The King's Speech (2010)

Ja, had ik ook verwacht eigenlijk... Was verbaasd toen ik het zag vandaag.

een prima feelgoodfilm met sympathieke personen maar te weinig gebeurtenissen om ook maar 1 moment van spanning te brengen....

Mooie film met een zeer sterk acterende Firth.

Leuk om te zien hoe de band zich ontwikkelt tussen Bertie en Lionel.

3,5 Sterren.

Het spijt me wel maar het gaat alleen maar over dat gestotter... Ik heb hem na een uur uitgezet. Kon het niet langer volhouden..... Sorry voor alle lof hier maar daar begrijp ik niks van....

Keurige film van het soort dat het altijd lekker doet bij de Academy.

Wat mij betreft allemaal net wat te keurig, maar redelijk onderhoudend en aardig gespeeld door Firth en Rush en het ziet er ook allemaal goed uit qua decors en aankleding.

Niet heel memorabel, maar aardig om een keertje mee te pikken als ie langs komt op TV.

If I'm King, where's my power? Can I form a government? Can I levy a tax, declare a war? No! And yet I am the seat of all authority. Why? Because the nation believes that when I speak, I speak for them. But I can't speak.

Een zeer mooie en indrukwekkende film....

Het verhaal wordt op een mooie manier gebracht en laat ook mooi de "vriendschap" zien die groeit tussen George VI en Lionel Logue...natuurlijk draagt ook de aankleding/decors erbij dat deze zo goed overkomt.

Het acteerwerk van Colin Firth en Geoffrey Rush was gewoon super en ze worden natuurlijk prima bijgestaan door Helena Bonham Carter en Guy Pearce.

The King's Speech is een Britse film uit 2010 van regisseur Tom Hooper. De hoofdrollen worden vertolkt door Colin Firth, Helena Bonham Carter en Geoffrey Rush. De film won op het Filmfestival van Toronto de prestigieuze publieksprijs. Tijdens de 83ste Oscaruitreiking won de film vier Oscars, voor beste film, beste regisseur, beste mannelijke hoofdrol (Colin Firth) en beste origineel script.

En dat is, vind ik meer dan verdiend, want ik heb er oprecht van genoten. Vooral meesterlijk vind ik hoe de regisseur je aandacht blijft trekken, ondanks het verhaal (dat eigenlijk niet meer is dan : Een Koning heeft een spraakgebrek, hij gaat naar een dokter en zo overwint hij de schrik.

De film heeft ook prachtig camerawerk, en doe daar nog eens die hele sterke rollen van de mensen hierboven bij en je heeft een dikke 4.5*.

En tenslotte wil ik ook nog eens terugkomen op het héérlijk Britse accent dat de acteurs hebben, natuurlijk past dat dan ook met deze film

Wat een ontzettend saaie film was dit. Er komt een percentage van 0% aan spanning in voor. Geen spanning op sexueel gebied, liefdes gebied of andere verhoudingen die mensen met elkaar kunnen hebben. Het enige wat goed kan zijn aan deze film is dat de taalcursusjes en het eeuwige gestuntel van deze slappe jan doedel zeer goed geacteerd wordt.

Koning gaat in spraakles..boehoehoee wat sneu dattie stottert! Koning klaart de cursus. Gaat moeilijk lang achter de microfoon staan en ja hoor. WIE HAD DAT OOIT GEDACHT: de beste man zet een speech zonder te stotteren!

één doffe ellende om naar te kijken!!!

Morgen te zien voor slechts 3 euro in Ugc Antwerpen in collectie beste film van 2011.

ga eindelijks eens een bezoek aanbrengen aan deze zo vaak geadviseerde film..eens

zien of de woorden aangevuld worden met daden morgen.

Aan je film smaak te zien, denk ik wel dat de film je gaat liggen.

In het begin leek me het verhaal nou niet echt interessant om te bekijken maar ik vond het een indrukwekkende film welke voornamelijk gedragen wordt door het ijzersterke acteerwerk van beide heren.

Ik vind dat Firth de oscar absoluut verdiend heeft. Zijn gehele houding, mimiek en intonatie geven zo sterk deze geknakte man weer die zich ,door de voor die tijd nogal controversiele spraakleraar, uit zijn schulp weet te kruipen. Hoe hij gestalte geeft aan deze koning vind ik nog het sterkste aan de hele film. De triestheid straalt ervan af en het is mooi om te zien hoe de vriendschap tussen hem en de spraak leraar hem zoveel sterker maken.

Wat ik trouwens ook wel kon waarderen is om Helena Bonham Carter eens in een normale rol te zien in plaats van die van een heks of iets in dergelijke richting. Misschien zal ze het vaker gedaan hebben maar voor mij was het de eerste keer. De liefde die er was tussen haar personage en de koning was heel ontroerend weergegeven.

Colin Firth en Geoffrey Rush stelen de de show, hun omgang met elkaar is zeer interessant om te zien. Er gebeurt echter te weinig om de volle speelduur te boeien, maar bij de laatste speech zat ik echt te hopen dat hij het er goed vanaf zou brengen. Een goed teken dus.

Ik had verwacht dat dit een erg goede film zou zijn, maar helaas heb ik me hier in vergist. Er komt bij deze film namelijk weinig spanning kijken. Je ziet hoe iemand geholpen wordt aan zijn gestotter, en veel meer dan dat gebeurt er niet.

Wat ik wel erg sterk vond aan deze film zijn de acteurs, er werdt namelijk uitstekend geacteerd, en ook de beelden waren mooi! Maar toch kan een film het niet aleen van de acteurs en de beelden hebben, en geef ik deze film daardoor een 3*.

Ffff... fornication?

The King's Speech was een film de me op zich niet zo enorm veel zei. Ik had een aantal beelden gezien maar ze spraken me niet direct aan. Het was pas toen de film de eindejaarslijstjes begon te domineren dat ik geïnteresseerd raakte in de film en het toeval wou dat ze in de plaatselijke theaterzaal hier in de buurt de film draaiden op groot scherm voor nog geen 4 euro. Gisteravond dan plaatsgenomen in een overvolle zaal en voldaan terug naar huis gegaan.

Ik had het dan ook niet verwacht maar The King's Speech is een erg vermakelijke film geworden. Ik zou hem niet direct als nummer 1 in mijn eindejaarslijst hebben gestoken maar hij maakt toch wel eens kans om er ergens vanonder in te komen. Soit, de kracht van de film voor mij zit hem in het feit dat Hooper van een redelijk lastig thema toch een mooi en humoristisch verhaal van weet te maken zonder mensen die problemen hebben met stotteren compleet belachelijk te maken. Ik ben voor de rest helemaal niet bekend met het hele koningshuis, ik dacht zelfs dat de film zich een stuk vroeger in de tijd afspeelde in plaats van rond de 2e wereldoorlog maar de film vervalt helemaal niet in een saai kostuumdrama dat je zou verwachten. Dit is voornamelijk te wijten aan de geweldige dialogen tussen Bertie en Logue waarmee je de evolutie tussen beide heren perfect kunt volgen. Geweldig hoe ze elk toch hun eigen karaktertrekken en scherpe kantjes blijven behouden maar uiteindelijk toch vrienden worden zonder hun persoonlijkheid te verliezen. Zo zou Logue natuurlijk wel erg makkelijk slijmerig kunnen doen bij de koning (eerder zoals de aartsbisschop) maar dit gebeurt niet en levert dus een mooie film op. De climax is dan ook een echte tearjerker maar wel één die de juiste snaar weet te raken.

Sowieso is dit ook wel te wijten aan een aantal magistrale vertolkingen. Colin Firth is een acteur die niet perse hoog staat aangeschreven ten huize Metalfist. Ik ken hem voornamelijk van een aantal romantische komedies en had hier dan ook niet noodzakelijk hoge verwachtingen van. Firth blaast die verwachtingen compleet weg en levert een uitstekende rol. Hij leeft zich perfect in zijn rol in, het werd zelfs zo erg dat hij in het echt ook begon te stotteren en zichzelf er heeft moeten over zetten dat dit nergens op sloeg, maar vooral in de scènes met Geoffry Rush die hier Logue speelt is hij erg overtuigend. Ook die zijn prestatie is erg sterk te noemen. Net zoals het overgrote deel van het publiek kende ik hem voornamelijk van zijn rol in de Pirates of the Caribbean reeks maar hier speelt hij de pannen van het dak. De manier waarop hij Logue neerzet is werkelijk verbluffend. Maar ook één van mijn favoriete actrices heeft hier een grote rol in. Ik heb het natuurlijk over Helena Bonham Carter die we de laatste tijd alleen maar van meer kille rollen kennen zoals de Potter saga en Alice in Wonderland maar hier speelt ze de liefdevolle echtgenote van Bertie. Een erg sterke rol die Bonham Carter erg goed doet. Ook qua bijrollen is hier zeker en vast veel te bewegen maar om die nu allemaal te gaan opnoemen, dan ben ik morgen nog bezig.

Ben benieuwd wat een herziening gaat geven maar voor nu is The King's Speech een simpelweg sterke film. De hele opzet voelt klassiek aan maar het is voornamelijk de combinatie Firth - Rush - Bonham Carter die de film naar een hoog niveau tilt. Blij dat ik uiteindelijk toch de kans heb genomen om dit eens te bekijken.

Dikke 4*

Mijn broer stottert ook en nadat we deze film hebben bekeken weten we wat ons te doen staat.

Een prachtig inspirational Film.

Geweldig acteurwerk van Colin Firth.

Prachtige film! Ik vond zowel de rol van de koning als van de spraaktherapeut erg leuk, maar vooral ook erg sterk geacteerd. Zonder dat er nou zoveel gebeurde bleef de film de volle twee uur boeiend, af en toe grappig, af en toe dramatisch maar over de volle lengte erg goed. 4,5*

Maken snotvallingen een mens emotioneler? Ik kreeg bij 'The King's Speech' zopas meermaals een krop in de keel. Geweldig gestileerde film, met in een erg esthetisch kader juist prachtige, breekbare, uiterst delicaat-menselijke vertolkingen. Geoffrey Rush schudt dit soort rolletjes doorgaands met gemak uit zijn mouw, maar deze keer lijkt hij frisser dan ooit. De echte ster is echter Colin Firth: hem zien struikelen, is zelf telkens weer een beetje sterven.

Verschrikkelijk interessant tijdskader ook, waar de toeschouwer hier (onrechtstreeks) een beeld van krijgt. De klemtoon ligt immers bij de man met het gebrek, een gegeven dat bij uitbreiding heel veel mensen zullen herkennen. Hoe omgaan met fundamentele onzekerheid, en met pesterijen dientengevolge? Uiteindelijk is 'The King's Speech' echter een film over de onmogelijke vriendschap die overeind gehouden wordt. Een film waar ondanks alle leed en slechtheid, toch de positieve noot blijft naklinken. Straf dat Tom Hooper, een mij volstrekt onbekend cineast eigenlijk, in tijden waarin zwaarwichtigheid goed verkoopt, toch niet al te melancholisch durft eindigen. Of was dat gewoon een wenk naar de Oscar-jury?

In ieder geval, een film waar je stil van wordt, en dus waarschijnlijk terecht bekroond met een gouden beeldje. Indringend, fascinerend, uitstekend verteld (zonder ballast, goed tempo, perfecte sfeer) en met zoveel metier geacteerd (door de hele cast overigens)...een onverwacht hoogtepunt. Met een heerlijke soundtrack die durft teruggrijpen naar de klassieke canon. Ook wat dat betreft: chapeau!

Prachtig stemmige film over een menselijk stukje geschiedenis van een vorst van het grootste vorstenhuis ter wereld. Prachtig geacteerd door Firth en Rush, en ook prima bijrol voor de vrouw van Tim Burton. Op zich had ik mijn twijfels bij het onderwerp qua filmvullend materiaal, maar juist omdat de man natuurlijk zijn land moet leiden opeens en in de wake van WO2 wordt dit wel een interessant thema met de juiste nadruk op het drama.

Een goede dramafilm...

Toch een beetje langdradig verhaal...

Maar wel spannend laatste slot...

Een waargebeurd verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteurs Colin Firth en Geoffrey Rush spelen

zeer goed...

Oudewetse opname, mooi kostuums...

Knap voor oefenen over stotterend...

Mooi HD kwaliteit...

Wat een heerlijke film! ongekend goed acteer werk van beide heren, langdradig? Nou lang, maar dat was eigenlijk heerlijk, de sfeer ook van de jaren 40 is heerlijk om te voelen en zeker in het glorieuze HD, waar je sowieso meer met de spelers krijgt omdat dit een film van close ups is.

Heerlijke film, zeker ook op zondag.

4.0 *

Wat een ontzettend goede film. Heerlijk om al die grappen van Colin Firth weer voorbij te zien komen. Het verhaal is heel goed, sowieso omdat het op een waargebeurd verhaal is gebaseerd, en daarnaast heb ik nergens slecht acteerwerk gezien. Dat mensen deze film langdradig vinden kan ik ergens wel begrijpen omdat het ook een beetje je stijl moet zijn, maar de sfeer blijft leuk. Ook mooi om te zien hoe de vriendschap ontstaat tussen ''Bertie'' en Lionel, en een mooi moment wanneer het alarm afgaat door de stad en Lionel zijn zoon opdraagt om door te rijden. Deze film heeft me echt aangenaam verrast, 4,5*.

Ik merk dat 'oscar' films net iets teveel goed gevonden worden door media en mond op mond reclame. Waardoor ik vaak met een gevoel ga kijken, dat de film mij eerst maar eens moet overtuigen. Vaak ben ik het dan wel eens met de beoordelingen, (titanic) maar niet altijd. Deze film begon erg goed, maar op een gegeven moment kreeg ik erg veel slaap. Het werd een beetje saai, allemaal. Hoewel de acteurs erg goed speelde. Naar het (zeer voorspelbare) einde toe, werd de film weer wat leuker. Ik vond de film zeker niet slecht, maar ook niet een hoogvlieger.

Fantastisch acteerwerk.

Ja het acteren van de verhouding tussen hem en de leraar werd goed neergezet. Maar oh oh oh wat boeiend om een kerel te zien die in spraakles bij een andere kerel gaat (grof gezegd)

En elke sessie zo ontzettend lang in beeld gebracht met goed geacteerde moeilijk kijkende huiliehuilie blikken en aan t einde..hoe kan t ook anders een speech. Nou nou nou...hoe verzint men zoiets. goed geacteerd wel ja... maar wie interesseert het? Ongelofelijk

Deze film was als : Volg deze uil op de webcam hoe hij zijn uilenbabies voert. En dan is een uil verdomme nog schattig naar te kijken. Er zat geen opvrolijkbil (-> een nietszeggende, aan niets gerelateerde in het oogspringende fyne bil die t publiek moet opvrolijken dus) in niks. ALleen een kerel die spraakles krijgt en daar wordt bij wijze van antropologjsch onderzoek een camera in macro stand op geplaatst. Moeilijk geemotioneerde blikken, irritant gehaper en gestotter..en huiliehuilie 110 min later : hoppa speech op altaar klaar.

ENJOY UR EXCITING SATURDAY! mij niet gezien..

Gewoon echt een goeie film, die je zelden ziet!

Voor mijn part een goede film (in de zin van acteerwerk, sfeer, concept) maar ik vond het einde een beetje jammer. Natuurlijk is het wel op realiteit gebaseerd, maar toch had ik verwacht dat er echt iets bijzonders zou gebeuren dat Charles zou laten stoppen met stotteren en dat hier ook een duidelijke aanleiding voor zou geweest zijn, bijvoorbeeld dat hij iets uit zijn jeugd overwint ofzo.

Prachtige film.

Echt bekend met de rol van George VI tijdens WOII was ik niet, maar door wat (soms subtiele) verwijzingen in de film ontstaat er toch een soort spanning om op tijd te presteren.

Ook sluit ik me aan in de rij om de loftrompet te blazen over de acteerprestaties. De heren Firth en Rush zijn nauwelijks voor te stellen in hun eerdere bekende rollen.

Ik was altijd al erg nieuwsgierig naar deze film. Het verhaal sprak me wel aan. Nu, heb ik hem eindelijk eens kunnen zien.

Ik vind het een prachtige film! Het verhaal is erg intrigerend vind ik. De bloeiende vriendschap tussen George en Lionel wordt erg goed in beeld gebracht. Erg goed gespeeld door zowel Colin Firth als Geoffrey Rush. Vooral het personage van Firth wordt erg goed uitgewerkt. Terecht dan ook dat hij hiervoor een oscar won. Daarnaast ziet de film er goed uit. De costuums en decors zijn prima. De situaties die zich voordeden in de film, konden me ook boeien. De spanning die aanwezig is bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog is goed overgebracht. En dan natuurlijk nog de prachtige speech op het einde.

Daarnaast was het ook voor mij inderdaad vreemd om Helena Bonham Carter in een 'gewonere' rol te zien spelen dan ze normaal doet. Maar ook zij deed het overtuigend, net als de rest van de cast waaronder Michael Gambon als George V en Timothy Spall als Churchill. De film verveelt geen moment en heeft een prachtig einde. Ik ben dus zeker enthousiast. Zeker omdat ik vreesde dat dit misschien een tegenvaller kon worden. Maar gelukkig bleek dat absoluut niet het geval, een aanrader!

4*

Een film over een lid uit een koningshuis interesseert me altijd wel. Tenslotte is dat nog een van de weinige goeie zaken dat de monarchie te bieden heeft: entertainment. En ook die van het Engelse koningshuis kende in de geschiedenis enkele kleurrijke figuren. Benieuwd dus wat deze George VI te vertellen heeft.

Ik geef toe dat ik ook wel de film heb opgezet vanwege zijn prijzenkast. Niet dat het altijd een referentie is, maar het wordt een veelbesproken film en dat prikkelt ergens wel de nieuwsgierigheid. The King's Speech is een rustige film die vooral draait rond Colin Firth. De rest van de acteurs (zelfs Rush) spraken me minder aan. Firth doet het gelukkig wel goed en kan de film toch grotendeels naar z'n hand zetten. Z'n rol is nu eenmaal introvert dus echt overtuigen doet het ook weer niet en ergens is het niet altijd even boeiend. Het overmannen van stotteren voor iemand die wel MOET spreken is nu ook weer geen werelds issue. De achtergrond van de aanloop naar WOII maakt het nog iets interessanter. Dat had toch wat meer aanwezig mogen zijn.

Als film zelf dan komt regisseur Hooper af en toe toch wel creatief uit de hoek en krijgen we mooie beelden te zien die passen bij de tijdsgeest. Al is die cinematografie vooral onderdanig aan het verhaal rond George VI, toch had ik regelmatig iets van 'toch wel mooie beelden geschoten hier'. Het eindresultaat is een wat overroepen film dat door de mooie beelden en de acteerprestatie van Firth toch nog de moeite was.