Bridesmaids (2011)

Wauw... schiet mij maar lek hoor! "de Hangover voor dames" lees ik hier een paar keer!? NO F#&KIN WAY!!!! VERRE VAN!!! Dit heeft geen &$# met thé Hangover te maken. Het komt er niet een bij in de buurt. Dit is echt de slechtste film die ik dit jaar gezien heb! Ik werd echt depressief van deze film in plaats van dat ik moest lachen. Je zit gewoon 2 uur naar een zielige desperate housewive te kijken. Mens, als je je zo ellendig voelt ga dan snel naar een psychiater. Na een kwartier wist ik het wel 'ja, je bent zielig' Maar nee hoor, dit depressieve toontje moeten we 2 uur volhouden. Bah... Zéér zware tegenvaller.

Voorspelbaar van begin tot eind. Je ziet elke cliché al mijlenver aankomen, en echt grappig wordt het nergens. Als een film al poep, kots en plas grappen moet gebruiken om leuk te worden, dan ben ik er eigenlijk al kaar mee. Want van dat soort pubor-humor ben ik totaal niet gediend.

En als dit geklaag nog niet genoeg is, dan is hij met z'n bijna 2 uur véél en véél te lang.

Phoe.... wat een opluchting. Dit moet ik even kwijt!

Bridesmaids? No thanks.... Een ster voor de moeite!

Zelfreflectie ?

Geen dijenkletser, maar er worden aan de overkant van de oceaan wel beroerdere, meer platvloerse komedies gemaakt die in MovieMeter onbegrijpelijk hoog gewaardeerd worden.

Ik heb me met deze film in ieder geval best aardig vermaakt. Daarom 3*, vooral met dank aan Kristen Wiig en Rose Byrne.

Komedies met veel redelijk platte grappen met vrijwel een uitsluitend vrouwelijke cast, die kom je volgens mij niet vaak tegen. Dat ze dan ook nog een geslaagd zijn lijkt me helemaal een unicum. Toch is dat het geval bij Bridesmaids.

Dat komt in de eerste plaats door Kristen Wiig, een van de getalenteerdste comédiennes van de laatste tijd. Maar ook Melissa McCarthy verraste, zeker als je haar (zoals ik) alleen kent uit Gilmore Girls, waar ze een iets bravere rol heeft. Maar Bridesmaids is ook een Apatow film en hij staat zo ongeveer garant voor een geslaagde komedie. Het is hier ook wel te zien, de grappen zijn soms plat en niet altijd geslaagd maar de film heeft uiteindelijk wel een hart en geen vervelend gebrachte moraaltjes.

3,5*

The Hangover dus, maar dan op de vrouwelijke toer blijkbaar. Niet zo extreem geestig vond ik het De vrouwencast bestaat uit het overgrote gedeelte uit phoneys, maar de grap daarvan is niet echt spetterend. Desalniettemin her en der kon ik wel lachen door de Apatow-touch en voor bepaalde scenes wordt lekker lang de tijd genomen. Dat soort dingen kan ik altijd waarderen in het genre komedie.

ben gewoon een sucker voor akward en platte humor.

het eerste half uur pijn in mijn keel van het lachen.

was dus hylarisch,maar zoals hier wel vaker staat,en dus waarschijnlijk waar:veeel te lang.

en het einde veeel te sentimenteel,maar het blijft een chickflick dus noodzakelijk voor het genre.

een drie,niet slecht.

Ondanks goede recensies en zelfs Oscarnominaties voor het script en Melissa McCarthy heb ik het kijken van Bridesmaids lang uitgesteld, omdat ik een soort Sex and the City verwachtte. Gelukkig toch een kans gegeven, want het is toch absoluut één van de grappigste films van de laatste jaren. Iets te lang misschien en het verliest vaak wat vaart in de scènes met die politieagent (al doet Chris O'Dowd het best leuk), maar over het algemeen is de grapdichtheid erg hoog. Kritsten Wiig ken ik alleen van een bijrolletje in het erg slechte MacGruber, maar hier bewijst ze een uitzonderlijk komisch talent te hebben. Ze was ook co-scenarist en het scenario verdient ook best een pluim (dit is meer een film voor script en acteurs dan voor de regisseur, die volgens mij vooral ingehuurd is om de dames hun gang te laten gaan). Er zijn eigenlijk te weinig komedies die een scène echt weten uit te buiten en er veel extra's aan weten toe te voegen. Neem bijvoorbeeld die vliegtuigscène. Die zou al leuk zijn geweest als de steward gewoon een aangever was, maar door zijn terloopse sarcastische opmerkingen krijgt het nog wat extra's. Ook de manier waarop die Bride Shower opgebouwd wordt (met die man die glaasjes limonades aanbiedt aan de poort, en dat paard) is gewoon sterk. De dames hebben verder duidelijk plezier in hun rollen, maar ook mannen als John Hamm, Matt Lukas (in een bizarre rol) en O'Dowd raken niet ondergesneeuwd. Erg fijn filmpje, hopelijk heeft Wiig er meer in haar.

3,5*

Dit is alles behalve The Hangover voor vrouwen en ondanks een paar leuke grappen duurde mij deze film veel te lang en bracht nagenoeg niks/weinig, althans niet wat ik er van verwachtte.

Mijn vriendin vond deze ook weer geweldig en ik kan me enigszins voorstellen dat de vrouwelijke kant van onze samenleving hierin meestemt, maar ik dus niet.

De doelgroep voor deze film is natuurlijk vrouwen omdat de hoofdrolspeelsters ook allemaal vrouwen zijn. Het verhaal stelt weinig voor maar de uitvoering was wel leuk. Dat laatste overigens vooral door Melissa McCarthy en Rebel Wilson die leuk speelden en ook vooral zorgden voor de humor (hoewel flauw vond ik de kots en schijt schene wel grappig ). De rol van hoofdrolspeelster Kristen Wiig valt wat tegen (ze speelt te overdreven) maar haar zie ik altijd graag in films. De twee schoonheden in deze film waren overigens Rose Byrne en vooral Ellie Kemper. De film is wel wat aan de lange kant want na ca. 80 minuten had ik het wel gehad met deze film.

P.S. overigens wel nog een leuke piepkleine rol van Terry Crews en Matt Lucas (wat een maffe kop heeft hij toch).

Ik snap best, dat ik niet tot de doelgroep van deze film behoor, want Bridesmaids is natuurlijk duidelijk voor de vrouw geschreven. Maar ondanks dat gegeven, is dit toch wel een erg geslaagde komedie, die ik erg leuk vond.

Dat is toch zeker ook voor een groot deel te danken aan Kristen Wiig, die ik hiervoor niet kende. Ze heeft een prima gevoel voor komische timing en vervult de hoofdrol met verve. Ook Melissa McCarthy speelt sterk en ontwapenend. Verder zitten er gewoon een hoop goed getimede grappen in en is het verhaal ook best goed geschreven.

Op momenten dat het allemaal net wat te platvloers dreigt te worden, gaat men vaak weer sterk verder met een ietwat serieuzer gedeelte. Hoewel niet alles geslaagd is, en de speelduur net een tikkeltje te lang is, heb ik hier verder best wel van genoten en toch ook diverse keren moeten lachen. Bridesmaids is wat mij betreft een zeer geslaagde komedie, die gelukkig niet alleen leuk is voor de doelgroep.

3,5*

Matige film over een paar bruidsmeisjes die elkaar niet uit kunnen staan. De ongezonde concurrentie tussen deze bruidsmeisjes zorgt voor een aantal grappige scenes, maar hier zijn er wat te weinig van en tussendoor is de film wat langdradig en maken sommige zij-plotjes het geheel onnodig lang. Net geen 3.0 sterren.

Best leuk.

Beetje rare mix van een basic romcom, met nogal brute humor tussendoor. Vooral Melissa McCarthy lijkt af en toe niet te stoppen .Best geinig hoe zij haar hele hebben en houden in haar humor gooit. Wiig doet het verder leuk, de rest van de bruidsmeisjes ietwat saai, al is Byrne wel een goede tegenspeelster voor Wiig.

De leukere momenten komen dan ook vaak van de wat kleinere bijrolletjes. Die Britse huisgenoten van Wiig zijn leuk en O'Dowd blijft een held. Kan tegenwoordig geen film opzetten of ik zie hem voorbijkomen. En horen, want ik herken hem vaak sneller aan z'n stem dan aan z'n uiterlijk.

Leuk aan de film dat de grappen tot diep tegen het einde doorgaan. De film ontsnapt niet aan wat typische romcom meligheid en het is af en toe wat wachten tot de humor weer vol naar voren getrokken wordt, 2 uur is dan ook iets van het goede teveel, maar het gaat nooit echt vervelen en er valt genoeg te lachen.

3.0*

geen slechte komedie maar had er toch meer van verwacht door de positieve kritieken. de film heeft zeker en vast enkele topmomenten zoals in de winkel waar ze de jurken van the bridesmaids passen etc maar er zijn net iets te veel inzakmomenten waardoor het toch geen topkomedie word. ik heb de hype mccarthy bewust aan mij laten passeren en dit is dan ook de eerste film waarin ik haar écht zag en zeker in deze bijrol doet ze het voortreffelijk met heerlijke humor, ze heeft niet echt de meeste jokes maar elke joke die ze krijgt is er wel bonk op. maar om haar nu zo 90min als hoofdrol te zien dat weet ik niet echt.

ik had er meer van verwacht maar achteraf lijkt me dit toch meer een échte vrouwenkomedie en niet iets voor ieder wat wils. het was leuk voor een keertje maar niet voor herhaling vatbaar

Dit was nog een leuke film, het eerste uur was erg grappig, ondanks dat de humor niet altijd van een even hoog niveau is. Het tweede uur is minder grappig en is er iets meer drama, maar zeker niet overdreven.

De cast deed het prima.

'k heb me er prima mee vermaakt en 'k vond het toch wel een aangename verrassing.

Kutfilm

In het begin wel een paar keer gelachen, maar ik vraag me dan af of dat door de sfeer komt die ik samen met m'n vrienden had of omdat ik de film zelf ook daadwerkelijk leuk vond. Na de vliegtuig scene begon de commercialiteit (die in het begin al overduidelijk aanwezig was) me steeds meer op te vallen en ook te storen. En ook hoe leeg het script eigenlijk is. Het creativiteitsniveau was vrijwel non-existent. En dan ook nog die gepushte happy-ending. Ik werd er zelfs een beetje chagrijnig van.

Maar ja, gooi er een paar bekende schuddebuikjes in en hey: zalen vol. Zo gaat dat.

“This is such a stone-cold pack of weirdos, and I am so proud!”

Prima film. Bridesmaids werkt door het sterke script en het zichtbare plezier van de acteurs die hun rol met verve spelen. De humor is afwisselend kurkdroog en over the top en die combinatie werkt uitstekend. McCarthy en Byrne staken er voor mij bovenuit maar eigenlijk zitten er geen zwakke plekken in de cast.

Wiig is goed als hoofdrolspeelster en ook alle andere acteurs hebben een aantal geweldige scènes. Zelfs de kleine rollen van een Hamm of Crews zijn al geweldig en dat is zowel een compliment voor het script als voor de acteurs. De film is wel te lang en het hoge niveau wordt niet vastgehouden. Gelukkig eindigt de film wel erg sterk en het onvermijdelijke happy end verdient de film. Een vrouwenfilm waar ook de mannen moeiteloos van kunnen genieten.

Meer een verzameling losse sketches dan dat het echt een noemenswaardige kop en staart heeft. Maar het is leuk om een volle speelduur naar komisch vrouwelijk talent te kijken. Kristen Wiig voorop als de manische, jaloerse 'beste vriendin' die alles eraan doet om nummer één te blijven bij haar jeugdvriendin. Ze is bijzonder grappig door alleen gekke streken uit te halen. Tijdens de vliegtuigscène en haar poging om Rhodes terug te winnen, rolde ik van de bank van het lachen. Met haar non-verbale mimiek en slapstick weet ze een prettige zelfspot over te brengen. Rose Byrne is een fijne antagonist als de overgeorganiseerde bimbo die perfecter dan perfect is. Ook fijne bijrollen van Ellie Kemper, Melissa McCarthy, Chris O'Dowd, Jill Clayburgh en Jon Hamm. Van begin tot eind genieten, ook al is het een voorspelbaar niemendalletje waarvan de uitkomst zich vrij snel laat raden.

Deze film duurt gewoon twee jaar, er kwam geen einde aan. Dat de goede grappen met gemak op één handje zijn te tellen is misschien nog wel kwalijker. Soms aardig, maar wat me enorm tegenstaat is die ongelooflijke slapheid die dan aan het eind weer om de hoek komt kijken, het weekhartige vrouwelijke publiek moet het uiteindelijk wel lief en aardig vinden natuurlijk. Alleen Hamm kan gewoon lekker een eikel spelen, en dat is dan ook verreweg de leukste rol van de film.

Een soort mix van Bridget Jones en The hangover, met een sterke en voor mij nog "frisse" hoofdrolspeelster en een briljante bijrol voor Melissa McCathy die elke scène waarin ze verschijnt moeiteloos steelt ("I want to apologize. I'm not even confident on which end that came out of."). Natuurlijk af en toe sentimenteel, en ik heb toch maar zelden zó'n on-politieagent-achtige politieagent als Chris O'Dowd gezien, maar al die kleine en grote rolletjes (de huisgenoten, de fuck-buddy, de jonge klant die uitgefoeterd wordt) deden me toch steeds weer lachen, dus voor mij zijn die twee jaar, pardon, uur ómgevlogen.

Als vrouw zijnde kon ik me nergens in herkennen. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat ik de film daarom al afschrijf maar in mijn ogen was het een No go. Langdradig, awkward, overdreven, uitgeperste humor en zo kan ik nog even door gaan.Ik irriteerde me aan dat kreng Annie, wat was dat een arrogante figuur. Je ziet de film van een perspectief en dat is die van Annie. Het waren allemaal Bijdehande typetjes die de film een belachelijk kader gaven. Deed me meer denken aan een Poppenkast. Het was zelfs geen wegkijkertje. Zonde van mn tijd, een film van 2 uur nog wel! Ik had m eerder moeten stoppen maar eenmaal in de bank gezakt liet ik het maar als achtergrond geluid.

Minder scherp dan verwacht.

Niet dat ik The Hangover nou zo hoog heb zitten maar als vrouwelijk equivalent van die film (een veelgelezen predikaat) had ik hier toch een rauwer randje verwacht. In The Hangover kon ik aardig sympathiseren met hoe oprecht vertieft de hoofdpersonen erbij liepen; hier blijft alle humor die het gemiddelde romcom-gehalte in braafheid moet overstijgen er wat cosmetisch opgeplakt.

Een schreeuwerige diarreesessie, een flauwe dronkenvrouwspraatje en veel, veel grappen die onnodig lang gerekt worden waardoor de eventuele scherpte eigenlijk per scene al uitgemolken wordt. Neem de speech-scene op de verlovingsparty, de twee eerder genoemde scenes maar ook als later de aandacht van Rhodes getrokken moet worden: in beginsel grappen met goede potentie maar door herhaling wordt ieder lachsalvo voorzien van zijn eigen fade-out.

Wiig en ook de onuitstaanbare Byrne doen het erg goed en een handjevol bijrollen valt ook weinig te verwijten. Er zit genoeg chemie in de groep en ook qua timing zou je verwachten dat de humor gewoon meer zou werken. Het is echt het script (door twee vrouwen geschreven) dat de grappen te lang op repeat laat staan en de regie (door een man, ook jammer) die het tempo gewoon wat meer voorrang had moeten geven. In essentie een film met een goed hart maar een onlangs geziene Pitch Perfect vond ik voor vrouwelijke humor een betere lans breken. 2*

Oef. Dat Bridesmaids een totaal inwisselbare romkom is, is eigenlijk nog het meest positieve aan de film. Maar zo’n standaard romantische komedie lukt Paul Feig nog wel, getuige een paar aardige bijrollen met een handjevol geslaagde grappen. Maar als Feig en consorten echt grappig willen worden, wordt het vooral gênant. En dan niet gênant op de manier waarop Feig wil dat het wordt. Feig weet niet hoe hij een scène moet afsluiten, dus de meeste scènes lijken nooit te eindigen. Alsof hij niet kon kiezen welk geïmproviseerd stukje dialoog hij moest knippen, laat hij scènes eindeloos door gaan. Had hij al die onnodige en vooral niet-grappige zooi weggeknipt had ie weliswaar nog steeds een nietszeggende romantische komedie, maar dan wel eentje die iets makkelijker door te komen is.

2 sterren.

Zelfs als je je best gaat doen om een film te maken die minder grappig is dan deze, dan gaat dat je waarschijnlijk nog niet lukken. Ik heb persoonlijk geen enkele keer kunnen (glim)lachen. Wel een paar keer gegaapt en herhaaldelijk op de klok gekeken. Geforceerde en slechte humor, van het niveau 'poepen, piesen en kotsen'. Verder duurt de film sowieso veel te lang, want er zit nauwelijks verhaal in en er zitten ook geen interessante personages in. Kortom, een film die het best vermeden kan worden.

Vreselijk.

Indertijd las ik over Bridesmaids dat het een vrouwelijke tegenpool van The Hangover zou moeten voorstellen. Het zal allemaal wel. In ieder geval is het een verschrikkelijk irritante 'chickflick'. Van begin tot eind is het doorzetten, om toch maar volgens mijn eigen principe een film steeds volledig te zien. De pijnlijke momenten zijn talrijk aanwezig - wat als hilarisch bedoeld is, is meer dan eens beschamend in z'n uitwerking. Ik kan mij niet inbeelden dat je als acteur hier trots op kan terugkijken.

1

Annie [Kristen Wiig] heeft gemengde gevoelens over het aanstaande huwelijk van haar beste vriendin Lilian [Maya Rudolph] met Dougie [Tim Heidecker]. Ze beseft zich dat het huwelijk hun vriendschap zal veranderen, maar ook dat haar eigen leven nergens heen lijkt te gaan. Tot overmaat van ramp ontmoet ze tijdens de voorbereidingen op het huwelijk Helen [Rose Byrne], die zélf beweert Lilians beste vriendin te zijn! En zo ontstaat er een wedstrijdje ‘Wie is Lilians beste vriendin’ dat uitloopt op een fiasco, waarbij met name Dougies zus Megan [een hilarische Melissa McCarthy] een flinke duit in het zakje (en iets anders in een gootsteen) doet. Het type komedie dat lange tijd gemonopoliseerd was voor mannen, maar dankzij de getalenteerde cast en de bereidheid om zichzelf volledig voor schut te zetten opende dit de deur voor soortgelijke vrouwenkomedies. Wiigs poging om ongemerkt het huis van haar minnaar te ontsnappen zet de toon. Andere hoogtepunten: een rampzalig bezoek aan een bruidskledingzaak, Wiigs poging om de aandacht van agent (en potentiële love interest) Rhodes te trekken en Megans ond4eronsje met wat volgens haar een agent-in-burger is. Cudo’s gaan tevens uit naar Matt Lucas en Rebel Wilson als de broer en zus bij wie Annie is ingetrokken.

Aardig.

Film die overeind wordt gehouden door het acteerwerk. Vaker werken dit soort komedies beter omdat de cast het ze toelaat, en niet zozeer omdat het script zo bijzonder is. Nu interesseren verhalen me niet heel erg, maar ik word wel graag een beetje meegetrokken. Dat gebeurde bij deze film enkel in beperkte mate.

Daartegenover staan wel wat oprecht grappige en droge scenes. Het is alleen wel zo dat ze regelmatig niet door Wiig worden uitgevoerd. Als actrice blijft het maar een halve maaltijd voor me. Soms kan ik haar personages erg waarderen, maar deze verschijnen vaak in meer dramatische films. In echt pure komedie vind ik haar wat flauwtjes naar mijn smaak, maar blijkbaar heeft ze genoeg publiek om erin te blijven verschijnen.

Ik denk dat veel mensen wat afhaken bij de eerste helft die een beduidend stuk stuurlozer is dan de tweede helft. Tijdens de tweede helft kan de film zich wat meer vasthouden aan moraal. Bij andere films werkt dat niet altijd, bij deze film biedt het juist wat steun. Wanneer de personages met elkaar in de knoop liggen, wordt dit mooi uitgewerkt. Soms gaan de grapjes daaromheen wat te lang door, maar de dialogen slaan aan en de chemie mag er zijn.

Visueel weinig bijzonder geschoten, maar bij deze film zijn het eerder de thema's die tellen. Door middel van goed acteerwerk weet dit een heel eind te komen en bovendien trekt het ook wat geslaagde grapjes mee. De eerste helft vond ik wat lastiger, omdat veel van de grappen ook de plank misslaan. Gezellig voor een avondje, maar geen film die ik snel nog een keer opzet.