Ever After (1998)

Ongelooflijk mooi, en zo romantisch.

Ik vind hem echt geweldig!! en Drew kan goed acteren.

Toen de film uitkwam vond ik het wel een bijzonder originele film. Nu is dat wat minder. Het sprookjesachtige effect is leuk om naar te kijken maar ik heb het wel eens mooier gezien zoals in "Midsummernights Dream". Het acteerwerk is gemiddeld. Alles bij elkaar opgeteld kijkt de film wel lekker weg maar is het niet zo heel bijzonder.

Ik vond een mooi Romantiek/Drama film...

Uitstekend mooi verhaal...

Prima acteerwerk...

Actrice Drew Barrymore speelt zeer goed...

Prachtig omgeving...

Mooi kostuums..

Jammer geen HD Kwaliteit (comm zender RTL 5 )...

Aanrader...

Eenvoudig.

Niet al te groots gebracht sprookje, waar de nadruk vooral ligt op een wat melige romance. Barrymore is oké, de rest weinig opvallend. Vond Huston zelfs redelijk irritant, al heeft ze uiteraard haar rol ook niet mee.

Er zijn een paar leuke toevoegingen, zoals Da Vinci die zorgt voor links en recht wat grinnikbare momenten. Het fleurt de film een beetje op, want verder is het echt het aloude liedje. Verder ook visueel niet veel te beleven (wat toch wat jammer is voor een film als deze) en de soundtrack is van hetzelfde laken een pak.

De film kampt vooral met een povere mix van fantasy en realisme, de twee heffen elkaar een beetje op hier, waardoor het sprookje nooit écht tot leven komt en de overblijvende clichés wat misplaats overkomen in de drogere aanpak.

1.5*

Originele en eerder schalkse versie van het Assepoester-sprookje, verplaatst naar het Franse Hof, het kasteel van Amboise waar ook Leonardo Da Vinci verbleef.

Kan me niet ontdoen van het idee dat het eigenlijke sprookje wat spottend benaderd wordt, met de nodige clichés in acts en bewoordingen. Niet dat zulks zo erg is want uiteindelijk leefden ze lang en gelukkig, zoals het sprokkje voorschrijft, for ever after.

Wat een verrassend goede film! Eigenlijk een geweldige en zelfs indrukwekkende film!

Ik was onder de indruk van het verhaal, de mooie beelden, de leuke vondsten op welke wijze dan ook toegevoegd. Het verdiepte en verluchtigde de film.

Maar vooral was ik onder de indruk (nog steeds eigenlijk) het verpletterende acteerwerk van Drew Barrymore... wat een prachtmeid en wat zette ze haar rol ongelooflijk overtuigend neer.

Mocht dit gevoel langer beklijven dan zou dit nog wel eens later een dikke 4* kunnen worden... maar nu zeker een welverdiende 3.5 *

Assepoester is een veelgebruikt verhaal in Hollywood. We zien elk jaar wel een soort cinderella verhaal in een hedendaags jasje gestoken. Voor de echte Assepoester verhalen heb je niet zo veel films nodig. Onlangs bracht Disney een hervertelling van de originele tekenfilm ook in een sprookjessfeer maar zonder de magie van een sprookje. Ever After doet het daarbij slimmer en laat al vanaf seconde 1 merken dat we geen sprookje hoeven te verwachten.

Bij het begin van de film word al duidelijk dat de broeders Grimm het verhaal verkeerd zouden verteld hebben. Een verre afstammeling van de echte cinderella verteld het verhaal hoe het echt gebeurd is. Dit is enerzijds de grote kracht van de film, maar anderzijds ook de zwakte. Het is leuk om te kijken hoe het sprookje een realistischere kijk krijgt die met genoeg fantasie inderdaad tot het gekende sprookje kan doorgaan. Anderzijds mis je natuurlijk wel de magie en sterke momenten die het origineel net zo sterk maken.

Drew Barrymore is altijd al een actrice geweest die het op zich wel aardig doet, maar nergens echt verbaasd. Dat is ook hier het geval en dat is best jammer want ook de rest van de cast speelt nogal geforceerd en karikaturaal dat het soms wat amateuristisch overkomt. En in het begin van de film heeft de film voldoende vaart en doet het wat denken aan de prince of thieves (robin hood) met enkele leuke actievolle scènes gepaard met voldoende komische noten, maar al snel zakt de film in tot een zeemzoet romantisch verhaal die langzamerhand toch wel wat veel wegzakt van het origineel en de link toch moeilijk te leggen is.

De laatste akte is dan ook nog eens rommelig geschreven met zaken die veel sneller afgehandeld hadden kunnen worden en zaken die wat dieper mochten uitgeschreven worden waardoor dus de balans echt niet in orde is.

Het maakt van Ever After een goed bedachte opzet die een andere kant van het Cinderella verhaal liet zien maar die andere kant is te zwak uitgeschreven en kan nooit het niveau halen van het sprookjesverhaal.

Niet helemaal.

Nog een variant op het bekende animatiesprookje, die als legende en verhaal uiteraard voor Disney het aanpakte al in de wereld rondzwierf. Sommige varianten zijn duister en gedurfd te noemen, maar de meeste versies lijken toch in de richting te streven die deze EverAfter ook nastreeft; sentimenteel, veilig en voorspelbaar.

Daarmee verkies je een veilige stilering, maar daardoor ook stabiele basis. Regisseur Tennant valt op in het zo weinig mogelijk nemen van onnodige risico's, waardoor deze productie altijd wel een steunpilaar kan vinden om op te leunen bij foutjes. Zo is het verhaal evenals het verloop veilig en bereikt de chemie tussen Barrymore en Scott nooit echt een explosie. Daartegenover staat een wereldconcept dat erg goed weet te werken.

Mooie aandacht voor detaillering evenals presentatie. Ik ben geen fan van dit tijdperk, maar ik moet zeggen dat de visie van Tennant best geslaagd te noemen is. Fris, genuanceerd kleurgebruik en een goede atmosfeer. Ik heb weinig te klagen op het gebied van visuele kracht, buiten de opinie dat het cameragebruik misschien net wat te energieloos is. Ik zie ook op dat vlak liever de kanten van de kamer in plaats van enkel en alleen het middelpunt.

Veilige productie dus, die nergens echt terrein betreedt dat onderscheidend of vernieuwend is. Vanwege een gebrek aan echt sterke chemie ga ik er geen voldoende aan toekennen, maar ik moet zeggen dat in vergelijking met soortgelijke films uit dit tijdperk deze veel beter te slikken was. De speelduur wordt in ieder geval nooit echt gevoeld, maar op z'n beurt weet het ook nergens te verrassen.