Quarantine 2: Terminal (2011)

[Rec] was een regelrechte topper die een uitstekend vervolg vond in [Rec] 2. Natuurlijk kon een Amerikaanse remake niet uitblijven en het veel mindere, maar best te pruimen Quarantine was geboren. En nu is er Quarantine 2: Terminal, een vervolg op Quarantine maar die daar ook los van staat. Een andere cast, een andere setting, zelfs het hele handycam gebeuren is overboord gegooid. Wat je nu krijgt is een heerlijke wegkijker, maar eentje die niet veel anders is dan de gemiddelde rageflick. Oh ja, wel in quarantaine natuurlijk!

De film begint uitstekend in het vliegtuig. De toon wordt meteen gezet met hoestende en niezende passagiers en wat huisdieren aan boord, ooeee. De manier waarop de uitbraak tot stand komt kon een kind van drie bedenken, maar meer verwacht ik niet. Het vliegtuig is de ideale setting, want niemand wilt een hondsdolle gast aan boord waardoor iedereen in paniek raakt. Best spannend en goed hectisch gefilmd.

Wanneer het vliegtuig landt verplaatst de setting zich naar een loods die direct in quarantaine wordt gezet. Het feest kan beginnen, want ze zijn binnen! Iedereen vraagt zich af wat er aan de hand is, de ziekte verspreidt zich, de sexy Jenny neemt de rol van heldin op zich en dan is het tijd om een uitweg te zoeken, al vechtende tegen een dozijn hondsdolle gedrochten. Het is een bekende standaardformule waarmee je weinig fout kan doen, mits je voor een keer schijt hebt aan originaliteit. De effecten doen hun werk goed; de ragers er angstaanjagend uit laten zien. Paar bloederige kills, leuk.

Soms best spannend, af en toe bloederig, Blair is leuk om te zien. Totaal niks nieuws, maar desalniettemin een vermakelijke wegkijker.

Horrorthriller over virusuitbraak in een vliegtuig, met redelijke gore en dito verhaal. Voldoende.

Gelukkig is nu weer eens een vaste camera gebruikt ipv die handycam dingen die je misselijk maken. Kijkt daardoor lekkerder weg dan [Rec] etc.

Meer dan redelijke horror als je het gaat vergelijken met al dat vele pulp van de laatste tijd, de film is snel en heeft een creepy sfeertje ook de acteer prestaties waren ok.

Fijne wegkijker. Doorsnee verhaaltje maar op alle fronten degelijk uitgevoerd. Leuk tussendoortje! 6.5/10*

Denk alleen als er eerst een gevolg komt op REC. Maar je hebt gelijk, zeker de moeite waard deze film. Soms wat langdradig maar wel vermakelijk. Ik vond dat er duidelijk een andere sfeer hing dan in zijn spaanse voorganger. Beter of slechter? Weet ik eigenlijk niet, heeft allebei wel iets. Ik kende de acteurs serieus gewoon niet, maar vond ook hun wel een voldoende scoren.

Matige B film, tijdens de film die overigens aardig weg keek neigde ik naar een 2,5/3 sterren. Alleen de laatste 15/20 minuten begon de film mij aan alle kanten te irriteren en kon ik niet wachten tot die afgelopen was. Ook het slot slaat compleet nergens op en is wat snel afgewerkt. Het verhaal is best oke en er had zeker meer in deze film gezeten.

Zoveelste zombie.

Dit vervolg op de Amerikaanse remake van de Spaanse handycam-horror, is allesbehalve de moeite waard. Goedkoop geschoten kent de film een enigszins claustrofobisch begin dat al snel afzwakt naar de zoveelste slechte zombie-flick. Gemakzuchtig voortgeborduurd op de vrijwel letterlijke, maar desondanks ruftende, remake van het betere [Rec], is dit typisch straight-to-video-voer dat enkel en alleen geschikt is om de tijd te doden.

Matig.

Werd er ook niet zo vrolijk van. Stijgt nergens boven het gemiddelde uit, blijft matig, een regelrechte herhalingsoefening. Voelt aan als een tv-film, en nog niet eens een boeiende. Te stereotype karakters, nietszeggend, weinig spectaculair. Het jonge jochie vond ik nog wel enigszins oke.

Jammer dat er niet werd gekozen voor een handheld film, dat neemt toch een stuk intensiviteit weg die je normaal wel hebt in dat soort films. Het plot en de locaties zijn eigenlijk best leuk gevonden en wat dat betreft valt het te prijzen dat de makers er nog wat origineels van hebben geprobeerd te maken.

Toch valt de film op dat punt ook tegen, de manier waarop de slachtoffers vallen en het verloop van de film is toch grotendeels hetzelfde, alleen dan op een andere locatie. Wat dat betreft heb je eigenlijk ook niet het idee naar een verfrissende film te kijken. Het verloop van de film is gewoon wat te voorspelbaar.

Aardig en redelijk onderhoudend door de terminal, maar het verrast gewoon te weinig en ze mogen wel kappen met de Quarantine reeks.

2*

Dit vervolg op de remake van het Spaanse Rec neemt een andere wending dan de oorspronkelijke sequel. Ten eerste gaat het hier niet meer om gevonden beeldmateriaal, maar is het gewoon een film. Deze speelt zich af in een vliegtuig en de hangar die onder quarantaine wordt geplaatst na een uitbraak.

Al met al is hij minder slecht dan verwacht. De effecten zijn wel aardig en het kabbelt lekker voort. De personages zijn lomp en ik werd een beetje zat van dat krijsende viswijf in de hoofdrol.

Zwakke troep. Dit slaat werkelijk alles. Dat zo'n approach nog bestaat zeg, werkelijk stierlijk verveeld tijdens deze tweede Quarantine. De eerste heb ik overigens niet gezien, maar kwam nu ik in de situatie dat ik er niet onderuit kon komen. Toch jammer dat al m'n vooroordelen dan ook nog eens 100% kloppen.

Bedroevend, dat is dit werk. Bedenkelijke aanpak en achterhaalde blik op het moderne infected genre. Het is bijna niet te geloven dat Pogue zo weinig laat zien en zo visueel loopt aan te kloten dat er helemaal niets overblijft van enige sfeer.

Ik heb veel onthutsend zwakke zombiefilms gezien de laatste tijd, allemaal binnen de laatste 2 jaar gemaakt, en dan wordt de conclusie toch steeds angstaanjagender. Waar blijven de nieuwe instant classics binnen dit ooit zo geniale subgenre? Het is diep zoeken..

Tony's Cinema Trash: Quarantine 2: Terminal (2011) - tonypulp.blogspot.com

Vond dit niet eens zo slecht. Vooral de opbouw beloofde nog een vermakelijke film. Het acteerwerk was oké en de setting vond ik heerlijk. Uiteindelijk draait het wel allemaal uit op 'been there done that', maar zo slecht zoals ie hier beschreven wordt vond ik Quarantine 2 niet.

2,5*

Onderhoudend vervolg. Doorgaans zijn sequels nogal mak en inspiratieloos, maar omdat deze film nog degelijk gemaakt is kan ik er wel van genieten. De setting is weer eens wat anders, al had men langer in de lucht mogen blijven. Dat de dreiging daar van twee kanten kwam (zowel zombies als gevaar op neerstorten) gaf de film op dat moment een extra dimensie. Het leukste deel is dan ook het eerste halfuur. Daarnaast blijft het idee van de opgelegde quarantaine erg beklemmend. Verder zit er voldoende vaart in en kent het scenario nog enkele boeiende twists. Kortom, een bescheiden aanradertje voor liefhebbers van het origineel (of de remake van het origineel, cfr. [Rec]).

Quarantine 2 begon vrij aardig maar zakt na het eerste half uur wel in. Op het moment dat de film beklemmend moet worden geven ze niet thuis. Setting van het vliegtuig was erg fijn maar al de magie gaat verloren wanneer ze het vliegtuig verlaten. Qua personages ook niet veel soeps en ook de regie laat je denken dat je met een veredelde tv film te maken hebt.

Verre van een geslaagde spin-off van het Rec principe. Dat Quarantine wat meer afwijkt van het principe en geen letetrlijke remake van REC 2 maakt is nog wel bewonderenswaardig maar als je de sfeer niet beklemmend weet te maken houdt het wel heel gauw op natuurlijk. Ook was de cast vreselijk met acteerwerk wat zelfs in een film als deze erg misstaat.

Onaangenaam opvallend dat dit niets weet te worden, aangezien de benodigde ingrediënten gewoon voor handen zijn.

Direct vervolg op deel 1 maar dan weer totaal geen remake van REC 2. Hier begint het thema een eigen leven te lijden. Ik moet eigenlijk wel weer zeggen dat ik dit deel beter vond dan deel 1, dat gewoon een regelrechte kopie op de Spaanse REC was. Hier gaan we niet meer terug naar dat flatcomplex maar dit keer bevinden we ons in een vliegtuig, waar een passagier plotseling erg ziek word en dat kan natuurlijk maar 1 ding betekenen. Wat volgt is gewoon weer een overlevingstocht binnen de Quarantaine en stuk voor stuk worden de passagiers. En ja hoe het verder afloopt.... (het laatste shot was ook weer heerlijk typisch) En naast het horror is er ook hier en daar plaats voor wat actie.

Verder kon ik me nog zeker wel vermaken met dit deel. In iedergeval geen regelrechte kopie die toch nog goed te verteren is.

3,5*

"It's just not my day to fly."

Waar het eerste deel nog een regelrechte kopie was van het Spaanse equivalent [Rec] (2007), gaat dit vervolg een totaal andere kant op. Een op zichzelf staande sequel. En nog geen zo slecht eigenlijk, wat ik niet had verwacht aangezien ik deel één echt slecht vind.

De film speelt zich af op twee locaties, namelijk het vliegtuig zelf en later de terminal. Waar de spanning nog best goed te voelen is in het vliegtuig - het claustrofobische komt goed over -, zakt het wat in eenmaal aangekomen bij de terminal. Het beklemmende gevoel kwam helaas nergens meer terug.

Het is jammer te noemen dat ze zijn afgestapt van het handycam principe. Daarnaast gebeurt er eigenlijk niet zoveel bijzonders, de kills kunnen er mee door. Maar de cast deed me m.u.v. van de leuke stewardess Jenny vrij weinig.

Al met al niet goed, maar ook weer niet slecht. Je komt er de avond wel mee door.

2,5 Sterren.

Het eerste deel van deze film was toch wel een redelijke remake van het eerste deel van [REC] maar bij dit deel ging het een beetje mis.

De verhaallijn van het origineel werd overboord gegooid en er werd maar iets anders van gemaakt,vandaar dat het ook niets is geworden.

Een doorsnee zombie filmpje met hier en daar een leuke scene....meer niet.

Vervolgfilms zijn meestal een flauw afkooksel van het box office-succesvol origineel en helaas is dit geen uitzondering. Deze keer duikt het virus niet op in een appartement maar in een vlucht vanuit LA waardoor de makers enkele typische vliegtuigplots en karakters op de kijker los kunnen laten. Toch verlaten ze het vliegtuig verrassend snel en speelt het verdere verhaal zicht af in jawel een 'luchthaventerminal'. De grotendeels onbekende cast speelt lekker in deze horror thriller met Mercedes Mason (Jenny) als ontdekking.

Ik vond dit eigenlijk niet zo’n hele leuke zit. Normaal gesproken ben ik erg fan van zombie films, dit is misschien wel mijn favoriete concept binnen de horror genre, en ik ben één van de weinige in mijn vriendengroep die dit genre ook vet vind. Ik kan altijd genieten van zombie films maar ik heb wel mijn favoriete type zombie gecreëerd in mijn hoofd, en dit tweede deel kende deze wenselijke stijl niet wat ze wel weer in deel één goed en leuk deden.

Ik kan dit niet echt een ‘re-make’ noemen van de ‘[REC]’ reeks want het concept is wat dat betreft best stand-alone. Maar goed werd het nergens. Ik vond de zombies er nou niet bepaald spannend uitzien en de sfeer werd nergens eng of spannend. Qua bloedgebruik was het wel redelijk tot matig en ook de hoeveelheid zombies viel erg tegen, hierdoor was de spanning (zoals ik al zei) niet echt aanwezig en liep de film aardig moeizaam door.

Het verhaal was niet héél speciaal, we volgen een vliegtuig met een gelimiteerd aantal passagiers, wat ik zelf best weinig vond, die een kleine route moesten vliegen. Wanneer er een man zijn hamsters mee neemt word er een andere man door deze beesten gebeten die later erg ziek word en transformeert tot een gigantisch beest. Ze maken een noodlanding waarna er allerlei hulpdiensten opgetrommeld worden die vervolgens het vliegveld af zetten. De overlevenden moeten alles op alles zetten om te blijven leven, met soms hier en daar wat gevaar maar in het algemeen best nietszeggend.

Matige zit die ik toch wel leuke had ingeschat, best verveeld en ik kon mijn concentratie maar slecht vast houden. Er gebeurde te weinig en na een half uur werd de film ook steeds minder interessant. De twee knappe stewardessen wisten de film nog deels te redden, de setting in het vliegtuig was leuk maar werd te snel weer aan de kant gezet, ik zeg: next!

1.5*

Heb beiden opnieuw bekeken, de eerste vond ik nu iets minder en deze net andersom.

Dus beiden zijn wel even goed.. of slecht zo U wil

Mwa.

De verwachtingen bij een vervolg op een matige reboot liggen hoe dan ook nooit hoog. Toch vond ik het bij deze specifieke film wel interessant dat we ons op een vliegveld bevinden. Als ik ergens vanwege een persoonlijke fobie de rillingen van krijg is het wel een vliegtuigcabine. Niet dat Pogue daar veel mee doet overigens.

Het tempo zit er aardig in, om de recensie maar een beetje positief te beginnen. De crew doet ook z'n best om met het beperkte script wat leuks aan te vangen, vond Mason daarbij nog best aardig acteren. Overige leden kijken vaak met een stenen gezicht naar levensbedreigende situaties, maar binnen een snel vervolg als deze moet je dat maar even voor lief nemen.

Ik denk vooral dat de film tekort schiet op een vlak van horror, want goor, spannend of indrukwekkend wordt het nergens. In principe volgt het allemaal braaf het zombieconcept totdat ze er een einde aan breien met een weinig verrassende finale. Het zal vast allemaal zijn gemaakt om even snel wat centjes via DVD-verkoop binnen te harken, anders kan ik het regisseren van een film als deze moeilijk rechtvaardigen.