Fear and Loathing in Las Vegas (1998)

Behalve als je met 5 vingers wijst.

En die andere vinger dan?

De duim wordt doorgaans niet gebruikt om te wijzen.

Meh.

De tijdspanne sinds mijn laatste ontmoeting met deze belachelijk beroerde film groeide in een vaart die nog het best te omschrijven valt als 'snel', waarop ik besloot om dit ongeregelde mormel maar eens een herziening te schenken. Ik verwachtte een uitermate lelijk vormgegeven beeldencompilatie met een inhoud die een lollige, puberale midlifecrisis uit lijkt te beelden, ondersteund door crappy muziek, afkomstig uit een tijdperk dat gekenmerkt wordt door crappy muziek, en dat was exact wat ik op mijn audiovisuele bordje aangereikt kreeg.

Schokkerig camerawerk dat uiteindelijk nutteloos bleek doordat het de film amper energie meegaf, lelijke kleuren, een vaak baggere kadrering, een debiele belichting.. ik heb op de tapijtscène na geen enkel mooi of sfeervol shot kunnen ontdekken gedurende de 118 minuten die Gilliam de wereld voorschotelde, en dat ging me gedurende de tijd verstreek steeds meer irriteren.

Erger nog dan deze beeldendevestatie was de compromisloos ergerlijke, zeurderige en uitermate on-trippy muziek die het back-to-the-seventies-midlifecrisisgevoel nog eens flink aansterkte. Het maakte de inhoud er voor mij alleen maar vervelender op, en daar kon ik al zo weinig mee..

..want wat acteren Depp en Del Toro ontiegelijk stompzinnig. Heel de film lang verkeren ze alom overacterend in een roes van stupiditeit en idioterie, wat allicht de bedoeling is, maar bij mij slechts wenkbrauwfronsen opriep - de brakke verfilming maakte het geheel daarbij nog eens extra stupide. De dialogen zijn bij vlagen best geinig, maar doordat ze zo slecht worden gebracht, brengen ze in plaats van hilariteit veelal stupiditeit met zich mee.

Eigenlijk is dit zonder twijfel de sterkste anti-drugsfilm die ik ooit heb gezien, want indien drugs nemen werkelijk zo saai is dat een koe nog interessanter emoties zou ervaren tijdens het verteren van zijn gebruikelijke maaltijd gras blijf ik er maar al te graag vanaf.

1.5* voor een paar leuke concepten en wat dialogen lijkt me meer dan genoeg.

Tja, de wereld ziet en nu eenmaal wild, fragmentarisch en chaotisch uit als je aan de hallucinerende drugs bent. "t zou totaal niet kloppen als Gilliam daar een stijlvolle en evenwichtige visuele benadering op los zou laten.....

Mensen die zwaar onder de drugs zitten zijn vaak niet erg welbespraakt op dat moment.

Nee, dat zou ik inderdaad niet doen als je er zo tegen aan kijkt.

Inderdaad een vrij eenzijdige blik op deze film van Animosh. Verruim je blik jongen, verruim je wereld, gebruik drugs.

En de muziek is trouwens ook niet echt bedoeld als trippy-muziek maar meer als road-trip-muziek. En ik vond het heerlijke muziek om eerlijk te zijn.

Dat was nu net het gehele probleem van de film: hij miste hallucinante chaos en hij ontbeerde dat werkelijke tripgevoel, tenminste en vooral op audiovisueel gebied.

Een stijlvolle visuele benadering kan net zo goed fragmentarisch, chaotisch, trippy en intens zijn, zo niet veel meer, en over evenwichtigheid heb jij mij niet horen spreken.

Dat was het probleem niet eens, want me dunkt dat Depp toch behoorlijk welbespraakt was tijdens deze film, maar onder invloed van de overacting en het belachelijke audiovisuele deel kregen de dialogen nergens echt grip op mij.

Die zal ik zeker eens proberen - we leven immers in een land waar de mogelijkheid er (legaal) is, dus waarom ik ook niet?

Ik vond het behoorlijk ergerlijke muziek.. laten we het er maar gewoon op houden dat onze smaak op dat punt verschilt.

De tag is niet voor niets: Love it, hate it, take the ride, see for yourself.

Exact: er hangt veel, heel veel, af van jouw persoonlijke gevoel voor humor.

Echt wel. Eén van de beste soundtracks die ik gehoord heb, prachtige nummers allemaal

Met de allerbeste wil, heb ik deze film niet kunnen uitzien. Kan hem eigenlijk ook niet beoordelen want heb zeer weinig gezien omdat ik het zo extreem flauw vond. Och ja, gelukkig dat smaken verschillen, anders zou het pas echt saai zijn.

Nou, ik vond het anders erg goed en geloofwaardig gedaan, zeer herkenbaar. Hoe ziet jou 'werkelijke tripgevoel' er dan uit?

Ken maar weinig films die de term "hallucinante chaos" meer eer aan doen. Het is daarnaast bovendien wat Reinbo zegt behoorlijk realistisch.

Dat zou zomaar kunnen, maar dan zijn realistische trips in mijn ogen maar duf.

Denk aan dark ambient, denk aan noize, denk aan projecten als Xanopticon of Cdatakill, en je komt dicht in de buurt. Een clip als 'Come To Daddy' komt voor mij bijvoorbeeld al veel dichter bij een trip, ook al heeft het bar weinig te maken met drugs.

Ik kan me niet voorstellen dat je het duf vind, wanneer je ineens 6 harige tieten op je maat z'n rug ziet verschijnen.

Heb de clip bekeken, lijkt me eerder een bad trip, beetje duister allemaal. Niet iets waar ik (men) zin in heb. En vooral ook niet iets wat je in Vegas overkomt....

Neem een paar paddo's, dan weet je het.

De nuchtere ik vindt zes harige borsten die op de rug van een vriend verschijnen inderdaad vrij duf (al kan dat in filmvorm uiteraard wel boeiend worden gebracht), maar indien ik werkelijk drugs zou hebben genomen, zou relativeren waarschijnlijk wel het laatste zijn waar ik me mee bezig zou houden.

Dat is inderdaad zo, al brengt Cunningham het nooit écht duister, want daarvoor zijn de knipogen vaak te duidelijk.

..bad trips kun je toch ook krijgen in Vegas? In principe kwamen deze ook werkelijk voor in de film, maar de lolligheid bleef van zulke proporties dat ze nergens werkelijk 'bad' werden.

Ik doelde op een duistere trip. Vegas staat bol van de foei lelijke kleurige decors, dus logisch dat die in de film voorkomen.

Had de film "Fear and Loathing in a Chicago Ghetto" geheten, was het vast een veel duistere productie geweest.

(Zelfs) die decors kunnen heel sfeervol worden benut, maar die heb ik verder volgens mij ook niet eens genoemd als kritiekpunt.

De film hoeft van mij echt niet per se duister te zijn - als je dat denkt, begrijp je me gewoonweg verkeerd.

. wat je hier al niet leest.

Volgens mij is duf zo'n beetje hetzelfde als slaapverwekkend toch? Lijkt me vreemd dat je begint te gapen als je ineens zes van die harige tieten op de rug van je maat ziet verschijnen. Dat is toch gewoon helemaal fantastisch

"duf bn, bw; -fer, -st 1 saai, oninteressant", aldus Van Dale.

Ja, komt zo'n beetje op hetzelfde neer. Blijf het ook vreemd vinden dus. Dat het je ding niet is, oké, maar zo'n drugstrip is niet saai, vooral niet als je zulke dingen beleefd als Duke en Gonzo.

Om het mee te maken waarschijnlijk niet, maar om het te zien imo wel - waarom heb ik al eerder uitgelegd.

How much for the ape ?

Don't say those things man, not now,

This is my last drink

Sir baby child , whatever.

Do they pay you to screw that bear?

Bazooko's Circus is what the whole hep world would be doing Saturday nights if the Nazis had won the war. This was the Sixth Reich.