Ang-ma-reul Bo-at-da (2010)

Zeker geen film voor iemand die niet tegen expliciet geweld en gore kan. Deze film past zo in het rijtje "zieke" films thuis. Het verhaal is een interessant gegeven, helaas lopen er hele zieke mensen op deze aarde die geen genade kennen en enkel hun fantasieën willen uitleven. I saw the devil weet dat heel goed weer te geven. De titel "I saw the devil" snijdt trouwens aan twee kanten: het geldt zowel voor de protagonist als de antagonist.

De film begint ziek en eindigt ziek, dat is zeker. Wraak is een gerecht dat koud geserveerd moet worden en Byung-hun Lee laat dat op een uiterst zichtbare manier zien. Min-sik Choi laat zijn rol schitteren door een uiterst onmenselijke seriemoordenaar te zijn. De moorden op onschuldige en schattige vrouwen is bruut en ieder beetje sympathie voor het monster is gauw verloren. De geheim agent draait de knop volledig om als zijn aanstaande vrouw gruwelijk om het leven wordt gebracht: f***ck alle normen en waarden zoals naastenliefde als een goed christen zou moeten doen en doe de moordenaar even veel pijn aan zoals hij die aan anderen heeft toegebracht. Je begint op een moment bijna medelijden te krijgen met de seriemoordenaar als hij keer op keer wordt en in elkaar wordt gerost door de agent. Helaas voor hem is iedere vorm van detentie afgeschreven. De laatste scene in de film is een waardige afsluiter. De seriemoordenaar wordt eindelijk doodsbang en geconfronteerd met zijn enige zwakte en dat geeft de film weer meer kracht. De film van langer dan 2 uur weet je als kijker continu vast te houden: je wilt dat het moorden van onschuldige mensen stopt, maar als Byung-hun Lee weer verschijnt dan weet je dat er botten gebroken gaan worden. Voor alle mannen: yep, het einde van de scene met de rukker... die voel je wel!

Een intens spannende en gore film die voor mij Koreaanse films op de kaart heeft gezet. Een waardige 4 sterren is deze film dan ook zeker waard!

Vrij sterke wraakfilm die me op zich wel geboeid bleef houden, alleen jammer dat het kat-en-muisspel iets te lang duurde.

Had eerlijk gezegd meer gore verwacht van wat ik las, maar er zitten op zich wel wat gruwelijke scènes tussen. Met als hoogtepunten toch wel als de moordenaar in de taxi zit en vanuit het niets de twee anderen neersteekt, enkele martelscènes en uiteraard de laatste scène uiteraard waarin de moordenaar onthoofd wordt met als laatste aangezicht Su-Hyeon die huilend wegloopt.

3,5 Sterren.

Lekker wraak filmpje, die net iets anders is dan de gemiddelde (Koreaanse) wraak film. Een heerlijke rollercoaster ride die nergens verslapt en voor de volle speelduur weet te vermaken. Goed verhaal, goed acteerwerk en erg goede muziek. Daarnaast ook genoeg scènes die toch behoorlijk gruwelijk waren.

Doorsnee wraakfilm over een jongeman wiens leven uit elkaar spat wanneer zijn zwangere liefje door een psychopaat vermoord wordt. Het enige wat hij wil is wraak. Weinig vernieuwend uitgangspunt en eveneens weinig vernieuwend uitgewerkt, films als Death Wish indachtig. Behalve dat het geweld misschien iets nadrukkelijker in beeld wordt gebracht - en ook dat is twijfelachtig. De film duurt in feite ook veel te lang en bevat aldus een hoop overbodige scènes, zoals de confrontaties met aanvankelijke verdachten die weinig met de zaak te maken hebben. Het ontbreekt vooral ook aan chemie tussen de twee hoofdpersonages.

Ergens las ik iets over "de Zuid-Koreaanse versie van Seven", maar ik vrees dat die toch wat ingenieuzer in elkaar steekt en op de koop toe een stuk grimmiger en neerslachtiger is.

Deze film in een paar woorden? Revenge is bitter sweet!

Dat Koreanen prima actiefilms kunnen maken, wordt met I Saw the Devil onderstreept. Een van de betere harde wraakfilms van afgelopen jaren. Aan ziekelijk geweld en spanning overigens geen gebrek, dus niet bepaald een geschikte romantische film voor een eerste date. Aanrader!

4 *

Harde thriller die niet voor tere zieltjes bestemd is.Het scenario is niet altijd even logisch maar het camerawerk,regie en acteerprestaties zijn dik in orde.Aanrader voor de liefhebbers van het genre.

Middelmatige prent over de wraak die een agent pleegt nadat zijn geliefde door een sadistische psychopaat op gruwelijke wijze werd vermoord. Wat niet erg geloofwaardig overkomt is dat hij de man eerst afranselt en dan geld geeft en een chip doet inslikken zodat hij hem kan volgen. Op die manier pleegt de snoodaard nog een reeks afschuwelijke misdaden, die konden vermeden worden. De protagonist had toch moeten weten dat er met die gevaarlijke gek niets aan te vangen viel? Het geheel werd wel vakkundig ingeblikt, de vertolkingen zijn aanvaardbaar maar een echte aanrader vind ik het toch niet.

Hoewel de kern van het verhaal al eerder gedaan is in andere wraak films, spant deze de kroon! De film rommelt met je geest van scène tot scène, zonder los te laten.

De personages zijn zo briljant tot leven gebracht, dat je letterlijk ziet hoe ze te transformeren voor je ogen, vooral Kim Soo-hyeon (Byung-hun Lee), de hoofdpersoon. De film richt zich op wat wraak kan uit te brengen in een goed mens. Het is rauw, wreed en soms verbazingwekkend realistisch.De film klokt bijna 2 en een half uur, maar ondanks de lengte zul je niet naar de tijd kijken en denken "Wanneer is de film afgelopen". De fotografie is ook top, en deze film is super om te zien. De gore effecten zijn geweldig en goed!

Wraak met grof geweld en wisselend succes. Bruut, goor en bloederig, terwijl Choi Min-sik een geweldige smeerlap neerzet. Wat dat betreft een straffe thriller, maar rondom de bloedlust is de film toch wat wankel. Lee Byung-hun heeft een rolletje dat maar niet onder de huid kruipt, qua sfeer laat het geen vaste indruk achter en het scenario maakt zich er hier en daar gemakkelijk vanaf.

Het heeft een fantastische draai in huis door de killer te laten spartelen, maar dat kat en muisspel houdt niet erg lang stand en hoe het uitpakt met het zendertje is wel erg pover uitgewerkt. Het verdere verloop komt zo meer over als een verplicht nummertje dan een donderwolk die op uitbarsten staat. Het slot laat ook wat te wensen over. Genoeg venijn, maar er gaat ook vrij veel verloren.

Wat een charmeur was die psychopaat Kyeong-Cheol (geweldige rol trouwens van Min-sik Choi) toch met teksten als "Kleed je uit, voordat ik je in stukken snijd kutwijf !"

Het verhaal was opzicht best goed en is zeer geregeld ook wel lekker hard (het had wat mij betreft wel explicieter gemogen, zeker in het eerste uur), maar het sloeg nergens op dat de agent Su-Hyeon hem niet afmaakte na een uur en hem in leven liet met het gevolg nog meer onschuldige slachtoffers. Goed, Su-Hyeon had hem geregeld flink te grazen maar kom op zeg het sloeg gewoon nergens op dat hij hem niet afmaakte (hij had hem tijdens het afmaken ook flink te grazen kunnen nemen). Het verhaal weet wel te boeien en ziet er visueel (behoorlijk kleurrijk) heel fraai uit. Ook de cast deed het prima. De film vond ik overigens wel veel te lang met bijna 2,5 uur en had makkelijk ingekort kunnen worden met 30-60 minuten. Het einde was overigens geweldig maar dat had hij dus ook een uur eerder kunnen doen.

Goede Koreaanse wraakfilm in de trend van Old Boy.

De voorkeur geef ik aan de Amerikaanse tegenhangers zoals Death Wish, Class of 1984 of Vigilante, vanwege de meer vertrouwde westerse setting en het '70/'80-ties gevoel. Niettemin zou ik meer Koreaanse wraakfilms moeten zien, want ze vallen eigenlijk zelden tegen. Ook I Saw the Devil beviel me prima.

Toegegeven, de film duurt veel te lang, het script is soms belachelijk en de score melodramatisch (dacht sommige momenten dat ik een Bollywood aan het kijken was). Daarentegen zijn de acteurs meesterlijk (vooral de bad guy), de cinematografie is ruim voldoende en de actie/geweld scenes meeslepend. Verder wordt de kijker voorzien van een flinke portie gore.

Al met al een fijne film die, ondanks enkele gebreken, zelden verveelt. 4****

Volslagen onzinnig, maar niet onvermakelijk plot. Een soort van los vervolg op A Bittersweet Life. De film oogt fraai, heeft veel vaart en vermaakt door de vele sterke scenes (en de geweldige badguy), maar dat plot moet je niet te lang over nadenken. 3,75 sterren. Jee-Woon Kim maakt wel erg vermakelijk onzin. Maar hopelijk vinden niet te veel mensen dit een slim plot.

Ongeloofwaardig maar goede Koreaanse thriller (snap niet dat het onder horror staat?) met geweldige hoofdrol voor de seriemoordenaar. Hij zet een gevaarlijke gek behoorlijk goed neer, niet alleen met zijn impulsieve moordpartijen maar ook met zijn commentaar. Don´t fuck with a psychopath is de moraal van het verhaal. Hij was de enige echte hoofdpersoon, zijn tegenstander bleef een beetje vlak.

Minpunten zijn er wel, zo vond ik de vrienden van de psychopaat -die zelf dus ook behoorlijk gestoord waren- overbodig. Bovendien, dit soort gasten lijken me nou typische loners. Ook had de film wel een half uurtje korter gekund. En tsja, dat hij een zender had ingeslikt- het was op zich wel obvious omdat hij steeds op de meest afgelegen plekken werd gevonden.

Ook de uiteindelijke wraak, de onthoofding, dat was meer een ultieme wraak op zn familie en niet zozeer voor de psycho zelf, hij kwam er vrij makkelijk vanaf.

Met Akmareul Boatda wordt maar weer eens bewezen dat de Zuid-Koreanen sterk zijn in het overbrengen van films met veel emotie. Met een film als deze waar het onderwerp "wraak" is, zijn de emoties altijd sterk aanwezig. De Koreanen kunnen dit als geen ander in beeld brengen en ook al neigt het naar het theatrale, dan is het toch weer de combinatie met het plot waar dit nu juist krachtig materiaal oplevert. Vooral het hoofd wat uit de doos rolt, is hier met name een goed voorbeeld van. Je vindt dit geweldig of je hebt er een hekel aan, feit blijft dat ze hier heer en meester in zijn. Het spel van de psychopaat is goed vertolkt en kan je met alle vertrouwen overlaten aan Min-sik Choi. Byung-hun Lee is de onderliggende partij en dat staat ook vast in het verhaal. Toch doet hij het goed en is het spel wat ze spelen van een hoog niveau. Het einde zit vernuftig in elkaar en een prima slot van dit verbluffende geheel.

Zeer sterke wraakthriller.

De spanning is een goed thema in deze film, waarin buiten sterk acteerwerk ook het nodige bloedvergieten en geweld op een geweldige wijze in beeld worden gebracht. De hele speelduur kijkt het ontzettend makkelijk weg. Wederom weer een topper uit Zuid-Korea.

Van Zuid-Koreaanse makelij. Van begin tot aan het eind geen moment van verveling. Met

een vrouwenkiller (een psychopaat nu reeds in de film van welhaast ikonisch formaat)

versus een ijskouwe wraaknemer. Met meerdere scenes met camera vernuft in beeld ge-

bracht. Hoe je van een kat en muis spel een geweldige, meeslepende film kunt maken.

Vermakelijk. Echter zorgt de matige regie en het (bij vlagen) ietwat slordige en ongeloofwaardige scenario ervoor dat ik hier ook echt niet meer van kan maken. Sowieso is het basisidee van Su-Hyeon, om de moordenaar los te laten lopen, zodat die meerdere slachtoffers kan maken te gek voor woorden. Daarnaast gaat zoiets altijd mis naar het einde toe natuurlijk, zie ook hier met het uitschijten van die sensor. Sowieso wordt het wat rommelig naar het einde toe. Maar oké, heb me prima vermaakt en een paar keer goed kunnen lachen (die spies in die hand van die dikke, of om Kyeong-Cheol zelf). Ondanks de redelijk lange speelduur verveelt 'Akmareul Boatda' absoluut niet. Zeer vermakelijk in elkaar geknutseld.

Ik had van Kim Jee-woon enkel Dalkomhan Insaeng gezien en dat viel best mee. Een sfeervolle thriller die me deed hopen dat ook deze I saw the devil zou smaken. Die is helaas iets minder. Visueel is het weinig origineel, de film moet het vooral hebben van de recht toe aanpak en het acteerwerk van beide hoofdpersonages. Het script is weer eens iets anders. Geen typische slashermovie of wraakfilm, maar beetje van beide. Bovendien wordt het een spel tussen beiden. Naar het einde voelt het wat gewrongen en de film heeft wel wat te lijden door het wisselen tussen bloederige scènes en momenten van spanning. Maar op zich is het een goeie film, al had ik er wel wat meer van verwacht. Beniewd naar ander materiaal van deze regisseur.

Wraakthriller waarin de subtiliteit ver is te zoeken.

De film is een explosie van bloed, geweld en sadisme. Er is heel veel van. De scenes waarin al deze explosies plaatsvinden zijn zeer expliciet gefilmd en worden breed en gedetailleerd uitgemeten. Het verklaart meteen de lange speelduur.

In den beginne is het allemaal nog intrigerend en schokkend, maar na de zoveelste brute moord of brute daad van geweld, had ik er eigenlijk wel genoeg van. In plaats van geboeid, raakte ik zelfs wat verveeld.

Het ontbreekt in de film namelijk aan spanning. Er is veel bloed, maar het is nooit bloedstollend spannend. Veel actie, veel geweld, maar geen spannende of subtiele opbouw in de scenes. Toch een gemis.

De interactie tussen beide hoofdrolspelers stelt verbaal weinig voor en blijft beperkt tot de uitwisseling van gruweldaden. Tja.

De slotscene met daarin wat wraakhumor maakt weer iets goed.

Regisseur Jee-woon Kim weet hoe hij zijn publiek moet blijven vermaken met een onvoorspelbare prent die steeds net anders in elkaar steekt dan je verwacht. Eerst is het een afstandelijk gestileerd moordmysterie rond een seriemoordenaar die met een mysterieus busje achter toekomstige slachtoffers aanrijdt. Mooi gedaan hoe je hem vanuit de voorruit in de besneeuwde duisternis ziet zoeken naar potentiële slachtoffers om mee naar zijn martelkelder te nemen. Eenmaal in het horrorhuis aanbeland, blijkt de creep meer liefde en affectie naar zijn moordwapens te voelen dan naar de slachtoffers die smeken om in leven te blijven. De verbeelding van psychopathie als extreem gepassioneerde verzameldrift is pervers mooi.

Onverwachts verandert de toon van de film compleet als de moordenaar na drie kwartier al gepakt wordt door de nabestaande van één van zijn slachtoffers. Vanaf dat punt wordt het meer een venijnig kat- en muisspel tussen twee mannen die aan elkaar gewaagd zijn. Vooral de schurkenrol van Min-sik Choi als Kyung-chul is dan hoogst bevredigend. Bij vlagen deden zijn nonchalance en oddball coolheid me denken aan The Joker van wijlen Heath Ledger. Het machtsspelletje tussen agent/seriemoordenaar is niet bepaald geloofwaardig uitgewerkt, maar door de onverwachte wendingen is het prettig onvoorspelbaar tot aan de explosieve slotakte.

Wie in een film de ene na de andere gewelddadige scene zoekt zonder de afleiding die een script, logica of zinnige dialogen kunnen veroorzaken zit hier wel goed. Het 'script' is heel eenvoudig: een moordenaar gaat achter jonge vrouwen aan en gaat vervolgens tekeer, en een politieagent slaat er op los zodra ie een verdachte tegenkomt. En als ie de dader weet te vinden dan dan laat ie hem gaan zodat de film nog bijna twee uur lang met die onzin door kan gaan. De hoge score, de poster op MM en het feit dat het om een Zuid-Koreaanse film ging gaf de doorslag om deze te bekijken, maar dit heeft niets te maken met de kwaliteit die ik uit dit land gewend ben. Dit is een simpele wraakfilm die alleen veel geweld te bieden heeft, verder niets. Wie iets anders zoekt moet hier zijn tijd niet aan verspillen. 1*

Ik heb deze film in mijn top 10 op nr 2 staan als beste film ooit!.vind hem super orgineel en erg ruw gefilmd prachtig hoe deze psychopaat wordt uitgeschakeld beetje bij beetje, maar juist door de trage uitschakeling weet the bad guy van geen ophouden met de nodigge leed in het verschiet!..

De film eindigd in 'n prachtig climax maar geeft het de kijker wel 'n dubbel gevoel. Je kunt het kwaad wel bevechten, maar het zal altijd blijven bestaan. 5 sterren!

I Saw The Devil is een Koreaanse wraakfilm met horror-elementen. Door de vele achtervolgingen en gevechten heeft de film ook het label actie gekregen.

Een seriemoordenaar ontvoerd meisjes om ze in zijn kelder te villen. Op een dag vermoord hij het verkeerde meisjes, namelijk de dochter van de commissaris. Een geheim agent die verloofd was met het meisje beloofd zijn schoonvader de moordenaar te zullen laten lijden. Maar om de juiste hoeveelheid wraak te nemen op het monster, moet hij eerst zelf een monster worden.

Waar de titel I Saw The Devil op slaat wordt nergens duidelijk in de film. Het hele mystery-aspect is ook niet echt aanwezig in deze film. Ergens doet het een beetje denken aan de TV-serie Hannibal waarin Will Graham het opneemt tegen seriemoordenaars en uiteindelijk bang is om er zelf een te worden. Normaal gesproken is de moordenaar een intimiderende persoon die de held verrast. Hier is het echter precies andersom. De held verrast de verblufte moordenaar en verslaat ze ongewapend.

Uiteindelijk vond ik het zeker geen slechte film. Goed opgenomen en een aantal sterke confrontatie-scènes. Wel vond ik het erg jammer dat het Mystery-element ontbrak en de film nogal lang op hetzelfde bleef doorgaan. Had er dan ook iets meer van verwacht, dan alleen het wraak-aspect.

I Saw the Devil

Fantastische wraak horror/thriller. Het gruwelijke (maar ook stijlvolle) begin zet al gelijk de toon voor wat je kunt verwachten. Na Eden Lake en Martyrs dacht ik dat ik alles wel had gezien (en gevoeld), maar I Saw the Devil krijgt het toch voor elkaar om je met een compleet leeg en naargeestig gevoel achter te laten.

En dat bedoel ik positief, want dit soort horrorfilms moeten je ook met een misselijkmakend gevoel achterlaten. Acteurs Lee en Choi zijn ook fantastisch, en soms zit er ook wat onbedoelde humor in. Vooral de amateuristische manier waarop de politie te werk gaat grenst aan het potsierlijke. I Saw the Devil is een beetje een combinatie van Se7en (Eén scene is bijna identiek), de The Raid films en Scream, hoewel uiteindelijk het naargeestige en onheilspellende gevoel uit Se7en overheerst. De laatste scene is briljant.

Nou, dit hakte er wel in moet ik zeggen. Letterlijk en figuurlijk. Gewelddadigheid ten top zoals ik o.a. wel van Koreaanse films gewend ben. Ik wilde mij vroeger nog wel eens omdraaien bij het zien van zulk soort zeer heftige scènes zoals ik in deze wraakfilm te zien kreeg, maar na het zien van de horrorfilm Martyrs heb ik wel het nodige geïncasseerd bij het zien van zoveel wreedheid. Ik draai mijn hoofd er in ieder geval niet langer meer voor om. Zeer heftig vond ik o.a. de sadistische moord op de vrouw in het begin, de moorden in die taxi en niet te vergeten de afrekening met die psychopaat aan het einde van de film. Zulk soort einde was ook wel te verwachten eigenlijk.
Maar, om mijn verhaal verder kort te maken, ik heb mij in ieder geval uitstekend vermaakt bij deze zeer heftige thriller waarbij de spanning te snijden was. De 141 minuten vlogen in ieder geval voorbij. Niet te vergeten dat ook op visueel vlak dit een zeer mooie film is. Ook dat laatste is voor mij zeer belangrijk.

4,0

Goede keuzes van films blijkbaar de laatste week. Deze lag al een zeer lang tijd op de plank en nu pas gezien. En wat voor een film Nu, ik had wel hoge verwachtingen gezien de vrij goede recensies in het algemeen, maar toch kan de film natuurlijk tegenvallen. Deze film passeerde vorig jaar ook bij horrorchallenge en begrijp nu volkomen waarom. Het genre is meer een thriller, maar er komen heel wat horrorelementen voorbij. En hoe ...de gore ziet er goed uit en de wijze waarop de scènes expliciet in beeld worden gebracht zijn keihard. Het verhaal is een simpel wraakfilmpje, maar wordt wel op en originele manier gebracht. De wreker gaat zo ver dat hij alle grip op de realiteit verliest en de gevolgen van zijn daden niet meer ziet waardoor het monster bij zichzelf naar boven komt. Fantastisch uitgewerkt waarbij je constant de daden van de echte seriemoordenaar beleeft. Veel uitdieping wordt er niet gegeven aan de twee hoofdpersonages ( wat hier ook niet zo belangrijk is want de film duurt nu al 141 minuten ) , maar de vertolkingen zijn uitstekend. Daarbij heerst er een voortdurende sluimerende duistere sfeer en wordt muziek passend ingezet. De ruwe actiescènes ogen simpel, maar daardoor krijgen ze wel een realistisch, akelig gevoel. Een topper, maar niet voor iedereen weggelegd gezien de vele brute scènes. 8,5/10

Een heerlijke horror/thriller. Uitstekend acteer werk van Lee en vooral het acteerwerk van Choi is op te vallen hij zit sterk in zijn rol en geeft je de rillingen. Mooi verhaal met goede vechtscenes en enkele wrede scenes waar je toch een stevige maag voor moet hebben om niet weg te kijken.

Nice!

Goed gecaste acteurs, sterk acteerwerk, bloederig script en vele gewelddadige scenes passeren de revue. Wat wil je als filmkijker nog meer? Geslaagde filmproductie. Vier volle sterren van mijn kant voor 'Akmareul Boatda (2010)'.

Vreemd dat veel mensen dit horror noemen. Bij dat genre heb ik persoonlijk toch een ander beeld. Voor mij was dit een film zoals Moviemeter het aangeeft: misdaad/thriller.

Een goede wraakfilm zeggen sommigen. Wie neemt er nu eigenlijk wraak op wie? Daarom omschrijf ik dit zelf als een tweevoudige wraakfilm. Deze wijkt in ieder geval af van de gebruikelijke wraakfilms. Erg sterk neergezet, spannend, met een paar onverwachte wendingen. Hoe verkeerde keuzes grote gevolgen kunnen hebben. Korea doet het de laatste tijd in ieder geval goed bij mij, zeker met deze film.

Goed.

Toch wel weer een degelijke film van Aziatische kant. Niet mijn meest favoriete kant van de cinema maar toch wel meerder keren bewezen tot behoorlijke dingen in staat te kunnen zijn. Nu is dit niet bepaald het beste uit die hoek maar het doet in ieder geval een aardige poging.

Het valt inderdaad op dat de film een stuk harder is dan de algemene wraakfilm. Amerika zal hier niet snel in de buurt bij komen. Dat is dan wel fijn aan Azië, ze tonen in ieder geval wat ballen en houden de harde beelden gewoon onder je neus. Jammer alleen dat Azië ook regelmatig theatraal acteerwerk gebruikt om dit te ondersteunen. Maar dat valt mee hier, en daarom werkt het dus beter.

Bij vlagen erg knap geschoten, bij vlagen ook een beetje pitloos geschoten. In het algemeen hangt er een goed, kil sfeertje die de hele film blijft aanhouden. Die sfeer zorgt ervoor dat de 141 minuten wel kijkbaar blijven. De regelmatig harde beelden ondersteunen de pret een beetje.

Min-sik is goed als moordenaar. Heeft regelmatig crazy momentjes en weet wel dreiging over te brengen. Lee doet het ook heel degelijk als held die eigenlijk niet perse een held is. Horror is het nergens echt, behalve een paar ijskoude beelden van geweld. Maar de horror is vooral de eerste en laatste 10 minuten.

Bloederig is het soms zeker, maar geen over-the-top splattergeweld. Vooral hard en kil geweld dat regelmatig de revue passeert. Alles wordt ook gewoon lekker in beeld gehouden, waardoor de impact wel wat versterkt. Daardoor blijft deze film regelmatig opvallen in het genre. Ik kan het wel waarderen.

Enkele scenes zijn strak geschoten. Vooral de steekpartij in de taxi was een klein hoogtepunt.Voor de rest blijft de film goed vermaken en kom je de 141 minuten best makkelijk door. De drama slaat niet heel erg aan, en er zijn momenten dat de film uiteindelijk wel wat te lang aanvoelt. Maar dankzij enkele kille en sterke beelden slaat de film best aan.