Hereafter (2010)

Opa Clint weet best prima verhaaltjes te vertellen, alleen zijn sommige van z'n verhaaltjes wat beter dan enkele andere.

Dit is een wat minder goed verhaaltje al blijft het altijd aangenaam om naar te kijken.

Briljante score-mogelijkheden: wetenschappelijk onderzoek naar het hiernamaals en degenen die dit liever niet onderzocht zien worden ... wat had ik die film graag gezien!

Lijntje wordt aangehaald, maar wordt volslagen niets mee gedaan.

Nu dus near death experience, psychic die contact kan maken met the other side en jongen die contact met generzijde zoekt ... ook leuk, niet te sentimenteel uit de bocht vliegend, maar ook een beetje laf alsof Eastwood niemand tegen de schenen durfde te schoppen met deze film.

Dit is gelukkig geen sixth sense gedoe, maar een mooi drama met weeral de sterke regie van Eastwood die ondertussen al een even sterk parcours heeft afgelegd als regisseur en als acteur.Prachtige opening trouwens met voor de eerste keer dat ik in een film de ramp van de tsunami zie. Cécile De France blijft één van mijn favoriete actrices en ook hier doet ze het geweldig. Damon is Damon, al valt hij hier best wel mee. Verder veel karakterrollen, mooi verhaal dat ondanks het thema van het hiernamaals vrij geloofwaardig blijft. Eastwood richt zich vooral op de vragen die mensen hebben en de charlatans die die vragen denken te antwoorden voor grof geld. Eastwood zal zelf niet per se het antwoord voorschotelen, tenzij je zou denken dat er toch wel IETS zou zijn. Denkelijk zit de man ondertussen (80 jaar anno 2010) zelf met vragen wat er zou zijn na de dood. Ondanks het feit dat de film uit conservatief Amerika komt, wordt deze vraag niet onmiddellijk met een religieuze verklaring beantwoord. De film heeft me vooral blij verrast omdat ik er niet de grootste verwachtingen in had.

Was blij toen ie eindelijk afgelopen was. Volkomen blanco aan deze film begonnen op grond van "het verhaaltje" wat me wel interesseerde. Diverse keren de fastforward gebruikt om door dit supersaaie, eindeloos gerekte drama heen te komen. Ik miste iedere diepgang. Het einde kwam toch nog ineens onverwacht snel en toen had ik zoiets van: was dit het nou? Aftiteling bekeken en tot mijn grote verbazing gezien dat dit een werk was van Clint Eastwood, het kon er bij mij bijna niet in.

Zelden zoveel emotieloos flutwerk gezien, heel af en toe iets beter acteerwerk en Matt op de automatische piloot.

Onlogica, conversaties gaan nergens over, beelden die bepaald niet de verbeelding prikkelen als het over het hiernamaals gaat, de actrice waarmee Matt op kookles zit, was een zeer irritant mens met haar kinderlijke maniertjes en maar doordrammen daar waar Matt overduidelijk aangaf niet verder te willen praten over zijn gave, enz. De broer idem dito, botter kon niet.

Nee, een grote teleurstelling vooral na dat toch wel veelbelovende begin met de tsunami.

Ik heb gemengde gevoelens bij deze film.. De Subtitle: Touched by death. Changed by life, is wel spot on.

De film gaat over drie verhaallijnen die uiteindelijk, dankzij het lot, samenkomen. Een franse vrouw heeft een bijna doodervaring nadat ze bijna verdronken is door een Tsunami. Een kleine jongen verliest zijn broer in een ongeluk en doet er alles aan om met hem in contact te komen. En dan heb je Matt Damon die een medium is en die zijn gave als een vloek ziet.

Clint Eastwood heeft zelf een dergelijke ervaring gehad, en dat heeft hij erg mooi in deze film weten te verwerken met de Tsunami. (Bron Imbd: 'Several biographies describe how Clint Eastwood was stranded offshore in the ocean several days after his Navy training plane crashed.' )

Matt Damon was tijdens deze film, ook bezig met de opnames van The Adjustment Bureau (erg teleurstellende film overigens), die eigenlijk ook een beetje ging over het hiernamaals.

Dat vind ik wel ironisch want, in een interview verteld hij namelijk dat hij erg sceptisch is tegenover het paranormale gebeuren en het hiernamaals en er totaal niet in geloofd.

Toch heeft hij geprobeerd om zijn goed rol neer te leggen. Ik denk dat hij heel de film op automatische piloot stond. Het feit dat zijn personage door de war is, en eigenlijk wilt stoppen met alles, maakte het voor hem wat draaglijker. Ik vond hem niet overtuigend tijdens zijn 'readings' in de film. Het is dankzij de dialogen/het script dat hij enigzins geloofwaardig overkomt.

Ik vond het leuk dat de verhaallijn van Cécile De France volledig in het frans is. Ik begin de franse films meer te waarderen tegenwoordig. Zeker na het zien van Intouchables.

Frankie McLaren vond ik Erg goed.

Uiteindelijk heb ik wel genoten van deze film, maar het is niet het betere werk wat we van zowel Clint Eastwood en Matt Damon gewend zijn.

Kleine 3*

Eastwood slaat na verschillende goede films hier de plank toch mis. Het ambitieuze verhaal strandt eigenlijk al meteen in een sentimenteel en afstandelijk geheel. De karakters weten niet te boeien, terwijl hier de film juist om draait.

Het gevoel wat voornamelijk blijft hangen is dat er veel meer uit deze film gehaald had kunnen worden. Het onderwerp zelf en de 3 verhaallijnen zijn op zich veelbelovend, maar mede door de trage opbouw en voornamelijk door het simpele en heel goedkope einde heb ik een vrij ontevreden gevoel aan deze film overgehouden. Jammer, want op zich had Hereafter zich potentieel wel naar 4* kunnen werken, nu blijft 'ie op 2,5* steken.

2,5*

Prachtige film die drie aparte personen volgt die ieder te maken hebben met de dood. De drie afzonderlijke verhalen worden tegen het einde mooi bij elkaar gebracht. De dood is uiteraard een boeiend onderwerp, en het wordt ook boeiend gebracht. Een fijn, rustig tempo en ondanks de behoorlijke lengte zit er geen scene teveel in de film. Een aantal oprecht ontroerende momenten die ook op het conto van de cast te schrijven zijn.

Een film die niet op alle fronten overtuigd maar me toch wel wist te raken.De drie- in opzet- vrij simpele verhalen kennen tal van sterke en ontroerende momenten en ook het acteerwerk van de drie hoofdrolspelers is ijzersterk.Vooral George McLaren als Jason/Marcus maakte veel indruk.Clint kan het nog steeds.

Een ietwat sombere film, maar toch best een mooi verhaal. De 3 verhalen vond ik niet allemaal even goed, eigenlijk vond ik alleen het verhaal van Damon interessant. Dat het verhaal van de Française erbij hoort snap ik nog maar het verhaal van het kleine ventje had voor mij niet gehoeven. Verder wordt er wel goed gespeeld en ziet het er allemaal prima uit, ook de openingsscène zag er strak uit. Zeker een voldoende waard maar echt geweldig is het nou ook weer niet.

Een goede drama/fantasie film...

Prima verhaal...

Bekende acteur Matt Damon...

Prima acteerwerk...

Goed beeld, maar minder mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Ouwe Clint gaat bijna dood.

Op de één of andere reden slaag ik er maar moeilijk in om een film van Eastwood los van de man zelf te zien. Zo ook deze over een mogelijk leven na de dood. Zou Clint er zo graag in willen geloven? Zitten er daarom wat gekunstelde dialogen over wetenschappelijk bewijs in (die conversatie in het ziekenhuis is tenenkrommend)?

Lijkt me wel, al komt dat misschien omdat ik Eastwood nog al weinig subtiele uitspraken heb zien doen. Soit, los daarvan blijft het een film die uit elkaar valt van de stoffigheid. Eastwood is als regisseur en nogal muffe aanwezigheid, zelfs in een film die het bovennatuurlijke opzoekt.

De drie verhalen komen op nogal ongeloofwaardige en knullige manier bij elkaar, visueel oogt het grauw en saai (ondanks een redelijk spectaculair begin) en ondanks een degelijke Damon weet de rest van de cast eigenlijk niet te overtuigen. Het moddert maar aan en het drama voelt nergens oprecht.

Eerste uur is dan nog aanvaardbaar omdat er ergens wat hoop huist dat het naar een interessante climax toewerkt, maar daar wordt in het tweede uur volledig komaf mee gemaakt. Njah, zal nooit een Eastwood fan worden, Gran Torino beschouw ik maar als lucky hit.

1.5*

Redelijk saaie en vage boel met drie mensen die een link hebben met het hiernamaals.Een deprimerend melodrama dat op het einde toe het nogal van toevalligheden moet hebben. Dit is één van de allerminste films van Eastwood. De verhaallijn met Matt Damon vond ik de beste.

De minste Eastwood die ik al zag na 14 films. Naar een Eastwood kijk ik steeds met zekere verwachtingen naar uit, maar dit vond ik maar niets. Op zich promising over het paranormale hiernamaals, maar de plotlijnen spraken me niet aan en vond ik nogal geforceerd. De drie verhaallijnen worden uitgewerkt en komen op een wat stuntelige manier bij elkaar.

Matt Damon vond ik een beetje een miscast, maar mijn favoriete acteur zal hij sowieso nooit worden. Zijn verhaal was nochtans het meest interessante van de drie en vooral de idee dat zijn gave eerder een vloek dan een zegen was, vond ik één van de weinige hoogtepunten. Ook de openingsscène in Thailand was sterk, vooral technisch dan. Jammer dat dit verhaal later ineenzakte. En het verhaal van de tweeling boeide me helemaal niet.

De film is erg voorspelbaar en het einde is klinisch. Op een bepaald niveau een degelijke film zonder hoogtepunten. Ook de readings spraken niet tot de verbeelding. Toch wel licht ontgoocheld ...

Ter gelegenheid van de 90ste verjaardag van Clint had ik bedacht om de paar films die ik nog niet van hem gezien had maar eens te gaan inhalen. En daar zat deze tussen.

Alweer soliede vakwerk, zoals altijd bij Clint rustig opgebouwd en zorgvuldig uitgewerkt. Maar ook drie verhaallijnen naast elkaar, en dan maar afwachten of ze inderdaad allemaal bij elkaar komen. Kinderspel voor de ervaren regisseur, en zijdelings nog wat historische gebeurtenissen erin verweven ook. Waarbij de tsunami het meest opvalt misschien, maar ook de ontploffing in de metro.

Visueel vind ik het wat weinig aantrekkelijk allemaal, het komt allemaal wat onderkoeld en kleurloos over. Wellicht is dat een bewuste keuze om het onderwerp wat te benadrukken. Heel onderhoudend is het verhaal eerlijk gezegd ook niet, het dobbert wat voort naar een voor mij wat oninteressante conclusie.

Wellicht net als bij de vorige - Changeling - was ik indertijd wat helderziend dat ik deze film ondanks de betrokkenheid van Eastwood heb laten schieten. Want ook dit is weer overduidelijk niet mijn film.

Zo, deze film was beter dan ik had verwacht. Knap hoe Eastwood de film uiteindelijk doet samenvloeien, wat je uiteraard al lang kon verwachten. Elk verhaal is knap anders maar toch komen hun levens uiteindelijk samen. Het verhaal van de tweeling is best heftig voornamelijk omdat ik zelf van een tweeling ben en je broer verliezen op zo'n jonge leeftijd moet echt enorm hard zijn. Sowieso op elke leeftijd, maar dat snappen wellicht enkel tweelingen helemaal. Het rise-and-fall verhaal van Cecile De France is ook nog behoorlijk boeiend en dat van Matt Damon zeker ook.

Mooie film. Interessant hoe 3 verschillende verhalen samenkomen naar één verhaal.

De spelers zijn goed op dreef. Vooral Franse actrice Cecile de France spat van het scherm.

Matt Damon speelt ingetogen, maar sterk.

De 2 kids spelen ook mooi.

Altijd boeiend onderwerp, vind ik. Het hiernamaals. Of het er wel of niet is?

En al die 'bijna dood' ervaringen van mensen over de hele wereld.

Verrassend ook dat Clint Eastwood de film heeft geregisseerd.

De Franse nieuwslezeres Marie Lelay [Cécile de France] kan haar bijna-doodervaring tijdens een tsunami niet van zich afzetten. De Amerikaanse George Lonegan [Matt Damon] beschikt over de gave om door middel van aanraking contact te leggen met de doden, maar ervaart dat vooral als een vloek. De Britse Marcus [Frank en George McLaren] zoekt juist contact met zijn tweelingbroer die omkwam bij een auto-ongeluk. Met de voor hem zo kenmerkende compassie zet Eastwood een hartverscheurend portret neer van drie mensen die een bijzonder band hebben met het hiernamaals. Peter Morgans scenario laat de verhaallijnen op een simpele, effectieve manier samenkomen in de aangrijpende finale met een cameo van Derek Jacobi.

Eastwood levert een integere film af die de diepere laag van het menszijn raakt. Het onderwerp is gedurfd gekozen en toucheert of een subtiele manier dat er meer is na een overlijden. De opbouw naar de finale is prachtig sociaal emotioneel vorm gegeven. Het taboe op dit onderwerp in het openbare leven is nog steeds groot. De gemiddelde mens wil weten en begrijpen, terwijl ervaren een verdieping geeft. (Komt duidelijk naar voren met Howard) De gemiddelde mens kan/wil zijn trauma"s niet wederervaren. Damon goed in zijn rol evenals de France, McClaren acteert top in zijn rol. Jacobi met ode aan de Engelse literatuur. De film nodigt uit tot nadenken over ervaren en ervaringen, dat is de grote win. 3,9*