Hereafter (2010)

Echt geen aanrader, geen spanning, beetje voorspelbaar, je kan gerust even een pauze inlassen en toch niets gemist hebben, helaas...

Enige verwantschap kan geen kwaad bij dit onderwerp. Aan de de andere kant heb ik nog nooit

iemand iets negatiefs horen zeggen over de the sixth sense "I see dead people". Maar dat kan aan mij liggen.

Het is een echt drama waar de karakters alle ruimte krijgen en waar wij ze zien worstelen met hun ervaringen. Enige spanning zit hem in de ontwikkelingen van de verschillende verhaallijnen.

Een scene verdiend de hoofdprijs, de film een extra ster, deze is vergelijkbaar met die [ene en enige] scene uit ghost ship uit 2002, maar dan op zijn eigen manier springt ie eruit, boven de rest wat mij betreft.

Een film met oog op detail, waar toch ook een bepaalde kalmte vanuit gaat, alsof Eastwood...

ga kijken naar deze bijzondere film indien het onderwerp je interesseerd.

Trouwens gezien in het buitenland, 2 weken terug.

Zeer zeker geen slechte film.
Na de negatieve kritieken had ik er niet veel van verwacht, dus als een film het dan redelijk doet, is dat meteen een succes.
Een commercieel succes zal het volgens mij niet zijn. Ik en metgezel zaten helemaal alleen in de cinema


Om een of andere reden kan ik bij deze film geen grote nadelen ontdekken. Het thema is interessant (al denken anderen daar vast anders over), het verhaal is goed uitgewerkt, en de belangrijkste acteurs spelen best goed en geloofwaardig.
Vooral dat laatste is bij films als deze altijd een risico, daar het verhaal over bijna-doodervaringen en kwakzalverij niet echt geloofdwaardig is. Dat risico is nog groter wanneer er een kind aan te pas komt, maar ook dit jochie stelt niet teleur. Op IMDb is te zien dat het zijn debuut is.
Ook de Waalse Cécile de France kan in mijn ogen op deze manier aansluiting vinden bij Hollywood, want ze doet het echt goed
Matt Damon is de enige echte gevestigde waarde en (moet het gezegd worden?) doet het ook hier uitstekend.

De minder belangrijke acteurs doen het dan weer wat minder. Lyndsey Marshal, die de toekomstige vriendin van George moet spelen, op kop.


Een minpunt is dat deze laatste rol eigenlijk niet echt belangrijk is. Anderen zullen het misschien zelf 'overbodig' noemen. Toch heb ik het niet als irritant ervaren. Het illustreert namelijk hoe wereldvreemd George geworden is.
Omdat het mens in kwestie verschrikkelijk irritant speelt, ben ik blij dat de film niet als verwacht af loopt, en ze al snel uit de film verdwijnt.


Ook een pluim voor Eastwood dat ie het aan durft om 1/3 van de film in het Frans te laten verlopen. Waar menig Amerikaanse films zichzelf na 2 zinnetjes Frans al de sticker multi-langual opkleven en er duidelijk met gaan stoefen ("kijk wat we doen") komt het in deze film allemaal heel natuurlijk over.

Een 2de pluim is dat Eastwood geen kunstlicht gebruikt. Dit kan bewust zijn (is me in andere films nog niet op gevallen?). Maar het heeft bepaalde scéne's toch iets meer. Alle scéne's op het duistere flatje van George bijvoorbeeld.


Belangrijkste minpunt is dat de film niet spectaculair is om te blijven plakken. Het kijkt lekker weg, maar binnen een maand ben ik al helemaal vergeten waarover deze ging. Dit omdat een stevig plot wellicht mist en de film eindigt op dezelfde kabbelende manier waarop het al 2 uur bezig is.



Eastwood mag zo wel nog even door gaan.
3,5*

He, jammer wat een teleurstelling is dit geworden

Ik keek nog wel enorm uit naar de film. Geregisseerd door Clint Eastwood en als onderwerp bovennatuurlijke zaken; iets wat ik altijd enorm interessant vind.
Jammer zeg dat de uitwerking zo saai is.

De film begint bijzonder sterk met de introductie van verschillende verhalen. Het tsunami gedeelte is echt erg sterk en het begin van het plot van de tweeling broertjes ook. Maar wat jammer dat het al snel een vervelend emotioneel drama wordt dat me nooit kan boeien. Ik wist ook niet echt wat dit voor film zou worden. Stiekem hoopte ik iets a la The sixth sense qua spanning en impact, maar zoiets werd het niet. Het hoeft van mij niet enorm spannend te zijn, maar zorg dan tenminste dat het verhaal je pakt. Dat lukte niet helaas. De speelduur van 2 uur tijd werkte ook zeker niet in het voordeel. Het ging allemaal erg traag en na een uur had ik er eigenlijk genoeg van. Gelukkig werd het later weer een beetje de moeite. Maar toch is er veel te weinig gedaan met het bovennatuurlijke. Matt Damon kwam ook bepaald niet geloofwaardig als paragnost over.

Toch jammer van en voor Eastwood. Ik heb de laatste jaren echt geweldige films van hem gezien, maar deze valt buiten de boot. Op zich heb ik weinig de klagen over de sfeer en de kwaliteit van de film, maar als het verhaal gewoon niks is, dan ben je als kijker toch snel erop uitgekeken.

2,5*

Goed bedoeld maar nogal simplistisch uitgewerkt verhaaltje, nog eens veel te lang ook. De openingsscene is zonder meer indrukwekkend en de film kent hier en daar wat mooie momenten, maar het is het allemaal net niet. De stroperige muziek en het trage tempo helpen ook niet echt. Damon zet wel een sympathiek personage neer; hij is de drijvende kracht van deze middelmatige film. Eastwood weet als regisseur in ieder geen kwaliteitsstempel op dit materiaal te drukken, net zo min als producent Steven Spielberg,

Geinig Eastwoodje

Na het vreselijke Invictus en vrij treurige Gran Torino viel deze me dan wel weer mee. Echt goed is het nog steeds niet. Zo zie je op bepaalde momenten dat hij gewoon geen interessante of goede regisseur is. Neem nou de drie verhalen die we volgen. Eerst zien we een best aardige scene met Cecile die een bijna dood ervaring heeft, (beetje matige CGI maar goed) daarna geloof ik Matt Damon die meteen zijn gave tentoonstelt en dan gaat er een jongetje dood. Het is allemaal netjes achter elkaar gemonteerd. Toch vraag je je af of er niet iets leukers had kunnen gedaan worden in de montage om dit vrij lange intro van de personages misschien meer kracht te geven. Beetje door elkaar snijden ik noem maar iets.

Dat is de hele film een beetje zo. Het kabbelt wel geinig voor, de makers willen ons wel doen geloven dat er meer is na de dood, maar heel erg prekerig kwam het niet over en er zit verder ook geen religieuze toon in. Wat het voor mij altijd beter te slikken maakt. Eastwood houdt de gehele film lang een oude man tempo aan. Maar toch kwam ik wel in de flow en vermaakte ik me wel.

Echt goed dus weer niet maar het kan erger met Eastwood.

3 kleine sterren.

Redelijke Eastwood die het toch niet helemaal maakt door gebrek aan emotie van de personages cq verhaal.

Helaas één van de mindere films van ''held'' Eastwood. Hereafter lijkt nooit echt ergens heen te gaan en blijft haken bij haar drie hoofdpersonages, zonder dat het echte ''hiernamaals'' (gevoel) op één of andere manier bereikt wordt. De openingsscéne, met de tsunami, is gewoon bijzonder matig - en dat komt door de effecten. Daar kan je in deze tijd gewoon niet meer mee aankomen. Simpel.

Voor de rest viel dit me nogal tegen wat de uitwerking van het verhaal(tje) betrof. Verder dan een Damon die contact schijnt te hebben met de doden komen we niet echt. Jawel, met de andere twee natuurlijk, maar het is allemaal zo plat en simpel, vooral De France haar verhaal. Er lijken een aantal zijplotjes hun intrede te doen, maar ook die raken halverwege weer buiten beeld. Het einde lijkt daarnaast net een scéne te zijn die zich midden in de film af zou moeten spelen. Ik dacht echt; is dit het?

Maar oké, de film kent (gelukkig) een paar schaarse pluspunten. De cast is uitstekend en het verhaal van dat kleine jochie met z'n broertje is best interessant, al zat ik ook daar op een gegeven moment ''ja, en?'' - het komt gewoon nooit écht helemaal uit de verf. Natuurlijk is dat lastig met een film over zo'n onderwerp, maar het had gewoon beter gekund / gemoeten. Dus... gemiste kans, helaas.

Clint gaat een beetje op de Inarittu toer, en dan ook nog eens zweverig on yo ass! Nou nou, dat was wel het laatste dat ik verwacht had.

Vervelend genoeg is de link tussen de 3 verhalen buitengewoon miniem, worden er problemen bij getrokken van alcoholisme tot tsunami's en vraag je je werkelijk af wat nou precies de bedoeling is.

Verder best vaardig gemaakt en Damon (hoewel ik me afvraag of ie geen betere scripts voorhanden had) doet het zeer verdienstelijk.

Behoorlijke tegenvaller van Eastwood, waarvan ik inmiddels wel het een en ander verwacht.

Het begin is mooi in beeld gebracht en ook direct een van de schaarse hoogtepunten. De film daalt vervolgens af naar een simpel drieluik van, met uitzondering van Damon, slecht geacteerde en erg voorspelbare verhalen. Vooral Marie en Marcus vond ik behoorlijk zwak in hun rol.

Voorafgaand aan de de film had ik gehoopt op een visueel en redelijk diepgaand drama die je op verbluffende wijze aan het denken zet over het hiernamaals. Nu is het niet meer dan 3 personen die op wonderbaarlijke (en voor mij erg ongeloofwaardige) wijze met elkaar in contact te komen om vervolgens met een emotieloos cliché van de bovenste plank te eindigen. Het wordt dan wel nergens echt saai en kijkt de film wel lekker weg, interessant is het allerminst want er gebeurd gewoon te weinig. Zelf de metroscène die leuk bedacht was maar je ook al zag aankomen kon daar geen verandering in brengen.

Jammer genoeg geen sterke film van Eastwood die hiermee zijn reputatie geen eer aan doet. Hopelijk is zijn volgende project van een hoger niveau.

2,5*

Ik weet niet goed wat ik met Hereafter aanmoet. Tuurlijk, de film kent mooie momenten, maar het is niet onderhoudend of boeiend genoeg voor de gehele 2 uur. Op momenten dat het voor mij interessant leek te worden, en ik hoopte meegesleept te worden in het verhaal, werd mijn hoop niet waargemaakt. Het scenario rammelt teveel, en helaas is ook het acteerwerk niet altijd even overtuigend te noemen.

Jammer, want de openingsscène schepte hoge verwachtingen. Daarna werd het eigenlijk steeds trager en op sommige momenten wordt er een beroep gedaan op de empathie van de kijker, maar op een zeer storende wijze. Er hangt dan bijna een melodramatisch sfeertje. Nu ben ik een emotionele doos en kan ik zelfs janken wanneer Pikachu Ash uit het oog verliest, maar ik werd in Hereafter nergens echt geraakt.

Matt Damon is weliswaar de beste acteur met het interessantste personage, maar dat zegt meer over de rest dan over hemzelf.

Ik kan niet veel met deze film. Jammer.

Zeer matige film van Clint Eastwood. Ik moet eerlijk bekennen dat ik pas achteraf zag dat hij deze film geregisseerd had, wat mijn oordeel misschien nog sterker maakt. Ik had dus geen last van enige vooringenomenheid wat betreft de regisseur.

Hereafter is opgebouwd als mozaïek film - een stijlmiddel dat we laatste jaren tot vervelens toe krijgen voorgeschoteld - waarbij dit keer drie verhaallijnen bij elkaar komen. Daarnaast is de film een supernatural drama, al is het fantasy gehalte minimaal. Eigenlijk gaat het al vanaf het begin mis. Tijdens de openingsscène verschijnt een duidelijk uit de computer getoverde tsunami, waarmee gelijk helder wordt dat op het audiovisuele vlak weinig valt te verwachten. Niets aan de hand, we hebben de drie verhalen nog zou je denken.

Helaas gaat de film ook op dit vlak behoorlijk de mist in. Het eerste verhaal over de Française wordt geen moment interessant. Vrouw krijgt bijna dood-ervaring en ziet wat schimmen: ronduit saai. Het tweede verhaal met Matt Damon is bij vlagen iets boeiender, maar zit zo vol ongeloofwaardige plotwendingen en slecht uitgewerkte personages dat het ook nooit van de grond komt. Het derde verhaal over het Engelse joch is werkelijk één groot voorspelbaar cliché, waarbij ik soms niet meer wist of ik nu moest huilen of moest lachen. Uiteindelijk worden de drie verhalen aan elkaar gebreid, maar de wijze waarop is vergezocht en onbevredigend.

Weet niet wat Clint met deze film wilde bereiken. De film oogt geen moment fris, het verhaal is niet boeiend en ook zijn voorstelling van gene zijde is totaal niet interessant. Wat rare blurred vision beelden is alles wat de kijker te zien krijgt. Enige duiding ontbreekt. Kan alleen maar concluderen dat Eastwood oud begint te worden en zelf naar het hiernamaals verlangt.

Als liefhebber van bovennatuurlijke films: 2** En anders vooral niet kijken.

Oude cowboy.

Eastwood lijkt soms een beetje onduidelijk in welke richting het zwaartepunt moet gaan, maar toch is dit een prima drama geworden. De verplicht ontwarde verhaallijntjes zijn overzichtelijk en allesbehalve storend en het geflirt met mystiek en romantiek werkt. Als het dan toch zoet moet zijn, dan het liefst uit de koker van een oude cowboy.

Zeer goed.

Had best een minuutje of 20 korter gekund, maar deze film is goed aangekomen bij mij. Vooral het begin van de film met de verwoestende vloedgolf. Dat deed mij ook erg aan Japan denken waardoor het nog meer indruk op me maakte. Special effects zijn ook erg overtuigend.

Het lukte mij om mee te leven met de personen in kwestie. Matt Damon, Cecile De France en de 2 broertjes Marcus en Jason. Cecile De France kwam mij meteen al bekend voor en nu weet ik het. Ze speelt ook in Heute Tension. Zo netjes zoals ze in Hereafter is, zo niet netjes is ze in Haute Tension.

Maar veel mensen denken waarschijnlijk nog niet echt na over de dood. Waarom zou je als je nog zo jong bent. Maar ook als je jong bent, kan je doodgaan. De 1 zegt, er is niets en andere zijn ervan overtuigd dat er wel iets is. Wat je dus na je dood bewust meemaakt. Er doen zich al veel verhalen de ronde van bijna dood ervaringen en mensen wie het meemaakte, vertellen hoe ze dat hebben ervaren, maar volgens mij zien vele het als een soort laatste hersenspinsel ofzo. Toch doen zich ook weer verhalen de ronde van enkele bekende fanatieke atheïsten die op hun sterfbed ineens doodsbang werden. Da;s raar vind ik. Eerst je hele leven lang laconiek dat er niets is en dan op het laatste moment toch nog bang voor de dood? Tsss, wat een mietjes!

De meningen zijn er verdeeld over deze film. Misschien valt ie ook over het algemeen beter in de smaak bij de 70 plussers, maar ik vind hem goed en interessant.

3,5*

Vrij matige film, maar wel kijkbaar. Nogal saai, nergens heel boeiend. Sommige actiescenes (tsunami) zijn groots opgezet, goed gedaan. Daarnaast aardig acteerwerk. Het thema "de dood" en het "hiernamaals" wordt op een hele goedkope manier gebruikt door Eastwood om er een sentimentele tear jerker van te maken. Inclusief sentimentele muziekjes op precies de juiste momenten. Het verhaal is daarnaast ook behoorlijk matig geschreven. Drie matige verhalen bijelkaar zijn niet meer of gelijk aan de som der delen. De ontknoping is ook niet erg boeiend. Misschien ben ik daarnaast wat negatiever omdat ik atheïst ben en helemaal niets heb met de hemel, geestenwerelden en al dat vage gedoe.

2*

@Hobie16young

Dit is niet echt een nuchtere film...

We kennen natuurlijk allemaal het liedje "Leven na de dood" van Freek de Jonge, nu eens kijken hoe het er in Eastwoods nieuwe film Herafter aan toe gaat. Het idee van Hereafter is toch wel erg mooi maar voor een Eastwood film denk ik toch nog een beetje te ver gezocht. Eastwood heeft altijd realistische films gemaakt en nu gaat hij de fantasie-kant op (met ook nog wat realiteiten) Wat mooi was was natuurlijk het verhaal en 2 bekende rampen van 6-7 jaar op het witte doek te zien namelijk: de Tsunami in Thailand (misschien ook wel die van Japan) en die aanslag in de Tube in Londen en dat die ook als thema worden gebruikt voor leven na de dood. Degene die daarmee te maken krijgen is Cicile deFrance die een prachtige rol van de Franse toerist Marie neerzet die de Tsunamie heeft overleefd. Wie ik al helemaal fantastisch vond was die Marcus, als overgevoelig jongentje die zijn broertje verliest, die had dus minder mazzel. Maar hij had dus mazzel doordat zijn pet van zijn hoofd waaide (zie aanslag in de Metro) En natuurlijk, de man waar het allemaal over gaat Matt Damon, iemand die dus contact op kan zoeken met dode mensen maar het weigert omdat hij denkt dat dat hekserij is. Zo krijgen we een mozaiek verhaal waarin het dus draait om hem, het jongetje en Cicile. Bij Cicile was er niet bepaald heel veel bijzonders, zij en haar man overleefde het en ze vraagt zich dus af of ze wel in de realiteit leeft. Marcus daarintegen is de same old story , die dus contact wil zoeken via Damon om met zijn dode broertje te praten. Waarom same old story?

Nouja, kwa mozaiek inrichten en verhaallijn is Hereafter goed inelkaar gezet, maar het praten met de doden en leven na de dood is al iets wat al tig keer is gebruikt. Clint Eastwood weet bij vele afgezaagde dingen wel iets verrassends toe te voegen maar dat was in Hereafter niet bepaald het geval. Een verrassend einde of climax is er dus bv niet meer. Maar evengoed geef ik deze film wel de pluspunten in het verhaallijn en ook de schitterende locaties en special effects (met name die Tsunami) Het is ook best wel eng dat Hereafter is uitgegeven rond de tijd van die Tsunami in Japan. Lees hierboven al dat deze uit de Japanse bioscopen is gehaald.

3,5*

Best redelijke film.

Ik had geen verwachtingen, maar ik kwam de zaal binnen bij een overstroming (ik was iets te laat). Ik was bang dat het weer zo'n typisch Amerikaans werkje ging worden maar dat werd het absoluut niet. Zelfs Matt Damon viel me niet tegen.

Ieder verhaal is redelijk rustig in beeld gebracht, het is niet zo gehaast en slordig gemonteerd als bij sommige andere films van de laatste tijd die ik aantref.
Er zitten genoeg establishing shots in (bijvoorbeeld een huis, een park of een naambordje, een soort overzichtshot tussen twee verschillende scènes) en dat vind ik altijd wel fijn bij een filmpje als dit anders wordt het al gauw zo'n taaie bedoeling.

Die dood van het broertje van Marcus vond ik best verassend. Ook die trein in de metro die onplofte zag je totaal niet aankomen. Mooi ook dat het later blijkt dat Jason hem had gered door zijn petje van z'n hoofd te tikken.
Bij het verhaal van George vond ik die wekelijkse keukengerechten wel leuk bedacht.
En dat Marie op een paar billboards stond afgebeeld vond ik ook wel apart.
De manier waarop Marcus, George en Marie uiteindelijk samenkomen had misschien iets soepeler gekund maar het was sowiezo toeval geweest en ik ben in ieder geval blij dat die verschillende verhalen niet gescheiden bleven.
Gelukkig ook dat ze de film lieten eindigen wanneer George en Marie aan dat tafeltje zitten, nog voordat ze klef kunnen doen en we zo'n overdreven liefdesplaatje als herinnering overhouden.


Goede cast, boeiend geheel en je kon toch zien dat hier een prima regisseur achter zit.

Aardige film die de potentie had om een topper te zijn.

De verhaallijnen waren redelijk leuk in elkaar geworven, het acteerwerk was wel goed en het had een interessant genoeg verhaal. Jammer dat er zo goed als niet dieper in het onderwerp wordt gegaan. Je word dan ook helemaal 0,0 niet veel wijzer over het leven na het dood.

Ik vond de opbouw wel goed en de film vind ik dan ook niet saai maar het einde was redelijk abrupt en sloeg imo opeens een andere toon aan dan de rest van de film.

Tja, aardig romantisch verhaaltje met het gevoel dat ze het leven na het dood als excuus hebben gebruikt. Het einde, ik blijf erbij dat ze dat veel indrukwekkender kunnen brengen.

2.5

Lint Easwood films...just love them!.. sfeervol, goed acteerwerk, goed thema, ik vind altijd jammer dat de film een einde heeft!!!

Al filmt Eastwood zijn stront, daags na het nuttigen van een bucket KFC, ik geef er ongezien al 4 sterren voor. Ik mag mezelf dus best een fan noemen. Op enkele lamme films zoals de "Any which way..." fims na, vind ik alles waaraan deze man verbonden is, bij voorbaat al cool.

Zijn films zijn de laatste tien jaar van zeer hoge kwaliteit, of het nou gaat om acteerwerk, stunts, zorgvuldig gebracht drama, opbouw in het verhaal, verhaaltempo, camerawerk, gebruik van licht-donker en de dosering van dit alles, allemaal supergoed. Eastwood is als acteur enorm cool maar toch wat beperkt, maar als regisseur is hij echt fenomenaal.

Wat valt er dan af te dingen op zijn films, en "Hereafter" in het bijzonder?

Sommige films raken je, andere niet. Eastwood snijdt de laatste 10 jaar best wel wat controversiele thema's aan: misbruik (Mystic River), euthenasie (MIllion Dollar Baby), kindermoordenaars (Changeling), het "andere verhaal" achter de oorlog VS-Japen in WO2 (Letters from Iwo Jima). "Leven na de dood" past hier aardig tussen.

Ik heb niets met het thema en daardoor ook weinig met de film. De drie verhaallijnen zijn best aardig maar de film als geheel is niet de som van de onderdelen, maar een gemiddelde.

Toch geen vervelende film. Onderhoudend en zeer zorgvuldig gemaakt. Het begin is duizelingwekkend en heel knap gemaakt.

3 sterren

zeer matig drama. de fantasy-tag begrijp ik overigens niet, sinds wanneer vallen paranormale gebeurtenissen onder fantasy? de opening met de tsunami had ik niet verwacht, maar het grafische is daar zo afleidend slecht dat ze beter een andere setting voor de bijna-dood ervaring hadden kunnen kiezen.
de 3 losse verhalen krijgen ieder om de beurt enkele minuten aandacht en uiteraard komen ze op het eind samen. maar zowel de losse verhalen als de kruising zijn niet bijzonder genoeg om te blijven boeien. het gaat veel te traag in vergelijking met wat er gebeurd. op het einde hebben alle drie de hoofdpersonen een lach en dan is het ook blijkbaar maar tijd om de aftiteling in te starten, dacht Eastwood. de film had met gemak nog een uur door gekund of een uur korter gekund en dat is geen goed teken voor het script. ik had al moeite het einde te halen en toen de strijkers opzwelden bij de ontmoeting van Marie en George wist ik het zeker; dit is een verdomd tegenvallere film.

Wat een slappe drol is deze film. Een aantal mooie, sterk gespeelde en emotionele scènes worden te veel omringt door oppervlakkigheid en voorspelbaarheid. Een wat misplaatst en overbodig spectaculair begin is aanleiding vaan een dodelijk saai verhaal. Het gevaar van drie verhalen door elkaar heen is dan ook dat een van die verhalen niet interessant is. Laat dit nu net het verhaal zijn waar deze film op steunt. Nee, deze film werkt nergens naartoe en weet enkele keren te interesseren. Benieuwd naar het einde ben je wel. Het is dan ook erg jammer dat dit einde zuigt.

Speelfilm die kwartiertje te lang duurt en waarin het drama net niet overtuigt. Verhaallijn van Damon is t sterkst, met t jongetje t zwakst.

Een goed begin is het halve werk

Maar niet als je de meest spectaculaire scene van de hele film al bij het begin inzet en vervolgens de rest van de film geen klap meer laat gebeuren. Dit is precies wat er aan de hand is bij Hereafter. De film vangt spectaculair aan en lijkt veelbelovend te worden maar verblijd je vervolgens met niets..

Het verhaal wat vervolgens opgezet wordt is namelijk weinig boeiend en biedt tevens te weinig spektakel. Er wordt een vleugje lotsbestemming in de film gegoten en een hoop standaard geneuzel over het hiernamaals. Dit wordt zo traag gebracht dat je de film al snel als saai zal gaan bestempelen.

De acteurs zetten hun rollen overigens goed neer, maar kunnen verder weinig met het slaapverwekkende script wat naar een einde toewerkt die weinig bevrediging maar eerder ook nog eens veel gapen teweeg zal gaan brengen op zijn weg hiernaar toe. Wat het leven na de dood precies is: daar komen we vanzelf wel achter. Dat hoeft deze film mij echt niet te vertellen.

2,0*

Mooie film. Cécile De France schittert hier. Zij is hier perfect voor. Ik ben al een klein fantje.
Ik was al verbaast dat de film al begon met de tsunami in Sri Lanka. Die zag er trouwens goed uit!.
Een goeie 3.5*

Trage film zonder echte antwoorden. Had er dan ook meer van verwacht, maar dat komt voornamelijk omdat Eastwood niet de minste titels op zijn naam heeft staan. Cast kwam tenslotte nog wel aardig over.

Redelijk.

Tja, op zich vond ik het verhaallijn van de twee broertjes wel heel interessant en ingrijpend. Maar de rest van de film vind ik ook behoorlijk saai neergezet. Het einde vond ik ook wat geforceerd. Opeens komen de personage's elkaar tegen en dan krijgen heel toevallig die franse vrouw en dat medium een relatie met elkaar terwijl je de rest van de film helemaal geen opbouw ernaartoe ziet. Hierdoor klopte het voor mijn gevoel gewoon niet met de rest van de film.

Geen slechte film, maar van de Clint mag je toch meer verwachten. Invictuswas ook al niet erg boeiend c.q. een supercliché verhaal. Hopelijk is ie nog niet levensmoe maar heeft ie een dipje.

3 verhaallijntjes zijn keurig aan elkaar geplakt, en ik kon daarna rustig gaan slapen. Het Hiernamaals komt er wel een beetje bekaaid vanaf zo, niet spannend en een beetje flets.

De dweilerige muziek vond ik een minpunt.

Alle 3 de verhaallijnen komen eigenlijk niet goed uit de verf zo, vooral voor de tweelingbroers vond ik dat jammer, het was beter geweest om daar meer op te focussen. Nu zijn alle 3 de karakters te oppervlakkig neergezet.

Viel mij tegen, ik had er veel meer van verwacht. De genre van deze film is echt "drama", het "fantasy" of bovennatuurlijk deel is echt bijzaak. Het is een drama die het verhaal van drie verschillende personen vertelt (zeg maar drie drama's in één). Je moet er rustig voor gaan zitten, want het tempo van de film is vrij traag.

Aardig om te zien als je niets beters te doen hebt.

Jeetje, wat een trage film! Het eerste uur is gewoon geen reet aan. Daarna krijg je wat meer te zien van Matt Damon en zijn verhaal, wat ik redelijk interessant vond. Voor de rest vond ik alles een beetje zwak en saai. Geen aanradertje. 2* door het laatste uur.