Submarine (2010)

Volledig mee eens.

Uitstekende film, fris qua aanpak en visueel origineel en aantrekkelijk. De cast is ook prima, met Craig Roberts in een leuke, niet alledaagse hoofdrol. Het script zit goed in elkaar en barst uit de voegen van de grappige en schrijnende observaties. De mooie soundtrack maakt het helemaal af. Indrukwekkend debuut van regisseur Ayoade.

Duikbootdebuut.

Submarine biedt een verfrissende duik in de poel des pubertijd en de daarbij behorende liefdesperikelen. Gelukkig houdt de film het enigszins droog ondanks een paar zware thema’s en komt de humor met enig regelmaat bovendrijven. Van een diep drama blijft de kijker daardoor gelukkig verschoond, maar de serieuze ondertoon werkt wel.

Het is met name de jonge cast die overtuigend is en zichtbaar plezier heeft in de beslommeringen van een tiener, die twijfel en moed toont tijdens zijn eerste relatie en tevens die van zijn ouders probeert te redden. Ondanks enige onevenwichtigheid en het iets te lang uitblijven van voortgang op de ingeslagen koers, vaart Submarine dwars door de vaak tegenvallende genregenoten heen.

Dit mede dankzij een paar visuele foefjes, een handvol filmgrapjes en een vluchtig aan Woody Allen doen denkend hoofdpersonage dat, middels een paar typische beschouwingen en humor, momenten van herkenbaarheid bij de kijker zal oproepen. Ben Stiller weet wel wat hij presenteert, zo blijkt hier. En clipregisseur Richard Ayoade maakt een prima speelfilmdebuut.

Zeer goed.

Met dank aan Wild Bunch voor het recensie-exemplaar.

Niet echt voor mij weggelegd. De humor is scherp en het acteerwerk prima, maar dit filmpje zal ik snel vergeten.

Aparte film, de jongen leent zich erg goed voor deze rol.De pesterijen op school kan ik me wel iets bij indenken, maar tevens is het ook humoristisch.

De chemie tussen Oliver en Jordana vond ik erg goed getroffen, Yasmin Paige speelde ook erg goed. Maar verder was het niet my cup of tea. Flauw filmpje, humor kwam op mij niet over.

Sluit me hier bij aan. Film wordt vrij snel eentonig.

Deze film kon mij in het geheel niet raken. Het verhaal kabbelt wat voort. Als er al humor in zat, is het niet mijn humor. Ik kon het niet vinden. Eigenlijk vond ik de film dodelijk saai, net als de ouders van Oliver Tate en Oliver zelf.

Geinig filmpje! lekker overdreven ouders, en een goed puberend stel en zeker een halve ster voor de muziek van alex turner!

Vooral door de "eigen" subtiele, zwarte humor (het lokt een soort van fijntjes lachen uit) loopt dit bitterzoete en hilarische coming-of -age verhaal, met Britse charme gemaakt, in het oog. Het einde is helaas niet consequent en stelt teleur, waardoor deze productie voor mij toch nog een wat onevenwichtige indruk achterlaat. De cast overtuigt, de soundtrack is goed en de beelden van de kust en het achterliggende landschap maken deze film visueel indrukwekkend.

Wat een draak van een film! Snap die goede recensies hier dus echt niet. Is een oersaaie film, die geen moment weet te boeien en daardoor een martelgang is om naar te kijken.

Erg mooie film, zeer mooi thema en erg goed uitgewerkt. Prachtige omgeving, perfecte personages. Chapeau!

Prachtig geschoten, heerlijke muziek, leuke referenties en goed acteerwerk. Helaas wist het mij niet echt te raken wat het cijfer wat lager uit laat komen

Enkele aardige visuele foefjes waarvan de two weeks of lovemaking en de ziekenhuisdroom zo'n beetje de leukste zijn, een hoofdrol die aardig theorietjes in z'n hoofd heeft zitten en heen en weer kaatsende dialogen met af en toe een grap die aardig landt. Toch doet het me allemaal niet zo veel. De buurman is een irritante verschijning en de charme die dit soort filmpjes meestal kleurt, heeft het voor mij niet echt in huis.

Kan ermee door deze film maar is niet heel goed. Er wordt getracht dit op een aparte manier neer te zetten door wat met de beelden te spelen, maar ik vind het niet bijzonder. Ook het verhaal is niet zo bijzonder, het kabbelt rustig een beetje door zonder dat het echt interessant wordt. Er zijn ook wat dingen die ik eigenlijk interessanter vond niet goed uitgewerkt of zelfs helemaal niet zijn laten zien. Zoals: wat is er met Zoe gebeurt? Ik vind het jammer dat je daar niets meer van te zien krijgt. Dit had allemaal wat beter gekunt. Ik hou het op 3 magere sterren

Ik vond deze film tegenvallen. Ik vond hem totaal niet grappig en ook niet boeiend. Ook waren de personages oninteressant. Het is ook weer niet zo dat de film heel slecht was. Gewoon voor mij niet boeiend. Ik zal deze film snel vergeten en niet meer kijken in dit leven.

Verfrissende film over het wel en wee van een getroubleerde puber. Het acteerwerk is zeer goed, Oliver en Jordana vormen een overtuigend koppel. Ook de fantastische muziek van Alex Turner maakt dit zeker een aanrader!

Lekker en herkenbaar filmpje dat sterker opent dan eindigt. Deed me denken aan Cashback, maar die was nog wel een paar tandjes beter.

Goeie coming-of-age film over een puberende jongen die moeite heeft met de liefde en met wiens ouders het ook niet goed gaat. Uiteraard allemaal wel eens eerder gezien, maar door de frisse aanpak wel onderhoudend en hierdoor krijg je ook een goed beeld van het hoofdpersonage (ook door de leuke voice-over).

Heerlijke film waarbij je een puberende jongen volgt en alles mee krijgt van wat er in zijn hoofd af speelt. Goede drama en ook op sommige momenten heel grappig.

Een erg fijn filmpje, dat al een tijdje hoog op de lijst stond om gezien te worden - vooral omdat de vormgeving van Submarine me erg aanstond en staat.

Visueel prima en ook de hoofdpersonages, de sullige Oliver Tate en het personage van een wat fatsige Zooey Dechanel - Yasmin Paige dus - vormen een verdienstelijk liefdespaar. De film is vaak wat afstandelijk en koel, maar de hoop op een geslaagde liefde is er.

De prachtige muziek van Alex Turner gepaard met visueel vuurwerk zorgen voor enkele prachtige scènes. Veel goed gevonden dialogen, monologen en andere spitsgevondigheden voorbij zien/horen komen. Dit alles maakt Submarine tot een lief, klein kunstwerkje, waar bij herziening vast nog een aantal dingetjes ontdekt kunnen worden.

Kleine 4*.

Een redelijk komedie/drama/romantiek film...

Redelijk verhaal, kreeg slaap van...

Komedie is mijn genre niet (geen goede smaak)...

Redelijk acteerwerk...

Prima achtergrond geluid/muziek (Dolby Digital)...

Mooi HD kwaliteit...

Geen moeite waard...

Coming of age film????????
Hoe komen mensen daar nou weer op?
Een film over een (post)puber, maar hij wordt helemaal niet volwassen, het eind is eigenlijk het begin.
Een redelijke sukkel die denkt dat ie intelligent is (zoals de meesten op die leeftijd).

Aan t eind vraagt ie zich zelf letterlijk af (meteen in de epiloge); I dont know if I am coming of age, but.....

Mooie film die nog veel hoger had kunnen scoren, met iets meer subtuliteiten en wat betere muziek, en .... had ie naar de vijf sterren kunnen gaan.

Het stuk onder "Hiding Tonight" inmiddels al zo'n tien keer gezien. Erg fijne scènes onder prachtige muziek van Alex Turner. Hetzelfde geldt voor het deel met op de achtergrond "It's Hard To Get Around The Wind".

Geweldig debuut van Ayoade. Kan het niet precies benoemen maar de algehele sfeer sprak me erg aan, plus natuurlijk de schitterende muziek van Turner.

Prima filmpje..heb me goed vermaakt.

Aangenaam filmpje over een puberende jongeman die wat zwaar op de hand is, verliefd is en tegelijkertijd bezorgd over het weinig sprankelende huwelijk van zijn ouders. De personages zijn stuk voor stuk vrij realistisch en hebben iets onconventioneels. De soundtrack is prettig met liedjes vol spitsvondige teksten net als de monologen en dialogen in deze film.

Dubbele gevoelens bij Submarine van mijn kant.

Aan de ene kant wil ik roepen dat het een meesterwerk is. Het is namelijk een originele variant op films die de bekende tienerproblematiek in beeld brengen. Alle clichés die daarbij komen kijken zitten hier ook in, maar altijd op een totaal andere manier dan we gewend zijn, wat zover wordt doorgevoerd dat ik op het einde nauwelijks zou durven spreken van een 'coming of age'. Submarine is bijna een parodie op de gewone tienerfilm en de grote lading humor weet nauwelijks te verbergen dat we hier te maken hebben met voornamelijk egoïsten en het gevoel waar we mee achter blijven is dat de hoofdpersoon waarschijnlijk nooit iets zal bereiken, iets wat hij zelf ook geloofd. Dat zie je niet iedere dag in zo'n film. Daarnaast is het overgoten in een geestig gestileerd jasje dat misschien iets teveel doet denken aan Wes Anderson op zijn Brits, maar dat niettemin gewoon geslaagd is.

Aan de andere kant zat ik met het probleem dat ik de film gewoon niet leuk vond. De donkere randjes maken Submarine uniek, maar waar ik dat als bewijs van een meesterwerk zou willen gebruiken is het ook een van de redenen waarom ik hier niets mee had. Het grootste probleem is dat de film over een stel onsympathieke losers gaat. Dat mag, onsympathieke personages kunnen boeiend zijn, maar dat vond ik hier niet zo. Oliver is in principe ook het type hoofdpersoon dat me erg ligt, maar er zit gewoon uiteindelijk te weinig leven in hem en zijn afstandelijkheid krijgt een te grote dosis gestileerde 'quirkiness', waardoor hij voor mij sowieso nooit meer werd dan een grap. Erger nog is zijn vriendin. Ook hier weer hulde om niet de vertrouwde weg te kiezen (dus geen overdreven lief meisje dat kennelijk meteen zit te wachten op de jongen), maar moet het dan meteen zo'n ongeloofelijke trut zijn. Toegegeven, ze wordt praktisch geïntroduceerd als we haar hardop zien lachen als een dik meisje gepest wordt en de daaropvolgende scènes bevestigen het beeld van een bijna sadistische pestkop en dat maakt het moeilijk voor mij om nog voor haar op te warmen. De film doet een poging door haar mogelijke terminaal zieke moeder aan het verhaal toe te voegen, maar dit blijft wat halfbakken en levert geen scènes op waarin Jordana werkelijk empathische gevoelens lijkt te hebben. Ze gebruikt Oliver aanvankelijk uit een wraakactie op haar ex en vervolgens lijkt ze hem vooral te tolereren omdat ze zijn beenharen in brand mag steken. Tieners zijn nogal moeilijk over het algemeen, dat snap ik, maar om Oliver nou op de meest onmogelijke, onmenselijke meid af te sturen die dit genre heeft voortgebracht is misschien teveel gevraagd. We hebben een duo dat totaal niet bij elkaar past, waarvan de twee leden totaal in zichzelf gekeerd zijn en die het presteren om echt iedere keer precies de verkeerde keuze te maken. Dit klinkt ergens nog wel als een interessante film, maar eerlijk gezegd vond ik het vooral vermoeiend om naar te kijken.

Dan blijven de ouders en het personage van Paddy Constantine nog over. Die laatste komt totaal niet uit de verf, waardoor de twee ouders de boel overeind moeten houden. Dat lukt redelijk, vooral omdat Noah Taylor als enige in de hele film een mens speelt, in plaats van een verzameling excentrieke eigenschappen die meer bij de kleurrijke stijl passen dan bij de karakters. Maar niets kon voor mij de hele film redden. Misschien lag het aan mijn bui en was ik niet in de stemming voor dit soort cynisme (dat klopt ook wel). Toch verbaas ik me over enkele berichten die dit een lief filmpje of iets dergelijks noemen. Die moeten toch gemist hebben dat het ging over mensen die alleen maar falen en elkaar pijn doen (zelfs het zogenaamd gelukkige einde is gewoon Jordana die Oliver weer sadistisch voor de gek houdt). De maffe humor en vrolijke filmstijl verhullen kennelijk veel.
2,5*

Je kunt slechter debuteren! Fijne film zeg. Leuke acteur die Roberts. Mooie beelden, muziek, cast. Flink zitten grinniken. Ik leefde mee met Oliver. Van zijn vriendinnetje kreeg ik de kriebels van...dacht de hele tijd; laat hem nou toe, trut. Maar later wordt eea duidelijk + ja je bent puber of niet.. Doet soms aan andere films denken, maar zeker een fijn debuut. 4*

De film minder, maar de muziek -ALEX TURNER- meer!