In Cold Blood (1967)

Een film die bijna het goede boek van Truman Capote benadert.

Fascinerende film, hij begint heel langdradig en de kern-gebeurtenissen worden overgeslagen. De brute moordpartij waar het verhaal over gaat zie je bijvoorbeeld helemaal niet. Er is meer aandacht voor de karakters, maar op een of andere manier kwamen ze maar niet tot leven. In de tweede helft van de film gaat de film een stuk vooruit. Ze worden opgepakt en we krijgen het spelletje van wie het eerst 'breekt'. Ik vond het wel interessant dat er gezegd werd (ik geloof door de politieagent) dat ze het individueel nooit gedaan hadden maar dat de combinatie van de twee ze tot zo'n waanzinnige daad dreef. Ze zien er ook niet echt uit als kille moordenaars. Het eind waarop ze op de doodstraf wachten vond ik ook goed gedaan. De verschillende manier waarop ze met zo'n ingrijpende toekomst omgaan verschilt drastisch. Kortom, de tweede helft is een stuk beter en maakt de film erg de moeite waard.

zeer aparte opbouw van de film. Dit is verder allemaal goed gedaan, alleen mochten van mij de geweldscenes explicieter in beeld > toch 4*

overigens staat er op IMDB bij trivia dat de 2 ogen die je op de poster ziet van de echte moordenaars zijn en niet van de acteurs.

Zeer goede film, meesterlijk script.

Ruw en donker, met buiten het verontrustende verhaal hier en daar scherpe uithalen naar het rechtssysteem, religie en de media.

Behoorlijk heftig ook. In de jaren '60 zal dit al wel helemaal shockerend zijn geweest.

Dikke 4 sterren.

Goede film inderdaad met een geweldig sterke sfeer. Het decor wordt voornamelijk gevormd door stoffige boerenkneuterdorpjes, amerika jaren '60. Het is allemaal erg mooi in beeld gebracht, de vrome godsvrezende christenen, de amerikaanse consumptiemaatschappij en de schaduwzijde daarvan, de pure armoede. Voeg daarbij de agenten en journalisten, zonder uitzondering allemaal sigaretten rokende mannen met lange jassen en hoeden. De donkere en ruige sfeer maken het plaatje geheel af. Ja, het zorgt er weer voor dat het filmhart een paar slagen in de hogere versnelling gaat.

Film zit goed in elkaar, de overgangen tussen de verschillende scenes zijn vaak werkelijk subliem. Ook speelt de film met zaken als herinneringen, dromen, fictie en werkelijkheid. De film deed zelfs af en toe wat Lynchiaans aan. De snelwegscenes liggen natuurlijk voor de hand maar ook de laatste avond in het mexicaanse hotel of als Perry op het toilet van het busstation voor de spiegel wegdroomt. Buiten het feit dat ik deze scenes erg sterk vond kwamen ze bij mij ook nog eens vooruitstrevend over.
Acteerwerk van met name de vertolking van Dick en Perry was erg sterk en overtuigend. Stelde zelfs andere acteurs een beetje in de schaduw zo nu en dan.

De film ontwikkeld zich vooral in de eerste helft vrij traag, we zien de twee mannen na de overval een beetje van hot naar her zwerven en de film leek soms meer een roadmovie dan een misdaaddrama. Toch verveelt het niet, er is genoeg moois te zien. Bovendien krijg je nu als kijker toch iets van een band met die twee. Je gaat ze eerder zien als onfortuinlijke mensen dan als monsters.
De tweede helft vond ik persoonlijk wel intressanter, er worden toch een aantal erg kritische kanttekeningen geplaatst bij maatschappelijke kwesties. De rol van de media (toen al!), armoede, het strafrechtsysteem en de doodstraf. Denk dat het in de jaren '60 behoorlijk provocerend zal zijn geweest. Zwart-wit film zonder een zwart-wit beeld. Prima film 4*

Het boek gelezen, en heel erg geinteresseerd in de film..

Een van de allerbeste films die ik gezien heb. Zag hem pas toevallig in de winkel liggen en meteen aangeschaft.

Boek hélaas niet gelezen. Maar deze film zit zo vol prachtige subtiliteiten dat ik het idee heb dat het de bedoeling van Capote aardig moet hebben benaderd. Eigenlijk is Perry, voor mij, de indrukwekkendste figuur in deze film, zijn
dramatisch verknipt karakter is al van zijn gelaat af te lezen,
(formidabele rol van Robert Blake) daarom is dat lange shot aan het eind van de film, waar hij de dominee zijn relatie met z'n vader uit de doeken doet zo intrigerend: het licht van de door regenwater bedekte raam is op z'n tragisch gelaat geprojecteerd, daardoor lijkt het of hij huilt, maar dat doet hij
niet: het is een masker van verstarde waanzinnige emotie, dat schijnbaar fluïde wordt....
Schitterende poëzie...! Het boek is naar het schijnt een meesterwerk, wat het vast is, deze film dwingt ook respect af: zwart/wit versterkt de atmosfeer, de muziek van Quincy Jones is zeer toepasselijk en smaakvol: en alle acteurs zijn fantastisch!
Een docu-drama op zijn best! 4,5*
ps: ik ben nu benieuwd naar tv serie van "In cold blood" (Bridge picture) en naar de film "Capote" en naar het boek zelf natuurlijk!

weergaloze film met meesterlijke rollen van blake en wilson!

Film net gezien. Ijzersterk, ben nog onder de indruk. Niet alleen de beelden (zwart/wit) zijn meesterlijk maar de dialogen zijn mooi helder en veelbetekenend.Het sterke is dat de moord op een gezien vanuit verschillende perspectieven beken wordt. Echt een aanrader.

vier sterren

Erg goede film over een geruchtmakende moordzaak in Kansas eind jaren 50.

Vooral de 2de helft van de film was erg sterk vond ik, qua sfeer en beleving.

Het acteerwerk is goed, de regie leek zijn tijd vooruit te zijn en het script is ook erg goed.

Ik vond het wel jammer dat ze maar op 1 van de 2 daders zijn achtergrond ingingen, de andere dader bleef eigelijk een raadsel.

Wat ook jammer was dat Capote nergens te bekennen was, je ziet wel even een journalist die met 1 van de daders praat maar geen Capote en dat vond ik toch wel een gemis.

Ik vond het ook een gemis dat ze geen data bij de gebeurtenissen hebben gezet, alleen aan het einde van de film krijg je een datum te horen.

Misschien was in die tijd een nichterig mannetje met een raar stemmetje in een film toch iets te progressief en te schokkend voor Amerika.

Wie deze film heeft gezien moet zeker 'Capote' gaan kijken en andersom.

Cijfer: 4

Net als de film Capote is ook In Cold Blood uitermate deprimerend.

Dat kan met dit thema ook haast niet anders, maar het plaatst mij op een afstand.

Cinematografisch is In Cold Blood erg vooruitstrevend. Als filmliefhebber is het erg genieten om al de creatieve vondsten te aanschouwen. Sommige scenes waren wat te donker, maar verder speelt de film perfect met licht en donker en contrast. De overgang tussen sommige scenes is erg mooi, ze vloeien slim in elkaar over.

Ik twijfel tussen 3,5 en 4 sterren. Ik geloof niet dat deze twee personages de moorden hebben gepleegd. Maar ja, kan er ooit een film zijn over dit onderwerp waar dat wel het geval is. Het is haast niet voorstelbaar, de daden die deze twee mannen voor een schamele 40 dollar hebben gepleegd.

Ruime 3,5 sterren

Als je dit leest zul je nooit meer op dezelfde manier naar de poster kijken:

'The two pairs of eyes pictured on the movie poster are those of the real killers, not the actors portraying them.' (imdb trivia)

Het verhaal klinkt echt als mijn kopje thee. Waar zou ik deze film kunnen vinden?

Klik op de link 'Vergelijk prijzen van deze DVD'.

Of zie mijn ruiltopic.

Er bestaat volgens mij ook een box waarin je deze film tesamen kunt krijgen met "Capote"(2005)

Arr! Ik zie dat ik net te laat ben. Toch bedankt, Kap

Ik heb er een aantal gevonden heb. Een mooie pakket, beide zeer interessante films. Ik denk dat ik ze via DVD Valley bestel voor € 14,95.

Componist voor "In Cold Blood" is niemand minder dan Quincy Jones (de man achter de grootste hits van o.a. Michael Jackson).

Gebaseerd op Truman Capote's roman met dezelfde naam. Karakter van de moordenaars worden treffend en huiveringwekkend weergegeven door beide hoofdrolspelers. De film is daarentegen wat klinisch.

Klinisch? Dat zou bij mij niet de eerste associatie zijn bij deze film. Door het waargebeurde gehalte ga je (iig ik) toch anders kijken naar een film als dit. Erg interessant allemaal en deze film moet tijdens het uitkomen erg veel indruk moeten hebben gemaakt op het filmpubliek .

Opmerkelijke film.

1e ziening van In Cold Blood.

Boertig. Troepig. Afgedankt.
Loopt perfect synchroon met het meesterlijke boek.

Hickock en Smith zijn prima gecast. Bill Jensen, leuke knipoog (voor hen die niet zijn ingevoerd in het interessante verhaal: Jensen neemt de plaats in van/ staat voor Capote zelf. Bijzonder dat in '67 gekozen is voor een andere naam, in tegenstelling tot Capote (2005)).
De score werkte voor mij bevreemdend. Intrigerend. Dus prima.

Ik begin met 'opmerkelijke film', ik meen omdat ik nog niet veel gewend ben op zwart/wit gebied. De uitwerking hier getoond komt mij voor als 'anders', met name zeer rijk aan details/ hyper-realistisch. Was dit revolutionair voor die tijd?
Ik begin met opmerkelijk, toch doet de film mij weinig, spreekt slechts op een aantal momenten tot me.

Deze spaarzame momenten tillen de film uit boven de middelmaat; doch niet ver.

(Aanrader: Capote (2005) vult deze film perfect aan. Wat mij betreft zijn zij als een Siamese tweeling.)

wel een cliché inmiddels, natuurlijk, maar 't blijft een mooi beeld.

Robert Blake als Perry is perfect gecast en levert een uitmuntende acteerprestatie. Zijn emoties zijn bijna voelbaar.

Prachtig drama, met een beklemmende sfeer. De karakters Perry en Dick hadden iets waar je je vinger niet op kan leggen, angstaanjagend goed gespeeld door Blake en Wilson. Snap nu ook beter hoe Capote langzaam door deze zaak kapot ging. Een film die je met een naar gevoel achter laat.

Dikke 4,5*

Deze film heb ik meteen gekeken nadat ik het boek uit had. Was vrijwel zoals ik het voor me zag. Is natuurlijk vrij beknopt maar toch een sterke film. Vooral Dick en Perry zijn echt super gecast.

Dat vond ik nou ook.

Ik heb het idee, dat de film de structuur van het boek deels overgenomen heeft (niet gelezen overigens) en dat komt de film zeker naar het einde toe niet ten goede. Het personage dat eigenlijk Truman Capote moet voorstellen (overigens voortreffelijk gespeeld door Paul Steward) hangt er wat onhandig bij zonder echt een volwassen karakter te worden. Zijn aandeel wordt natuurlijk weer veel beter uitgewerkt in de film Capote.

Ik had ook een beetje een wrang gevoel bij die geforceerde identificatie met de moordenaars. Spraakmakend in de jaren 60 dat zeker. Met thema's als: de psyche achter moordenaars, de doodstraf enz. maar ik miste toch een eenduidige "moraal". Misschien ben ik hier erg bekrompen in, maar ik kan weinig sympathie opbrengen voor moordenaars, zeker in een situatie als deze. En als hier op deze manier, (ze hebben zo veel meegemaakt!!) toch vrij duidelijk om invoeling of sympathie wordt gevraagd irriteerd me dat.

Een ander minpunt is dat de film wat schippert tussen koele afstandelijkeheid en rauwe emotie, zonder in beide echt te slagen. Het had van mij òf wat intenser en realistischer gemogen òf juist nòg ascetischer mogen zijn. Minder tekst had ook beter kunnen werken. De film krijgt iets pathetisch als de dialogen en flashbacks dramatisch worden.

Het mooie zwart wit camerawerk en de kleine rol van Paul Steward zijn wel grote pluspunten, maar dat is helaas niet genoeg.

Gedurende het schrijven van dit stukje even naar een gelijkwaardig voorbeeld zitten zoeken waarin de koele observering van doorgedraaide verstotelingen wel werkt, en dat is Badlands. Geen stiekem gepreek en gemeimer, maar gewoon zoals het is.. maar dan in een film

Denk niet dat er veel mensen zijn die sympathie zullen hebben voor moordenaars. Ik vind dit wel een interessant gegeven in een film, boeiender dan een rechtlijnig zwart/wit beeld geven over de situatie. Als ik me niet vergis kwam Capote ook met zichzelf in de problemen tijdens het schrijven van zijn boek In Cold Blood (ook niet gelezen trouwens). Hoe beter hij de daders leerde kende hoe meer hij in een ethisch conflict kwam met zichzelf. Denk dat de makers van deze film zo'n zelfde gevoel wilden overbrengen en wat mij betreft zijn ze daar goed in geslaagd.

Een van de sterkste staaltjes hiervan in de filmgeschiedenis vind ik trouwens Der Untergang waarin Hitler soms te zien is als een kwetsbare ouwe opa, brrrr.

In Capote vond ik dat dualisme beter uitgewerkt en beter geacteerd.

In Cold Blood probeert in alles een zo realistisch mogelijk beeld van het gebeuren te geven. In de trailer wordt ook bijvoorbeeld aangegeven dat alles in het werk is gesteld om de werkelijke gebeurtenissen en locaties zo dicht mogelijk te benaderen. Maar ze schieten enorm te kort in de dialogen, de structuur van de film, het gebruik van flashbacks en toch ook het acteren van de hoofdpersonen. Ik had niet het idee dat ik onder de huid van de personages zat al doet de hoofdpersoon nog zo zijn best.

Ja.. maar Bruno Ganz is een koning

Hehe, ik juist niet. Capote vind ik zelf wat hinken op twee benen (gaat het nu over de moord of over de getroebleerde schrijver?). Ik houd altijd wel van films met een redelijk "Down to Earth" aanpak. Alhoewel ik Badlands, die eenzelfde thematiek op een meer poëtische behandeld ook wel erg mooi vind. Maar goed Malick is dan ook wel een koning

Ja.. maar Bruno Ganz is een koning

Die ook ja.

Opvallende film. Opvallend omdat de film switcht van een film noir, naar een luchtige roadmovie (gelachen om de flessenscene), terug naar een zwartgallig drama de laatste drie kwartier. Die laatste 45 minuten zijn vooral erg sterk. De momenten in het huis en de moordpartij waarmee het eindigt, zijn van de meest verontrustende scènes ooit. Ook het wachten op de doodstraf vond ik mooi invoelbaar gemaakt. Iedereen ziet wel eens een dag waar je tegenop ziet, dichterbij komen. Neem dat gevoel en stel je voor dat nog een paar honderd keer erger is. Mooi gedaan. Daarbij komt dat het gevoel dat ik kreeg bij de film eigenlijk ongepast is, omdat het een gevoel van mededogen en zelfs ergens sympathie is voor personages die de meest gruwelijke daad denkbaar hebben begaan.

Verder is In Cold Blood opmerkelijk gefilmd (doet erg low budget aan, maar is toch artistiek), de montage is opvallend (scenes werden abrupt afgegbroken, alsof Brooks haast had) en de jazz muziek van Quincy Jones doet zelfs ietwat vreemd aan. Toch past het allemaal. Film deed verder een beetje denken aan Lift naar het Schavot van Malle en ik denk dat Jarmusch deze film heeft gezien. 4 sterren.