Oklahoma! (1955)

Prachtige mix van muziek, western en romantiek.

Sterk geacteerd en mooie gefilmd.

4 sterren

Verfilming van de eerste en tevens meest succesvolle musical van Rodgers en Hammerstein.

Een vlotte film met fraai camerawerk, prachtige settings en kostuums en aardige balletscènes, maar het is toch vooral de mooie muziek met liedjes, die lekker in het gehoor liggen, die beklijft.

Gordon MacRae en Shirley Jones hebben mooie stemmen, maar ik heb nooit gedacht dat ik sterren als Rod Steiger, James Whitmore en Gloria Grahame nog eens serieus zou zien zingen. Dat houdt op zich niet over, maar is niettemin best leuk om te zien.

2½ uur puur amusement.

Ik kan hier niet echt enthousiast over worden. In navolging van Seven Brides for Seven Brothers is dit een musical in een westernsetting. De setting is in ieder geval erg kleurrijk en de omgeving mag er op zich ook best zijn.

Het tempo is nogal aan de trage kant. Aangezien de muzikale intermezzo's wat wisselend van kwaliteit zijn, is dat soms niet echt fijn, aangezien de tijdsduur van Oklahoma! ook niet bepaald de kortste is. Gelukkig wordt er nog wel aardig geacteerd.

Het verhaal met de bijbehorende romantiek is daarentegen enorm zoetsappig. Bij andere films zie ik dit soms graag, maar hier vond ik het allemaal net wat teveel van het goede. Het is erg dik aangezet, wat op zich niet raar is bij een musical, maar ik vond het af en toe nogal storend.

Al met al geen superslechte musical, maar ook niet echt een goede. Het had met een wat hoger tempo en een iets ingekort verhaal nog best wat kunnen worden, maar het is dan ook een genre, dat maar moeilijk punten weet te scoren bij me.

2,0*

Ge moet van dit genre houden om dit naar waarde te schatten.

Het zijn zonder twijfel de evergreens van het duo Richard Rogers en Oscar Hammerstein II die voor mij de film maken en een flinke portie amusementswaarde waarborgen.

Verbaasd Rod Steiger in een musical terug te vinden.

Op één of andere manier vind ik het moeilijk om dit soort films een onvoldoende te geven. Ondanks het belegen karakter zit er altijd een zekere vorm van vakmanschap in, die je moeilijk kunt negeren.

Het eerste uur was behoorlijk tenenkrommend zoet, maar vanaf de droomscène begon het ineens wat interessanter te worden, met zelfs nog wat aardige actiescènes en een paar leuk gefilmde muzikale stukken.

Qua verhaal en acteerwerk wordt het nergens bijzonder, maar de opnames compenseren wel wat. Die Ado Annie was echt een irritant karakter en die Perzische sjacheraar nogal curieus (maar nog best grappig).