt. Aangezien er in de villa ergens ook een schat is verstopt komt ze 's nachts weer terug met 2 vrienden om de boel daar leeg te roven. De sleutel van de schatkamer hangt gewoon om mevrouw Jessels nek, en dat merkt het toch niet. En zo bereiden ze zich voor om hun slag te slaan.

Ze komen er langzamerhand achter dat ze in het verkeerde huis terecht zijn gekomen en dat er wel meer schuilt achter Jessel. Vanaf dat moment lijken de 2 regisseurs wel vanalles uit de kast te trekken, want naast horror, krijgen we dus ook een soort van duister, bovennatuurlijk sprookje voorgeschoteld waar ook nog kannibalisme en vampieren een rol in spelen. Het huis lijkt wel een eigen leven te leiden en zo vinden ze ook een opgezet meisje, dat al gauw de dochter van Jessel blijkt te zijn. En ook Jessel staat op uit der diepe slaap....

Wat we dan krijgen is een bloedstollende kat en muis spel tussen (de bovennatuurlijke krachten van) Jessel en de 3 inbrekers, waarbij het claustrofobische sfeertje uit Inside gewoon weer terug is te voelen. Ik moet dan nog wel zeggen dat het een behoorlijke warboel kan worden omdat er zoveel verschillende lagen uit de kast worden getrokken. De flashback scenes waren ook erg bijzonder en verontrustend, waarbij we Jessel nog zien als een behoorlijk ijskoude balletlerares, waar je liever geen les van wil krijgen. En zo zien we ook de link tussen haar en der (nu opgezette) dochter Anna, die graag de stukken vlees uit haar dansgenootjes scheurde. Dat "zweven" hadden ze wel weg mogen laten, want dat werd me weer iets te zoet.

Maare... ohja, terug naar het kat en muisspel (het loopt soms erg door mekaar heen zoals ik al zei) We kunnen wat dat betreft de zelfde moorden verwachten als in Inside, maar helaas nu wel ietsje minder sadistisch. Ook een bijzonder moment is wanneer Anna tot leven komt en Lucy red van haar moeder, die ook van plan was een pop van haar te maken. Ook hoe ze met zijn tweeen Jessel te lijf willen gaan. Het einde vond ik weer een beetje te mierzoet.

Een film die je nog wel even tot je moet laten doordringen want dit is eigenlijk iets heel anders dan een gewone Franse horrorfilm. Voor doorgewinterde horrorfans is dit waarschijnlijk een love it or hate it, als je een hekel hebt aan sprookjes. En nu ik het me bedenk kan je deze film min of meer ook wel vergelijken met de Chinese Re-Cycle. Alleen was het sprookjes gehalte daar wel een stuk hoger.

Bijzondere en aparte film. Love it, or hate it, of gewoon een bewuste andere draai van de regisseurs.

4,0*

Wauw! ik wou al bijna de volledige 5 sterren geven, want wat een meesterwerkje is dit.

Bloederig, macaber en sfeerrijk.

Het camerawerk is subliem en niet van dat hortende en stotende.

En deze film is oprecht eng.

Allemachtig wat is dat oude wijf eng.

A must see voor elke horror liefhebber. lijkt me.

Sfeer, bloed en beetje gore en een prachtig verhaal.

Ik zeg....zien!!

Gelukkig zie ik nu pas dat we hier te maken hebben met de regisseurs van l'Interiéur. Als ik dat vooraf geweten had was het wellicht wat tegen gevallen, moeilijk ook om hun debuut te overtreffen. Toch is dit een alleraardigste film geworden die zo zijn ups en down kent, waarbij de downs gelukkig nooit grove missers zijn.

Een groepje jeugdigen in een enorm, oud landhuis, daar moet wel iets leuks mee te doen zijn. Moeilijk is het niet om hier sfeer te creëren. Krakende vloeren, opgezette dierenkoppen die je starend aankijken, honderden kamers zo lijkt het en een oud omaatje die in bed ligt en ogenschijnlijk al tien jaar dood is. Er zijn leukere baantjes dan op deze plaats te moeten nursen. Sfeer alom en dat neemt alleen maar toe wanneer de zon is neergedaald en de drie inbreken op zoek naar een verborgen schat.

De opbouw is zoals gezegd sterk, en wordt vervolgd door een sluiproute door het huis. Vanzelfsprekend loopt het op een gegeven moment grondig mis en dan kan het griezelen beginnen. Ik heb het al vaker gezegd, de momenten wanneer het suggestieve overheerst zijn het engst, maar zodra het mysterie stukje bij beetje wordt ontrafeld levert het vaak aan angst in. De geluiden in het huis zijn goed gedaan, net zoals het uiterlijk van oma. Vreemd genoeg is ze op haar engst wanneer ze als mens gewoon in bed ligt. Desalniettemin is ze verder ook aardig angstaanjagend. Zodra de flashbacks beginnen wordt het allemaal wat minder spannend. Positieve kanttekening is dat het altijd leuk is om de puzzelstukjes op zijn plaats te zien vallen, al blijven sommige dingen nog steeds wat vaag.

Naast een aantal griezelige scenes zijn er ook wat dingetjes waar ik mijn bedenkingen bij had. Zo vond ik Anna die in de achtertuin bijna muteert in een X-Men, en later zelfs wegvliegt op naar de sterren en daar voorbij, ongepast. Plotwendingen pakken niet altijd goed uit. Dat oma steeds krijst als een T-Rex uit Platvoetje doet de engheid ook geen goed. Verder doet de film een kwartier te lang. Qua gorigheid komt de film niet in de buurt bij l'Interiéur maar wat spanning betreft wel. Ik kijk al weer uit naar hun volgende.

Kan er mij iemand me vertellen wat er tussen Lucie hare decollté zat?

Mja.. heb hem net gezien, misschien niet helemaal meer nuchter, maar toch heb ik er een goede indruk van. Indruk is eigenlijk dat hij prima begint en ook behoorlijk veel belofte in zich heeft.. op een gegeven moment waan je je bijna in een American haunted house achtig scenario, maar deze twee lui hebben bewust flink wat van dat soort cliché's ook weer van zich afgeschud. Of ze die nu hebben vervangen door echt betere en waarachtiger dingen is echter de vraag. Eigenlijk een beetje wel en een beetje niet. De film wordt opeens redelijk bloedig (maar als je het eerste werk van de heren kent is dat geen verrassing) en kent wat vreemde en onverwachte wendingen. Het raden is naar een zin of onzin van dit alles, ik neig een beetje naar het laatste. Het komt over als een soort ode aan Suspiria, maar dan gemixed met een haunted house sausje en een beetje te plastisch soms. Ontegenzeggelijk weer filmische kwaliteit in huis, maar waar L'interieur overdonderde en ook met spanning en heftigheid je bij de les hield is dit een beetje te weinig van dit en te weinig van dat. Maakt het tot een middenmoter in het genre. Geen ramp, maar misschien teleurstellend voor velen en ook voor mij. Ik hoop dat ze hun volgende project iets consistenter uitdenken en ook nog even nadenken voordat ze VS gaan of nog een film in Europa maken, het laatste lijkt me het verstandigst.

hahaha mss heb je de film niet helemaal nuchter gezien, maar je review is dat op zeker niet

maar het maakt me zeker nieuwsgierig, dus ik ga m proberen te checken

De film komt niet helemaal tot zijn recht.

Dat Alexandre Bustillo en Julien Maury getalenteerd zijn zag ik al bij hun vorige film die mij zo'n beetje letterlijk weg blies op alle vlakken. Mede door die gedachte verheugde ik me ook om Livide te zien om toch weer een ervaring mee te maken, al wist ik wel van te voren dat dit een andere type film zou zijn dan hun fantastische Inside. Maar dat nam mijn nieuwsgierigheid natuurlijk niet weg.

Livide heb ik dan eindelijk gezien en is me toch tegengevallen. Niet op gebied van art-direction of cinematografie waar weer leuke vondsten tussen zitten (montage) en de art-direction ziet er ook ontzettend sfeervol en vooral naargeestig uit, dat je mee sleurt in het avontuur. Maar dat is helaas niet voldoende om het onthutsende 2de deel van de film te camoufleren. Waar gewoon hals overkop een misplaats drama verhaaltje tussen gebreid wordt, wat naast wereldvreemd ook nog niet op zijn plaats is. Op gebied van story line zitten er meer vreemde keuze tussen. Zo snap ik de keuze niet echt om in een film van een speelduur van slechts een kleine 88 minuten zo een lange onnodige aanloop naar het ''echte'' verhaal te nemen. Dan kom je natuurlijk later in de film in de problemen om alles te moeten improviseren (wat niet eens zo nodig is) en dan hier en daar nog een sub plotje tussen gooien.

Het is jammer dat het op gebied van script zo'n rommeltje is geworden met hier en daar wat vreemde keuze. Over het algemeen is het op gebied van sfeer en prikkelende nieuwsgierigheid wel geslaagd is. Niet dat het een super spannende film is, maar wel en die je puur op sfeer wel bezig houd.

2,5

Sluit me helemaal aan. Top Recensie !

Het onnozele einde maakt veel kapot, maar deze film was gedurende het merendeel van de tijd wel spannend en intrigerend. Een visueel mooie en fantasierijke horrorfilm waaruit nog maar eens het talent van dit regie-duo blijkt.

Tragisch horrorsprookje. Helaas zijn de personages wat vlak en vullen de eerste en tweede helft elkaar wat moeilijk aan. Maar over het algemeen is het een mooi luguber verhaal. 3,5*

Trouwens ook leuk de referentie naar Halloween III

Heerlijke film. Sfeervol, spannend, goed geacteerd, aardige schrikeffecten en lekker wat gore. Tweede helft was het sterkst. Erg goed !!

"A Twisted Nightmare ." ... " !!!

Fantastische Franse Horrorfilm !!! Geweldige macabere Franse horrorfilm van de makers van "A l'Intérieur" !

Het hele sfeertje is heerlijk creepy en daar doet het camerawerk zeker zijn duit in het zakje !

Het acteerwerk is goed, met name uiteraard Chloé Coulloud !

De spanning werd heerlijk opgebouwd met enkele geweldige schrikmomenten !

De factor gore (meer naar het einde) was weer heerlijk lekker op zijn Frans met ballen !

Aardig vormgegeven. Mist alle consequentie en focus en wordt daardoor te rommelig om de aandacht vast te houden of eng te worden. Zit vol gemiste kansen.