Bridesmaids (2011)

Vreselijk.

Indertijd las ik over Bridesmaids dat het een vrouwelijke tegenpool van The Hangover zou moeten voorstellen. Het zal allemaal wel. In ieder geval is het een verschrikkelijk irritante 'chickflick'. Van begin tot eind is het doorzetten, om toch maar volgens mijn eigen principe een film steeds volledig te zien. De pijnlijke momenten zijn talrijk aanwezig - wat als hilarisch bedoeld is, is meer dan eens beschamend in z'n uitwerking. Ik kan mij niet inbeelden dat je als acteur hier trots op kan terugkijken.

1

Annie [Kristen Wiig] heeft gemengde gevoelens over het aanstaande huwelijk van haar beste vriendin Lilian [Maya Rudolph] met Dougie [Tim Heidecker]. Ze beseft zich dat het huwelijk hun vriendschap zal veranderen, maar ook dat haar eigen leven nergens heen lijkt te gaan. Tot overmaat van ramp ontmoet ze tijdens de voorbereidingen op het huwelijk Helen [Rose Byrne], die zélf beweert Lilians beste vriendin te zijn! En zo ontstaat er een wedstrijdje ‘Wie is Lilians beste vriendin’ dat uitloopt op een fiasco, waarbij met name Dougies zus Megan [een hilarische Melissa McCarthy] een flinke duit in het zakje (en iets anders in een gootsteen) doet. Het type komedie dat lange tijd gemonopoliseerd was voor mannen, maar dankzij de getalenteerde cast en de bereidheid om zichzelf volledig voor schut te zetten opende dit de deur voor soortgelijke vrouwenkomedies. Wiigs poging om ongemerkt het huis van haar minnaar te ontsnappen zet de toon. Andere hoogtepunten: een rampzalig bezoek aan een bruidskledingzaak, Wiigs poging om de aandacht van agent (en potentiële love interest) Rhodes te trekken en Megans ond4eronsje met wat volgens haar een agent-in-burger is. Cudo’s gaan tevens uit naar Matt Lucas en Rebel Wilson als de broer en zus bij wie Annie is ingetrokken.

Gemiste kans. Want de film heeft best originele en verrassend groffe grappen, maar ergens wou iemand toch alle plooien glad strijken. Het happy end mag zeker, maar waarom zo cliché? De match tussen de hoofdrolspelers is er zeker met een zeer knuffelbare Chris O'Dowd en Kristen Wiig is natuurlijk de perfecte vrouw: grappig én knap. Maar de teddybeer moet dus even onvermurwbaar zijn met die cake voor de deur, onbegrijpelijk…
Dat de onuitstaanbare Helen dan nog best lijkt mee te vallen is ook van het stroperige te veel…
En Melissa McCarthy… iemand die vooral wil overcompenseren: vervelend en totaal niet grappig.

Aardig.

Film die overeind wordt gehouden door het acteerwerk. Vaker werken dit soort komedies beter omdat de cast het ze toelaat, en niet zozeer omdat het script zo bijzonder is. Nu interesseren verhalen me niet heel erg, maar ik word wel graag een beetje meegetrokken. Dat gebeurde bij deze film enkel in beperkte mate.

Daartegenover staan wel wat oprecht grappige en droge scenes. Het is alleen wel zo dat ze regelmatig niet door Wiig worden uitgevoerd. Als actrice blijft het maar een halve maaltijd voor me. Soms kan ik haar personages erg waarderen, maar deze verschijnen vaak in meer dramatische films. In echt pure komedie vind ik haar wat flauwtjes naar mijn smaak, maar blijkbaar heeft ze genoeg publiek om erin te blijven verschijnen.

Ik denk dat veel mensen wat afhaken bij de eerste helft die een beduidend stuk stuurlozer is dan de tweede helft. Tijdens de tweede helft kan de film zich wat meer vasthouden aan moraal. Bij andere films werkt dat niet altijd, bij deze film biedt het juist wat steun. Wanneer de personages met elkaar in de knoop liggen, wordt dit mooi uitgewerkt. Soms gaan de grapjes daaromheen wat te lang door, maar de dialogen slaan aan en de chemie mag er zijn.

Visueel weinig bijzonder geschoten, maar bij deze film zijn het eerder de thema's die tellen. Door middel van goed acteerwerk weet dit een heel eind te komen en bovendien trekt het ook wat geslaagde grapjes mee. De eerste helft vond ik wat lastiger, omdat veel van de grappen ook de plank misslaan. Gezellig voor een avondje, maar geen film die ik snel nog een keer opzet.

De evenknie van The Hangover is minder grappig, dan die film. Natuurlijk (!) zou ik bijna zeggen. Vrouwen kunnen veel dingen beter of evengoed…. Maar een fatsoenlijk vrijgezellenfeest vieren is over het algemeen niet één van die dingen. Ik heb een stuk of 10 vrijgezellenfeesten meegemaakt en waar het bij de mannen altijd een groot feest was, was er bij vrouwen gezeur over geld, gingen ze lame cupcakes bakken oid, waren er altijd meerdere dwarsliggers die de boel willen bepalen en waren ze rond 12 uur thuis.

Want bij vrouwen gaat de bruiloft in tegenstelling tot mannen niet met name om het vrijgezellenfeest. Het gaat om jurken passen, de voorbereidingen, de bridal shower etc etc. Stress, afgunst en elkaar aftroeven gaat daar vaak mee gepaard. Excuus voor alle stereotyperingen en clichés, maar ja die zijn nu eenmaal soms wel een beetje waar.

En daarom is deze film meer dan alleen de vrouwenvariant van the Hangover. Het laat deze verschillende fasen van verloving tot de bruiloft goed zien en is daadwerkelijk geestig. Wiig is gemaakt voor deze rol, die ze zelf schreef. Haar komische timing in verbale en fysieke komediescenes is echt goed.

Niet hilarisch, wel met een grote glimlach gekeken. Uitstekend geschikt voor vrouwen én mannen.

Het is mij een compleet raadsel waarom deze film zo hoog scoort op IMDb. De hoofdpersoon was alleen maar bezig met zelfmedelijden en dat werd erger en erger. Tevens begreep ik het hele verhaal niet. Dat ging namelijk alle kanten op. Tevens was het heel vreemd dat er dingen gebeurden wat een gemiddeld normaal mens niet zou doen.

Er zaten overigens wel een paar potentieel goede stukjes humor in waarom ik flink heb gelachen maar helaas bleef het positieve aan deze film ook maar bij die enkele humoristische stukjes.