'R Xmas (2001)

Deze lijkt mij OK, schijnt weer es een goeie te zijn van Ferarra. Nog even wachten dan draait ie hier in Grunn. Niemand deze gezien?

Géén goeie van Ferarra dus, jeetje wat een prut-film.
Er gebeurt praktisch niks in deze loze krappe anderhalf uur: Wat gedrentel met kerstkados, wat gefrunnik met drugs, manlief wordt gekidnapped, papa komt zeer vlot weer vrij, zingt nog een liedje en klaar is de film....
Ik heb de eerste helft van de film zitten wachten op de pauze en de tweede helft op de aftiteling - 'R Xmas kan doorverwezen worden naar het topic : "Beste film die je kan kijken als je niet kan slapen"

Het is niet wat we van een regiseur als Ferara gewend zijn en dat is erg jammer.

Hij is niet echt slecht maar het sloeg de plank mis op essentiele dramatische momenten.

De verwijzingen naar het katholicisme zijn er dit keer met de haren bijgesleept.

Deze film doet Ferara tekort en hopelijk gaat het hierna beter. Hij levert vast nog wel eens weer een meesterwerkje af.

Zelf heb ik deze film niet gezien, maar van de 14 Ferrara films (dus Subway Stories: Tales from the Underground uitgezonderd) die op MM staan, zijn er maar 4 die boven de 3 * uitkomen.

Nou zegt dat niet alles...maar het bevestigt toch mijn beeld van de overschatte 'controversieel' waar hij voor doorgaat.

vond hem wel ok, en Drea de Matteo zette een goeie rol neer. Dat doet ze trouwens ook al een aantal seizoenen in The Sopranos.

En zelfs Ice-T deed het niet onaardig..

Inderdaad. Ze gaat vanaf september de zus van Joey spelen in zijn Friends-spinoff, benieuwd hoe ze het komisch doet.

is er trouwens iets bekend over een evt vervolg op deze film? want ik kan me herinneren dat op de aftiteling iets stond vermeld van 'to be continued' of 'part one' of iets dergelijks...

Mijn zevende Ferrara en meteen ook de minste. Het is een aardige drugs drama maar niet wat ik gewend ben van Ferrara. De relatie van de hoofdrolspeler met zijn familie komt niet goed tot uiting en het verhaal mist kracht en overtuiging. Opvallend, want normaal gesproken weet Ferrara zijn boodschap overtuigend te brengen. 3*

Ferrara slaagt erin een realistische, sobere benadering van de drugshandel neer te zetten. Afrekeningen, geweld of machtsspelletjes doen er weinig toe en vooral moraliteit staat centraal. Ik kan Diesel's kritiek wel enigszins begrijpen: de film voelt bij momenten afgehaspeld aan en de sleutelscènes zijn niet krachtig genoeg, maar na herziening bleken enkele momenten toch enorm sfeervol en intrigerend te zijn. Schitterende fotografie ook (denk aan de door Cassavetes geïnspireerde nachtscènes). Een sequel komt er natuurlijk niet. 'To be continued' slaat op hoe Rudi Gulliano (die op het eind zien verkozen worden) New Yorkse criminaliteit veel strenger ging aanpakken.

Weet er iemand of je deze film via één of andere site kan bekijken zou hem graag eens zien maar vind hem nergens

Herzien (ik lijk zowat de enige liefhebber van deze film) en is me nog beter bevallen. 'R Xmas is één van Ferrara's beste films, maar wel één die je (net als The Blackout bv) moet laten groeien. Dat kenmerkende pathos van Ferrara is hier helemaal afwezig waardoor het verloop op z'n minst uneventful kan genoemd worden (verwacht geen emotionele catharsis à la Bad Lieutenant op het eind, eerder een nogal gemoedelijke door Cassavetes geïnspireerde nachtclubscène). De kracht zit 'm echter vooral in de mise-en-scène. Met sterk gebruik van long takes en warrige dialogen gunt Ferrara ons een bijzonder authentiek aanvoelend kijkje in de huiselijke sfeer van de New Yorkse onderbuik (alvorens Giuliani er grote schoonmaak deed). Ook op vlak van editing gaat de man weergaloos te werk met korte 'dissolving' flitsen die erg hypnotiserend werken en het geheel bij momenten als een soort ongestructureerde nachtmerrie laten aanvoelen: een nachtmerrie waar de grens tussen idyllische, van een warme gloed omgeven kerstaferelen (dat schooltoneel in het begin is een briljante scène) en de harde realiteit van het straatleven erg dun lijkt. Tegenstrijdige werelden op het eerste zicht, al trekt Ferrara een paar ironische inhoudelijke parallelen (zoals twee hysterische dames die als junkies om een speelgoedpop vechten).