Black Swan (2010)

Mwa. Ik weet niet hoor. Ik ben tegenwoordig best ervaren wat betreft mindfuck-films, en ik vond een hoop dus ook vrij voorspelbaar. Je voelt eigenlijk vanaf het begin al aan dat ze niet 100% in haar hoofdje is. Of is dat de bedoeling? Ik vond het rommelig uitgewerkt. Dan is haar moeder weer de creepy factor, dan Lily weer, en dan wordt ze ineens weer geconfronteerd met haar evil zelf. Had eigenlijk wel behoefte aan een scene waarin alles op zijn plaats viel, want nu blijft het toch wel vrij onduidelijk. Wat was nou echt? Waarom verwondde ze zichzelf? Heeft ze nou echt seks gehad met Lily, en waarom dan niet? Hoe zat het nou met haar vingers en haar wonden en bloed? Een hoop blijft onduidelijk, en daar hou ik gewoon niet van.
Vond dat er ook vrij weinig gebeurde, werd op een gegeven moment Natalies dramatische blikken wel een beetje beu. Ik kon me maar moeilijk in haar verplaatsen, misschien omdat ik zelf niet zo'n introverte timide persoon ben, maar vond het toch wel redelijk irritant worden.
Vond trouwens ook het erotische element nogal in your face en overdreven.
Wat betreft de positieve punten, het was wel spannend en eng, vooral het laatste half uur, en het was ook wel een leuk en origineel onderwerp, leuk gebracht, zag er vaak ook wel mooi uit.
Maar overall... nee toch net iets te vaag en iets te pathetisch gebracht. Maar wie weet heb ik het niet helemaal begrepen en moet ik meer over de film lezen.

Voorlopig 3.5*

Ik ga 'm zometeen nog eens bekijken, met in mijn achterhoofd de nieuwe inzichten over de film. Wellicht dat hij dan hoger uitvalt, maar ik vrees dat ik het nooit het meesterwerk zal gaan vinden wat bijna iedereen hier vindt.

Wat ik echt niet begrijp is dat iedereen Natalie zo geweldig vind acteren. Ze heeft één dramatische blik de hele film lang, die me behoorlijk ging irriteren. Ik kan ook een Oscar winnen met dramatisch kijken. Ze heeft, naar wat ik me herinner, ook nauwelijks tekst, wat het pathetische gedoe eigenlijk alleen nog maar erger maakt.

Ik kan me gewoon moeilijk verplaatsen in een timide, introvert persoon zoals zij en ik vond haar er bovendien ook ongezond dun uitzien. Niet prettig om naar te kijken. Ik snap ook wel dat dat de bedoeling is voor een balletdanseres, maar al die dingen bij elkaar maakten de kijkervaring wel een stuk minder voor me. Ze riep irritatie bij me op, in plaats van bewondering of medelijden of wat dan ook.

"My sister and I the movie Black Swan together over the holidays. As two survivors of mother-daughter sexual abuse, the underlying theme driving the story was glaringly obvious, but I suspect that the movie is much more of a puzzle for those who have not suffered from childhood trauma... etc.".

Na herziening werd me al een stuk meer duidelijk, vooral haar relatie met, en gedrag ten opzichte van de andere personages. Haar moeder, die een evil factor lijkt, wil haar alleen maar beschermen (in mijn ogen althans), uiteraard wat teveel, en hebben ze een ietwat opmerkelijke relatie, maar ze weet van Nina's destructieve gedrag, en wil haar alleen tegen zichzelf beschermen. Het seksuele misbruik vind ik een aardige theorie, maar ietwat vergezocht. Maar zou goed mogelijk kunnen zijn.
Ook het hele Lily/Nina plot begreep ik nu beter. Nina ziet in Lily de Black Swan die zij ook wil zijn, niet zo gecontroleerd, maar los. Ik vond dat nu ook duidelijk te zien was dat Lily niet echt met haar meegekomen was die avond. Ze verbeeldt Lily zich als ze met haar moeder praat, op een gegeven moment zie je ook Lily's mond de woorden zeggen die Nina zegt 'To the moon and back', als ik me niet vergis. Woorden die haar dus worden ingegeven door 'black swan' Lily.
Ik begreep eerst ook niet waarom ze de spulletjes van Beth stal, maar ze zegt het op een gegeven moment letterlijk, I want to be perfect, like you. Heel die verminking met de vijl is me nog ietwat onduidelijk, maar Nina is uiteraard niet in orde, dus je moet ook niet alles willen duiden.

Maar toch zitten er nog vrij veel kleine dingetjes in de film die volgens mij als hint of als symboliek opgevat moeten worden, maar die ik gewoon niet zo kan plaatsen.
Dat Whore op de spiegel bijvoorbeeld, heb er nog niemand over gehoord, maar dat heeft ze zelf gedaan neem ik aan? Ze pakt immers die lippenstift een paar scenes eerder, een beetje geoefend filmkijker legt die link wel.

En als Lily op een gegeven moment bij haar in het toilet binnenkomt, en haar slipje uittrekt. Gebeurt dit echt? En waaorm doet ze dit?

Het seksuele element vind ik nog steeds overdreven en ietwat onnodig. Had beter uitgewerkt kunnen worden, nu komt het bij mij iets teveel over als seks om de seks.

Het enige wat ik nu nog erg raar vindt is dat ze blijkbaar zichzelf neergestoken heeft, maar dat ze toch nog een heel stuk gedanst heeft, en pas op het laatst haar wond zichtbaar is.

Ik ga de film met een halve punt verhogen ten opzichte van gisteren. Het onderwerp is leuk, er wordt een interessante wereld geschapen, het is vaak mooi geschoten, en er is altijd spanning en sfeer aanwezig. Toch is dit geen groots meesterwerk voor mij, met name omdat, zoals ik in mijn vorige post aangaf, Natalie me niet echt aanstond, en, (en dat is misschien wel het belangrijkste), het raakt me nergens echt. Het blijft niet hangen als de film is afgelopen. Ik heb een mooie balletfilm gezien, met wat freaky en geheimzinnige elementen, maar echt wegblazen doet het me toch niet.

4*

Opnieuw een film, die zich kan rekenen tot de top van de filmwereld. Beter dan dit ga je gewoon weinig nog zien.

Aronofsky blijft hoogwaardige kwaliteit bieden.

Prachtige scenes, minpunt is de karakterontwikkeling, deze was wel heel erg theatraal. Misschien zo bedoelt, maar met niemand kon enige meelevendheid gevoeld worden.

4 sterren.

Dat kan hoor, ik vond Nathalie in deze rol écht uitblinken, maar dat is voor iedereen anders. Ik geef ook toe dat toen ik de film voor de 1ste x bekeken had, ik er niet zoveel van begreep.. Maar na een 2de herziening, en wat rondgesurft op het net werd alles gewoon duidelijk.

Over dat ongewoon dun, ja ze is érg mager... Maar misschien kan je dat ook zien als magerzucht - stress - trauma? Ik weet het niet, het mooie aan deze film (en ergens ook wel het vervelende) is dat je zelf op basis van details je conclusies moet trekken..

Het wordt een beetje een gebed zonder einde van mijn kant, maar ik ga hem misschien toch weer verlagen naar 3,5. Mede doordat ik op een andere site iemands (negatieve) visie over de film heb gelezen, en me daar wel in kon vinden, en nu ook beter begrijp waarom het me emotioneel niet aangreep.

Hij maakt wat mij betreft een heel goed punt over de oppervlakkigheid van de bijrollen. De personages moeten het hebben van één karaktertrek, die op zichzelf ook nog eens erg clichématig zijn;
De overbezorgde balletmoeder die zelf graag een carriere had gehad, en zodoende (?) een nogal problematische relatie met haar dochter ontwikkeld, de strenge balletleraar die er een nogal ongezonde manier van lesgeven op nahoudt, de (bij nader inzien) erg overbodige rol van Beth, wiens tijd als ballerina voorbij is, en dat niet kan accepteren, en Lily die, om haar losbandigheid te illustreren, te laat verschijnt, haar warming up overslaat, en de nacht voor de voorstelling nog uitgaat.
En in zekere zin geldt dit ook voor Nina zelf. Schuchter, timide meisje, wat nog een meisjeskamer heeft, en alles doet voor haar balletcarriere, en die dan op het laatst, bij wijze van 'doorbraak' eens ageert tegen haar moeder, en haar knuffels weggooit. Had qua script toch sterker en origineler gekund wat mij betreft.

Daarnaast vind ik dat je geen binding met Nina voelt, omdat je totaal niks weet over haar achtergrond, waar ze vandaan komt, waarom ze op haar 28e nog bij haar moeder woont. Je wordt in de film gegooid alsof (en dat vond ik een vrij sterke vergelijking) je bij de film Cast Away begint bij het stuk dat die gast op het eiland aanspoelt. Het interesseert je dan geen reet hoe het hem vergaat, omdat je zijn achtergrond niet kent.
Dit had ik zelf ook bij Nina, je ziet de hele film lang haar gekwelde blik, en haar moeite om los te komen, maar zelf voelde ik totaal geen compassie met haar omdat je niks weet over haar drijfveren, hoe ze gekomen is waar ze nu is, waarom ze uberhaupt moeite heeft met het vinden van passie in zichzelf. Ja, wellicht door haar moeder, maar hoe dat nu precies zit is eigenlijk maar gissen en speculeren.

Misschien dat haar levensverhaal, en diepzinnige karakters in deze film niet het belangrijkst zijn, (het gaat uiteraard vooral om hoe Nina uiteindelijk de Black Swan vindt in zichzelf en hoe alles in beeld gebracht is, wat erg sterk gedaan is, daar hoor je mij niks over zeggen), maar het had alsnog wel beter uitgewerkt kunnen worden dan nu het geval was, zodat het verhaal van Nina de kijker meer aangrijpt.

3.5* en ik hoop dat ik het daar nu bij kan laten

Laatst voor de tweede keer herzien. Wat een film. Elke keer als ik de film opnieuw bekijk vallen me weer andere subtiele details op. Geluid, kleine special effects die niet schreeuwen om aandacht. De eerste keer dat ze naar de schilderijen die haar moeder van haar maakte kijkt bijvoorbeeld. 1 schilderij daarvan rolt steeds met haar ogen. Heel subtiel. Ook de clubscène is magnifiek gemaakt. Wel vele malen beter wanneer die scène in de bioscoop wordt gedraaid met bas en surround geluid. Dat horrorelement tegen het einde kwam ook niet ongelegen. Het paste perfect in de setting.

Het verhaal is absoluut sterk, evenals het acteerwerk van de cast. Dat Natalie Portman 'één bedroefde blik heeft' heeft mij nooit gestoord. Sterker nog, ik merkte het niet eens. Die vrouw kan acteren zeg. Wat een verdiende Oscar. Het gevoel wat deze film me geeft is denk ik met niks te vergelijken. Die soundtrack ook .

Had 'm trouwens in Blu-Ray maar het beeld was soms ronduit korrelig. Viel me echt op. Komt dat omdat ze met een bepaald soort camera hebben gewerkt?

Fuck, wat een goed geregisseerde film. Geweldige cast, brute sfeer, geweldig camerawerk, nergens begon de film te irriteren, tussendoor werd het even luchtig en wat een spanning. Daarnaast de soundtrack niet te vergeten

In het verhaal vond ik veel gelijkenissen terug met die van Fight Club, soms had ik zelfs het gevoel dat het een beetje jatwerk was. Toch heeft Black Swan een heel eigen feeling waardoor de film in mijn ogen redelijk uniek is. Toch had de film ook zijn minpuntjes. Zo vond ik de uitbouw van de personages wat krampachtig en soms zelfs cliché. Aan de andere kant is het bijna onmogelijk om personages uit te bouwen en zo'n intense spanning vast te houden. Toch is de film minimaal 4* waard.

een hele goede film. Zeer goed opgebouwd verhaal.De film blijft tot het eind verbazend en boeiend. Er hangt in deze film een een benauwde sfeer die je vanaf het begin in de spanning houdt. Kracht, mysterie, spanning..... 4 sterren

Wow, wat een schitterende film. Natalie Portman is briljant. Zoveel emoties en verschillende karakters weet ze op het scherm te krijgen, geniaal. Soms heel 'zoetsappig', dan weer heel duister, soms zelfs freaky, de verandering van Nina wordt echt zeer sterk verhaald. Ik had niet verwacht dat ik een film waarin ballet zo'n grote rol speelt zo interessant en boeiend zou vinden ...

Ik heb de film 1 maal gezien, en het riep behoorlijk wat vragen op. Na het zien/lezen van:
Black Swan - The Freedomain Radio Review
faithallen.wordpress.com/2011/01/03/black-swan-movie

deze sites valt alles op zijn plaats. Erg sterke film, het thema dat naar voren komt verdient sowieso altijd meer aandacht dan het krijgt.

Reacties als deze

Er wordt niet gezegd dat Nina 28 is, toch? Ze zegt wel een keer tegen haar moeder dat die 28 was toen ze Nina kreeg.

Ik denk dat mensen die seksueel misbruikt zijn hier herkenning in vinden, maar ik denk dat mensen die het slachtoffer waren van overbezorgdheid of extreme control zonder seksueel misbruik hier ook herkenning in kunnen vinden. Het kan namelijk zo zijn dat je hetgeen waar je bang voor bent steeds kan zien in waanbeelden. Dus als je bang bent voor je eigen seksualiteit omdat de ouder je klein wilde houden en je seksuele ontwikkeling ontkent, kun je seks zien waar het niet is, hallucineren uit angst dus. In mijn opinie hoeft Nina niet persé seksueel misbruikt te zijn, maar ze zit wel vol angsten door de controlerende opvoeding van haar moeder.

Redelijke film. Het verhaal blijft de hele film vaag, daarom moet je m echt 2 keer zien. Dan snap je m. De film heeft continue een dramatische en beklemmende sfeer. Origineel script, omdat ,voor zover ik weet, het Zwanenmeer alleen als ballet uitvoering bestaat en niet eerder is verfilmd. Verder is de invulling weer net iets anders als het originele van origine Russische stuk. Ondanks het bijna voortdurend onzeker en angstig kijken van Portman (Nina) vind ik r fabuleus spelen !

sorry maar ik vind dit niet echt een leuke film dus vandaar een 2.5

Aha, vandaar...

Ben er zonder enig verwachtingspatroon aan begonnen, vond het een hele mooie film. De locaties waren mooi en het acteer werk was ook heel goed. Nathalie portman zet een hele goed persoonlijkheid neer. Een absolute aanrader.

Ja, jongens. Geweldige film, maar wat ik hier allemaal lees. Die twee sites daar met name: ik vat het bijna op als spoilers.

Noem me naief maar volgens mij heeft Aronofsky gewoon een film willen maken over....euh...ballet?

Het kan allemaal wel kloppen wat jullie daar zeggen over sexual abuse, maar dan zou de film toch veel meer daar op gefocust zijn en ik vind ook dat er wel heel veel 'Hineininterpretierung' is.

Ik vond (in tegenstelling tot The Fountain) deze net lekker eenvoudig en rechttoe rechtaan. Het is een geweldig donkere film. Op wat ochtendlicht in haar slaapkamer na is het heel de tijd beton, beton, beton. Ook die geweldig realistische, kille kleedkamers met die naakte cementblokken en zonder greintje glamour werken heel de sfeer in de hand.

Het is een bikkelhard wereldje en als je enkel zoet bent, kom je er eenvoudig niet (dat is dan MIJN BREAKDOWN) Als het erop aan komt moet je ook een smeerlapje kunnen zijn (Black Swan). En als dat er niet in zit, dan komt het er ook niet uit. Portman moet blijkbaar heel diep gaan, ze moet bijna letterlijk haar broze zelf kapot maken om die andere kant naar boven te halen.

En ze speelt dat schitterend. Ze speelt eigenlijk een heel onaangenaam personage (in tegenstelling tot Kunis). Een neuroot die het huilen steeds meer nabij staat dan het lachen. (er zit geen greintje humor in deze film, maar dat is voor één keer geen bezwaar, integendeel) Haar hang naar perfectionisme zadelt haar met oogkleppen op en haar al even verknipte moeder (die blijkbaar dezelfde plastische chirurg heeft als Mickey Rourke) helpen natuurlijk niet geweldig.

De concurrentie IS er, de seksule manipulatie IS er, het gefluister, de afgunst. Het is er allemaal. (Mooi trouwens dat we niet te weten komen wie er 'WHORE' op die spiegel geschreven heeft.) Alleen is het zo dat de paranoïde inslag van Nina, het allemaal buiten proportie uitvergroot. Zal haar talent de bovenhand halen en haar in staat stellen het allemaal te overwinnen?

Een paar vraagtekentjes weliswaar: waarom wordt zij uiteindelijk toch gekozen? (Tja, ze is nu eenmaal bloedmooi) En waarom draait die moeder 180° van enerzijds haar dochter naar voren branden en anderzijds haar laten overslapen als de dag daar is.

Dé scène die Portman op zich al de Oscar mocht opleveren: als ze net verneemt dat ze toch uitverkoren is en in het toilet naar haar moeder belt. Adembenemend.
Deze film heeft diepte genoeg en heoft geen diepere, dubbele betekenissen. Hoewel Aronofsky wel niet zo stom zal zijn ze te ontkrachten.

Donker juweeltje.

Erg mooie recensie, Stefan Dias!

Inderdaad, erg leuk om te lezen.

Snap ik wel: geen film die je iedereen met de glimlach kan aanraden. Geen 'helden' om lief te hebben. Maar wel een 'gutt turner'. Heel, heel donker juweeltje toch wel.

Kort gezegd: ik ben het met dias 'insteek' eens. Aronofsky laat bewust veel onderhuids... Dat is ook de aantrekkingskracht van de film.