The Bang Bang Club (2010)

mijn stem
3,23
120 stemmen

Canada / Zuid-Afrika
Drama
106 minuten

geregisseerd door Steven Silver
met Malin Åkerman, Taylor Kitsch en Ryan Phillippe

The Bang Bang Club vertelt het waargebeurde verhaal van een groep van vier fotografen die de gruwelijke rassenrellen in Zuid-Afrika van begin jaren negentig in beeld brachten. Met gevaar voor eigen leven probeerden zij telkens de beste, meest confronterende en meest compromisloze foto’s te maken van de verschrikkingen die daar plaatsvonden. De lange harde weg van Apartheid naar een democratie met gelijke kansen voor blank en zwart ging met veel bloedvergieten gepaard. De vier mannen van de Bang Bang Club kwamen echter niet ongeschonden uit de strijd tevoorschijn.

26 BERICHTEN 7 MENINGEN
zoeken in:
avatar van schram101
 
0
Trailer doet een mooie film vermoeden:

The Bang Bang Club trailer - Video op FilmTotaal

Ik hou wel van dit soort films.

 
0
Vanaf 16 augustus in de videotheek.

avatar van schram101
 
0
Vreemd genoeg moet ik bij deze titel toch steeds aan een hele andere soort film denken..

avatar van gauke
2,5
0
De regisseur lijkt geen keuze te hebben kunnen maken tussen een documentairachtig drama en een 'speel'film-avontuur. Het resultaat is boeiend, vol passie, maar te clichématig en alles lijkt om de beste foto te gaan. Een recensent had het zelfs over plaatjes schietende paparazzi, maar dat vind ik te ver gaan. De film had wel meer mogelijkheden in zich; nu wordt bloedige realiteit omgezet in een bloedeloos drama. ik kreeg geen bijster positieve kijk op de oorlogsverslaggeving en dat is zeker niet de bedoeling geweest.

avatar van handelaar
 
0
schram101 schreef:
Vreemd genoeg moet ik bij deze titel toch steeds aan een hele andere soort film denken..

Daar heb ik nou ook last van.

3,0
0
Ben het wel met gauke eens. Opzich ziet het er allemaal goed uit, maar er had meer ingezeten. Ennuh ook ik dacht eerst van wat moet een pron film nou op Moviemeter Scheelt maar 1 letter nou.

avatar van jojoshua
4,5
0
Rauw portret over de ellende in Zuid-Afrika in de jaren negentig en de rol van de journalistieke fotografie daarin. De film doet je nadenken over buitengewoon moeilijke ethische kwesties waar een fotograaf voor komt te staan als hij in oorlogsgebied is. Daarnaast, of misschien bovenal, is de film een waardig portret van de legendarische bang bang club. Het vertelt het trieste verhaal van o.a. Kevin Cartner, die de wereld met zijn beroemde foto van het hongerige kind en de afwachtende aasgier, liet zien welke ellende zich afspeelde in Afrika.

Zeer onderhoudende film en absoluut de moeite van het kijken waard. Sterker nog, een must see voor iedereen die zich het lot van deze wereld aantrekt.

3,5
0
Mooie film. Ik had de voorstukjes al in januari in de bioscoop in Canada gezien (was daar voor mijn studie) en toen leek het me al wat. Gisteren gekocht en meteen gekeken en het was precies wat ik ervan verwacht had.

Acteerwerk vond ik ietsje minder, maar was niet zeer slecht. Het verhaal zelf vond ik wel heel sterk. De film laat echt de kant van de fotograven zien die in het midden van alle ellende zitten. En ook de ehtische kwesties die er bij komen kijken, is goede stof tot nadenken.

Toppie!

avatar van Number23
3,0
0
Aardig filmpje. Waargebeurde verhalen hebben meestal streepje voor bij mij en dit is gewoon ook een interessant verhaal. Acteerwerk is redelijk, al blijft de film beetje kil en afstandelijk. Emoties worden niet echt goed neergezet. In dit soort genre vindt een film als The Hunting Party veel beter uitgewerkt.

4,0
0
Als fotograaf kon en wilde ik deze film niet missen. Heeft mij absoluut niet teleur gesteld! Mooie opnames, goede sfeer in de film. Ja, het is tegelijkertijd een soort documentaire en minder een actiefilm. Mij sprak dat juist aan deze film. Er had ook voor gekozen kunnen worden het nog rauwer te filmen. Juist dat dat niet is gedaan vind ik goed en verfrissend. De focus wordt daardoor verlegd naar waar het voor mijn gevoel juist om gaat in deze film, de omstandigheden waaronder de fotografen hun werk doen en wat dat voor hen persoonlijk en emotioneel betekent. In dat opzicht vind ik de film zeer zeker geslaagd. Voor mensen met interesse in journalistiek, fotografie en beeld absoluut een must see!

3,5
0
Je weet van te voren als kijker wat je ongeveer voorgeschoteld gaat krijgen en dat klopt dan ook bij deze "The Bang Bang Club".
De film is soms hard, confronterend rauw en komt realistisch over.
Interessant om te zien hoe ver journalisten en fotografen kunnen gaan voor het perfecte plaatje en de emoties die vroeg of laat de kop opsteken.

3.5*

avatar van missl
4,0
0
Vond het een realistische film, mooi ook dat het op waarheid gebaseerd is. De inwendige conflicten waarmee de fotografen van doen hebben, ook mooi dat ze dat mee hebben genomen in de film.

avatar van declaime
3,0
0
Verhaal is goed. Acteerwerk laat echter te wensen over.

avatar van Decec
4,0
0
Wat een waargebeurd verhaal...
Een goede dramafilm...
Prima verhaal...
Uitstekend acteerwerk...
Bekende acteur Ryan Phillippe speelt zeer goed...
Bang bang, alleen maar moorden, wat een drama...
Mooi HD kwaliteit...
Het is wel moeite waard...

avatar van Fran
3,0
0
geplaatst: bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Op zich is het verhaal heel dramatisch en heb ik bewondering voor wat deze mannen hebben gedaan. Ook de hele discussie over in hoeverre een journalist of fotograaf moet helpen in een crisissituatie of alleen het gebeuren documenteren is heel sterk. Kortom: qua verhaal zit het helemaal goed. De foto van het meisje met die aasgier achter haar kwam heel hard binnen bij mij. Echt afschuwlijk.

Helaas vond ik het acteerwerk erg matig. Ik ben sowieso al niet zó onder de indruk van Ryan Phillipe maar ook de rest van de cast had voor mij wat meer diepgang mogen brengen. Ook had ik wel wat meer beelden van Zuid Afrika verwacht om het contrast wat meer weer te geven en om te laten zien hoe tragisch het is dat er zoveel ellende heerst in zo'n schitterend land.

De heftige confrontaties kwamen wel heel heftig op me over maar ik had toch wat meer willen ingaan in de verschillende partijen. Nu kwamen ze als een stel leeghoofdige maniakken op me over die alleen maar aan het moorden waren. Dit gebeurde ook wel maar ieder partij heeft wel zijn eigen verhaal. Ik begrijp dat dit misschien niet gedaan is omdat de fotografen hier ook niet verder op in gingen en onpartijdig wilden zijn. Maar het had toch wat meer zicht gegeven op het conflict waarin ze zich bevonden.

3,0
0
Een waar gebeurd, quasi documentair achtige drama, met zeer harde fragmenten waar overvloedig bloed vloeit. Naar mijn mening is men goed geslaagd de problematiek tussen het ANC en Inkhata weer te geven. Naar gelang de film vordert wordt het verhaal wel sterker, maar het is geen klapper ondanks het goede acteerwerk!

avatar van marcelvkan
4,0
0
Indrukwekkend!!

avatar van sinterklaas
3,0
0
Was nog best een goede docu film over de nadagen van de apartheid. Met vele op beeld vast gelegde traumatische gebeurtenissen (voor de cameramannen dan), hier en daar wat actie, maar helaas ook een overtollige reeks aan drama. Moet ook eerlijk zeggen dat ik wel op bepaalde momenten een dubbel gevoel kreeg. De ene keer leek er vaart in te komen en gebeuren er bijzondere momenten (bv met die stam) en de andere keer heb je wel eens zoiets van: nu weet ik het wel en blijft de film erg hangen. Ryan Phillipe is nog best goed in deze film. De achtergronden van het toch nog wel sfeervolle Zuid Afrika werkt goed mee, maar helaas is The Bang Bang Club niet echt meer dan een doordeweekse film.

3,0*

avatar van Theunissen
1,5
0
geplaatst: bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Ondanks dat de film echt gebeurt is heb ik me rot zitten te ergeren aan de vier fotografen. Ik had tijdens het kijken van de film totaal geen respect voor ze en ik vond ze maar zeer arrogant, gevoelloos en ze dachten ook onaantastbaar te zijn. Dat laatste was zeker het geval toen de eikel op het einde tijdens een belegering gewoon effen twee cola's ergens ging kopen. Ik moet zeggen dat de gebeurtenis erna niet meer dan het verdiende loon was. Die eikel die op het einde zelfmoord pleegde vond ik trouwens een grote losser en ook een lafaard. De kritiek die op hem geuit werd na de bewuste foto van de gier en het meisje was niet meer dan terecht. Dat hij daar niet mee kon leven en dat hij ook steeds spookbeelden zag in zijn dromen en daarom besloot uit het leven te stappen was echt zwak. Ga dan i.p.v. foto's maken de mensen helpen in de oorlogsgebieden i.p.v. op een zielige manier zelfmoord te plegen.

De film begon overigens best goed maar toen Greg gelijk daarna werd opgenomen in de Bang Bang Club vond ik het maar een trieste bedoeling worden. Sommige gebeurtenissen waarvan men foto's heeft gemaakt waren best dramatisch en soms ook wel aangrijpend. Maar dat was dan ook het enige goede aan deze film. De cast stond me in deze film niet echt aan omdat ik me eigenlijk continue aan ze geërgerd heb. Geen enkele persoonlijkheid kon mijn sympathie winnen.

avatar van Jawaddedadde
3,0
0
geplaatst: bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Mja.

Beetje vis noch vlees. Zeker geen slechte film, en absoluut vakkundig gemaakt, maar ik vroeg me tijdens het kijken af of het nu over de problematiek in Zuid-Afrika ging of over het groepje fotografen? En wie van de fotografen dan. Fout is er niet echt wordt ingezoemd op geen van bovenstaande zaken. Noch op de Apartheid, noch op één van de fotografen. Ja, okee, je zou kunnen zeggen dat Greg Marinovich centraal staat, maar waarom dan toch die zijsprong naar Kevin Carter en Soedan maken? Uiteraard wilden de makers niet onvermeld laten dat Carter ook zijn Pulitzerfoto maakte (een verschrikkelijke foto trouwens) en enkele maanden later zelfmoord pleegde. Kon dit alleen niet goed in dit verhaal plaatsen. Verder springt het verhaal soms van de hak op de tak en is de samenhang ver te zoeken.

In ieder geval, wat wel duidelijk naar voren komt is dat oorlogsfotografen een verschrikkelijke job hebben. Alle ellende en miserie op de gevoelige plaat vastleggen, vaak met gevaar voor lijf en leden, en vaak in de onmogelijkheid om hulp te bieden. Moet aan een mens vreten.

En Zuid-Afrika is een prachtig land natuurlijk, dus het helpt wel om de film een mooie look te geven. Sommige massa-scènes zijn ook best indrukwekkend te noemen. Maar overall te afstandelijk om echt te beklijven.

3,0
0
Film slaagt er aanvankelijk niet in de emoties bij het oorlogsleed te doen overslaan.
Pas wanneer de actie zich verplaatst naar Soedan grijpt de film aan wanneer de vraag rijst wat de menselijke meerwaarde is van dergelijke oorlogsfotografen. Het antwoord zit niet in de film, alleen dat dergelijke gevarenberoepen onvermijdelijk op termijn psychische, mogelijks physische, littekens nalaten.
Zeker geen slechte film maar ver van een sterke indruk nalatende prent.

 
0
AFCA-030
geplaatst:
Deze film stond al een tijdje op de schijf en we voelden eigenlijk geen moment de behoefte om deze film aan te zetten. Steeds kregen andere films de voorkeur. Op de één of andere manier trok de film toch niet. Gisteren om er vanaf te zijn, toch maar opgezet en het viel mij allemaal reuze mee. Redelijk vlotte film, met de nodige spanning en niet bepaald een standaard oorlogsfilmpje. Sterker nog, ik vond het een behoorlijk origineel onderwerp. Natuurlijk had ik de omschrijving gelezen, maar om één of andere reden verwachte ik een meer standaard oorlogsverhaal.

Ik heb een schurft hekel aan journalisten en fotografen en daaraan heeft deze film geen positiever beeld kunnen geven. In de film worden ze boos om het feit dat ze in een krantenkop papparazi worden genoemd, maar in mijn ogen is dit toch echt gewoon papparazi. Bij negen van de tien gasten ontbreekt al het fatsoen voor nabestaanden en dergelijke. Ze denken alleen maar aan die ene 'mooie' foto. Nee, mijn respect zullen dit soort gasten niet snel krijgen.

De film brengt wel goed in beeld wat voor gevaren er schuilen in dit soort werk en je moet wel over een behoorlijke dosis stalen zenuwen beschikken om dit te kunnen doen. Het gebrek aan enige vorm van empatisch vermogen is ook wel belangrijk bij dit soort werk. Op sommige scenes na is het allemaal zeer realistisch in beeld gebracht en de geloofwaardige acteurs verdienen ook een vermelding. Al met al vond ik het best een goede film en was hij zeker beter dan ik vantevoren gedacht had.

avatar van vranque
2,5
0
musical-achtige rituelen voor de beste foto (inderdaad Gauke).
2.5*

avatar van doncorleone
 
0
AFCA-030 schreef:

Ik heb een schurft hekel aan journalisten en fotografen en daaraan heeft deze film geen positiever beeld kunnen geven. In de film worden ze boos om het feit dat ze in een krantenkop papparazi worden genoemd, maar in mijn ogen is dit toch echt gewoon papparazi. Bij negen van de tien gasten ontbreekt al het fatsoen voor nabestaanden en dergelijke. Ze denken alleen maar aan die ene 'mooie' foto. Nee, mijn respect zullen dit soort gasten niet snel krijgen.
.


Een beetje bekrompen vind ik dit.
Waarom heb je om te beginnen een "schurft hekel" aan fotografen? Bedankt.. (namens een fotograaf).

Vakinhoudelijk doe je hen met het predikaat "paparazzi" echt tekort. Het is ontzettend knap wat ze maken. Het zijn zeker niet zomaar jagen op het gewenste plaatje, scoren, en klaar is Kees (zoals bij paparazzi).
Probeer het eens om onder zo'n druk en spanning niet alleen een technisch goede, maar ook nog eens een sterk verhalende foto te maken met een krachtige compositie. Alles met precies de juiste timing. Paparazzi registreren alleen. Dat is een wezenlijk verschil met fotografie (iets vertellen met een beeld). Het is een zware belediging.

@Jawaddedadde: hoe kun je die foto van Kevin Carter nu een verschrikkelijke foto noemen?
Het zijn juist zeer sterke foto's.
Onprettig onderwerp misschien.
Maar is dat niet wat hypocriet?

Het lijkt haast of men niet beseft dat fotografen en cameramensen het venster naar de wereld zijn.
Fotografen misschien nog wel het meest, omdat zij met één beeld de essentie van een verhaal communiceren (indien geslaagd), of tot nadenken, verwarring of controverse weten op te roepen.
Het is erg knap als je met je beschikbare beeldmiddelen (simpel gezegd alle creatieve en technische keuzes die een fotograaf kan maken) met dit medium weet door te dringen tot onze verwende, nee decadente maatschappij.
Hoe we die fotograaf wegzetten met onze oordelen zegt mij ook wel wat.
Natuurlijk houdt de journalist verantwoording als mens, als hij het verschil kan maken. Meestal kan dit echter niet, en vind met het toch walgelijk dat ze zulke dingen "gevoelloos" kunnen registreren.
Deze film laat zien dat er wel degelijk impact is.

Het uitbundige feesten van de fotografen begrijp ik persoonlijk wel.
Ik weet bijvoorbeeld hoe militairen zichzelf ontladen na stresssituaties.

Boeiende en interessante film (maar zeker geen topper) waarin alle ethische vragen (alsook de vraag hoe nuttig de oorlogsfotograaf is) wel aan bod kwamen, maar niet helemaal uitgemolken worden. Het laat genoeg ruimte voor overdenking of discussie bedoel ik.

avatar van RimkoWolfs
3,5
0
Mooi!

3,5
0
Hier kan de zelfbenoemde held A. Karskens nog eens een puntje aan zuigen!!!

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.