In Cold Blood (1967)

Prachtige verfilming van twee anders in elkaar zittende personages. Indrukwekkend.

Een echte verrassing! Grimmige karakters, het realisme, de artistieke fotografie, de jazz soundtrack ... Is dit een van de eerste films waarmee Hollywood een nieuwe weg wou inslaan? De plotselinge voiceover op het einde van de film zorgt wel voor een stijlbreuk.

Begint buitengewoon moeizaam. Mede omdat Brooks een soort Hitchcockiaanse thriller wil brengen (althans zo lijkt het toch). De personages zijn onsympathiek en enige energie tussen hen (laat staan liefde) blijkt niets. In het middelste deel wordt het stukken beter,maar de afwikkeling is ontstellend braaf en traditioneel.

Film ziet er mooi uit en ademt de sfeer tussen Psycho en Night of the Hunter. De inhoud blijft er ver bij achter. Ben het met Querelle eens dat de rol van Capote en hetgeen hem intrigeerde (zoals ik heb opgemaakt uit de Capote-film) slecht ut de verf kwam en weinig overtuigend was.

Deels meeslepend, deels nogal houterig dus. Daarom voor mij nu met name memorabel om John Forsythe weer eens te zien als 'serieus' acteur.

Zeer goede karakter vertolking van beide moordenaars. Naar het einde toe geeft de film een eng gevoel met als epiloog de doodstraf die effectief uitgevoerd wordt. Zeker 4*.

Op zich wel een indrukwekkend relaas over een gruwelijke gebeurtenis. Toen de naam Capote in het begin voorbij schoot, fronste ik mijn wenkbrauwen even, ik zou de komende 2 uur toch niet met die malloot opgescheept zitten?! Leuk voor in een komedie, maar in een film die een dramatoon aan wil slaan nogal misplaatst, gelukkig bleek de film slechts op zijn ( waargebeurde ) schrijfsels gebaseerd te zijn.

De aanloopperiode naar de moordpartij toe, o.a. gezien vanuit het perspectief van het gezin was geen lolletje om te aanschouwen, in de wetenschap verkerende wat er zou gaan gebeuren. Ik dacht aanvankelijk dat ik de moorden misliep. Om de intensiteit en dreiging van de 2 hoofdpersonages te vergroten zou ik deze schokkende scene in eerste instantie niet weggelaten hebben. Gelukkig zouden ze later alsnog vertoond worden ( Amerika en censuur.....Je weet het nooit! )

Ik vond dè uitvoering van de moorden niet heel schokkend in beeld gebracht, maar ik kan mij voorstellen dat men in de jaren `60 nog niet afgestompt was van dit soort grafisch geweld, door toedoen van een gebrek aan andere gewelddadige, tevens onrechtvaardige films. Een vraag die wel in mij opkwam: hoe konden 2 zo `n ogenschijnlijk normale jongemannen transformeren in gewetenloze natural born killers?

De flashbacks die wezen in de richting van hun onstuimige jeugd vond ik wat goedkoop, de gang naar de galg vond ik meer indruk maken, zeker in combinatie met een prangende opmerking die iemand uitsprak eerder in deze film over een mogelijk doodvonnis van de 2 hoofdrolspelers: That Changes Nothing, Next Year We Have Another Case ( Of iets in die trant.... ). Zoiets zet je wel even aan het denken.

Het hele idee dat achter de film steekt, maakt eigenlijk meer indruk dan de film zelf. Natuurlijk, de film is soms prachtig gefilmd.....Met name de autoritten bij nacht. Toch, vind ik de film qua uitwerking wat braafjes en lang niet zo duister, als de plotomschrijving doet vermoeden.

Het is natuurlijk goed dat Richard Brooks niet in de valkuil trapt om gewoon wat zwart - wit getypeerde personages op zijn film los te laten die in en in slecht zijn. Maar soms sloeg hij wat door in zijn humane boodschap, het is goed dat de daders als mensen worden neergezet, maar tegelijkertijd mochten zij de kijker bij momenten best wat meer angst inboezemen. De koude rillingen liepen uiteindelijk niet over mijn rug. De acteerprestaties vond ik dus niet helemaal overtuigend. Een 3,5*

Gisteren deze film op Blu-ray gezien die trouwens zeer aan te raden is, erg scherpe kwaliteit voor een film van 67.

Deze film maakte me heel erg benieuwd door dat de regisseur de zelfde locaties gebruikte als waar daadwerkelijk de misdaden hebben plaats gevonden in 1959.

Toch had ik hier iets meer van verwacht, de film focust zich erg veel op de 2 moordenaars wat natuurlijk logisch is aangezien zij de hoofdrollen hadden, maar toch had ik graag wat meer van de familie gezien.

De stukken die we nu te zien krijgen zijn nogal zoet in beeld gebracht, waarschijnlijk met de gedachte meer medeleven op te wekken bij het publiek maar het komt op deze manier wel erg geforceerd over.

Gelukkig maakt deze film weer een hoop goed met het laatste half uur.

Het einde is erg goed uitgewerkt en wordt nog een stukje realistischer door de voice over.

Kortom: soms een beetje geforceerd, maar door erg sterke acteer prestaties en bovendien een goed uitgewerkt einde verdiend deze film meer dan een simpel gemiddeld cijfer.

3,5*

In Cold Blood is een redelijk droge, objectieve registratie van de feiten, maar daarom juist zo pakkend. De psychologische achtergrond van de twee moordenaars wordt zeer interessant uitgewerkt. Zeker het personage Perry, magistraal neergezet door Robert Blake, is waar je als kijker medeleven mee zult krijgen, o.a. door het doeltreffend gebruik van flashbacks.
Bij momenten is de film echter nogal pover gestructureerd. De scènes met het politioneel onderzoek zijn nogal nefast voor het tempo.
De audiovisuele waarde van de film verraste me: de keuze voor de jazzmuziek van Quincy Jones is erg gewaagd, maar het siert de film. De cinematografie, met name de beelden van de woestijn, is indrukwekkend en voor op zijn tijd.
Net als in het boek, wordt de climax van de eigenlijke moorden tot het einde uitgesteld. Door zijn confronterend realisme i het misschien één van de grimmigste scènes uit de filmgeschiedenis.

De film is een nogal letterlijke interpretatie van het boek, waarin dat 'zoete' zelfs nog uitgebreider voorkwam. Toch betwijfel ik of het een trucje was, het was echt gewoon een heilzame familie die geen vlieg kwaad deed.

Vandaag geleend.. Geen idee dat de film zo´n hoge score had.. Zo maar eens kijken ..

Topper!

Erg sterke verfilming van Capote's klassieker. Het boek ging wel meer in op de band die Capote ontwikkelde met de daders maar ik denk dat het een goede keus was die stukken flink in te korten.

De titel In cold blood slaat volgens mij niet alleen op de zinloze moord op de familie Clutter, maar ook op de ophanging van de daders.

Ik denk dan ook dat het de intentie was om de doodstraf ter discussie te stellen, en juist aan de hand van een voorbeeld waarvan veel Amerikanen op voorhand zouden zeggen dat ze het verdienden. Want waar de Clutter moorden zich buiten het zicht afspelen wordt de doodstraf van Perry getoond in al zijn gruwelijkheid.

In de derde herziening!

Eigenlijk was het gisteravond de bedoeling om naar de film "Capote" te gaan kijken, maar na een half uur Philip Seymour Hoffman die met een raar stemmetje praat wist ik dat er drastische maatregelen genomen moesten worden om de avond nog te kunnen redden.

Om wel in Capote-sferen te blijven dus maar snel deze film uit de kast gepakt.

En het is toch echt wel één van de allerbeste films allertijden.

Magnifieke zwart/wit-fotografie, een subtiele en doeltreffende Quincy Jones-score en een uitgebreide verfilming van de allereerste true crime novel gebasseerd op een moord in 1959.

Hele grootse moderne Americana en de film is nog ultiemer dan het boek.

Eén van de echt grootse Amerikaanse films.

Meesterwerk!

Getuigd wel van weinig historistisch gevoel, Capote een malloot? In Cold Blood was één van hoogtepunten in de moderne literatuur en Truman Capote één van de grootste schijvers. Zo'n man een malloot te noemen, vreemd hoor.

Het boek was een mengeling van fictie en werkelijk gebeurde feiten en werd ook wel faction genoemd. Altijd moeilijk een film te maken gebaseerd op zo'n grote klassieker en dat zit me dan ook het meest dwars aan deze film. Een film is een ander medium, met veel mogelijkheden en met veel beperkingen. Een verhaal na vertellen is een beperking, vormgeving kan een extra mogelijkheid zijn. Met de vormgeving zit het ook wel goed.

Sfeervolle zw/w film. Ook gewoon goed te volgen, dus niet onnodig verknipt en ingewikkeld gemaakt. Blijft de aandacht vasthouden, gewoon droog rechttoe-rechtaan politiewerk.

Prima film.

Een behoorlijk boeiende film over twee moordenaars, die worden gevolgd, van het begin tot het einde. Ik had wel even nodig om er goed in te komen. Het eerste half uur oogt het allemaal soms wat rommelig en niet altijd even interessant. Daarna wordt het langzaamaan beter, om in de laatste drie kwartier uiteindelijk erg sterk te eindigen.

Het is allemaal heel rechttoe rechtaan wat we te zien krijgen. De achtergrond en het hoe en waarom van de daden, worden er op een goede manier uitgelicht. Vooral Robert Blake is erg goed in zijn rol. De moorden komen pas richting het einde in beeld, maar op de een of andere manier is de impact er niet minder om.

Hetzelfde geldt voor het einde,waarbij de weg naar de strop, er eentje is, die je toch wel koude rillingen doet bezorgen. Het voelde enorm ongemakkelijk en de zenuwen en onrust bij de beide heren, is daarbij goed voor te stellen.

Een uitermate boeiend einde dus, maar door het nogal zwakke begin, uiteindelijk toch net geen vier sterren waard.

3,5*

Indringende film, die niet altijd de juiste snaar raakt, maar veel sterke momenten kent. Vooral het laatste uur is (audiovisueel) erg sterk. De misdaad en terechtstelling worden erg goed in beeld gebracht. Sterke rollen ook van de twee hoofdrolspelers.

3,5*

Schitterend geschoten film over een absurde misdaad. De Zwart-wit fotografie is fantastisch en de troosteloze decors en de lage, zware luchten zouden de show stelen als er ook niet nog eens fantastische vertolkingen en een waanzinnig goede soundtrack in het spel waren. Met name Hicock, maakte een diep indruk op mij als figuur waar maar geen vat op te krijgen viel. Schitterende rol van Wilson.

De film lijkt even wat te lang te duren, maar het is gewoon het onvermijdelijke, doodlopende einde van een verbijsterende daad. Op het einde horen we bijna visionaire woorden die wetgeving en doodstraf in een wrang daglicht stellen als je ziet dat deze 'loose canons' slechts een voorbode zijn van steeds onthutsender moordpartijen in de VS.

Verder is dit superieure cinema. De rustige verteltrant deed me aanvankelijk denken aan Van Sants 'Elephant'. (zal wel mijn verbeelding zijn) Prachtige beelden met voorbijrijdende bus die via de soundtrack naadloos overging in een voorbij snellende trein. Die overgangen waren zo goed, dat ze bij momenten zelfs bijna overdreven waren (steentje in het water wordt een grote plons van de grijper van de kraan waarmee ze op de bodem van de rivier naar sporen zoeken).

En dan die heerlijke epiloog met de offscreen stem die plots in dialoog gaat met een andere offscreen stem. Ongehoord!

Oudje, dat als je 'Capote' erbij neemt, qua sfeer en moderniteit niet te overtreffen valt.

Knappe film en nu 50 jaar later nog steeds intrigerend

Een redelijk misdaad/drama/historie film...

Redelijk verhaal...

Redelijk acteerwerk...

alleen Zwart en Wit beeld...

Redelijk geluid

(geen Dolby Digital aanwezig)...

Het is een sterke film, maar ik heb eerst Capote een tijd terug gezien.

Die zich eigenlijk na de brute overval afspeelt. En ik mis hem.. hij gaf een extra lading.

Met zijn inlevingsvermogen vermogen, scherpheid, en intelligentie.

Redelijk verhaal? het is waar gebeurd hoor, en het is 50 jaar geleden opgenomen!

Dan verwacht je toch geen punten die jij op noemt.

ik vind jouwn beoordelingen maar onpersoonlijk.. ben je een robot?

Ik heb eerst de film 'Capote' gezien, en daardoor wist ik af van dit verhaal.

Er bestaat nog een andere film die hetzelfde verhaal verteld, maar is niet zo goed als deze.

Ik vond vooral de rol van Robert Blake wel heel goed.

Kortom: dit is wel een onderhoudende prent die, het waar gebeurde, verhaal wel goed brengt.

Deze film nog een bekeken. De rauwe stijl van de film bevalt me wel. Het verhaal wordt niet mooier weergegeven dan dat het is. Zeker een aanrader.

Toch best een gave film. Na een warrige introductie komt er na de (mis)daad flink wat rechtlijnigheid in het script. Dat leidt ertoe dat de hoofdpersonen karakter krijgen en het verhaal zich kan ontplooien. Aan het einde wordt de film nog wat opgerekt, maar dat blijkt dan uiteindelijk toch weer functioneel. Zo is het niet altijd evenwichtig, maar klopt het in zijn geheel weer wel. Qua thematiek is In Cold Blood gewoon erg interessant en de sfeer en muziek versterken de film zeker.

Enigszins tegenvallende verfilming van Truman Capote’s opzienbarende boek over een gruwelijke moordpartij eind jaren ’50. Het bijzondere zit ‘m vooral in de structuur van het verhaal, waarbij de ware toedracht van het gebeuren pas aan de orde komt ná een uitgebreide kennismaking met de hoofdpersonen en wat er gebeurde ná de moorden.

Ik vond het boek spannender en intrigender dan de film, maar dat komt allicht omdat ik het verhaal al kende. Of omdat de haast documentaire aanpak van regisseur Brooks nogal afstandelijk op mij overkwam.

Zeker niet slecht deze 'In Cold Blood' waarin wel goed geacteerd word. Alleen spijtig dat je niet genoeg spanning hebt in deze film, de film moet het hebben van het verhaal en de personages die die goed aan bod komen. een 7/10 voor deze In Cold Blood!

saaie film eerst dacht ik een goede gangster film of zo maar na een tijd begon er de vervelling in te zitten maar ik had nog wat hoop toen de ene spraak over een overval en zo dacht ik laat nog wat verder kijken dan komen ze midden in de nacht aan een huis of zo de ene stapt uit en opeens zie de een ander stuk politie en moord. de achtervolging word ingezet en de politie zoekt naar sporen. ze vluchten met hun wagen naar Mexico dan keren ze terug ze stelen een wagen ze worden aangehouden ze worden beschuldigd van moord en opgehangen. gewoon een saaie film van twee manen die een gezin vermoorden. alles in die film gaat als een sneltrein. geen beetje spanning

Truman Capote's boek 'In Cold Blood' was in 1966 een van de eerste true crime-novels die verscheen. Reeds een jaar later maakte James Brooks er een beklemmende verfilming van. Gedetailleerd en fel realistisch worden moord, onderzoek, ondervraging en executie van de daders van een viervoudige moord uit 1959 in beeld gebracht in een uit film noir bekende stijl. Veertig jaar na deze release verschenen gelijktijdig twee films over de schrijver van het boek ('Capote' en ' Infamous') waarin het ontstaansproces van 'In Cold Blood' uitgebreid aandacht kreeg.

Richard Brooks, Sir Djuke. James Brooks is van The Simpsons

Maar wat een indrukwekkende film, zelfs zonder het boek gelezen te hebben. Ik had Capote gezien en was dus bekend met het verhaal, maar nog steeds maakt deze film indruk. Fijne contrastrijke zwart-wit cinematografie van drievoudig Oscarwinnaar Conrad L. Hall en een score van Quincy Jones, die tegelijkertijd vreemd en toepasselijk is.

Hoog tijd dat ik Truman Capote's boek eens lees eigenlijk, maar voor nu was dit ook erg aangenaam. Die Scott Wilson (Herschel in The Walking Dead) had het goed voor elkaar, debuteren met In the Heat of the Night en meteen daarna doorgaan naar In Cold Blood. Je kunt je carrière slechter beginnen.

Binnenkort eens tijd maken voor Infamous, al was het maar om hem met Capote te kunnen vergelijken. Vrees die niet even goed te gaan vinden, maar je weet het nooit.

4*